enim rōe poſſeſſiōis ibi capellani deberēt ītereſſe nōfaceret eis preiudiciū proteſtatio canonicoꝝ niſi ip̄i capellani ꝯſentirēt. Cōſenſus aūt n̄ dꝫ preſumi ex taciturnitate exquo tractat̉ de re oncroſa ⁊ preiudiciali.ut nō. Inn. jͣ. e. ī geneſi. ⁊ dixi plene ī. c. nōne d̓ p̄ſū.Et ur̄ de predc̄is bo. tex. ẜm cōem ītellectū ī. c. ī geneſi. jͣ. eo. ubi aliqͥd dicet̉. ⁊ uide ad mām ꝓteſtatōis qd̓noͣ. Io. an. pꝰ Io. mo. ī rl̓a ī gnͣali ī mer. ⁊ ꝑ Bar.in. l. n̄ ſolū. §. morte. ff. de no. oꝑ. nū. ⁊ qd̓ dixi in. c.cū. M. de ꝯſti. ⁊ p̄dicta noͣ. ¶ Sꝫ ꝯͣ h̓ ⁊ ꝯtex. op. aliter. ur̄ .n. ꝙ ēt ſi capellani exp̄ſſe ꝯſenſerīt ꝓteſtatiōin̄ tn̄ ꝑ hͦ debuit eis gnari aliqd̓ preiudiciū. qꝛ ī proteſtatōe fuit dcm̄ ꝙ uox eoꝝ qui n̄ deberēt ītereſſe de iure ul̓ de ꝯſuetudīe n̄ uale̓t ſꝫ exquo erant ī poſſeſſiōedebebant ītereſſe. qꝛ ius diſponit ꝙ rōe poſſeſſionisꝯpetat facultas dandi uocē. ut. sͣ. plene dixi. ergo ꝓteſtatio n̄ reſiſtebat. Sol. ꝯͣrium ē ſatis difficile neqꝫtactum h̓ per doc. antiquos. ſꝫ do. An. uarie ſoluit ⁊īter cetera ur̄ īniti duabus ſo. quaꝝ prīa ē h̓ ꝙ iſti capellani n̄ probauerūt ſc eē ī poſſeſſione eligēdi ſed ꝙſolum cōelegerunt ſcrutatores. h̓ ſo. non ē bona qꝛter. ſubijcit ꝙ ēt ſi aliquos elegiſſent ꝑ h̓ n̄ tn̄ cōſtititꝙ eis de iure h̓ ꝯpeteret uel ex ꝯſuetudine. Secūdaſo. ſua ⁊ melior ē ꝙ illud uerbū de iure poſitum in ꝓteſtatōe declarat̉ ꝑ id qd̓ ſubijcit̉ de ꝯſuetudine. namfuerūt admiſſi ſi de iure uel ꝯſuctudine h̓ eis ꝯpetat.un ſicut v̓bū ꝯſuetudo refert̉ ad ius ꝓprietatꝭ ita illd̓v̓bū de iure dꝫ referri ad ius ꝓpͥetatis ⁊ n̄ ad poſſeſſionē tm̄. ⁊ hec ſo. ſatis pt̄ tollerari. tn̄ puto ꝙ iō fuitſcā h̓ iſta ſtricta int̓pretatio qꝛ pro canonicis ꝓfeſtantibꝰ faciebat ius cōe cū ad eos ſolos ſpectet ptās eligēdi. ut ī. c. j. sͣ. c. ⁊ ī. c. cū dilectꝰ de ꝯſue. ad capellanosaūt ⁊ cl̓icos n̄ poterat ſpectare niſi de iure ſpāli. undeiſti canonici tanꝙͣ huiꝰ iuris ꝓpͥctarij uolebāt ꝯflictare ⁊ certare cū iſtis capellanis ⁊ cl̓icis de iure eoꝝ. nāquēadmodū ſi ī iudicio pro uno ꝯſtat de ꝓpͥetate ⁊pro alio de poſſeſſiōe ꝓnūciari dꝫ ī effectu in fauorēꝓprietarij qꝛ ius ꝓprietatꝭ tanꝙͣ fortiꝰ abſorbet cāmpoſſeſſionis. ut ī. c. cū dilectꝰ de cā poſ. ⁊ ꝓpͥe. ⁊ in. c.cū eccleſia eo. ti. ita nūc exͣ iudiciū ītendebāt iſti canōiciuigore ꝓteſtatōis ꝙ cā ꝓprietatꝭ abſorberet cauſaꝫpoſſeſſionis ut illi .ſ. preualeāt qui de iure uel ꝯſuetudine deberēt ītereſſe. ⁊ ſic exquo pro canonicis ꝯſtabat de iure ꝓpetatꝭ ⁊ pro capellanis de iure poſſeſſionis dūtaxat debuerūt p̄ualē canōici. ⁊ uid̓ ad hāc ſoqd̓ tacite ſentit Io. an. ſuꝑ regl̓a ī gnͣali ī nona colū.¶ Tertio ꝯͣ p̄dc̄a ⁊ tex. op. ur̄ .n. ꝙ ſaltē ex alio capite iſti capellani ⁊ cl̓ici debebāt obtine̓. qꝛ admittendoeos ī capl̓o ad eligendū una cū eis uident̉ ꝑ ꝯͣrium factū receſſiſſe a ꝓteſtatiōe. ut ī. c. cum. M. de conſti.So. glo. tāgit h̓ ꝯͣrium ſꝫ n̄ ſoluit. ſimplicit̓ .n. dicit ꝙh̓ ualuit proteſtatio. ut pꝫ in fi. lr̄c. Inno. h̓ dic̄ ꝙ ateſtatio hic fuit ueſtita iuſta cā forte ne differret̉ multūelectio ī recipiendo probatōes utrū deberēt ītereſſe.Hoſt. uero dic̄ ꝙ hic ⁊ ibi fuit iuſta cauſa ſed ibi receſſerunt a proteſtatōe per ꝯͣrium ſcm̄ hic uero n̄. ſed declarat quare potius receſſerunt ibi a proteſtatōe perꝯͣrium ſc̄m ꝙͣ h̓. do. Car. dicit ꝙ hic non fuerūt proteſtati ꝙ uolebāt illos ſimplicit̓ admitte quo caſu admittēdo feciſſent ꝯͣrium ſc̄m ſꝫ profeſtati ſunt ꝙ eorūuox n̄ ualeret qui n̄ deberēt int̓eſſe de iure uel ꝯſuetudine. un̄ admittēdo eos n̄ feccrūt ꝯͣ proteſtationeꝫ.Sꝫ aduerte qꝛ nec ī. c. cū. M. ferrarien̄. fecerūt ꝯͣ ꝓteſtationē ut ibi dixi ꝓteſtātes. nā ibi canōici qͥ receporūt illos ī canonicos n̄ uenerūt directe ꝯͣ ꝓteſtatōemſꝫ ꝯͣ id qd̓ ꝯſecutiue ueniebat ad ſc̄m. nā de iure ē ꝙſi canōici aliqui recipiūt̉ ultra numeꝝ debeat cis ꝓuideri ex ſuꝑ excreſcētibꝰ redditibꝰ. unde illa ꝓteſtatō ꝙexpectarēt uacatōnē p̄bēdaꝝ n̄ erat ꝯͣria fcō ſubſequēti ſꝫ uolebat tollere id qd̓ ueniebat ꝯſecutiue ad ipſūfactum receptōis ⁊ tn̄ ꝑ hoc n̄ fuit receſſum a ꝓteſtatione qꝛ lꝫ factū nō ſit ꝯͣriū ꝓteſtationi tn̄ eſt ꝯͣriū idqd̓ uenit ꝯſecutiue ad factū ⁊ h̓ ſufficit ad tollendumꝓteſtationē. ut ſingl̓r ꝓbat̉ ī. d. c. cū. M. ita ur̄ ꝙ d̓buerit ꝯtinge̓ hic. qꝛ de iure ē ꝙ exquo qͦs dat uoceꝫclectioni eius uox debeat ꝯputari ī numero. ut in. c.ſcriptū. sͣ. e. ꝓteſtatio ergo facta n̄ erat ꝯͣria facto hicſubſecuto .ſ. admiſſiōis. Iō ſoluo alit̓ ⁊ ſic ꝙ ī cāu. c.cū. M. dato illo facto receptiōis ꝓteſtatio nō dependebat a facto ꝓteſtantiū ſꝫ a diſpoſitōe iuris cōis cuinō poterāt ꝓteſtātes renūciare. qꝛ uelint nolint exqrecipiūt aliquos ī canonicos tenēt̉ eis ꝓuidē d̓ redditibꝰ ſuꝑ excreſcētibꝰ ut ibi colligit̉. quare recipiendo illos ī canonicos obligarūt ſe ꝑ ꝯſequētiā ad ꝓuidendū ẜm diſpoſitionē iuris ⁊ ſic receſſerūt a ꝓteſtatiōeqꝛ ꝓteſtatio nō iuuat qn̄ factū nō depēdet a poteſtateꝓteſtant̉. Uide exemplum materiale ſi pater in cāuquo tenet̉ alere filium proteſtat̉ ꝙ alit animo repetēdi n̄ ualet proteſtatio qꝛ ex iuris neceſſitate tenet̉ illūalere ut noͣ. ī. l. alimēta. C. d̓ neg. ge. ſꝫ ī cāu. c. noſtriiſtud factū deductū in ꝓteſtatiōe ut uox p̄ſtaret ſuffragiū uel ne dependebat a mera uoluntate canōicoꝝ ⁊capellanorū merito exquo partes acqͣeuerūt proteſtationi ualuit proteſtatio ꝯtra id qd̓ ueniebat ꝯſecutiuead factū. Sꝫ dices tu qͣre iſti capellani ꝯſenſerūt proteſtationi cū ꝑ eam preiudicaret̉ iuri poſſeſſiōis. Soglo. iſta in fi. dicit ꝙ inuiti h̓ fecerūt ꝯpulſi ab aduerſarijs qͥ negabāt illos ius habere. Hoſt. dicit ſe nō uidere quō ad hͦ poterāt ꝯpelli. nā ſi ꝯfidebūt d̓ ſua qīpoſſeſſione d̓bebāt rn̄dere ſe nō ꝯſentire ꝓteſtationi⁊ nolle renūciare ſue qī poſſeſſioni ⁊ cōminari ut ſiꝓcederēt ſinc ip̄is ꝓſequerent̉ ſpoliationē ⁊ ꝯtēptū.Et h̓ pla et Io. an. magꝭ ꝙͣ dictū Boati. qͥ dixit ꝙ ſiiſti noluiſſēt admitti cū iſta ꝓteſtatiōe p̄iudicaſſēt eiscū ſe feciſſet alienos. ut ī. c. cū nobis. sͣ e. ſꝫ tu tene pͥmū dictū qꝛ. c. cuꝫ nobis. loquit̉ qn̄ ſimpl̓r uocati nolūt uenire ad electionē ſꝫ iſti nō admittebant̉ ſimpl̓rſꝫ cū ꝓteſtatione iuri eoꝝ detrahēti. puto tn̄ ⁊ credoh̓ fuiſſet d̓ mēte Boati. ꝙ ubi ꝑ ꝓteſtationē nō d̓traheret̉ iuri iſtoꝝ ſꝫ ſolū fieret ad ꝯſeruationē iuris admittētiū ꝙ tūc d̓bēt ītereſſe cū ꝓteſtatōe illa al̓ facerētſe alienos. Exēplū tu dicis ꝙ ex ꝯſuetudīe p̄ſcripta d̓bes electioni ītereſſe canonici rn̄dent nobis nō ꝯſtatd̓ hac ꝯſuetudīc nec ſufficit tp̄s ad recipiēdū ꝓbatōeꝫſꝫ admittimus te ſi ⁊ inquātū d̓ ꝯſuetudīe h̓ tibi ꝯpetat ꝑ h̓ .n. non p̄iudicat̉ iuri iſtius. p̄dicta faciunt adqōnem notabilem quā poſuit h̓ Inno. in quadā additione quā qͥ hꝫ cōiter hꝫ alias additiones Inn. cōiter iō dixi qꝛ ſūt quedā additiones quas pauci hn̄t inter quas uide ī. c. dilectus. jͣ. ut li. pe. Et qō eſt. ponecōparuit ꝗͥdam citatus cora iudice ⁊ ꝓteſtatus fuit ꝙnō intendit ꝯſentire in eū tanꝙͣ in iudice ordinariuꝫuel delegatum ſed negat ip̄m eſſe iudicē. nec ꝑ ea ꝙdicat uel faciat intendit recedere a ſua ꝓt eſtatione ⁊ea p̄ſuppoſita petit copiaꝫ iuriſditiōis ſue ⁊ libelli nūquid talis ꝓteſtatio ſit licita: dicit Inno. ꝙ fatuꝰ ē aduocatꝰ qͥ ſic ꝓteſtatur ſeu conſulit clientulo ut ſic ꝓteſtetur. nam ex h̓ facit ſe ꝯtumaceꝫ ⁊ ita ꝓnūcio. ⁊ ſicpoterit illum ꝯdēnare de ꝯtumacia ar. xi. q. iij. in. c.certū. ⁊ in. c. i. de iudi. ſed ſi uult iuſtificare ꝓteſtationē ſuā dꝫ addere ẜm eum ꝙ nō intendit ꝯſentire nſi inquātū de iure teneat̉: ⁊ h̓ dictum Inno. cōuer ſequunt̉ legiſte ⁊ canoniſte ⁊ reputat̉ nobile p̄ter do.An. h̓ qͥ dicit ſe non uide̓ un̄ ſurgat iſta cōtumacia ulfatuitas aduocati. nam exquo pars litigat lꝫ fuerit ꝓteſtatus nō pōt dici ꝯtumax nec curādum de ꝓteſtatione uerbali. qꝛ iudicium redditur in inuitum. ut. l.inter ſtipulātem. §. ſi ſtichum. ff. de uerbo. ob. ⁊ ī. c.intelleximus de iudi. quaſi dicat nō obſtāte hac proteſtatione pōt ꝯdēnare in ſimili iudicio exquo litigat. ⁊ſic iſta ꝓfeſtatio nō obeſt iudici uel aduerſario. quiaexquo iudex habet iuriſditionem nō requirit̉ ꝯſēſuspartiū