tio natural̓ qͣ quilibet inclinatur ⁊ reflectitur ad ſeip̄m eiꝰ cōmodū appetendo ⁊ ꝓpriā volūtatem ſectādo quā oꝫ hoīēm ꝓrſus diſerere ſi diuine cōtē-plationis velit eē ꝑticeps. Et iō pedū diſcaltiatōnihil aliud ē qͣꝫ ꝓprie volūtatꝭ ōnimoda abdicatio ⁊ eiꝰ in diuinū bn̄placitum ꝑfecta trāſformatio¶ Tertius actus ē mentis ad diuinā caliginē in-troductio / ⁊ diuine claritatis puriſſima ꝯtempla-tio Qd̓ figurate īnuitur ꝑ hoc ꝙ Moyſes qͦdamraptū deifico ad diuinam caliginē introductꝰ/ ip̄ꝫdeū per een̄tiā vidit. vt dicit Augꝰ in libro de videndo deum ad paulinū Ex hac em̄ viſione ⁊ cō-ſortio diuini ẜmonis eiꝰ facies cornuta fuit / quiaradijs claritatis maxime reſplenduit que etiā acumen viſus humaniin tātum reꝑcuſſit ꝙ iudei nonpoterant ī faciem Moyſi reſpicere niſi eam priusvelaret panno ſuperpoſito Sed notabile valde ēꝙ ſola facies Moyſi in diuina claritate reſplēdu-it. qꝛ cū aīa perraptū ad diuinā ꝯgnitionē ꝑduci-tur. ſola imago rōnalis aīe luce diuine claritatisꝑfūditur Et hec de pͥmo principali ¶ Propt̓ ſe-cūdum ē ſciendū ꝙ diuina p̄cepta ꝑ iugem meditationē ⁊ deuotam affectionem ſunt ſcribenda inte-rius in corde ⁊ exterius in oꝑe Nec valet excuſatōſi aliquis diceret ſe neſcire ſcribere cū nūqͣꝫ lrās di-diſcerit qꝛ ſcriptor huiꝰ ſcripture interiꝰ ī corde eſtꝟtus ſpirituſſancti interius inſpirans Penna ſcribens eſt diuina inſpiratio volūtatem ad bonū ex-citans Pargamenū ī quo ſcribitur qd̓ debet eſſemūdū ⁊ nitidū ē cordis mūdicia qꝛ ī pargameno

is. 21c

pplat