Druckschrift 
Pars prima (1484)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

ī. uerū. qd̓ ꝯtīgit ī īpetratōe litteraꝝ.. tertōquē poſſe renūciare lr̄is apl̓icis alio bn̄ficio eccleſiaſtico ul̓ ēt ānua pēſiōe. de tn̄ ultīo dic ut.. gl. Itē noͣ ſolū de bn̄ficio hīto tenet̉ īpetrās facēmētionē ſꝫ ēt de lr̄is pͥus īpetratis ad bn̄ficiū lꝫ renūciatꝭ ē qꝛ exqª lr̄as pot̓at ꝯſeq̄ bn̄ficiū eo d̓fic̄ꝑīde ē ac ſi fuiſſet ꝯſecutꝰ qꝛ actionē hꝫ ip̄aꝫ hr̄evr̄ ut ī rl̓a actionē. ff. de re. iu. Ite oe tacitū exp̄ſſo habuiſſet retardare pͥncipē a cōceſſiōe īduc̄ ſurreptionē ut ī. c. poſtulaſti.. e. Sꝫ ſi pͥnceps ſciuiſſet ip̄ꝫhabuiſſe lr̄as eis renūciaſſe ꝯceſſiſſet ſaltē ita defacili ſcd̓as maxīe eaꝝ uigore obtinuit ānuā pēſio. Et dic̄ Io. an̄. ēt de pēſiōe ē fiēda mētio qd̓ſatꝭ credo rōne p̄dcā. lꝫ tex. dicat tn̄ credo ītercluſū ī tex. dic̄ lr̄is talit̉ uēditꝭ ē fiēda mētō. Itēnoͣ. ibi ī irritū reuocādo tex. exp̄ſſū quotidie all̓at̉ ſurreptio ī bn̄ficialibus uitiat gr̄as lr̄as ip̄o factoqd̓ clarius ꝓbat̉ ī cle. i. p̄bē. quē tex. tene mēti. ī.c. j.. ij. fi. p̄ſb. li. vj. Et reuocari pōt dꝫ quicqͥdītetatū ē uigore illaꝝ lr̄arū lꝫ tꝑe ꝓceſſus fuerit exceptū ſuyreptōe. ut ꝓbat̉ qd̓ bn̄ noͣ... latiusgl. fi. In gl. j. ī fi. ītelligas oēs pēſiōes r̄probatas iſta gl. ut ꝓbat̉ ī. c. ꝙͣuiſ.. alle.. c. extirpāde. qd̓gl. all̓at loqͥt̉ qn̄ ꝯſtituit̉ ī fraudem ut qꝛ deputat̉ ei ē capax titl̓i bn̄ficij. latiꝰ ibi dixi. facitiſte tex. ubi papa exp̄ſſe reprobat hāc pēſionē. uidebo. tex. ī. c. niſi.. de. ubi bono pacis fuit alteri litigātiū ſtatuta pēſio de redditibꝰ eccl̓ie ī uita ſua. Ingl. ij. ibi licite deducūt̉ ī pactū. No. gl. qꝛ ſi ī ſpūalibꝰexprimit̉ qd̓ īeſt inducit̉ ſimonia. aliā gl. ſil̓emhēs ī. c. ſignificaſti elec.. c. oliꝫ.. de reſti. ſpō. Sed ſol̓o poſſet ꝓcedere qn̄ renūciaret lr̄is pro bn̄ficioeccl̓iaſtico qꝛ tūc expͥmeret̉ qd̓ īeſt. ī noͣ. tex. cumgl. ſic̄ bn̄ficiū pōt ꝑmutari alio bn̄ficio ita pt̄ expacto qͥs renūciare lr̄is ut ꝯſeqͣt̉ alid̓ bn̄ficiū. qͥdaꝫ tn̄dixerūt ꝑmutatō dꝫ hr̄e originē a ꝑtibꝰ ſed exoffō ſuꝑioris explicari. qd̓ tn̄ ur̄ ee falſū. c. j. re.mu. li. vi. uide qd̓ noͣ. ī. c. q̄ſitū. e. ti. ſꝫ reſpc̄u ānuepēſiōis ur̄ ſpl̓o gl. ꝓcede̓ gl. trāſit ad aliā ſolonēẜꝫ int̓ceſſit ſimonia. nec negat̉. Tertō dicit nulla ſimōia int̓ceſſit qꝛ lr̄as nullū ius ſpūaleiſte habuit. noͣ. ī mirabilē gl. lr̄as ad bn̄ficiaobtinēda dr̄ qͥs ꝯſequi ius ſpūale exquo adhucē receptꝰ ī canonicū nec collatō bn̄ficij ſibi fcā eſt.hꝰ mōi lr̄is qͥs licite renūciat ꝯmodo tꝑali qd̓ nūꝙͣtradas obliuiōi ꝑꝑ auc̄tē gl. ſꝫ ꝯͣriū ur̄ ueꝝ qꝛ haslr̄as lꝫ ꝯſequat̉ ius ī re ul̓ ad ꝯſeqͥt̉ tn̄ qd̓dā iusp̄ꝑatoriū ad bn̄ficiū obtinēdū qd̓ ē ſpūale uel ſpūaliannexū. ſic̄ dicimꝰ ī pn̄tatōne proni ē ānexa ſpūaliqꝛ ꝑat uiā ad obtinēdam inſtōnem ē qͥd ſpūale.ob forte dicit Hoſt. ſic. aut ex pactione partiumrenūciat̉ lr̄is aſſignat̉ ānua pēſio tūc ē ſimonia.ar. cuꝫ dic̄ tex. tal̓r uēditas ⁊c̄. Sꝫ ſi pure renūciatex officio ſuꝑioris ul̓ īteruēiētibꝰ amicis poſtea ꝯcedit̉ ſibi ānua pēſio ē ſimōia. ideo iſta ut trāſeātſine uitio ſūt explicāda ſuꝑiorē tene mēti p̄dicta forte ob papa exp̄ſſe reprobauit iſtā pēſionē. qꝛſibi ꝯſtitit qͣlit̓ fuit īpoſita. qͣlit̓ dēat fieri renūciatio bn̄ficij uide bonā gl. i. q. j. ordinatōes. ubi tractat̉an licite qͣs renūciet bn̄ficio ut ꝯferat̉ alteri. uid̓ gl. etī. c. exꝑte de offi. dele. gl. i. ī. c. dilecto.. p̄bē. an̄teneat renūciatio ul̓ collatio ſimoniaca uide Inn.ī. c. uniuerſoꝝ.. de re. ꝑmu. In gl. fi. ī fi diliget ultimā ſo. gl. ī ītēdit ī effectu aut ſurreptiofuit ꝯmiſſa ī lr̄is īpetratꝭ ad lites aut ī lr̄is īpetratꝭ adbn̄ficia. pͥª caſu tenet ꝓceſſus nec dꝫ reuocari niſi apͥncipio fuerit oppoſitū de ſurreptiōe. c. inter monaſterium.. de re iudi. etiā in appellationis non poterit opponi de ſurręptione niſi opponesprius ignorauerit. Et noͣ in bene iſtam glo. exceptio dilatoria pt̄ opponi ī appellatiōis tradas obliuioni qꝛ declarat extēdit. l. ita demū. C. deꝓcu. ubi ſolū dr̄ exceptō ꝯͣ militem ꝓcuratorē pt̄opponi ī appellatōis ſi fuit omiſſa ī principalian̄ lit. ꝯt. habes .n. p̄dicta illd̓ ꝓcedē ēt ī qͣlꝫ dilatoria qd̓ ibi tꝫ Bar. cōit̓ doc. Et ſic noͣ. appll̓atioreſcīdit oīa ſꝫ ſolū reſtituit appellātē ad ſtatū inerat poſt lit. ꝯt. vn̄ extīguit effectū ꝯteſtōis litꝭ. dicittn̄ iſta gl. bn̄ ſi ignorāt̉ fuit omiſſa pt̄ opponi īappellatōis optīe loquit̉. quēadmoduꝫ poteratopponi ī prīo iudicio pꝰ lit. ꝯte. exqˢ fuerat omiſſaignorātiā. ar. op. in. c. paſtoralis de excep. noͣ. gl. iij.q. vi. §. exceptio. ita ī appellationis. qꝛ ut dixi regularit̓ qͥcqͥd poterat opponi ī pͥª iudicio pꝰ lit. ꝯt. pt̄opponi ī appellatiōis. ut ī. l. hāc. C. de tēp. ap.ī. c. ioānes. de fi. īſtr. noͣ. Bar. in. d. l. ita demū. limita ut dixi. ī. c. dilecta.. e. Scd̓o caſu ſurreptio fuit ꝯmiſſa ī lr̄is ad bn̄ficia. dic̄ gl. ſurreptiouiciat ipſo fcō. bn̄ loquit̉ ut ꝓbat̉ ī. d. cle. i. p̄bē.Et circa hūc articulū Hoſt. multū īſtat īuolutē cuiꝰdicta cōit̉ approbāt̉. Sed Cōp. ponit q̄daꝫ pulchra v̓ba quottidie allegāt̉ ſūt magni effectꝰ. ꝓſequit̉ .n. duo mēbra prīcipalia. Primū an qn̄ ualeatꝓceſſus factꝰ lr̄as ſurrepticias. qn̄ pt̄ exceptioſurreptiōis oppont. Circa primū diſtīguit int̓ lr̄asīpetratas ad lites bn̄ficiales. ut qꝛ ꝯtēdit̉ de bn̄ficijs lr̄as impetratas ad bn̄ficia obtinēda. itē īter puilegia. Prīo caſu ꝯcludit ut ī gl. tene ut dixi latiꝰpoſt Inn. ī. c. ceteꝝ.. e. ẜo caū ſūt lr̄e īpetrate adbn̄ficia. aut executor ꝓceſſit cognita. utputa qꝛ īpetrator petijt ut executor ꝯpelleret capitulū ad recipiēdū īponeret ſibi ſilētiū ſuꝑ ꝯͣdictiōe iudiciorite agitato executor ꝓnūciauit a cuiꝰ ꝓnūciatiōefuit appellatū. ꝯcludit ꝓceſſū tenere exqº fuit oppoſita exceptio ſurreptiōis. nec fuit appellatū tunciſte lr̄e ſortiāt̉ naͣꝫ liaꝝ īpetrataꝝ ad lites. dic̄ tn̄ ex ī v̓itate lr̄e ſūt ſurr̄pticie iudex ordinariꝰ pt̄ ex offōſuo irritare illū ꝓceſſū qꝛ pt̄ ille tenere bn̄ficiū ſin̄peccato. ī iſtis ſpūalibꝰ dēat oīs puritas abeēoīs pͣuitas .i. q. ij. ꝙͣ pio. ī. c. fi.. de pac. Recitat tn̄quoſdā dice iudex poterit ex offō ꝓcedere exqᶜſnīa fuit iudicial̓r lata. Sꝫ iſte tꝫ bn̄ficiū peccatotenet̉ renūciare pt̄ agi ꝯͣ uiā denūciatiōis euāgelice ēt ꝑte niſi ꝑs ſciēter recepiſſet ſciēs lr̄as ſurrepticias. tūc ualeret receptio tanꝙͣ facta a capl̓o.. ſingularit̓ primū dictū lꝫ ſnīa ī bn̄ficialibustrāſeat ī re iudicatā ꝯͣ ꝑtē tn̄ pt̄ ꝑs uel aliꝰ agere ꝯͣqui iniuſte obtinuit uiā denūciatiōis euāgelice.ēt uoluit Inn. ī. c. ad aureſ.. e. alibi tn̄ uoluit Inn. ſnīa lata ī bn̄ficiali trāſit ī iudicatā ſic̄ necī matrimoniali. expreſſe uoluit ī. c. olī de dolo ꝯtu.. ī. c. bertoldꝰ de re iudi. Sꝫ v̓itas eſt ī oppoſitū. dꝫ diſtīgui predicto reſpectu illius ꝯͣquē fuit latā bn̄ traſit ī iudicatā ut ſingularit̉ meliꝰ alibi ꝓbat̉ ī. c. dilecti in fi.. de clec. ſꝫ eo pro fuit lata trāſit ī iudicatā. qꝛ quoad ꝯtinetpeccatū irremiſſibile ꝑtē. ſic ītellige gl.. ī. c. i. deꝯceſ. p̄bē. dic̄ ēt Cōp. qꝛ ſi canonici ſciebāt factū putaſurreptionē lr̄aꝝ ignorabāt ius pn̄t poſtea ꝯdicere qꝛ recipiēdo ꝯtulerūt ius nouo iuris ignoratia excuſat. do. In. in ꝯͣ. credo ueriꝰ qꝛ exquoignorāter receperūt habuerūt aīum ius de nouoꝯſtituēdi. allego. l. ignorās. C. de dona. Siv̓o executor ꝓceſſit ſine cāe cognitiōe ut qꝛ aſſūpſituiā meri executoris qd̓ pt̄ iuxta noͣta. ī. c. paſtoral̓. in§. qꝛ uero. de offi. dele. tūc tꝫ qd̓ gerit̉ uigore illa lr̄aꝝ ſurrepticiaꝝ poterit qn̄qꝫ retractari ſic vlītelligere iſtuꝫ tex. cuꝫ lr̄a ſit loco tituli lr̄a tanꝙͣſurrepticia ſit nulla teneret iſte bn̄ficiū ſine titulo. mihi tamē plꝫ prīa ꝑs diſtinctionis Cōp. lꝫ doc. cuꝫeo cōiter trāſeant. In eo dixit ſi executor depūtatꝰ per litteras ſurrepticias proceſſit ut iudex tenetꝓceſſus