uilegiū. ⁊ ultra glo. ponunt̉ alie multe opi. un̄ ī hacma tot ſūt opi. quot ſūt capita ꝑ q̄ diſcurrit iſta ma.Sed mihi plꝫ diſtinctio Io. an. aliquibꝰ additis. qꝛaut queritur d̓ reſcripto delegatorio iuriſditiōis quāto tꝑe ꝑdat̉. ⁊ dic ut dicet̉ in. c. ſi aūt. ⁊. c. plerūqꝫ jͣ.de reſcri ⁊ ē tex. nō. ī. l. falſo. C. de diuer. reſcri. ⁊ ibimaxīe ꝑ Bal. Aut querit̉ de priuilegio. ⁊ tūc hꝫ tp̄usānexū ⁊ ſtāduꝫ ē tꝑi determinato. ut ī. l. quotiēs. C.de preci. īpe. offe. qd̓ ītelligo niſi conueniat̉ an̄ tēpꝰ.quo caſu dicēdū ut. jͣ. dicā. qn̄qꝫ priuilegiū hꝫ ī ſe cāꝫtacitā uel expreſſaꝫ ⁊ ea ceſſante ceſſet priuilegiuꝫ. pone exēplū in. c. ſuggeſtū. de deci. meliꝰ ī. l. generalit̓.C. de ep̄i. ⁊ cle. canonięata. xvi. q. i. aut ſumus extraiſtos caſus. ⁊ tūc aut priuilegiū cōcedit̉ circa iudicia:aut circa negocia. Prīo caſu: aut ad agēdum: aut adexcipien̄. ſi ad agēdū durat tāto tꝑe ꝙͣto duratᵇ actōut ī. l. ſi eū. §. qui iniuriaꝝ. ff. ſiquis caū. Si uero datur ad excipiēdū tūc ē ꝑpetuū. ut ī. l. pure. ff. de doliexcep. niſi deprehēdat̉ ī culpa ī nō excipiēdo tꝑe quoagit̉ ꝯͣ eū. ar. ī. l. pōponiꝰ. §. rati. ff. de ꝓcu. Secūdocaſu principali aut priuilegiū dat̉ ad aliquid faciēdū⁊ ꝑdit̉ ſpacio. x. ānoꝝ ſi priuilegiatꝰ eo nō utit̉. ut ī. l.i. ff. de nūdi. ubi dr̄ ꝙ ſi prīceps cōcedit ciuitati priuilegiū nūdinaꝝ ⁊ ciuitas nō utit̉ eo ꝑ decēniū illud ꝑdit. ⁊ ꝑ hoc dicit Bar. ꝙ ſi prīceps det priuilegiū ſtudio generali quo ciuitas nō utit̉ ꝑ decēniū illud ꝑdithoc tn̄ nō ꝓcedit ſi cōfert̉ eccleſie ut. jͣ. dicā. Aut dat̉ad nō faciēdū. ⁊ ſi aliquid reſeruauit ſibi prīceps nōpōt priuilegiatꝰ illi renūciare niſi quatenꝰ ꝑticularitercū tāgit. ut ī. c. cū tꝑe. d̓ arbi. Aut prīceps nihil reſeruauit ſibi. ⁊ tunc aut fuit ꝯceſſū ꝑſōe priuate aut cōiul̓ eccl̓ie. prīo caſu ꝑdit̉ ꝑ unicā ꝯuentionē. ⁊ ītelligeſi directe obuiat̉ illi priuilegio. ⁊ iſte ē caſus huiꝰ. c. ⁊optīe facit. l. ij. C. de iu. do. īpet. ⁊ uide oīno qd̓ noͣ.Gar. ī. l. i. ff. de his qui ī prioꝝ. ubi ur̄ uelle ꝙ priuilegiatꝰ ne ſoluat preſtātias ſi ſpōte ſemel ſoluit preiudicat ſibi ī futuꝝ niſi fuerit ꝓteſtatꝰ ut ibi. ⁊ noͣ. h̓ ultimūde ꝓteſtatiōe. Itē pōdera qd̓ dixi ſi directe obuiet̉ qꝛſecꝰ ſi nō directe. un̄ ſiquis hꝫ priuilegiū gn̄ale ne ſubeat aliqua munera publica uel honores ⁊ ſpōte acceptauit unū nō preiudicat ſibi ī alijs ncc etiā ī illo ſidenuo eligat̉ ad illud. ut ī. l. uolūtarie. C. d̓ excu. tu.niſi acceptauerit d̓curionatū. qꝛ ex illo officio aſſumitur ad alia officia. ideo acceptādo illd̓ ur̄ ſibi preiudicare. ar. c. trāſlato. sͣ. eo. Secūdo cau nō ꝑdit̉ niſi legitīo tꝑe p̄ſcribat̉. ⁊ iſte ē caſus ī. c. ſi de terra. ⁊. c. accedētibꝰ. de priuile. ⁊ ē rō qꝛ ſingulares ꝑſone n̄ pn̄tꝑ cōtrauētionē eoꝝ renūciare priuilegio ꝯceſſo eccleſie. iō ſpectat̉ legitīa p̄ſcriptio. Et ꝑ hoc dico ꝙ attenta rōne ē faciēda dr̄ia an̄ ꝯcedat̉ priuato an eccl̓ie. qꝛꝑ ꝯͣuētionē ꝑdit̉ priuilegiū ex tacita renūciatiōe. Iōdebemꝰ ꝯſiderare an ⁊ qn̄ ꝯͣuētio īducat renūciationē ualidā. nā ī priuato quelibꝫ directa ꝯuētio īducitrenūciationē ualidā. ar. c. cū renunciat̉. xxxij. q. i. qꝛcōplectit̉ ꝯͣriū. ſꝫ ī eccl̓ia nō pt̄ induce̓ illā renūciatione ualidā. qꝛ ſicut expreſſe nō pn̄t canonici renūciar̄priuilegio cōceſſo eccleſie ita nec tacite. ut noͣ. Inno.i. d. c. accedētibꝰ. iō ī eccl̓ia ſpectat̉ tēpꝰ legitimū. un̄idē dicēdū in alio qui ex ꝯͣuetione non poſſet renunciare priuilegio. Et ex his īfert̉ ad limitationē huiusc. ꝙ ſi iſtud priuilegiū reſpexiſſet utilitate eccleſiie iſtaunica ꝯuētio preiudicaſſet canonicis reſpectu utilitatꝭeoꝝ dūtaxat. ſꝫ reſpectu utilitatꝭ eccl̓ie poſſent allegapriuilegiū nō eē ſublatū. ut no. uult Inno. in. d. c. accedētibꝰ. ⁊ ꝓbat̉ rōe predicta. Idē dic ubi priuilegiūdat̉ reſpectu pluriū ꝑſonaꝝ uel pluriū reꝝ. qꝛ lꝫ quisꝯͣueniat ī uno n̄ cēſet̉ renunciare reſpectu alteriꝰ. ſicur̄ uelle tex. noͣ. in. l. uolūtarie. C. de excu. tu. ⁊ ibi uideas per Ci. plene d̓ hac materia. ⁊ hec ut dixi ſufficiint ad quādā inſtructionem materie. qꝛ lōgiſſimuꝫe ſet ꝑ ſingulas cās complecti. ut dicit hͦ gl. ī fi. ⁊ bn̄.Et ꝑ p̄dicta dicerē ꝙͣ ubi canonici poſſēt renūciar̄ pͥuilegio eccl̓ie īdulto ꝑ unica ꝯuentōeꝫ directā ꝑderet̉pͥuilegiū. qꝛ ut dixi ꝯuentio pōderat̉ ad inferendā tācitā renūciatōeꝫ. ⁊ nō ē dr̄ia regularit̓ an̄ aliqͥd fiat exp̄ſſe l̓ tacite. ar. ī. l. cū qͥd. ff. ſi cer. pe. ⁊ ī. d. c. cū apd̓.Hꝫ materiā ꝓlixā ⁊ ſubtilēVIN. M. . p. dic̄ ī ſūma. Si caplinꝯͣ ſuā ꝯſtitutionē d̓ certo canonicoꝝ numero aliquos r̄cipit ī canonicos de ſuꝑexcreſcentibꝰ fruttibus eis ꝓuidere tenet̉. uel al̓r ad ideꝫ.Nō obſtāte certo canonicoꝝ numero ēt ꝑ papā ꝯfirmato ꝓuidendū ē receptis ultra numeꝝ de ſuꝑexcroſcentibus fructibus maxīe ſi uoluntarie ꝑ canonicosfuerūt recepti. Diuidit̉ ī tres ꝑtes. In prīa ponit̉ allegatio ꝓ. m. ⁊ ſocijs. In ẜa. pro capl̓o ibi uerū. Intertia diffinitio ibi mādamus. ¶ Nō. prīo unā legitimā cām reſtringēdi numeꝝ p̄bendarū ⁊ canonicoꝝ.qn̄ .ſ. redditus p̄bendaꝝ nō ſufficiūt ad ſuſtentandūꝯgrue canonicos. naꝫ tot ſunt inſtituēdi ī eccl̓ia quorpoſſint ꝯgrue uiuere ex redditibus illiꝰ. ut ī. c. i. jͣ. deinſti. ⁊. c. unico. de ſta. regu. li. vj. ⁊ puto ꝑ ea q̄ dixisͣ. c. ꝓxi. ꝙ ep̄s cū capl̓o pn̄t numerū antiquū reſtringere ex pluribus p̄bendis ꝯſtituendo pauciores tēditn. in dedecus eccl̓ie ꝙ canonici qͥ ꝯſtituūt unuꝫ corpꝰcū capl̓o n̄ poſſint ex redditibꝰ ꝯgrue ſuſtētari. ¶ No.ẜo. ibi ꝯͣ antiquā ꝯſuetudinē ꝙ ualet ſtatutuꝫ capituli pͥuate utilitatis nutritiuū ꝯͣ antiquaꝫ ꝯſuetudinē fauentē utilitatē publicā ⁊ ſpūalem. qd̓ intellige qn̄ ſubeſt rōnabil̓ cā ſic ſtatuēdi ut h̓ erat. Et ſic noͣ gnaͣlit̓ꝙ ꝯͣ antiquā ꝯſuetudinē eccl̓ie pōt ex cā rōnabili ficrinouū ſtatutū. facit rō. c. nō dꝫ in pͥn. jͣ. d̓ ꝯſan. ⁊ affi.Nō tertio ꝙ pōt qͦs recipi ī canonicū abſqꝫ p̄bēdapōt ergo ius canonie exiſtere ſine p̄benda non tn̄ debēt multi ſic recipi ne tēdat ī dedecꝰ eccl̓ie. ⁊ uide adhoc bo. glo. ⁊ qd̓ ibi dixi ī. c. dilectꝰ filius. jͣ. de p̄ben.¶ Quarto noͣ. ibi ad īſtātiā. ⁊ ibi ad p̄ces. ꝙ tꝫ collatio bn̄ficij facta ad īſtantiā ul̓ preces alicuiꝰ. ⁊ ītelligenō de p̄cibus carnalibꝰ ſꝫ de iuſtis ⁊ ſpūalibꝰ de quouide bo. glo. ī. c. tuā. de cta. ⁊ qua. ⁊. jͣ. q. j. c. ſūt nonnulli. ¶ Noͣ quīto ꝙ licite capl̓m ultra p̄bendas diſtīctas ꝑ ſingulos canonicos poſſidꝫ bōa cōia q̄ dicunt̉de mēſa ipſiꝰ capl̓i. nā ex illis ſubſtituet capl̓m oneracōia. Itē ſolet diuidere fructus illoꝝ bonoꝝ ī fine anni īter ipſos canonicos. Iteꝫ deputare ꝓ diſtributionibꝰ quotidianis. ⁊ de his uide bo. glo. ī. c. unico. decle. nō reſi. li. vj. ¶ Itē noͣ. ⁊ tene mēti ꝙ ī ꝯſtitutione de certo numero ēt ꝑ papā ꝯfirmato ītelligit̉ clauſula niſi redditꝰ eccl̓ie ītātū creſcāt ꝙ pluribꝰ ſufficiāt.Ex hoc īfert̉ ꝙ augmētatis facultatibus eccl̓ie dꝫ numerus canonicoꝝ augmentari ⁊ ſic antiqua ꝯſtitutiotolli. ¶Noͣ. ibi ſic̄ ꝯſueuit. ⁊ tene mēti ꝙ clauſula ſolita apponi de ſtilo curie dꝫ ſubītelligi ſi caſu nō fuit expreſſa. ſic dicimꝰ ī ꝯͣctibus ut uideant̉ geri ẜm ꝯſuctudinē loci lꝫ hoc nō exprimat̉ ī ꝯͣctu. ad hoc. l. qd̓ ſi nolit. §. qꝛ aſſidua. ff. de edi. edic. noͣ. Bar. ī. l. nemo eſt.qͥ neſciat. ff. de du. re. ubi ꝑ hoc dictū dicit ꝙ ſi ī locoſtudij doctores ſolēt qn̄qꝫ legere ꝑ ſubſtitutos ītelligit̉tacite hoc ī ꝯtractu ꝯductionis expreſſuꝫ ut poſſit ẜꝫꝯſuetudinē legere ꝑ ſubſtitutū. ⁊ facit ad p̄dicta bo.tex. ī. c. cām qͦ. jͣ. de reſcri. ubi cl̓a ſolita apponi ī certoloco ſi tranſponit̉ ꝯtra ius intelligit̉ īſerta ī loco ſuo⁊ eſt tex. nota. ¶ Noͣ. ibi in derogationē ſuc ꝯſtitutionis. ꝙ ſtatuentes pn̄t uenire ꝯtra ꝯſtitutionem ꝓpriam lꝫ fuerit ꝯfirmata ꝑ ſuperiorē. ⁊ lꝫ ꝯtineat talemmateriaꝫ ꝙ ſine ſuperiore ſtatutū nō ualuiſſet. qd̓ ēnoͣ. ⁊ limita ẜm ea q̄ dixi. sͣ. c. ꝓxi. ¶ Itē noͣ ibi cū integritate. ꝙ ubi numerus canonicoꝝ uenit ex cauſaampliādus n̄ ꝯfundunt̉ p̄bende antique ſꝫ eis ī ſuaītegritate remanentibus ex alijs redditibus conſtituuntur noue prebende. ¶ Itē noͣ ibi pares. ꝙ omnesprebende tempore inſtitutionis debet eſſe pares. unprebēde
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten