arbitraria. Idē adduco tex. ſatis noͣbilē ī maͣ iudiciomeo. ī. l. ſacrilegij. ff. ad. l. iul̓. pccu. ubi tex. īponit ibipenā arbitrariā. ⁊ tn̄ narratīe ſubijcit ꝙ qn̄qꝫ fuit impoſita pēa mortꝭ. un̄ forte illud dcm̄ Alberici n̄ ē ueꝝ⁊ tex. que allegat dꝫ reſtrīgi ī cāu ſuo l̓ ſaltē dare haclimitatōeꝫ ut ꝓcedat ubi ius ī ſpāli crimīe īpoīt penāarbitrio iudicātis. qͣſi ius tūc ſenſerit de pēa tꝑali qꝛſciuiſſꝫ īpone penā ꝑpctuā. ſꝫ ubi ius ſpecifice n̄diſponit de crīe īdubie credo ꝙ pena poſſit eē ꝑpetua. nāde iure canōico modicas hēmus penas expreſſas ꝓcrimībꝰ. un̄ ſuccedit arbitrio iudicū. ut ī. c. de cāis deoffi. dele. un̄ iudex dꝫ arbitriū ſuū īformare ẜꝫ penasſtatutas ī ſil̓ibꝰ crībus. ut in. c. tue de penis. ubi dr̄ ꝙꝓ magnis crimībꝰ dꝫ īponi pēa diſpōnis. Itē fac̄ qꝛpena ē apponēda ẜꝫ qͣlitatē ⁊ ꝙͣtitatē crimīs. ut ī. c.n̄ auferamꝰ. xxiiij. q. j. ⁊ in. l. reſpiciēdū. ff. de pe. ⁊ h̓duo iura multū faciūt ꝯͣ dictum Alberici ⁊c̄.PATLE. uinꝰ cultꝰ ſine ca dimiNō ualet ſtatutū ꝑ qd̓nuit̉ ēt ſi ſuꝑ hͦ īterceſſerit ī forma cōi pape ꝯfirmatio. uel ſpālius. Nō pn̄t canōiciſine cā rōnabili reſtringē nūeꝝ canonicoꝝ ſeu nūerūp̄bēdaꝝ. In prīa narrat ſcm̄ cōrigēdi. ī ẜa corrigit. ẜaibi uolentes. ¶ Nō pº ꝙ canonici n̄ pn̄t tollē̓ ſtatutahonorabilia eccl̓ijs. ⁊ tex. iſte loquit̉ īdiſtincte. ⁊ intellige ēt de antiquis ſtatutꝭ q̄ antiqui canōici fecerūt. proh̓ facit qd̓ noͣ. Inn. ī. c. accedētibꝰ de puill̓. ¶ Nō ẜoar. optimū a prio ſenſu iūcta gl. ij. ꝙ data diminutōereddituū pn̄t canonici ēt ſine aucͣte pape reſtringerenūeꝝ p̄bedaꝝ ita ꝙ p̄bende ſuppreſſe n̄ cenſebunturāpliꝰ uacare. ⁊ ītelligo ꝙ h̓ faciūt cū auc̄te ep̄i. ut plene dixi ī. c. cū acceſſiſſent. sͣ. e. ¶ Nōͣ ꝙ ī actꝰ diſpōneqn̄qꝫ requirit̉ ꝯſiliū tertij. un̄ papa h̓ ꝯmiſit iſtis delegatis ut ꝯferāt p̄bēdas uacātes cū ꝯſilio dicti ſtatuti.Tirca qd̓ querit̉ de qōne q̄ pōt quotidie ꝯtīge̓ qͥd ſiiſte n̄ uult ꝯſulere uel ſit mortuꝰ. an poſſit mādatariꝰꝓcedere ad actꝰ ꝯſumationē ꝯſilio n̄ hīto. Uincētiꝰque ſequit̉ h̓ Io. an. ⁊ clariꝰ ī. c. j. ne ſe. ua. li. vj. ineffectu ſic diſtīguit ꝙ aūt ille ē mortuꝰ ⁊ tūc ſi exp̄ſſonomīe. ꝓpͥo h̓ ptās ꝯſulēdi fuit ſibi attributa expiratmādatū exquo n̄ pōt ẜuari forma. ſꝫ dꝫ ſpectari ſcd̓aiuſſio. ar. ī. l. diligēter. ff. ma. ⁊ ī. c. cū dilecta de reſcriptis. Si v̓o fuit expreſſū nome dignitatꝭ dꝫ expectariſucceſſor. ar. ī. c. qm̄ Abbas de offi. dele. Idē dicemſi ē abn̄s ita ꝙ ꝯſiliū n̄ pōt requiri. Si v̓o ē p̄ſens ⁊n̄ uult ꝯſulere uel e abn̄s ⁊ n̄ uult uenire ſeu ꝯſiliump̄ſtare ⁊ pōt mādatariꝰ ꝓcedē̓ ſine ꝯſilio. pro h̓ bo.tex. ī. c. cū ī uetcri d̓ elec. Sꝫ ꝯͣ pͥmū mēbrū facit. c. j.ne ſe. ua. li. vj. ubi dr̄ ꝙ ſi capl̓m hꝫ ꝯferre bn̄ficia cuꝫꝯſilio ep̄i ſi ep̄s ē mortuꝰ uel lōge abn̄s pōt capitulūbn̄ficia ꝯferre. So. dicit Cōpo. ⁊ ſequit̉ Io. an. clarius tn̄ loquit̉ ī. d. c. j. ꝙ aūt ꝯſiliū ē requirendū ex forma mandati ⁊ ꝓcedit primū dcm̄. aut ex ſtatuto ul̓ cōſuetudine ⁊ ꝓcedat. d. c. j. Et hꝰ cōis dicti quidā ātiquꝰ doc. ut refert Io. de ligna. aſſignabat duplice rōnē. Prīa ꝙ fortiꝰ ſtringit mandatū hoīs ꝙ legis. ar.in. l. celſus. ff. de arbi. Itē ptās ordinaria ē magis fauorabilis ꝙ ptās delegata. ut ī. c. p. ⁊. g. de offi. dele.hn̄s ergo requirere ꝯſiliū fretꝰ ptāte ordinaria nͤ itaaſtringit̉ ſicut hn̄s ptāteꝫ d̓elegatā. un̄ ī illo. c. j. capl̓ꝫꝓcedebat ptāte ordinaria. Io. de ligna. ur̄ īpugnareoīa predicta ꝙ ēt ubi per hn̄tem ordinariā ptātem ēꝯſiliū petenduꝫ n̄ ualet actus conſilio n̄ hīto. allegatbonū tex. in. c. nouit de his q̄ fi. a prela. ſine ꝯſen. ⁊ad. c. j. preal. rn̄det ꝙ loquit̉ ī collatōe bn̄ficioꝝ ne exnimia dilatōe īmineat periculū iō pōt ꝓcedere ꝯſilion̄ hīto. do. In. tꝫ primum dictū qꝛ cū hn̄ti ordinariāmandat̉ ut cum ꝯſilio alicuius procedat̉ uidet̉ potiꝰquedā admonitio niſi adijciat̉ ut actus ꝯͣrius ſit nullꝰ. ſic intelligit. d. c. nouit. Sꝫ certe hoc n̄ ē ſimpl̓r uerū. qꝛ ī. d. c. j. erat petēduꝫ ꝯſiliuꝫ cp̄i ex ꝯſuetudīe q̄pōt reſtrīgere ptātē ordinariā argumēto ī. c. ꝯͣqueſtꝰix. q. iij. ¶ Nec ur̄ ꝓcedere indiſtīcte opīo Io. d̓ lign.ad. d. c. i. qꝛ ſi bn̄ ꝯſideret̉ rō illiꝰ. c. i. e general̓ ad oēꝑiculū īminēs. nā ẜm diſpōis rōnē dꝫ reſtrīgi ⁊ āpliari diſpō. ut ī. l. ſi pr̄. §. dulciſſimis. ff. de leg. ij. ⁊ iōur̄ ꝙ ubicūqꝫ ex dilatiōe īminet ꝑiculū ſꝑ pōtᵇ ꝓcediꝯſilio n̄ hīto. ar. ī. l. ſi longiꝰ. ff. de iudi. ⁊ ī. l. ſi cū dotē v̓. ꝙ liceat. ff. ſo. ma. ⁊ hāc opi. iudicio meo ſentitBar. ī. l. i. §. ſi plures. ff. de exercito. ubi ſic gn̄alit̓ allegat. d. c. i. nec plꝫ dictū cōe ātiquoꝝ h̓ ut fiat dr̄ia inter diſpoſitione hoīs ⁊ legis. qꝛ dico ꝙ ſi ſuꝑior mandat aliꝗd explicari cū ꝯſilio tertij dꝫ mandatū ſuū intelligi ẜꝫ iura. argumēto. c. p̄cedētis. ⁊ ī. c. ij. de reſcpͥjͣ. ſꝫ de mēte iuris ē illd̓ ut ſi ꝯſiliū nō pōt hr̄i ꝓcedat̉ad ꝯſumationē actꝰ. ut ī. d. c. i. ⁊ ī alijs iuribꝰ p̄alle.¶ Nūqͥd aūt teneat actꝰ ſi pōt hr̄i ꝯſiliū ⁊ nō fuit petitu: dico ſic ꝙ aut ex forma mādati ē reqͥrendū ꝯſiliuꝫ⁊ nualet actꝰ ut. d. c. cū ī ueteri. aut ex diſpōe legis ⁊tūc aūt lex a pͥncipio ptātē tradidit ⁊ mādauit ꝯſiliuꝫtertij reqͥri ⁊ nō ualet actus ex defectu ptātis. nā hūitptāte modificatā ⁊ qualificatā. ſic ītelligerē. d. c. nouitita ꝙ ſine cl̓a decreti actꝰ ibi fuiſſet nullꝰ. aut hn̄ti pͥusptāte mādauit ſuꝑior ut ꝓcederet cū ꝯſilio ſēpronij⁊ tꝫ actus ſine ꝯſilio lꝫ iſte trāſgrediēs ueniat puniendus. ar. optimū ī. c. dilectꝰ. ij. de p̄bē. uide glo. ſingularē q̄ ponit hāc theoricā ī alijs t̓mīs ī cle. i. d̓ iurepa.Predicta ꝓcedūt ī ꝯſilio. ubi autē reqͥrendꝰ ē ꝯſēſusp̄ciſe dꝫ hr̄i ꝑ id qd̓ hr̄ ⁊ noͣ. ī. c. ſi ꝓ te. de reſcriptꝭ li.vi. In glo. ij. ī fi. tene mēti glo. iſtā qꝛ clariꝰ loqͥt̉ ꝙͣ inc. cū acceſſiſſēt. sͣ. e. ti. ⁊ ad. c. fi. qd̓ allegat ī ꝯͣriū rn̄deut dixi ī dicto. c. cum acceſſiſſent.Hoc. d. Cōſtō futura reDONIA. picit ⁊ nō p̄terita niſi inea de p̄teritis caueatur. Prīo ponit cauſāꝯſtōnis declarāde. 2ª declaratōnē ibi declaramus. In tertia declarationis rōnem. ibi cum leges⁊c̄. ¶ Nō pͥmo ꝙ ꝯſtō pape afficit omnes. nemo eſtenī inter creaturas qui poſſit declinare ſeu eximereſe a iuriſdi. pape cuꝫ ſit uicarius dei ī. c. ij. de trāſla.prela. ⁊ q̄libet eſt ſubiectꝰ deo. un̄ etiaꝫ cōſuetudo nōualet quatocūqꝫ tꝑe ſit obtēta ut quis nō ſit ſubiectꝰpape. qꝛ neo pōt p̄ſcribere ꝯͣ ptātem pape. ut no. perInno. ī. c. bone el ij. de poſtu. p̄la. Secꝰ dic de ptāteimꝑatoris. qꝛ ꝯͣ eū pōt p̄ſcribi. ad hoc qd̓ dixi ī. c. peruenerabilē q̄fi. ſint legit. ad hoc qd̓ noͣ. Bar. ī. l. hoſtes. ff. de capti. ⁊ ī. l. i. de aqͣ plu. ar. intellige tn̄ qn̄ p̄ſcriptio hꝫ ſua ꝯcomitātia ut bonā fidē ⁊c̄. ¶ Noͣ 2º ꝙꝯſtō dꝫ eē clara quoad lr̄aꝫ ⁊ quoad mente. un̄ v̓būobſcurū h̓ poſitū refert̉ ad lr̄aꝫ. v̓bū ambiguū refert̉ad intellectū ⁊ mentē. rō colligit̉ ex tex. ne ex difficuttate intellectus legis qͥs incidat in ꝓmptū periculuꝫ.Unū tamē ſcias ꝙ ubi lex ē dubia excuſat̉ qͥs a iurꝭignorātia. ut ē tex. ī. l. regl̓a. ff. de iur̄ ⁊ fa. igno. uidegl. ī. c. unico d̓ poſtu. p̄la. li. vj. ī v̓bo de cetero. ¶ Nōt̓tio ꝙ ꝓpriū legis ē cōcernere futura ⁊ nō p̄terita. rōrōnis ſumit̉ ex. c. ij. sͣ. e. ne .ſ. aliqͥ puniāt̉ ſine cā quiactū āte legꝭ editionē geſſerūt. Et ꝑ hāc naͣꝫ legis dicimꝰ ꝙ ſi lex edit̉ ꝑ v̓bū futurū ꝯiunctiui modi ita ꝙpōt hr̄e duplicē intellectū reſpectu futuroꝝ ⁊ p̄teritoꝝdꝫ reſpici ſēſus ſonās ī futuꝝ. exēplū dicit ſtatutū ſiqͥsꝯmiſerit d̓lictū puniat̉ ⁊c̄. nō enī ꝯprehēdit̉ qui pͥusdelictū ꝯmiſit lꝫ ex uno ſignificato vbi poſſit ꝯprehendi. ad hoc qd̓ nō. Inno. ī. c. ſignificauerūt de teſti. ⁊Bar. ī. l. oēs ppl̓i. ff. de iuſti. ⁊ iur. ¶ Noͣ. ultīo ꝙ lexſiue ſtatutū pōt extēdi ad preterita dūmodo expͥmat̉in. l. ſeu ſtatuto ut ad preterita fiat extenſio. qd̓ anſit ueꝝ. jͣ. ſubijciā. ¶ In glo. j. ibi oīuꝫ chriſtianoruꝫdic ꝙ etiā circa īfideles hꝫ papa iuriſdi. quod tn̄ declara ut noͣ. Inno de uoto. c. ꝙ ſuper his. ⁊ dic. ꝙ ī ſpiritualibꝰ ⁊ ꝯcernētibꝰ aīam ſūt ſubiecti ſibi oēs iō n̄ ēneceſſaria ſequēs reſtrictio. gl. pōt tn̄ ſaluari quoad