puto limitādū ⁊ diſtīguēdū. ꝓut habet̉ ī. d. c. uenerabilibꝰ ī pͥn. nā ſi appellat̉ ad archiep̄m qꝛ ipſe n̄ hꝫ iuriſditionē ī ſubditos ſuffraganei ſine appellatōe. ut īc. paſtoral̓ de offi. dele. ſi iſte fuit excōicatꝰ ad petitione alteriꝰ ſubditi n̄ pt̄ archiep̄s ſe ītromittē ſin̄ appellatōe. ſecꝰ ubi ꝓceſſit ex offō qꝛ archiep̄s ē iudex ordinariꝰ ep̄i. ⁊ ex h̓ dic ꝙ ubicūqꝫ adit̉ ſuꝑior qui pt̄ adiri ꝑ uiā q̄rele hꝫ locū primū dcm̄ Cal. utputa ſi adit̉papa uel archiep̄s reſpectu p̄lati īferioris ſibi ſubiectiꝑ ea que notant̉ ī. c. cū ab eccl̓iaꝝ de offi. or. ¶ Itemdic ꝙ remiſſio dꝫ fieri niſi excōicatio ſit notorie iniuſta. ut ī. c. ſollicitudinē de appel. ⁊ ī. d. c. uenerabilibꝰ§. ſane. uel niſi ꝑiculū ſit ī mora ī remittēdo. ut ī. d.§. ſane. ſi v̓o fuit appellatū. ⁊ tūc ē ī optōe ſuꝑiorꝭ anuelit remittere an uelit ipſe abſolue̓ tn̄ honeſtiꝰ ē utremittat. ut ī. d. c. ꝑ tuas. ita cōit̉ dicunt doc. h̓. Sedtu meliꝰ diſtīgue tres cāus. qꝛ aut certū ē excōicatōeꝫeē īiuſtā ⁊ n̄ dꝫ fieri remiſſio. aut certū ē eā eē iuſtaꝫ ⁊dꝫ fieri. aut dubitat̉ ⁊ tūc ē ī optiōe ſuꝑioris. ſꝫ honeſtiꝰ ē ut remittat. iſta diſtīxit tex. ī. d. c. uenerabilibꝰ in§. ſane cū duobꝰ ſe. Et ex his dic ꝙ iſta remiſſio n̄ fitad ignominiā iſtiꝰ excōicatoris ſꝫ ad honorē ꝯſeruandū. qꝛminor pudor ē ꝙ q̄libet corrigat ſcm̄ ꝓpriū ꝙͣcolligat̉ ab alio. ut ī. c. qͣliter el. j. jͣ. de accu. ⁊ ꝓ h̓ iſtetex. ī v̓bo deferat̉ ⁊. d. c. uenerabilibꝰ. ubi dr̄ ꝙ honeſtiꝰ ⁊ ꝯgruētiꝰ ſit ⁊c̄. Et ſi diceres qͣre fit remiſſio adiudicē ſuſpectū. dic ꝙ n̄ fit remiſſio ut ipſe cognoſcatſꝫ ſolū ut abſoluat. nā ī abſolutōe n̄ pt̄ p̄tēdi ſuſpitio.⁊ eodem modo dic ad. c. accepta d̓ appel. ubi dr̄ ꝙ n̄dꝫ appellās remitti ad iudicē a qª. Si vo excōicatorfuit delegatꝰ. ⁊ tūc aut fuit appellatū ab eo aut n̄. pͥcaſu ſuꝑior delegās n̄ tenet̉ remitte̓ ſi n̄ uult cū poſſitreuocare delegatū qn̄cūqꝫ. ut ī. l. iudiciū ſoluit̉. ff. deiudi. ⁊ ī. c. ſuꝑ qōnū de offi. dele. ſꝫ ſi uult remitte̓ pt̄diſtīguēdo mō p̄dicto. Si v̓o n̄ fuit appellatū. ⁊ tuncaut excōicauit an̄ ſn̄iaꝫ diffinitiuā aut poſt. pͥª caſu pt̄fieri ad eū remiſſio. ad h̓. c. prudētiā d̓ offi. dele. ⁊ dꝫfieri ꝑ aliū citra delegantē ut ibi. ſi v̓o excōicauit poſtſn̄iaꝫ. aut n̄ ē lapſus annꝰ ⁊ ſit remiſſio. aut ē annusclapſus ⁊ n̄ pt̄fieri qꝛ n̄ remāſit ī eo iuriſditio. ut ī. c.querēti. ⁊ qd̓ ibi noͣ. de offi. dele. Ipſe tn̄ delegās pt̄ſemꝑ n̄ remitte̓ ſi uult qꝛ iudiciū ſoluit̉ ⁊c̄. ¶ In ea.gl. ibi ſꝫ qͥ de cā pͥncipali. Iſte articulꝰ meliꝰ expediet̉in gl. fi. ubi h̓ tangit̉. iō dic ut ibi dicā. ¶ In ea. glo.ibi ita ſuſpēſus. aduerte nā gl. ex tex. ⁊ p̄dictꝭ īfert ꝙexcōicatus mīori pt̄ abſolue̓ excōicatū. ⁊ dic ꝙ colligtur hoc mō. nā ſi iſte excōicauit ꝯͣ ꝯciliū īcidit ī penaꝫilliꝰ. c. ſacro. ꝑ quā pt̄ dici excōicatꝰ mīori cū n̄ poſſitadmīſtrare ſacra ⁊ tn̄ pt̄ abſolue̓ ut h̓. ⁊ rō qꝛ excōicatio minor ſolū pͥuat a ſacr̄oꝝ ꝑticipatōe n̄ ab exercitioiuriſditꝭ. Et idē ī īterdicto īgreſſu eccl̓ie de quo ī. d. c.ſacro. ¶ In gl. ī v̓bo difficultatꝭ ī fi. noͣ gl. naͣ ex ea relata ad tex. hēs ꝙ excōicatus ꝯformam. c. ſacro .ſ. ſine monitione uel cā rōnabili dꝫ abſolui ſine oī difficultate n̄ .n. tenet̉ p̄ſtare iuramentū de parēdo mandatis eccleſie nec aliā cautionē nec aliqd̓ aliud mādatū pt̄ ſibi fieri ī ſatiſfatōem excōicationis. Et lꝫ Abb.dixerit iuramentū eē p̄ſtandū ne frangat̉ diſcipl̓ia eccleſiaſtica. ut ī. c. cū deſideres d̓ ſen. ex. tn̄ Ho. ⁊ cōit̓doc. tenēt glo. ⁊ meliꝰ. Nā potiꝰ ē relaxatio iſta que fitde īiuſta excōicatōe ꝙͣ abſolutio. ut ī. d. c. ſacro. un̄ tenuit h̓ Ho. ꝙ iudex et n̄ ſacerdos pt̄ abſolue̓ a tali excōicatione. ſecꝰ dixit ſi excōicatio fuiſſet iuſta. Io. cal.tenet ꝙ ī oī caſu iudex pt̄ abſoluē̓ ab excommunication lꝫ n̄ ſit ſacerdos qꝛ excōicatō ē iuriſditio. Ex quoīfero ꝙ uicariꝰ ep̄i lꝫ n̄ ſit ſacerdos pt̄ excōicare ⁊ abſoluere. Et idem ī legato pape qui n̄ eēt ſacerdos. d̓quo uide plenius in. c. a nobis. ij. de ſen. ex. ⁊ hancopi. puto ueriorem reſpectu pene non autē reſpectuculpe naͣm reſpectu culpe abſoluens debet eſſe ſacerdos. ut ī. c. omnis. jͣ. de peni. ⁊ re. ⁊ ī. c. noua. e. ti. pt̄tn̄ ⁊ ſanctū ē ⁊ honeſtū ẜuare opi. Hoſti. ut ſic iudeximitet̉ ipſū ſaluatorē. qͥ nō curauit aliquē ꝓ ꝑte ſꝫ ītotū. ſi .n. ꝯmittit abſolutioneꝫ ſacerdoti pot̄it ille abſolue̓ a pēa ⁊ a culpa. ¶ In gl. ī v̓bo excqͣt̉ ī fi. Aduerte latius. aut .n. ſuꝑior p̄fixit terminū certū excōicatori aut nullū. pͥª caſu indubie pꝰ lapſū t̓minū pōt iſte d̓putatꝰ cognoſcē ⁊ abſolue̓. Sꝫ an poſſit an̄ lapſū terminū glo. h̓ tꝫ ꝙ nō. ⁊ idē ēt Inn. ſi ꝑtes ꝯſētirēt. qꝛcū iuriſditio nō det̉ iſti deputato niſi pꝰ lapſuꝫ t̓mininō poſſūt ꝑtes an̄ tp̄s iuriſditiōeꝫ tribue̓. ar. ī. c. ſignificātibus. jͣ. de offi. dele. Ho. tꝫ ꝯriū qꝛ ī fauorē iſtiusexcōicatoris fuit p̄fixus terminꝰ ergo dꝫ illi poſſe renūciare. jͣ. d̓ regl̓a. ad apoſtolicā. ⁊ ī. l. ſiqͥs ī ꝯſcribēdo.C. de pactꝭ. Io. cal. ſequit̉ dictū Inno. qꝛ lꝫ remiſſiofiat ī fauorē excōicatoris p̄fixio tn̄ t̓mini fit ad limitandā ⁊ reſtringēdā ipſius ptāteꝫ. un̄ ꝯcludit cū Cōp. ꝙniſi excōicator ꝯmittat ſibi uices ſuas nō pōt deputatus abſoluere niſi forte. jͣ. tetminuꝫ dixerit ſe uelle abſolue̓. do. An. dicit poſſe diſtīgui. ꝙ aut excōicator dixit nolo abſolue̓ ⁊ dꝫ expectari finis t̓mini. qꝛ lꝫ noluerit abſolue̓ ī p̄ſēti nō tn̄ negauit ſe nolle abſoue̓ ī futuꝝ. aut dixit nolo abſoluē nec unꝙͣ abſoluā. ⁊ tuncpoterit abſolue̓ iſte deputatꝰ nō expectato lapſu t̓mini ⁊ ſatꝭ ē eqͣ diſtīctio. Uel alit̓ pōt dici ꝙ aut ī iudiciodixit ſe nolle abſoluē̓ ⁊ fruſtra expectat̉ lapſus t̓mini.aūt dixit exͣ iudiciū. ⁊ tūc ſccꝰ cū potuerit h̓ ex iracūdiadice̓. ad h̓ tex. cū gl. ī. c. uenerabilibꝰ ī. v̓. ſecꝰ p̄al. autnullus terminꝰ fuit p̄fixus ꝑ ſuꝑiorē. ⁊ tūc deputatusnon pōt abſolue̓ an negligētiam excōicatoris. Cōuīcet̉ aūt negligētia ꝑ d̓putationē t̓mini ab iſto deputato faciēdā. ar. in. c. irrefragabili. in. §. exceſſus d̓ offiordi. ¶ In gl. ī vbo d̓ facto ſuo. Nō iſtā gl. qꝛ quotidie allegat̉ iūcto tex. ꝙ ī facto ꝓprio nō cadit ꝓbabil̓ignorātia. un̄ p̄ſumit̉ ſcīa niſi ſubſūt aliq̄ ꝯiecture ī ꝯͣriū. Et ꝯclude poſt doc. ꝙ ī facto ꝓprio p̄fumit̉ ſcīaut h̓ niſi factū ſit intricatū ualde uel niſi ſit multū delōgīqª. ut noͣ. ī. c. tertio loco d̓ ꝓba. niſi facti magnitudo aliud ſuadeat. ut in. c. cū illoꝝ ī fi. jͣ. de ſen. excō. ⁊nō bn̄ h̓ dictū. In facto v̓o alieno regularit̓ n̄ p̄ſumit̉ſcīa. ut ī regula p̄ſumit̉ ignorātia d̓ re. iu. li. vj. fallit ſih̓ factū ſit publice notū. ut ī. c. i. d̓ poſtu. p̄la. ⁊ ī. c. qd̓dicitis. xvj. di. uel niſi qͦs teneret̉ īdagare illud factuꝫalienū. ut ī. c. īnotuit iūcta glo. de elec. ⁊ utrūqꝫ dictūꝓbat̉ hic. nā iſte excōicatus p̄ſumit̉ ſcire utrū excōicauerit ſine monitione uel ſine cā. uel utrū cā fuerit rōabil̓. qꝛ lꝫ h̓ ultimū ſit de facto alieno tn̄ tenebat̉ illudindagare. ⁊ regularit̓ an ⁊ qn̄ excuſet ignorātia uideqd̓ noͣ. in regula ignorātia de re. iur̄. li. vj. ⁊. i. q. iiij.§. non. ⁊ ī regula cū ſunt. e. li. ī mercū. ¶ In gl. fi. infi. ex hac gl. collige ordinē ꝓcedēdi obſeruādū ꝑ iſtosdeputatos ſeu d̓legatos. nā excōicatore nolete abſoluē̓ ⁊ p̄tēdēte iuſticiā ſn̄ie debēt iſti delegati abſolue̓ an̄oīa. nec alit̓ audire excōicatū niſi abſolutionē petat p̄ſtita cautiōe de parēdo mādatis eccleſie ſi ꝯſtiterit cūeē iuſte ligatū. ⁊ iſte ē pͥmus actꝰ quē iſti face̓ dn̄t. necobſtat ſi dicat̉ ꝙ littera mādat iſtuꝫ abſolui ſine difficultate. qꝛ illud refert ad excōicatorē ī caſu quo illumexcōicauerit ꝯͣ formā ꝯcilij. Sꝫ quoad iſtos d̓legatosillud nō ꝓcedit. qꝛ exquo eis nōdū ꝯſtat de iniuſticiaexcōmunicationis non debent abſoluere ſine cautōenec eum audire niſi prius petat abſolutionem cū oblatione cautionis. qꝛ exquo fatetur ſe ligatum licet iniuſte non debet perſeuerare in excōmunicatione neuideatur eam ꝯtēnere. de quo dic ut plene habetur īc. per tuas de ſen. excō. ⁊ in. c. cum ꝯtingat de offi. d̓le. Secundo facta abſolutione debent iſti cognoſcerede iuſticia uel iniuſticia excōicationis. ⁊ ſi ꝯſtiterit excōicationem iuſtā puniēt querulantē. Si uero ꝯſtiterit eā iniuſtaꝫ puniēt excōicatorem ẜm formam quetraditur in. d. c. ſacro. tertiuꝫ ẜm glo. ſi ꝯſtiterit excōſcationē iniuſtā debent iſti delegati cognoſcere de ne