Preceptumnet obligatꝰ ad illd̓ qd̓ p̄t ⁊ nō ad alid̓ ¶ Quartꝰcaſus eſt. Si vouēs nō ſit ſui iurꝭ Cū em̄ votū ſitſpōtanea ꝓmiſſio meliorꝭ boni cū aī deliberatiōefirmata vt viſuꝫ eſt. patꝫ ꝙ ille ſoluꝫ vouere pōt ⁊ꝑ ꝯſequēs ꝑ votū ſuū obligat̉ qͥ ſui iuris exiſtit. ſe-cūda ſcd̓e. q. 8 8. Et iō quicūqꝫ ſubeſt voluntatialiene. nō p̄t vouere id qd̓ ip̄ꝫ a debito ſubiectiōisimpediat. Tho ar. 8. in ſolū. primi argū. Un̄ ẜ-uus qui ſubeſt dn̄o nō p̄t quicqͣꝫ vouere qd̓ ip̄m aſeruitio dn̄i impediat. in ſolū. ſcd̓i ar. Uir aūt quiſubeſt mulieri quo ad redditionē debiti ⁊ mulierecōuerſo nō p̄t vouere ꝯtinentiā ſine licentia ꝯiu-gis. Nec etiā peregrinatōes longas. excepto vo-to terre ſancte. 33. q. 5. Si dicat. Licꝫ abſtinentiā⁊ ſimilia vir poſſꝫ vouere ſine licentia vxoris Mulier aūt que ſubeſt viro in oībꝰ nihil p̄t vouere ſinelicentia viri. nec etiā monachꝰ ſine licētia prelati.Thomas vbi ſupra. Cū nullū tempꝰ exceptumſit. in qͦ nō poſſit p̄latꝰ ſubditū circa aliqͥd occupare. iō nullū votū religioſi firmū eſt/ niſi de ꝯſenſu p̄lati. qꝛ religioſus nō eſt ſue ptātꝭ. 28. q. 4. Mo-nachus: Siniliter ep̄s qui ſubeſt Pape in his q̄ad epiſcopatū pertinēt nō p̄t vouere peregrinationes longas/ nec etiā religionē intrare ſine conſen-ſu Pape. extra de vo. ⁊ vo. redemptis. Magnedeuotiōis. Abſtinentiā aūt ⁊ elemoſinā ⁊ ſimiliahuius poteſt vouere ꝑ que nō detrahit̉ ab adminiſtratōe ſibi ꝯmiſſa. Clericꝰ aūt ſecularis qꝛ ſubeſt epiſcopo quantū ad beneficiū. ideo nihil pōtvouere qd̓ ipſum retrahat a ſeruitio bn̄ficij/ licetC g
Druckschrift
Preceptoriu[m] Nicol. de Lyra siue Expositio tripharia breuis et p[er]util[is] in decalogu[m] leg[is] diuine : De articulis fidei: De septem peccatis mortalibus ...
Entstehung
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten