ſit compellere ꝑ cenſurā eccl̓iaſticam. h̓ nō ſunt aliaB excōmunicato.Per ℟ptū directū excōicatori ut abſoluatexcōicatū ſi ꝯͣ ꝯciliuꝫ eū excōicauit datꝭ executoribꝰ qͦ eo n̄ parēte exequant̉ n̄ excōicatori ſꝫ executoribꝰ cognitio demādat̉. h. d. Prīo ponit factū exquo qō. 2º ſol̓o ibi excōicatori. tertio ī ſolutōe rōnemīterſerit ibi qui de facto. ¶ Nō pͥº ꝙ excōicatio lata ſine monitōe ⁊ ſine cā rōnabili tꝫ qd̓ probat̉ ex eo. nāiſte dicebat ſe ligatū ꝯͣ ſtatutū ꝯcilij gn̄alis. de quo inc. ſacro. jͣ. de ſen. ex. ubi aūt dr̄ ꝙ excōicatio debꝫ fieriꝯpetenti monitiōe precedēti: ⁊ idē pōt colligi ex tex. illius. c. ſacro. ut ibi dixi. fallit tn̄ ī caſu. c. ꝯſtōnē d̓ ſen.ex. li. vi. qd̓ declara ut dixi ī. d. c. ſacro ¶ Nō ſcd̓o ꝙexcōicatus īiuſte remittit̉ ad excōicatore ſuū abſoluedus. qd̓ an̄ ſit ueꝝ īdiſtincte dicā. jͣ. ſuꝑ glo. ¶ Nō 3ꝙ excōicatus pōt īpetrare ℟ptū ſuꝑ īiuſticia excōicātis. ad h̓. c. j. jͣ. eo. li. vj. ¶ Nō quarto ꝙ eadē cl̓a relata ad diuerſos effectꝰ pōt oꝑari diuerſos effectꝰ ẜmſubiectā mam. Et ad h̓ ſolet allegari iſte tex. nam h̓cl̓a ſi ita ē relata ad excōicatorē n̄ īportat cognitōemſꝫ monitionē ⁊ īſtructionē quandā ſeu notionē. ſꝫ relata ad iudices deputatos ī defectū excōicatoris induxit cāe cognitionē. ¶ Itē noͣ ꝙ ī facto ꝓprio n̄ preſumit̉ ignorātia ſeu ī facto alieno īdagato iudicialit̓. nāiſte excōicator preſumit̉ eē certus utrū excōicaueratꝯͣ ꝯcilium. qꝛ h̓ ꝯſiſtit in facto proprio. ⁊ ad h̓ ſolet allegari iſte tex .ſ. ꝙ ī facto ꝓprio n̄ preſumit̉ ignorantia. ⁊ de h̓ aliquid. jͣ. ¶ Opp. ꝯͣ tex. ī eo ꝙ īnuit excōicatione latā ſine cā rōnabili ⁊ monitōe n̄ p̄miſſa tenere. ꝙ āt h̓ colligat̉ ex tex. ꝓbat̉ ex eo qꝛ iſte dicebat̉ligatꝰ ꝯ ſtatutū ꝯcilij gn̄alis de quo ī. c. ſacro. jͣ. d̓ ſē.ex. ubi dr̄ iudicē n̄ debere alique excōicare ſine cā rōabili ⁊ ꝯpetenti monitōe premiſſa. un̄ ob. c. ut nr̄m. jͣ.ut eccl̓iaſtica bn̄ficia. ⁊. c. a nobis. el. ij. de ſcn̄. ex. ubidr̄ ꝙ eccl̓ia dꝫ ſe ꝯformare diuino iudicio. ad idē. ij.q. j. deꝰ oīpotens. ſed ipſe deus neminē dānat īiuſteut in. c. j. de re iudi. li. vj. ⁊. c. lr̄as. jͣ. d̓ reſti. ſpo. ergonec eccleſia dꝫ ligare aliquē iniuſte? ¶ Itē ⁊ 2º ob. c.cui ē. xi. q. iij. ubi probat̉ excōicatione eſſe nullā. Iteꝫceſſante cā diſpōnis dꝫ ceſſare diſpoſitū. ut in. c. cumceſſante de appel. l. adigere. §. ꝙͣuis. ff. de iurepa.Sꝫ cā excōicationis ē peccatū mortale. ut. xi. q. iij. nemo. ⁊. c. nullus. ergo ubi ceſſat pccm̄ n̄ dꝫ tene excōſcatio. So. cum querit̉ an ⁊ qn̄ teneat excōicatio ul̓ ſitnulla diſtingue pꝰ Cal. ꝙ qn̄qꝫ excōicatio ē nulla qn̄ꝫtenet ſꝫ ē īiuſta. qn̄qꝫ tenet ⁊ e iuſta pro prīo mēbrocape regulā ubicūqꝫ dat̉ īhabilitas ſeu īcapacitas inagente ſeu patiente excōicatio ē ipſo iure nulla. Exēplū primi cū excōicator n̄ ē capax ſeu exercere non pt̄iſtā iuriſditionē ſpūalē. Exēplū in laico. ut ī. c. bn̄ quideꝫ. xcvj. di. ⁊ in. c. ſi īp̄erator. ⁊ ī. c. ſi duo. ea. di. papa tn̄ poſſet dare laico ptātē excōicādi. qꝛ excōicatō ēiuriſditꝭ. ⁊ n̄ ordīs. ⁊ de h̓ hēs gl. noͣ. ī. d. c. bn̄ quideꝫxxxij. di. §. ueꝝ. ⁊ ī. c. trāſmiſſā de elec. Itē pone exeplū ī iudice excōicato. nā excōicatꝰ maiori n̄ pt̄ aliumexcōicare. qꝛ cū ſit ipſe extra eccleſiā n̄ pōt aliū exͣ eccleſiā ponere. ut in. c. audiuimꝰ. xxiiij. q. j. ⁊ ibi uidebo. glo. ⁊ ī ſūma eiuſdē cāe cadit tn̄ noͣbile dcm̄ ſi iudex occl̓te excōicatꝰ aliquē excōicat nūqͥd teneat ſnīa.Et glo. tenuit ī dicta ſūma excōicationē eē nullam lꝫdebeat obſeruari donec ꝯſtiterit iudiceꝫ eē excōicatū.Et ita cōiter ſolent doc. tenere. Sꝫ ī ꝯriū ego allegoſingulare dictū Inno. ī. c. ſi uere. jͣ. de ſen. ex. ubi tenet ꝯrium ⁊ forte illa opi. uerior. qꝛ excōicatio ē iuriſditꝭ. ⁊ ea que fiunt a iudice n̄ notorie excōicato tenentrōe publice utilitatꝭ. ut in. c. ad ꝓbandū de re iudi. ⁊uide ad maͣm qd̓ ipſe Inn. noͣ. ī. c. j. de ſciſmatꝭ. Exēplū ſcd̓i .ſ. cū īcapacitas ē in patiente cum iudex excōicat infantē furioſum uel talem de quo certum eſt euꝫdelīquere n̄ poſſe. ad h̓ qd̓ noͣ. in. c. rōana ī. §. ī uniuerſitatē d̓ ſen. ex. li. vj. Itē pone exēpluꝫ ī īfideli quinō ē capax huius cēſure. ut ī. c. gaudemꝰ. jͣ. de diuor.Itē ē nulla ubi error ītollerabil̓ expͥmit̉ ī ſentētia. utqꝛ excōicat̉ qͣs qꝛ facit bonū uel qꝛ n̄ cōmittit malū. utī. c. ꝑ tuas d̓ ſen. ex. ⁊ ī. c. uenerabilibꝰ ī. §. pe. e. ti. li.vj. Et uide qd̓ noͣ. gl. ī. c. pn̄ti. e. ti. ⁊ li. Sꝫ dubitaripōt qͥd ſi excōicatio n̄ ꝯtineat ī ſe errorē exp̄ſſū tn̄ notoriū ē eā eē īiuſtā nūqͥd notoria īiuſticia reddat eā nl̓lā. nā ī alijs ſentētijs talis notorietas uitiat ip̄o factout noͣnt̉ dixit In. ī. c. fr̄nitatꝭ d̓ frigidis. ꝓ qª faciat bonus tex. ī. c. īter ceteras de re iudi. ⁊ qd̓ ibi dixi. doc.h̓ nō attīgūt iſtū caſū ſꝫ Archi. tetigit ī. d. c. uenerabilibꝰ. ⁊ vr̄ īnuere ꝙ nō ſit nulla. qꝛ iura ſuꝑ hac nullitate loquunt̉ cū error fuit exp̄ſſus ī ſētētia. h̓ opi. pōtſuſtētari ut excōicatio habeat̉ ī maiori reuerētia. ſꝫ d̓iurꝭ ſubtilitate crederē ſētētiā eē nullā qꝛ ceſſat p̄ſumptio iuſticie q̄ fac̄ tene̓ ſētētiā iniuſtā. ad h̓ qd̓ noͣ. ī. d.§. ī uniuerſitatē. Itē fortius dꝫ eē nulla excōicatio ꝙͣalia ſentētia cū ꝯtineat ī ſe maiorē iniqͥtatē cū agat iudex remoue̓ quē a gr̄a d̓i ex cā notorie īiuſta. Uenioad ẜꝫ ī quo ꝯclude ꝙ ubi dat̉ habilitas ī agēte ⁊ patiēte ⁊ ceſſat exp̄ſſio erroris modis p̄dictꝭ tūc excōicatio tenet lꝫ ſit iniuſta ex ordine. qꝛ nō fuit ordo ſeruatus. uel ex cā qꝛ ſine cā rōabili. ul̓ ex aīo qꝛ ſuꝑior iniquo aīo excōicauit. ⁊ d̓ his īiuſticijs habes. xi. q. iij. in§. cū ergo. ⁊ ī. §. ſi ergo. ⁊ uid̓ bo. gl. xi. q. iij. ī ſūma⁊ ī h̓ cāu loquit̉ iſte tex. dixerūt tn̄ qͥdā ꝙ nulla ī hͦ ēdifferētia int̓ excōicationē ⁊ alias ſētētias nā ⁊ alie tenēt lꝫ ſint iniuſte. ut ī. c. cū inter de re iudi. Sꝫ tu dicmeliꝰ ꝙ reſpectu iniuſticie cāe ⁊ animi ꝓcedit h̓ dictūſed nō reſpectu iniuſticie ſeu defectꝰ ordinis. qꝛ talisdefectuſ reddit ſentētias nullas. ij. q. vj. §. diffinitiua⁊ ī. l. ꝓlatā. C. de ſen. ⁊ inter. om. iudi. ſed ꝑ hoc excōicatio nō uitiat. ut h̓ ⁊ ī. d. c. ſacro. lꝫ excōicator ueniat puniēdꝰ. ut ibi. q̄ aūt ē rō dic ꝙ hoc fuit īductuꝫut claues eccleſie haberent̉ in maiori reuerētia. xi. q.iij. nemo ꝯtēnat. ⁊ ut ꝑ meritū obediētie iſte īiuſte excōmunicatus creſce̓t. xi. q. iij. qͥd ergo. Itē qꝛ excōicatio ſumit effectū ⁊ ſubſtātiā a ptāte clauiū. d̓fectꝰ ergoordinis nō pōt eē ſubſlātialis .i. ordo requiſitꝰ in excōicatione fiēda nō ē ſubālis. ſꝫ d̓ iuſticia rōe p̄dicta.¶ Aduerte tn̄ ꝙ lꝫ excōicatio iniuſta teneat quoadhoīes nō tn̄ quoad deū ſi nō ſubeſt cā rōabilis. qꝛ niſi quis peccet n̄ pōt pͥuari a gr̄a dei. xi. q. iij. temerariū. ⁊ ī. c. lr̄as de reſti. ſpō. ſꝫ ſiqͥs ꝯtēne̓t excōicationēiniuſtā tūc ligaret̉ ex ꝯteptū ēt apud deuꝫ. ut ī. c. ꝑ tuas. sͣ. allegato. Sꝫ ad ꝯͣria. sͣ. formata dic ꝙ ml̓ta fiēinō debēt facta tn̄ tenēt. ut ī. c. ad apl̓icā d̓ regula. Itēꝓcedūt quo ad deū ⁊ uide bo. gl. xxiiij. q. i. qd̓cūqꝫ.ubi glo. tractat qͥd oꝑat̉ excōicatio quoad dcū. ⁊ uid̓qd̓ dixi ī. c. ita quorūdā de iude. Ultīo mēbro dic breuit̉ ꝙ excōicatio eſt iuſta ⁊ tꝫ qn̄ eeſſat oīs iniuſticia ⁊īcapacitas mōis p̄dictis. ⁊ ad. c. cui. qd̓ facit ꝯͣ ẜm mēbrū dic ꝙ ibi lata fuit excōmunicatō ab heretico. idcofuit nulla. ut ibi noͣ. ī glo. ¶ In gl. i. ibi ⁊ qꝛ ꝑ ſimplicē querimoniā. Aduerte clarius ⁊ latius. Nā glo. in pͥma ꝑte ꝓſequit̉ ꝗd debeat face̓ ſuꝑior excōicatoris cūꝓclamat̉ ꝑ excōicatū ꝯquerenteꝫ de excōicatore. ⁊ diſtingue comprehendendo glo. ⁊ dicta doc. ꝙ aut excōmunicator eſt ordinarius aut delegatus. Primo caſu aut non fuit ab eo appellatum ſed per ſimplicemquerelam excōicatus adiuit ſuperiorem. ⁊ tunc dicitCal. ꝙ ſuperior debet remittere excōicatum ad excōicatorem ut eum abſoluat ſi eum iniuſte excōicauit ⁊pōt dare iudicem qui eo nolente abſoluere ipſe exequatur ut h̓. ad hͦ. c. ad reprimendam. jͣ. de offi. ord:dicit tn̄ Cal. ꝙ ſi ſuperior abſoluit ſine remiſſione tꝫabſol̓o. qꝛ cum ſit iudex non curat̉ ꝙ male fecerit innō remittēdo. qꝛ iniuſta abſol̓io ualꝫ exquo ē facta aſuꝑiore. ut ī. c. uenerabilibus ī. §. ultimo. h̓ dc̄m ego