p̄ſcripſiſſet ī iuriſditōalibꝰ ꝯͣ capl̓m qd̓ pt̄. ut ī. c. iij. d̓ꝯſuę. li. vj. ꝙ tūc ſolus poterit ꝓmulgare īterdictuꝫ.¶ Nō ſcd̓o ꝙ ſnīa cēſure appellat̉ neruus eccl̓iaſticediſciplīe. nā quēadmodū uires hoīs ꝯſiſtūt ī neruisita in ſnīa cēſure ꝯſiſtūt uires eccl̓ie. un̄ alibi dicit tex.ꝙ ī eccl̓ia dei n̄ reperit̉ pēa maior. xxiiij. q. iij. corripiant̉. Itē pōt dici ueriꝰ qꝛ ſicut neruꝰ flectit̉ ſꝫ n̄ rūpit̉ita ⁊ ſnīa cenſure: ¶ Nō tertio ꝙ ꝯͣ uires ſnīe cēſuren pōt īduci ꝯſuetudo nec ꝯͣ eccleſiaſticā diſciplinā. un̄nulla ē ꝯſuetudo ꝯͣ honeſtatē. ut in. c. cū decorem devi. ⁊ ho. cle. ¶ Ultīo noͣ ꝙ exēpti teneāt̉ ẜuare ſnīaꝫgn̄alis īterdicti ab ep̄o ꝓmulgatā. Et hodie religioſiet exempti n̄ ſeruātes īterdictū cū eccl̓ia matrix ſeruatillud ſunt excōicati. de quo dicendū ut ī dle. ex frequētibꝰ de ſen. ex. Sꝫ ꝯͣ hoc opponit̉ ep̄s nullā ſnīampt̄ ferre ꝯͣ exēptos. xvj. q. j. qꝛ frater. ergo n̄ tenenturſeruare exēpti īterdictū ꝓmulgatū ab ep̄o. So. dicitIo. an. ſe crede̓ ꝙ uīculū īterdicti extendit̉ ad exemptos n̄ ex ſnīa hoīs ſꝫ ex diſpōne iuris. ⁊ hoc fuit īductū ne uileſceret cenſura eccleſiaſtica. ⁊ hec ſo. bona.Nā debes ſcire ꝙ ep̄s n̄ pōt ſpāliter īterdicere eccl̓iaꝫexemptā ſed feredo gn̄ale interdictū ī loco tenent̉ exepti ꝑ quandā ꝯſequētiā illud ſeruare. uel aliter ſcd̓meum attentari pōt ꝙ ſnīa hoīs extendat̉ ad exēptosqꝛ ex pulſatōe campanaꝝ ⁊ promulgatōe uocū ledūtur n̄ exempti. ⁊ ſic rōne delicti ep̄s hꝫ ī eos iuriſditōnē. ut ī. c. j. de puile. li. vj. hec ſecunda ſo. n̄ placet ⁊eēt periculoſa cum hodie religioſi exēpti hn̄t pͥuilegium ꝙ ēt rōe delicti pn̄t puniri ab ep̄o. ⁊ ſic ſequeret̉ex rōe ceſſāte ꝙ hodie tales religioſi n̄ tenerent̉ ẜuare ſnīam gn̄alis īterdicti qd̓ oīo falſum ē. ut ī. d. cle.ex frequentibus. Itē rōe delicti exemptꝰ n̄ efficit̉ ſubditus nec locus ſubijcit̉ ep̄o. ut noͣ. in cle. unica d̓ fo.ꝯpe. lꝫ poſſint delinquētes exͣ locū exemptū puniri ꝑep̄m. un̄ tene primā ſo. nō tn̄ ex rōe ſua ꝙ ex illicitapulſatōe campanaꝝ ſcu uocū ꝓlatōe ꝑ quam ledūt̉audientes exiſtentes exͣ locum exemptū poſſint exēpti ab ordinario loci ꝯueniri ⁊ puniri rōne d̓licti commiſſi exͣ locum exēptum. Nam lꝫ ipſi pulſent in locoexepto tn̄ exquo ſonus protendit̉ exͣ locū exemptū delictum cauſat̉ in utroqꝫ loco. exemplū ī eo qui ex loco exempto mittit lanceā ſeu lapidem ⁊ ledit exn̄temī loco n̄ exempto. ut noͣ. in regula in obſcuris li. vj. inmercu. dixi in. c. j. de preſum. . ¶ Opp. ꝯtex. ī eo ꝙpapa ꝓnūciauit hͨ ſpecifice ſuꝑ ꝯſuetudine cū tn̄ h̓ n̄fuiſſet a parte petituꝫ. ⁊ ſic ē ꝯͣ. c. lꝫ heli de ſimo. ſnīaenim dꝫ eē ꝯformis petitōi ut ibi. Et alibi dicit tex. ꝙfatuus ē iudex qui ſentētiat ſuper n̄ petitꝭ ut ī. l. fi. C.de fideicommiſ. lib. So. dicit Inno. ꝙ papa ex officio ſuo hanc conſuetudinem irritauit potius uitia extirpando ꝙͣ ſnīando ⁊ ſolet quotidie allegari iſtud dictum. Alij aliter dicunt ſed iudicio meo h̓ diſceptationon cadit in iſto tex. qꝛ iſti canonici deduxerunt conſuetndinem per uiam exceptionis peremptorie ſꝫ certum ē ꝙ lꝫ iudex non teneat̉ ꝓnunciare ſuꝑ exception pēremptoria qꝛ ſatis ſuꝑ ea ꝓnunciat ꝓnūciando ſuꝑ prīcipali. ut in. c. j. de or. co. tn̄ ſi uult ſpecificeꝓnunciare non ex h̓ pōt redargui. ut ī. c. cū ioannesde ide inſtru. ⁊ plene dixi in. c. j. preal. Et ſi diceresꝙ pars aduerſa n̄ allegat prauitatem ꝯſuetudīs. dico ꝙ exquo iudici ꝯſtat exceptōem n̄ ꝯcludere maxīecū defectus ꝯſiſtat in iure pōt ex officio ſuo ſupplereut in. c. rainaldus de teſta. ⁊ qd̓ ibi dixi. ⁊. jͣ. e. cum dilectus. ⁊. C. ut que deſunt aduo. l. j. ſicut ꝯtīgit in petitōe actoris. nā ſi notorie n̄ ꝯcludit dꝫ iudex libellumlacerare ex officio ſuo. xi. q. j xp̄ianus. nō. Inn. ī. c.de offi. uica. ita dicendū ī exceptōe. ⁊ nō hoc dictuꝫInn. ſic intellectū. fateor tn̄ ꝙ ubi ꝯſuetudo n̄ faceretad cāꝫ ⁊ ꝯſtaret iudici d̓ irrōnabilitate tūc ſpāle ē inpapa ut poſſit illā tollere ſꝫ alius iudex dꝫ inchoarenouā inſtātiā ⁊ n̄ ſuꝑ illa ꝓnūciare ſicut in ſimili no.Io. an. ī. c. mādatum. sͣ. de reſcripſ.In attribuendis offiVm OlIM. cijs noue dignitati ſeruat̉ ꝯſuetudo uicinaꝝ ciuitatū q̄ ſi diuerſafuerit ſeruabit̉ magꝭ rōabilis ⁊ alij n p̄iudicās hoc dicit cōis diuiſio ſecūda ibi quo circa ¶ Nōpͥmo archiep̄m n̄ poſſe īſtituere dignitatē ī eccl̓ia ſuapͥne licētia pape lꝫ illa dignitas nō ſit noua ſed iādudū creata. nā precentoria hec erat ī alijs eccleſijs ⁊ ſicnō erat noua dignitas. Sed tu dic ut pleniꝰ dixi ī. c.cū acceſſiſſent. sͣ. d̓ ꝯſti. ubi ꝯcluſi oppoſitū. ⁊ ad iſtūtex. rn̄de ꝙ forte capl̓m n̄ ꝯueniebat cū ep̄o ⁊ hoc uoluit pete a papa ut euitaret opi. ꝯͣrias q̄ in h̓ articulouigēt. ut noͣ. h̓ ī gl. ⁊ ī. d. c. cū acceſſiſſent. ¶ Nō ſecūdo ep̄m nō debe nouā dignitatē uel bn̄ficiū ꝯſtituerecū graui alteriꝰ p̄iudicio īmo uidet̉ ꝙ reſpectu reddituū nullū p̄iudiciū pōt afferre alijs bn̄ficiatꝭ. qd̓ noͣ. ⁊de hoc. jͣ. cū glo. ¶ Nō tertio ꝙ ubi ī honoribꝰ deferēdis nō apparet ī iure nec ex ꝯſuetudine ſpāli quid iuris recurrēdū eſt ad ꝯſuetudines uicinoꝝ. ¶ Itē noͣ⁊ tenebis ſemꝑ mēti ꝙ ubi aliquid mandat̉ fieri adinſtar alterius ꝙ ſi illud inſtar reꝑit̉ diuerſuꝫ non dꝫſimpl̓r capi mediū nec minimū ſeu maximuꝫ ſed magis rōnabile alteri minus p̄iudicās. ¶Cōtra iſtū tex.opponit̉ d̓. c. catholica. xi. di. ubi dicit̉ ꝙ q̄libet eccl̓iaregitur ſuis ſpālibus ꝯſuetudinibus ⁊ ꝯſtitutionibusergo uidet̉ ꝙ ep̄s ⁊ capl̓m poterant iſti p̄cētori dignitatē certaꝫ p̄ferre tā in ſeſſionibus ꝙͣ in alijs. So. dicūt h̓ cōit̉ doc. ꝙ ep̄s ⁊ capl̓m h̓ forte nō ꝯueniebantal̓s aūt ꝓcedē̓t ꝯͣriū qd̓ ſatꝭ mihi placet. Quidaꝫ tn̄ tenuerūt oppoſitū qꝛ nō dꝫ iſta eccl̓ia deuiare a ꝯſuetudine aliaꝝ eccleſiaꝝ ⁊ uiolare ꝯſuetudines uicinorūqd̓ mihi n̄ placet qꝛ ī eccl̓ia dei nil officit diuerſa ꝯſuetudo. ut ī. c. d̓ trina. de ꝯſe. di. iiij. quinīmo papa nōp̄cipit ut ſeꝗmur ꝯſuetudines romane eccl̓ie niſi ī cōcernētibꝰ fidē. ut ī. c. i. d̓ ſū. tri. li. vj. in. v̓. decuit. Necuiolat̉ aliaꝝ ꝯſuetudo cū illa remaneat ualida ī locoubi uiget. nā uides h̓ ꝙ reſpectu eiuſdeꝫ dignitatꝭ uarie poſſint eē ꝯſuetudīes eccl̓iaꝝ ī eadē ꝓuīcia. ¶ Inglo. ī v̓bo p̄iudiciū ī fine tenebis mēti ſemꝑ fi. gl. ex qhēs noͣbile dictū ꝙ ep̄s n̄ pōt ꝓ libito ꝯſtituere nouādignitatē ſeu nouū bn̄ficiū ſeu nouā eccleſiā ī p̄iudiciūaliaꝝ eccleſiaꝝ ſecꝰ ſi iuſta cā īterueniēte. ⁊ ꝓ hͦ ultīodicto gl. adde bo. tex. ī. c. ad audiētiā. jͣ. d̓ eccle. edif.Et facit hec glo. ad qōnē nūqͥd poſſit ep̄s oī cā ceſſāte ꝯſtrue̓ eccleſiā ī parochia alteriꝰ uel ꝯſtitue̓ dignitatē ī ec l̓ia. Do. an. multū inſtat ⁊ finalit̓ ur̄ ꝯclude̓ ꝙpōt exquo nō uult afferre alteri p̄iudiciū. nā h̓ tenditī augmētū cultꝰ diuini. Ego h̓ dictū admitterē reſpectu dignitatis erigende ī eccl̓ia cathedrali qꝛ illud tendit ī augmētū cultꝰ diuini ⁊ nemini nocet. Sꝫ ꝙ poſſet ꝯſtrue̓ eccl̓iā ī parochia alterius ceſſāte ca nō admitterē indiſtīcte. qꝛ ex ꝯſtructōe noue eccl̓ie generat̉p̄iudiciū antique ſaltē de facto ut reſpectu oblationūq̄ fiūt ī eccl̓ia noua. ⁊ ꝙ h̓ ſit uerum adduco. c. i. jͣ. deno. ope. nū. ubi eccl̓ia ꝑochialis ꝑ denūciatiōeꝫ nouioperis obtinuit ut deſtrueret̉ capella ibideꝫ edificataqd̓ ꝓfecto nō obtinuiſſet niſi p̄iudiciū p̄tēde̓ potuiſſꝫ⁊ uide ibi ad h̓ gl. fi. que h̓ ſatꝭ ur̄ ſentire nec ur̄ augeri cultꝰ diuinꝰ. qꝛ ſi illa eccl̓ia nō eſt nec̄ia potius uileſcit ex minoroſitate. ar. in. c. i. d̓ pͥuile. ī fi. ⁊. xciij. di.legimꝰ facit dictū. c. ad audiētiā. ⁊. c. paſtoralis d̓ hisque fiunt a p̄la. ¶ In glo. in v̓bo illā ibi ꝙ minoreꝫdic ꝙ h̓ nō dr̄ ꝯͣriū ſꝫ eligit̉ illa ꝯſuetudo q̄ minꝰ ē alteri piudicatiua ⁊ magꝭ rōnabilis ⁊ iura allegata inꝯͣriū loquūt̉ in alijs caſibus. Et dicit Uincētius. jͣ. e.in. c. fi. ꝙ pͥº dꝫ attēdi ius cōe. Si v̓o ius cōe nihil diſponit ⁊ tūc attēdēda ē ꝯſuetudo generalis ul̓ ſpālisillius loci. ut ī. d. c. catholica. ea deficiente recurreduꝫeſt ad ꝯſuetudine uicinarum eccleſiarū ut hic. Si voꝯſuetudo ē difformis attēdat̉ ꝯſuetudo minꝰ nociua