ſuffic̄ ꝓbare ꝙ quis int̓fuerit electōi. nā potuit int̓eſſe⁊ tn̄ non dare uocē. Nam qn̄qꝫ ex gr̄a ꝯcedit̉ ſola ⁊nuda int̓eēntia qꝛ ē modici p̄iudicij. un̄ per h̓ non dꝫīferri ꝙ fuerit data ptās eligēdi ſeu dādi uocē. ꝓ hocfac̄ qd̓ noͣ. Inn. ī. c. cum eccl̓ia ſutrina. jͣ. de cā poſſ. ⁊ꝓpri. ⁊ ī. c. dilectus. de cap. mo. facit. c. cū ꝯtingat depeci. Et in h̓ tene mēti iſtū tex. cū predc̄is. INō octauo ibi uel ipſi aliquos elegiſſent. ar. op. ꝙ ſub ptāteſcrutādi uota alioꝝ n̄ uenit ptās eligendi. un̄ electi utſcrutent̉ uota ſūt fūcti offō eoꝝ pꝰ uotoꝝ exquiſitionēelectio ergo cōis dꝫ ſeqͥ poſtea ex diſpōne capl̓i. d̓ qͦuide qd̓ dixi in. c. qꝛ ꝑꝑ. sͣ. eo. ¶ Nō 9º ibi uel ex ꝯſuetudine iā preſcripta. ꝙ appellatiōe conſuctudinis ītelligit̉ in dubio de preſcripta. unde non ſufficit probare conſuetudinem alicuius tꝑis qd̓ n̄ ſufficit ad ꝯſuetudinem legitime preſcribēdā. et dicit Io. an. hoc alibi n̄ ita bene probari. Et quotidie ſolꝫ ad hoc allegari iſte tex. probat̉ aūt hic ex eo ꝙ in ꝓteſtatōe n̄ fuitfcā aliqua mentio de p̄ſcriptōe. ſed ſolum fuit dcm̄ ꝙuox illoꝝ qui non deberēt int̓eſſe de iure uel de cōſuetudine n̄ ualeret. ⁊ papa ī deciſione cauſe dicit ꝙ licꝫiſti capellani ꝓbarunt ꝙ int̓fuiſſent ī duabus electōibus. h̓ tn̄ non ſufficit qꝛ ꝑ hoc n̄ apparet de cōſuctudine preſcripta. ⁊ ſic illud uerbū ſimpl̓r ꝓlatum de cōſuctudine ītelligit̉ de p̄ſcripta. ⁊ hoc ueꝝ putat h̓ do.An. niſi hoc uerbū eet ꝓlatum ī maͣ larga puta in libello qꝛ tūc intelligit̉ de ꝯſuetudine ēt n̄ p̄ſcripta. adducit bo. tex. ī. c. querelā. sͣ. eo. ⁊ dicit illud ꝓcedereqn̄ ꝯſuctudo ēt n̄ preſcripta fundat intētionē libellantis qꝛ ī dubio debemꝰ uerba libellantꝭ ī eius fauoremlate intelligere. un̄ ſi dico in libello ꝙ ꝯſucui clige̓ ꝙſufficit ꝓbare qꝛ aliqn̄ elegi lꝫ n̄ probē ꝙ ꝑ tantū tp̄sqd̓ ſufficit ad ꝯſuetudinē preſcribēdā. ꝓ h̓ tex. ī. l. ſiquis ītentione ābigua. ff. de iudi. ⁊. c. ꝯſtitutꝰ. iunctagl. de reli. do. hinc ē ꝙ ī maleficijs dicimꝰ ꝙ ꝑ duosactus īducit̉ ꝯſuetudo. ꝓ h̓. l. iij. C. de ep̄i. audi. ſccꝰaūt foret ubi ad fundādā ītentionē libellantꝭ requireret̉ ꝯſuetudo p̄ſcripta. qꝛ tūc de illa ītelligeret̉. uid̓ tn̄ad maͣm bo. tex. cū ibi noͣ. in. c. cū eccl̓ia ſutrina p̄al.⁊ tene mēti p̄miſſū dcm̄. ¶ Nō xº ꝙ collatio c̨eli nūeri ⁊ meriti ē d̓ forma ſubali eiectōis. un̄ ea omiſſa nōualꝫ electio ut h̓. ⁊ dixi ī. c. qꝛ ꝑꝑ. sͣ. eo. uide tamē qd̓habet̉ ī. c. ſiqn̄. jͣ. e. ti. li. vj. ¶ Nō ⁊ tene mēti ꝙ eligētes n̄ ſeruata forma. c. qꝛ ꝑꝑ. sͣ. e. ſūt p̄uādi ptāte eligēdi lꝫ nulla electio ſit fcā a maiori ꝑte totiꝰ capl̓i utoptime h̓ ꝓbat̉. un̄ lꝫ electio n̄ habeat effectū nihilominus ē pena īponēda. ꝓ h̓ facit qꝛ defectꝰ forme inducit nullitatē electōis ipſo facto. ut dixi ī. d. c. qꝛ ꝑꝑ⁊ nihilominus eligētes debēt puniri ex tranſgreſſiōeforme ut ibi. ¶ Ultimo nō ibi p̄uantes. ꝙ eligentesꝯͣ formam n̄ ſunt ipſo fcō p̄uati ptāte eligēdi ſed pͥuādi ꝑ ſnīam. ad idē. c. ꝙꝙͣ. e. ti. li. vj. ⁊ dixi ī. d. c. quiaꝑꝑ. ¶ Pro clariori ītellectu tex. ⁊ gl. op. ꝯͣ tex. ſic. ur̄enī ꝙ iſti capellani debebant oīo ī numcro eligentiūꝯputari. exquo .n. ꝙ qͥs ē ī poſſeſſione eligēdi dꝫ adelectionē pure admitti. ut ī. c. querelā. sͣ. e. ⁊ ī. c. ꝯſultatōibus. d̓ of. dele. ⁊ in. c. cū eccl̓ia. d̓ cā poſ. ⁊ ꝓpͥe.Ex quibus iuribꝰ aꝑte colligit̉ ualē collationē ul̓ clectionē eoꝝ qui ſunt ī qī poſſeſſiōe lꝫ n̄ habeāt ꝓprietatē illius iuris eligēdi uel ꝯferendi. ⁊ rō prediciorumē qꝛ electio ſiuc collatio ē quaſi quidā fructus iuris cligēdi ſeu conferēdi fructus aūt ꝑtinēt ad poſſeſſoreꝫ.ut inſti. de re. diui. §. ſiqͥs a non dn̄o ⁊ noͣ. in. c. grauis. de reſti. ſpō. ⁊ ꝑ Inno. ī. c. cū eccl̓ia ſutrina p̄al.⁊ ī. d. c. ꝯſultatōibus. tex. aūt īnuit h̓ ꝯͣrium dicēs ꝙp̄ſuppoſito ꝙ iſti capellani elegiſſent ꝑ h̓ tn̄ nͥ cōſtiutꝙ deberēt ꝯputari ī numero eligētium. So. gl. iij. ꝙē ſuꝑ uerbo ꝓteſtatōe. ſentit iſtud ꝯͣrium ꝓpe mediūſui. ⁊ ſoluēdo dicit ꝙ iſtoꝝ uox ualuiſſet rōe poſſeſſionis niſi p̄ceſſiſſet proteſtatio cui qͥdē ꝓteſtatōi conſenſerūt clerici ⁊ capellani al̓s n̄ feciſſet eis preiudicium īcōmodo poſſeſſionis. Nō pͥmo ſingl̓r ex iſta ſo. gl.ꝙ ubicūqꝫ ꝓteſtatio uenit ad detrahendū iuri aduerſarij nō nocet aduerſario niſi expreſſe ꝓteſtatiōi ꝯſētiat. Cōtrariū tn̄ huiꝰ gl. tenuit gl. ī. c. i. xxvij. di. dicēsꝓteſtationē obeſſe aduerſario tacenti. ⁊ ꝑ illā gl. ꝯſuluit h̓ Ab. ut cū ſit ꝓteſtatio ad detrahendū iuri alicūius ille de cuiꝰ p̄iudicio agit̉ dꝫ ꝓteſtari ꝯͣriū ſi n̄ uultſibi p̄iudiciū generari Inn. tn̄ Hoſti. ⁊ Cōpo. ſequūtur dcm̄ huiꝰ gl. ut nō ſufficiat taciturnitas ſꝫ reqͥrat̉expreſſus ꝯſenſus. Et ſentit Io. an. in. c. ī geneſi. jͣ.eo. ti. ⁊ placet do. In. h̓. Sed ꝓ ꝯͣria opi. uide tu gl.noͣ. q̄ nō ſolet allegari in. l. ſi fideiuſſor. ff. qͥ ſa. cog. q̄dicit ꝙ ſi ego recipio fideiuſſorē hac ꝓteſtatione premiſſa ꝙ ipſe non alleget in futurum priuilegium ꝙfideiuſſor intercedēdo ur̄ tacite acquieſcere ꝓteſtationi. Et ꝓ hac opi. facit qꝛ exquo aduerſariꝰ recipit factū ur̄ recipere cū limitatōe ꝓteſtationis. ar. ī. c. cū olījͣ. de cēſi. Do. cardi. diſtīxit h̓ ꝙ aut ꝓteſtās ſtat ī meris finibus ꝓteſtationis. ⁊ tūc ꝓteſtatio nō p̄iudicataduerſario niſi ꝯſētiat. ⁊ h̓ cāu ꝓcedat opi. ꝯͣria. autnō ſtat ī meris finibꝰ ꝓteſtationis ſed ultra ꝓcedit dādo uel ꝓmittēdo aliꝗd ⁊ tūc aduerſarius recipiendofactū ⁊ nō reſiſtēdo ꝓteſtationi ur̄ tacite aqͥeſcere ꝓteſtationi qꝛ nō pōt recipere ꝑtē fcī ꝓ ſe ⁊ ꝑteꝫ reijceut ī. d. c. cū olī. ⁊ in h̓ caſu intelligit iſtuꝫ tex. Iſti .n.canonici nō fuerūt ſimpl̓r ꝓteſtati ſꝫ admiſerūt illoscapellanos cū ꝓteſtatōe. iō exqͦ capellani acceptauerūt ut int̓eſſent uident̉ acceptaſſe cū ſua qͣlitate iuxtatenorē ꝓteſtatōis quātūcūqꝫ exp̄ſſe nō ꝯſenſerunt ꝓteſtatōi. ⁊ ur̄ h̓ dcm̄ ſatis coloratū. ego tn̄ alit̓ diceremuidelicet ꝙ aūt ꝓteſtātes ꝯcedūt id qd̓ al̓ d̓ iure cōpetit aduerſario rēſtrīgēdo tn̄ illud ꝑ ꝓteſtationē ⁊ tūcrequirerē ꝯſenſū exp̄ſſū aduerſarij qꝛ ī dubio exqͦ al̓ille actus ꝯpetebat de iure ur̄ ꝙ in dubio uoluerit potius uti iure ſuo ꝙ ꝑmiſſione aduerſarij cū actus ſibiꝯpetat libere iure ſuo ꝓpͥo ⁊ ex ꝑmiſſione aduerſarijreſtringit̉ ius ſuū. un̄ i dubio nō dꝫ quis p̄ſumi uelleꝯtēnere ius ꝓpriū. ut ī. l. cū de īdebito. ff. de ꝓba. ⁊ īc. ſuꝑ h̓ de renū. facit qd̓ noͣ. glo. in. l. cū ꝗd. ff. ſi cer.pe. Ita dicēdū ī ꝓpoſito cū exn̄s ī poſſeſſione iuriseligēdi hēat iure ꝓpo facultatē dādi uocē ſꝫ admittit̉cū ꝑteſtatione reſtrīgendi ⁊ ip̄e tacet nō ē viſimile ꝙacquieſcat ꝓteſtationi p̄iudicati iuri ſuo ſꝫ potius ꝙintret capitulū uolēdo cōtinuare poſſeſſionē ſuā. ubiaūt qd̓ ꝑmittit̉ ꝑ ꝓteſtātē uel ꝯceditur ſeu conat̉ nōꝯpetebat al̓s aduerſario d̓ iure. tūc fateor ꝙ acceptādo factum ur̄ in dubio acceptare cum qͣlitate ꝓtēſtationis qꝛ unicū eſt factū lꝫ qͣlificatū. ad h̓. c. pilanis dereſti. ſpō. ⁊. d. c. cuꝫ olī. Et iō ſi ꝓrſus ius nō hn̄s admitteret̉ ad electionē cū ꝓteſtatione de qͣ in tex. ualeret ꝓteſtatio quātūcūqꝫ expreſſe nō ꝯſentiat illi ꝓteſtationi qꝛ ur̄ acceptaſſe factum cū ſua qͣlitate. ſicut dicimus in ꝯfeſſione qͣlificata ꝙ non pōt ꝓ parte acceptari ⁊ ꝓ ꝑte reijci. ut plene dixi in. c. bone el. ij. d̓ poſtu. p̄la. nec tn̄ credas ꝑ p̄dicta ꝙ ꝯſenſus aduerſarijtacitus uel expreſſus ſemper requiratur ī ꝓteſtatōe.nā in his qͦ dependēt a mera uolūtate ꝓteſtātis ſufficit ꝓteſtatio ipſius dūtaxat. ut in. l. nēſenius. C. deneg. ge. Exēpluꝫ ſi expenſas facit qͣs ꝯſanguineo pt̄enī ꝓteſtari ēt in abn̄tia ꝯſanguinci ꝙ facit animorepetendi. ut in. d. l. nēſenius. ita in p̄miſſo dicto cōtingit. nā ſi canonici admittunt ꝓrſus extraneum cūfacere iſtam gr̄am dependeat a mera uolūtate eoruꝫſtandū eſt ipſorū ꝓteſtationi aīorū declaratiue nec req̄rit̉ ꝯſenſus alterius. Cōſenſus aūt aduerſarij requirit̉ qn̄ ꝓteſtatio tēdit ad detrahedū iuri ſuo ſcū qn̄ factum depēdet a uolūtate utriuſqꝫ partꝭ qꝛ nō pōtunꝰalteri afferre iniquam ꝯditionem niſi cōſentiat qꝛ idqd̓ nr̄m eſt ſine facto nr̄o a nobis tolli non pōt ut ī. l.id qd̓ nr̄m. ff. de re. iur̄. facit. c. ab co. jͣ. eo. li. ⁊. c. adapl̓icam de regū. ita dicendū ī terminis iſtius. c. cum