ordine. ⁊ ꝑ hoc habet̉ clare maͣ huius gl. ¶ In glo.ī uerbo nec iuri in fi. nō. glo. ꝙ ubi uerba ſtatuti ſuntclara n̄ debemꝰ illa īpropriare ſꝫ reducunt̉ ad ius cōeſꝫ ubi v̓ba ſunt dubia uel hn̄t duplicē ītellectū quorūalter ē ꝓprius ⁊ reliquꝰ īproprius. tūc bn̄ debemꝰ facere īterpretatione ⁊ capere et intellectū īpropriuꝫ utminꝰ recedat̉ a iure cōi ꝙͣ fieri pōt. ut ꝓbat̉ notāterhic ⁊ ī. l. ij. C. de noxa. uide ꝑ Bar. ī. l. oēs popl̓i. ff.de iuſti. ⁊ iure. ꝑ Io. an. ī regl̓a pro poſſeſſore ī mercu. ⁊ uide qd̓ dixi ī. c. cām. sͣ. de reſcrip. ¶ In glo. fi.ī fi. aduerte. nā lꝫ iſte tex faciat mētione de ꝯſuctudine iſta tn̄ n̄ ur̄ ꝓprie ꝯſuetudo. nā ꝑ ꝯſuetudinē acqͥrit̉ ius ul̓ter. qꝛ ꝯſuetudo ē quoddā ius ut dixi ſuper℟ica. ſꝫ ꝑ iſtā ꝯſuetudinē de qua ī tex. detrahebat̉ iuri unius collegij ⁊ cōmodū applicabat̉ alteri collegioergo n̄ ē ꝯſuetudo ſꝫ potiꝰ preſcriptio. nā iſta eſt ſubālis dr̄ia īter conſuetudinē ⁊ preſcriptionē. ut noͣ. ī. c.ultimo. jͣ. eo. Et iō dicit Io. an. in. d. c. fi. ſuꝑ ultimaglo. ꝙ īproprie ponit̉ hoc. c. ī iſto titulo. qꝛ iſta ē potius p̄ſcriptio ꝙͣ ꝯſuetudo qd̓ ēt ſenſit gl. iiij. Dic tn̄ ꝙreſpectu patronoꝝ uel alioꝝ quoꝝ iuri n̄ detrahebat̉poterat eē ꝯſuetudo ſꝫ reſpectu iſtoꝝ monaſterioruꝫerat p̄ſcriptio. ita notat ī ſimili Io. an. ī. c. iij. jͣ. e. li.vj. ⁊ ualēt iſta ad ſciēdū nūquid ī iſta ꝯſuetudīe requirat̉ titulus. nā ī ꝯſuetudine īducenda n̄ requirit̉ titulus ẜm cōem opi. ſꝫ ſufficit ſolus uſus lꝫ ſit ꝯͣ ius. uijͣ. e. c. fi. ⁊ ibi ꝑ doc. ſꝫ ī preſcriptōe ꝯͣ ius reqͥrit̉ titulꝰputatiuꝰ. ut in. c. j. de p̄ſcrip. li. vj. ſic ītellige glo. noͣ.in. d. c. iij. dū ī ꝯſuetudīe requirit titulū. nā intelligit̉ī ꝯſuetudine īproprie ſūpta. ut ibi noͣ. Io. an. ⁊ iō iniſto tex. ī iſta p̄ſcriptōe requirebat̉ titulꝰ ⁊ bona fides⁊ titulꝰ fuit ſtatutū ep̄i qd̓ iſti credebāt ita ītelligendūprout habebat cōis uſus. ⁊ iſta ſufficiant.OOm ꝯſuetudinis. piuꝫſine cp̄o conſuetudines nouas facere ſcuſtatuta uel antiqua īmutare non pōt. ⁊ eſttex. noͣbil̓ ⁊ multū allegabil̓. prīo poīt rōeꝫ īhibitōis.ſecūdo īhibitionē ibi auctoritate. ¶ No prīo ꝙ auctoritas conſuetudīs n̄ ē leuis. īmo magna. ad hoc. c. inhis. ⁊. c. conſuetudīs. xj. di. ¶ Nō ſecūdo ꝙ capl̓m ſine ep̄o non pōt facere ſtatutum ī eccleſia nec īmutare antiqua ſtatuta uel conſuetudines. Et ex hoc ⁊ extex. nō ꝙ in eccleſia pn̄t eſſe ſtatuta ⁊ conſuetudinesantique ⁊ ſic n̄ ſolum iure canonico regit̉ eccleſia ſꝫēt ſtatutis particularibus locoꝝ ⁊ ꝯſuetudinibꝰ ātiqs.ꝯcordat. c. catholica. xi. di. ⁊ trāſgreſſor ꝯſuetudinisdꝫ puniri ſicut tranſgreſſor legis: ut in. d. c. ī his. qd̓ ītellige de conſuetudine rōnabili. nā irrōnabilis eſt extirpanda. ut. sͣ. c. c. cuꝫ uenerabilis. ⁊. c. ꝙͣto. ⁊. viij.di. mala conſuetudo. Sed pro ītellectu huiꝰ. c. queronūquid īdiſtincte capitulū teneat̉ hr̄e conſenſum ep̄iī ſtatutis edēdis. So. dicit hic Inno. ꝙ ꝯſenſus cp̄irequirit̉ ſi capl̓m uult ſtatuere ī perſona ep̄i ul̓ circaiura ipſiꝰ uel circa cōem ſtatuꝫ eccl̓ie uel negocijs magnis ⁊ arduis quaſi ſecus ſi capl̓m uult ſtatuere ſuperrebus exiguis ꝑtinētibus ad capl̓m. puta qualiter capl̓m debeat ꝯgregari uel qual̓r diſtribuant̉ quotidiane diſtributōes uel menſa groſſa diuidi dꝫ ul̓ quid ſimile. de quo uide bo. glo. ī. c. ij. de v̓bo. ſig. li. vj. ⁊ tene illā menti. Idē ur̄ dicendū ī eccl̓ijs īferioribꝰ ſubiectis ep̄o ut ī magnis ⁊ arduis n̄ poſſint fieri ſtatuta ſine ꝯſenſu ep̄i. h̓ noͣbiliter uoluit Inn. ī. c. requiſiſti d̓teſta. ⁊ in. c. cū acceſſiſſent. sͣ. de ꝯſti. ⁊ in. c. cū oēs. e.ti. Et rō ē qꝛ ep̄s ē generalis ſpōſus oīum eccl̓iaꝝ ſuedioceſis. un̄ tota dioceẜ dr̄ ſua parochia. ut in. c. adapl̓ice de dona. hinc ē ꝙ agit pro eccl̓a ſibi ſubiecta.ut in. c. fi. ⁊ qd̓ ibi noͣ. de ſuc. ab inteſta. ⁊ canon dicitꝙ regēda ē eccleſia prouiſione ep̄i. x. q. i. regēda. iō n̄debēt clerici inferiores ſuper arduis ⁊ magnis negocijs facere ſtatuta ſine conſenſu epiſcopi al̓s cuꝫ ꝯſenſu pn̄t face̓. An cp̄s cū ꝯſenſu capl̓i poſſit face̓ indifferent̓ ſtatuta gl. xviij. di. ī ſūma dicit ꝙ ſuꝑ maioribusnegocijs nō pōt ep̄s face̓ ſtatutū ēt cū cōſenſu capl̓i ⁊illa gl. hic ſequit̉ do. An. de bu. Sed certe nō ītelligit̉ita generalit̓. pōt eīꝫ intelligi pͥmo d̓ maioribus negocijs reſeruatis pape. nā ſicut de hijs non pōt ep̄s cognoſce̓. ut ī. c. maiores d̓ baptiſ. nec fortius ſuꝑ ea ſtatuere. ⁊ ſic intellige illā gl. uel intellige ſecūdo qn̄ ſtatuta cōcernūt alioꝝ p̄iudiciū. nā tūc illi ſūt uocādi utnoͣbiliter dicit Inno. in. c. ij. de loca. ⁊ ī. c. fi. d̓ offi. lc.⁊ iſto mō intellexit Federicus ꝯſilio. xvij. ſed pͥmus ītellectus plus mihi placet. Cōclude ergo in reſeruatꝭpape nō pōt cp̄s face̓ ſtatutū nec etiā regularit̓ ꝯͣ iuscōe. ut dixi. sͣ. c. ꝓxīo. ſed p̄ter ius uel adiuuādo ipſūius pōt ſtatuere. Dicit tn̄ Goſ. ꝙ requirit̉ ꝯſenſus capl̓i. Sed Archi. poſt Hoſti. dicit ſuffice̓ ꝙ requirat̉ cōſiliū .i. ſi capl̓m ſine cā rōabili nō uult ꝯſentire ualētſtatuta. hoc poſuit Archi. in. c. i. d̓ ꝯſti. li. vj. ⁊. xviij.di. ī ſūma ⁊ uide qd̓ ipſe nō. ī. c. epiſcopus. xxiiij. di.quādoqꝫ tn̄ requiritur ꝯſenſus ut ſi uult ſtatuē̓ ī ſpectātibus ad ep̄m ⁊ capl̓m. ⁊ ſic poſſet ītelligi ꝯͣria opinio ⁊ hoc mihi plus placet. nā quēadmoduꝫ in corrigēdis exceſſibꝰ ſubiectoꝝ ⁊ in iuriſditiōe exercēda nōtenet̉ hr̄e ep̄s ꝯſenſū capituli ſed ſufficit ꝯſiliū. ut ī. c.iij. jͣ. eo. li. vj. ⁊ ī. c. nouit. ⁊. c. quāto d̓ his que fiunt aprela. ita in ꝯdēdis ſtatutis regularit̓ nō reqͥrit̉ ꝯſenſus capl̓i ſed forte ſuꝑ arduis deberet interuęnire ꝯſēſus facit qd̓ noͣ. Inn. sͣ. de ℟pt. edoceri. ¶ Aduertetn̄ ad unā ſingularē opi. quā poſuit do. Pe. d̓ ācha.in repetitōe. c. i. d̓ ꝯſti. dicit enī ſe credere ꝙ ſi ep̄s p̄ſcribit ꝯͣ capl̓m qd̓ in exercēda iuriſditōe nō teneat̉ requirere ipſius ꝯſiliuꝫ ꝙ in ſtatutis cōdēdis nō eſt neceſſe hr̄e ꝯſiliuꝫ capituli. qꝛ ſtatuta depēdēt a iuriſditione. unde p̄ſcriptio ꝯͣ unū extēdit̉ ad reliquū. ut inregula acceſſoriū de re. iu. li. vj. qd̓ eſt ꝓbabile dictuꝫ⁊ ſemꝑ memorie tenēdum. Ego tn̄ d̓ ſtricto iure nonteneo iſtud dictū qꝛ editio ſtatuti ē quid ſeparatum ⁊magꝭ arduū ab exercitio nude iuriſditōis. nā ſtatutaſūt certa ⁊ ꝑpetua. ut ī. c. fi. de offi. dele. iuriſditio uero ſeu exercitiū uariat̉ ex tꝑe. un̄ noͣbiliter dicit Bar. īd. l. oēs populi. ff. de iuſti. ⁊ iure. ꝙ ptās habēs arbitriū imponēdi penā nō pōt a prīcipio ꝑ ſua ſtatuta d̓clarare penas qꝛ cum iſta recipiant uarietatē ex tꝑe ⁊conditione perſonarū nō dꝫ fieri declaratio ante tempus. ar. in. l. cum pater. §. a filia. ff. de le. ij. qd̓ eſt bene notandum. hinc noͣ ꝯſulit Fede. dicto ꝯſilio. xvij.ꝙ ep̄s non pōt ſtatuere in his ī quibus haberet ptātem diſpenſandi qꝛ diſpenſatio uariat̉ ẜm neceſſitatem tempoꝝ ⁊ prerogationem ꝑſonarū. ſtatutuꝫ uero eſt firmū ⁊ certū. ⁊ noͣ hoc. Itē quero qn̄ dꝫ queriꝯſenſus uel ꝯſiliū alterius uide qd̓ dico ī. c. ex ꝑte. sͣ.de ꝯſti. ⁊ in. c. cū uos de his q̄ fiunt a p̄la. ſine ꝯſen.ca. ⁊ hic per do. An. de bu.Nō ualet ꝯſuetudo perPAI IE. quā qͣs īducit̉ ad peccādū uel bona ꝓpria diſſipādū. Prima parsrecitat duas ꝯſuetudines irrōabiles quasſecūdo reprobat ibi tenore Nō prīo ſignificata hoꝝuerboꝝ ꝓ ſuc uolūtatis libito ⁊c̄. nō enī importāt arbitriū boni uiri ſed inducūt uolūtatē liberā freno rōnis nō ſubmiſſā qd̓ nō ꝓpter ſtatuta. ⁊ nō de uerbolibito. nā importat liberā uolūtatē. ⁊ ideꝫ tenet Bar.in extrauagan. ad reprimēdā. Et facit iſte tex. ſic ītellectus ꝓ ſtatutꝭ uniuerſitatꝭ ſcholariuꝫ huius ſtudij ſenen̄. dicūt enim inter cetera ꝙ rector ꝓ licentia habēda in examine ſuo non tenet̉ aliquid ſoluere niſi ꝓut proceſſerit ex ſua libera uoluntate ⁊ ita alias in facto reſpondi. ¶ Nō ſecundo ꝙ ſtatutum inducens ꝓuitatem ad peccandum non ualet. naꝫ quēadmodūnon ualet conſuetudo ut hic ita ⁊ fortius ſtatutum.nimirum qꝛ lex debet eſſe rōnabilis ſancta ⁊ hone