di. ī prīcipio. ⁊. §. ſꝫ naturalia. inſti. d̓ iur̄ na. aut ſuberat īpedimētuꝫ iurꝭ. ut qꝛ ſeruꝰ uel īfamis uel femīa⁊ tunc tꝫ ſnīa niſi excipiat̉ an̄ litꝭ cōt. qꝛ exceptiones ꝯͣiudicē ſunt dilatorie. ut ī. c. inter monaſteriū de re iudica. ⁊. l. fi. C. de exceptio. Refert tn̄ Cōpo. ꝙ ī ſemina fuit ꝓnūciatū ꝯͣriuꝫ ut iudiciū habitū a femina eſſet nullū lꝫ nō eſſet exceptū. ⁊ ideꝫ eadem rōne dicebat̉ ī ſeruo. qꝛ ſeruus ⁊ femina ī hoc equiꝑant̉. d. l.cū pretor. Sed ipſe Cōp. tenet primū dictū do. An.diſtīguit pͥmū dictū ꝙ aut ſuberat tale īpedimētū qd̓īpedit finē cognoſcēdi ⁊ iudicādi ⁊ tūc n̄ tꝫ ꝓceſſus.aut nō ſic īpedit ⁊ tenet ex quo nō fuit exceptū ⁊ hecdicta uidēt̉ cōia. ſꝫ ego multuꝫ dubito an ſint v̓a moueor multipl̓r. ⁊ prīo ꝙ ubi defectꝰ n̄ dependet a ptāte partꝭ taciturnitas nihil oꝑat̉. ut noͣ. gl. ī. l. i. C. ubide cri. ag. oꝫ. ⁊ ꝑ Io. an. in regl̓a ſciēti. ī mer. d̓ reg.iu. ī. vj. ſꝫ ꝑtes nō pn̄t facere iudicē ſeruū ul̓ īfantē ulcecū uel alio īpedimento ltīmo detētū. ergo taciturnitas ꝑtiū nō pōt īducē ualiditatē ꝓceſſus ad hoc bo.tex. ī. l. quos ꝓhibet. ff. de poſtu. ubi tex. dic̄ ꝙ quosp̄tor ꝓhiberet ſeu lex īdiſtincte ꝓhibꝫ ēt ſi nō excipiatur. ad idē. ij. q. vij. q̄rēdū. Itē optīe fac̄ iſte tex. ī. l.ij. C. d̓ ſē. ⁊. iij. q. vij. §. tria. ī. v̓. ueꝝ. ubi d̓r ꝙ ſi carſa fuit ꝯmiſſa ẜuo qͥ putabat̉ liber. tꝫ ſnīa ab eo dictalꝫ poſtea detegat̉ ſeruꝰ. ſecꝰ ſi a prīcipio hēbat̉ ꝓ ſeruo. nā rōe ignorātie tollerat̉ ibi ſnīa. ad idē. l. barbarius. ff. de of. p̄to. ubi tollerāt̉ geſta ꝓpt̓ cōem errorē.ergo fecꝰ ſi īpedimētū erat pates. ad idē facit iſte tex.qͥ ſimplicit̓ īnuit ſeruū ⁊ infantē eē īpotētes ad iudicādū ⁊ nihil dicit de exceptiōe partꝭ. Sūt ergo īpotētesip̄o facto. ad hoc. l. pedius. ff. de arbi. ubi pꝫ ꝙ ſnīalata a libero ⁊ ſeruo nō tꝫ. fortiꝰ ergo ſi a ſeruo tm̄.Adde ad predicta. c. ad ꝓbādū. jͣ. de re iudi. ubi ſnīapublici excōicati ē nulla lꝫ n̄ fuerit exceptū. ⁊ hoc quoad primā qōnē. ¶ Quoad ſcd̓aꝫ. qͥd ſi pꝰ ſnīam detegat̉ īpedimētū. Et ꝯclude ꝙ ſi ſuberat īpedimētū naͣle. puta qꝛ furioſus ⁊ ſnīa eſt nulla. qꝛ tollerātia nihiloꝑat̉ circa īpedimētū naͣle. facit. l. ſurioſo. ff. de re iudi. Aut erat īpedimētū iurꝭ poſitiui. ⁊ tūc diſtīgue ꝓut ī excōicato diſtīguit Cal. ī. d. c. ad ꝓbādū. Aut .n.ignorabat̉ cōit̉ illd̓ īpedimētū. aut partes ignorabātſꝫ alij ſciebāt. aut ecōtra ꝑtes ſciebat ⁊ alij ignorabātEt prīo caſu aut erat iguorātia ꝓbabilis ⁊ ſuſtincturactus ꝓpter ꝓbabilē ignorātiā. ut in iuribus allegatꝭin glo. aut ignorātia non erat ꝓbabilis ſꝫ craſſa ⁊ ſupina ⁊ tūc actus eſt nullus ſi īpedimentū ex ſe īducebat nullitatē ad hoc. c. ij. de ꝯſti. li. vj. ⁊. c. ad apl̓ice.de cle. excō. mi. exempluꝫ ſiqͥs fuit publice excōicatus⁊ cōiter homines dicūt illud ignoraſſe. nō enī ē ꝓbabilis ignorantia. xvi. di. qd̓ dicit. ⁊ ī. c. i. de poſtu. prela. Sed circa hoc uertitur noͣ. dubiū. ꝗd ſi īpedimentū erat notoriū ī uno loco ⁊ ī alio ubi actus fuit geſtꝰerat occultuꝫ. Refert Pau. ſe habuiſſe a Io. an̄. ꝙactus debet ſuſtineri ꝓpter ꝓbabileꝫ ignorantiā quecrat in loco. qd̓ ſemper menti eſt tenendum. Et quāꝙͣ do. An. uidcatur dubitare ego puto illud dictumueriſſimum per. d. l. barbarius. ⁊. d. l. ij. ⁊. §. uerumprealle. nā ueriſil̓e ē ꝙ ī partibus ſuis erat notoriumillos eſſe ſeruos ⁊ tn̄ actus ſuſtineret̉ ſi in loco iudicijputabant̉ liberi. ⁊ facit ad hoc glo. ij. ī. c. ad nr̄aꝫ. iij.de iureiur. Si v̓o ꝑtes ignorabāt ⁊ alij ſciebat nō eſtꝓbabilis ignorātia. ut ī. l. late culpe. ff. de. v̓. ſig. niſiallegarent ꝓbabilē cām. iuxta no. ī. c. fi. ꝗ ma. accu.poſ. ¶ Tertio cāu ſi ꝑtes ſciebāt ⁊ alij ignorabāt. dic̄nont Cal. ꝙ geſta ab excōicato qͣtenus ꝓcedūt ī fauorē ſciētis ſūt nulla aut retractāda. qꝛ ceſſat fauor īſciēte. qd̓ ē v̓bū uald̓ noͣbile. ⁊ ſētit Io. an. ī. c. dilectꝰij. de prebe. ⁊ elegant̉ limitat noͣ. ī dicta. l. barbariuſ.¶ Ultimo ut maͣ integre habeat̉ qͦro nūquid is cuiſit ꝯmiſſio poſſit ſe excuſare a ꝯmiſſione pretextu īfamie. Inno. dicit ꝙ no. lꝫ enī poſſit excipi cōtra eumd̓ īfamia ut h̓ pꝫ tn̄ ſe excuſare n̄ poſſet p̄textu īfamieallegat. l. ncc īfames. C. d̓ decu. li. x. ⁊ cū hoc dcō cōiter tranſeūt canoniſte hic. ſꝫ memini legiſſe Bar. reprobantē hoc dcm̄. in. l. ij. C. ſi ſeruꝰ uel libertus addecurio. aſpi. li. x. ubi ꝑ illū tex. dicit ꝙ punit̉ qͣs patiendo ſe ꝓmoueri ad dignitatē cuiꝰ ē īcapax ſi n̄ pandit defectū ſuū. diſtinguit tn̄ circa hoc ꝙ aut īpedimētū erat detectū ab alio. puta qꝛ fuit ꝯdēnatus ⁊ tenct̓detegere. aut n̄ erat detectū ⁊ n̄ tenet̉ pandere crimēſuum ꝓpriū. qd̓ noͣ. Et pro hoc ultīo dcō pōt allegari bo. tex. in. c. n̄ tibi dico ut te prodas ī publico. d̓ pe.di. j. In ꝯͣriū facit. c. ſiquis uiduā. ⁊. c. ex penitētibꝰ.l. di. ⁊. c. quicūqꝫ. lxxxj. di. ī quibꝰ hētur ꝙ ſi bigamuel homicida patit̉ ſe ꝓmoueri ad ordines ⁊ n̄ pāditdelictū ſuū dꝫ deponi ⁊ puniri. Un̄ pro ꝯcordia ſic diſtīguerē. ꝙ aut īpedimētū fuit ab alio d̓tectū. ⁊ teneoopi. Bar. aut erat occultuꝫ. ⁊ tūc aut īpedimētū erattale qd̓ īpediebat exercitiū officij uel dignitatis quātūcūqꝫ eēt occultū. ⁊ tunc tenet̉ pādere. al̓s peccat ⁊ dꝫpuniri. exēpluꝫ ī bigamo ⁊ homicida. nā ꝙͣtūcunqꝫſunt occulti ⁊ penitētes n̄ pn̄t admīſtrare ſine pctō.ut ī. c. fi. de tēp. ordi. ⁊ de biga. ꝑ totū. aut n̄ erat taleīpedimentū exēplū in īfamia. nā īfamia n̄ tollit naͣleiudiciū iudicādi. ⁊ pōt ꝓcedere opi. Bar. ¶ In gloin v̓. alio īpedimēto. ¶ Noͣ hāc glo. ex qua hēs ꝙ ꝯͣiudicē delegatū pōt excipi ꝙ iudex eē n̄ pōt qꝛ ē illiteratus ⁊ ṅ hꝫ peritiā iudicādi. ſecus aūt ubi heret peritiā iudicādi ex conſuctudine lꝫ ſit illiteratus. ut ē bo.tex. in. l. certi all̓. in gl. Et nota hoc qꝛ ſepe cā ꝯmittitur ꝑ ſedē apl̓icam aliquibus maxīe religioſis prelaqui n̄ hn̄t peritiā uel practicā nec theorica iudicādi uitꝯͣ tales poſſit excipi ꝙ iudices eē n̄ pn̄t dic tn̄ ꝙ nonrequirit̉ iudicem eē ꝑitiſſimū cum ex defectu ſcīe ſibiꝯcedat̉ ut poſſit aſſumere aſſeſſorē expēſisᵉ partiuꝫ.ut in. c. ſtatutū. §. aſſeſſorē de reſcriptis li. vj. ¶ Ingl. in uerbo deſtinare. ibi lr̄atorie. ſentit ergo gl. ſolūnunciū ſine lr̄is n̄ ſufficere. ſꝫ doc. cōiter tenetʰ ꝯͣriumdūmodo ſit nunciꝰ publicus ⁊ canonice deſtinatus.Nā nūcio publico ſine lr̄is credit̉. ut in. c. cū ꝑati. jͣ. dap. hinc ē ꝙ cuꝫ olim in antiqua diceret̉ lr̄atorie fuitillud abolitum ⁊ appoſitū canonice ut h̓ habet̉ ī lr̄a.uide tex. in. c. prudentiā d̓ offi. dele. qui dicit ꝑ certūnunciū uel excuſatorē lr̄atorie deſtinatū. ¶ In gl. fi.cōiter tenet̉ ꝙ illa n̄ corrigat iſtā. ſed potius d̓clarat.un ꝯclude ꝙ quoad ꝯſolidādā iuriſditionē alteriusiudicis cl̓a īpotentie īcludit in ſe clauſulā uoluntatisnā ſi unus p̄ciſe ītereſſe nuult ueꝝ ē dicere ꝙ amboſil̓ ītereſſe n̄ pn̄t. ſꝫ quoad excuſandū iſtū de īobedietia qui n̄ uult intereſſe clauſula illa īpotentie n̄ īcluditcl̓am uoluntatis. qꝛ quoad cum non ē adimpleta uoluntas ſuperioris. qꝛ ſi non uult intereſſe n̄ propterhoc infertur ꝙ non pōt intereſſe. Si autem exprimitcl̓a uoluntatis. ut qꝛ dr̄ aut uoluerit intereſſe tunc atero nolēte purificata ē ꝯditio quoad ſolidādā iuriſditionē alterius ⁊ quoad excuſandū uolentē ītereſſeab inobediētia. ⁊ ꝑꝑ h̓ ultimū ſolet addi hec cl̓a uolūtatis ultra cl̓am īpotentie. ⁊ hodie uide cl̓am ꝯſuetā apponi ī. c. cū pl̓es de offi. dele. li. vj. dic ut ibi.¶ Aſtoralis. xproꝝ recunt̉ adIn qōe reuocatōisParbitros ſi iudices ī cognitōe ſibi n̄ d̓ferātnec ī una pn̄t ꝯcordare ſnīaꝫ. Prīo ponitꝯſultatio. Secundo rn̄ſio. ibi ad quod? ¶ Nō primoordinē ꝓcedendi cū ſuꝑ eadē cā īpetrant̉ a diuerſisplura reſcripta. ⁊ dubitat̉ de p̄ualiditatē reſcriptoruꝫprīo cīꝫ d̓bēt iudices ex honeſtate ſibi deferre ut pͥmidūtaxat cognoſcant de preualiditate uel ſecundi. Vlaūt nolūt ſibi deferre ut qꝛ deputati per ẜm reſcriptin̄ ſunt ꝯtēti ꝙ deputati per primū cognoſcāt. nec catūc debent ſimul oēs conuenire tā iudices primi ꝙ ſicūdi reſcripti ⁊ ſil̓ cognoſce̓ an̄ ſcd̓e reuocet prīas. ⁊ſꝯcordent