rtod. ic.plq.ecccj
Prologuseis diuinū honorē ⁊ ꝓximi edificatōeꝫ. ⁊ tūc veraciter dicere poterꝭ cū apl̓o. Noſtra ꝯuerſatio in celis eſt. qꝛ lꝫ p̄tendas in exiſtētia naturali ꝯditōemhūanā. ſeruas tn̄ in efficatia ꝟtuali ꝑfectōeꝫ ange-licā. ¶ Propt̓ terciū eſt ſciendū ꝙ qͥcūqꝫ diuina p̄cepta ſic hylarit̓ audierit ⁊ in toto corde memorit̓retinuerit ⁊ in oꝑe ꝟiliter adimpleuerit. tal̓ ſine dubio eternaliter felix erit. ꝓpt̓ qd̓ ſignant̉ ſubiūgit.Et dabo tibi terrā fluēte lac ⁊ mel. ꝑ terrā eternabeatitudo intelligit̉ ꝓpt̓ ſtabilitatē ⁊ ꝑmanentiaꝫeterne felicitatꝭ: q̄ qͥdē terra fluit lacte .i. claritatediuine cognitōis ⁊ melle ſuauitate diuine fruitōisquā nobis p̄ſtare dignet̉ qͥ ſine fine regnat in celisdeus bn̄dictus ¶ Intendēs igit̉ ꝓ ꝯmuni exhortatōe fideliū aliquā notitiā tradere diuinoꝝ p̄cep-toꝝ tria ſunt notant̓ p̄elegenda ¶ Primū reſpicitdiuinoꝝ p̄ceptoꝝ diſtinctōeꝫ. ¶ Scd̓m reſpiciteoꝝ originē ¶ Terciū aūt eoꝝ traditōeꝫ ¶ Propt̓pͥmū eſt ſciendū ꝙ diſtinctio p̄ceptoꝝ p̄t ſumi tribꝰmodis. ¶ Prīa diſtinctio ſumit̉ ex diuerſitate ſtatus ⁊ ſic q̄dā p̄cepta nos ordināt in vita ꝯtēplati-ua ſic̄ p̄cepta pͥme tabule/ ⁊ q̄dā in vita actiua ſic̄ſunt p̄cepta ſcd̓e tabule q̄ docent hoīes ꝟtuoſe cō-uerſari ⁊ qͥete ¶ Scd̓a diſtinctio ſumit̉ ex diuerſi-tate finis ⁊ ſic qͥdā p̄cepta finaliter nos ordināt indeū ſic̄ p̄cepta pͥme tabule. q̄dā ꝟo nos ordināt reſpectu ꝓximi ſic̄ p̄cepta ſcd̓e tabule ¶ Tercia ſu-mit̉ ex obiecti formali diuerſitate q̄ in hͦ differtaſcd̓a. qꝛ iſta diſtincte applicat. ẜm quā formalē rō-neꝫ vnūquodqꝫ p̄ceptū ordinet hoīeꝫ in deū vel in
33