Druckschrift 
Pars prima (1484)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

ī. l. qd̓ nerua. ff. depo. in. d. l. i. uide qd̓ dixi ī. c. ij.de depoſi. ſi v̓o ſumus exͣ caſus p̄dictos: tūc ignorasculpa lata puniat̉ ſicut ſi doloſe feciſſet: qꝛ regularit̓̉lata culpa equiparat̉ dolo: ut regula magna negligētia. ff. de re. iurꝭ. ī d. l. qd̓ nerua. ubi de hoc. Qn̄qꝫignorās fuit ī leui ſeu leuiſſima culpa: tūc tꝫ Ci. ī. l.ſiqͥs dicā. C. ep̄i. cle. ī. l. data oꝑa. C. accu. pn̄t. punit̉ criminal̓r ſꝫ ciuilit̓: puta ad r̄ſartionē dāni iuxͣ modū cl̓pe. allegat bo. tex. ī. l. edes:ff. de īcen. rui. nau. gl. Bar. tenēt ꝯͣriū ī. l. reſpiciē. ff. penis dicētes illū tex. ī. l. abn̄tē. ff. e. ti.ēt crimīal̓r pt̄ puniri modū culpe. Et hāc opi. ſeqͥtur do. Ant. ſꝫ ego uideo bonā rn̄ſioneꝫ ad. d.l. edes. Un̄ cōcordia dicerē ſic aūt leui ſeuleuiſſima culpa pōt qͥs puniri ciuil̓r: ꝓcedit dictumCi. qꝛ leuis culpa leuit̉ ē puniēda: ī. c. dilecti. de accu. iſte ē ꝓpriꝰ caſus illiꝰ. l. edes. aut pōt puniri ciuil̓r: qꝛ dedit dānū: ſꝫ al̓r uēit ꝯͣ legē: tūc ꝓcedit opi. ꝯͣria ut ne delictū remaneat īpunitū. puniat̉criminal̓r modo cl̓pe: ſic ꝓcedat dcā. l. r̄ſpiciēdū. quēadmodū ſit cōmutatio pene ex īpotētia facti:ut. d. l. edes. ubi dr̄ ſi pt̄ ſolue̓ damnuꝫ puniatur ī corpꝰ: ita dicamꝰ ī potētia iuris .ſ. qn̄ pōtpuniri ciuil̓r puniat̉ criminal̓r: ex his hēs pͥmū caſūdeterminatū. Uenio ad ſcd̓m: an īdiſtincte exigat̉lapſus duoꝝ mēſiū an̄qͣ ꝯſtō inijciat uīculū. cōcludēdo dicta docto. diſtīgue aut cōſtō ponit tp̄s poſtcuius lapſū ul̓t ligare: ſtādū ē tꝑi determīato. ſic intellige. c. ſine de p̄ben. li. vi. adeo ſi cōſtō dicat exnūc ul̓t ligare īmediate ligat. qd̓ ītellige. reſpectu retractationis actus aūt pene: qꝛ abſurdū eētad penā ligare ignorātē. ut ī pͥn. de hoc hes glo. incle. ij. de heti. ī v̓bo exnūc. v̓ba gnaͣlia debēt reſtrīgi ad hoc ut abſurditatē īcludāt: ut noͣ. ī. c. i.. e.aut ꝯſtō apponit tp̄s: ſꝫ ſimpl̓r loquit̉: tunc autē ꝯſtō īferioris a pͥncipe: puta alicuius collegij ul̓ ciuitatꝭ: īmediate ligat oēs ſciētes. reſpectu v̓o ignorantiū tp̄s ē arbitrariū: qꝛ ē ꝯgruū ut detur duo menſes ſicut ī ꝯſtōne pͥncipis ligat uniuerſū. hoc uoluitIo. an. ī data. li. vi. Hoſt. ī ſūma e. ti. §. qn̄. Bal.ī. l. leges ſacratiſſime. C. de legi. ſequunt̉ cōit̓ moderni. dubitat̉ tn̄ ī ꝯſtōe ꝓuīcialis cōcilij. glo. ī. e.ꝓpoſuiſti. lxxxij. di. ul̓t ligꝫ an̄ ſex mēſes. qd̓ dcm̄cōiter recipit̉: qꝛ. c. decernimus. xviij. di. qd̓ illagl̓. mouet̉ loquit̉ de tꝑe illa ꝯſtō ligat: ſꝫ de tꝑep̄fixo ab ep̄o ad denūciādū ſubditis ſūt facta ī cōcilio ꝓuīciali. abſurdū eēt dice̓ maius tp̄s reqͥrat̉ī cōſtōne ꝓuīcialis ꝯcilij. ſic īferioris ꝙͣ in ꝯſtōe prīcipis ſeu generalis ꝯcilij. dic ī hac ꝯſtōne tp̄seſt arbitrariuꝫ ẜm qͣlitatē ꝓuīcie qualitatē ꝯſtōnis.de plene Io. and. Pau. ī proemio cle. uideibi bo. gl. ī. de cetero. uult latius ibi pau. ſtatutū pͥuilegiatū īmediate ligꝫ ſeu effectū ſuū porrigatſicut pͥuilegiū: qd̓ noͣ. ſꝫ ego reqͥrerē ſcīam pͥuilegiati: qꝛ meꝝ pͥuilegiū operatur effectū ſuū antequāuēiat ad noticiā pͥuilegiati: ut ē tex. in. c. i. de conceſ.p̄ben. li. vi. hoc ibi tenēt cōit̉ doc. optime facit tex.in. l. abn̄ti. ff. acqͥ. poſ.. l. abn̄ti. ff. dona. qd̓noͣ. gl̓. ij. q. v. ꝙͣto. aut loquimur ī ꝯſtōne pͥncipis.ẜꝫ oēs dātur duo mēſes auc̄. ut fact. no. ꝯſti. ſꝫ diſceptatō eſt inter doc. qͣd ſi an̄ lapſum duorum meſiūꝯſtitutio ueniat ad noticiā aliquoꝝ: an īmediate illi ligent̉. gl. quā tene mēti ī. c. ij. de re. eccle. alie. li. vj.tꝫ ſic. uide tex. qͣſi exp̄ſſū ī. c. j. poſtu. p̄la. gl. īc. ſingula. p̄be. ī uerbo ꝑuenit: tꝫ ſic. idē dic̄pau. ī lo. p̄al. hoſt. ī. d. §. qn̄. do. An. ſēſit ꝯͣriū: qꝛilla auc̄. reqͥrit lapſū duoꝝ mēſiū: tn̄ firmat pedesī hac opiniōe. mihi ſēper placuit pͥma opinio quā ſeqͥtur Io. de lig. hic. fruſtra expectat̉ euentus cuiꝰnullus ē effectꝰ: ut ī. c. ꝯtīgat. de offi. dele. exquoergo qͦs ē certꝰ de ꝯſtitutōe fruſtra expectat lapſumduoꝝ menſiū. ad hoc regula qui certꝰ ē. re. iur̄.li. vj. hoc quoad ẜm articulū. Sꝫ dubiuꝫ ē qn̄ īcipiant currere iſti duo mēſes. Tex. ī. d. auc̄. ur̄ uellea tꝑe publicatōis fcē ī ꝓuincia. alij dicūt ſufficere gnalem publicationē ī curia romana: ut noͣ. Pau. ī locopreal. uide glo. ſuꝑ data. li. vj. ſuꝑ dicit Io. an. aut loquimur ī ꝯſtōne īperatoris hꝫ locū primaopinio: aut loquimur ī ꝯſtōe pape ꝓcedat ſecūda. diuerſitatꝭ: qꝛ īperator diſcurrit ꝓuincias nonaūt ſic papa. dubito an hoc dictū ſit ueꝝ: qꝛ ius ciuile expreſſe dicat de tꝑe publicatōis ī ꝓuincia: iuscanonicū dicat oppoſitū: quinīmo tex. iure canonico idē ſit adduco bo. tex. ī. d. c. j. de poſt. p̄la. īc. quos dicitis. xvj. di. ſoleo īducere tex. d. c. j. adbandū qd̓.. dixi: ꝯſtō ligat ſciētes an̄ duos menſes. ad idē. c. ꝓpoſuiſti ī fi. lxxxij. di. Ad tertiū anp̄ſumat̉ ſcientia ꝯſtōnis poſt lapſuꝫ duoꝝ menſiuꝫ:decide ut colligit̉ ex ſupradictis. ī ꝯſtōne īferioristp̄s p̄ſumpte ſcīe ē arbitrariū ẜm loci quātitatē quaꝫhꝫ diſtinguere. uiciniores citiꝰ preſumunt̉ ſcire: utin. c. quoſdā.. c. ꝙͣto de p̄ſumptio. ī ꝯſtōne īperatoris preſumit̉ ſcīa poſt duos mēſes a tꝑe publicatiōisfacte ī ꝓuincia: ut in dicta auc̄. ut facte noue ꝯſti. idēdicerem ī ꝯſtōne pape reſpectu ꝓuincie in qua publicat̉. ſi autem publicat̉ rome dicerē tp̄s fore arbitrarium duꝝ ſit extendere illā auc̄. ad ꝯſtōnem paperome dūtaxat publicatam habeat diſtinguere omnes ꝓuincias uniuerſi. ſic limitarem dictū Io. an.prealle. Uenio ad quartum allegans ignorantiāſtatuti ſit admittendus ad probandū ignorantias qualiter debeat ꝓbari. dicendū īdubie admittit̉ probatio ignorātie: ut in. c. fi. qui ma. accu. pn̄t.in. l. fi. ff. de decre. ab or. fa. Sꝫ dubiū ē qualit̓ probabit̉. duas reperio glo. no. que īnuunt ꝓbationeꝫſufficere ꝓprium iuramentū. una ē in di. c. propoſuiſti. alia ē in. c. qui diuinis humanis. xij. q. ij.illis facit. c. nulli. de elcc. li. vj.. c. ſi v̓o. de ſen. ex.facit qꝛ ignorantia uel ſcīa ꝯſiſtit ī mente hoīs ſic facile pōt ꝓbari aliū. Contrarium huiꝰ dicti ſenſitInno. hic dicēs admittit̉ quis allegādo ignorantiā conſtōnis niſi dilucide illā ꝓbet ſic requirit probationē lucidā. un̄ ur̄ ſufficere iuramentū ꝓpriumquinīmo tenuit hic do. meus dn̄s Car. ſuffice̓ unūteſtē iuramento iſtiꝰ: qꝛ hic ē lucida ꝓbatio. facitglo. in. c. tam lr̄is. de teſti. hoc dictū optīe ꝓcederet ſialiquis tex. uteret̉ hoc v̓bo lucido: ſꝫ hoc dictū Inn. probat̉ iure uide tex.. ī. c. j. de poſtul̓. p̄la. quidicit ſacile admittit̉ qui uult ꝓbare ignorantiā:ſꝫ facile admittit̉ ille qui ꝓbat unū tex. iuramē ꝓpriū. un̄ dicit do. An. ſolū iuramētū ſufficere:ſꝫ ꝯcurrente aliqua ꝓbabili ignorātie pōt deueniriad iuramentū qd̓ ſatis ur̄ rōnale. Ego dicerē hoc arbitrariū ẜm quantitatē p̄iudicij qualitate ꝑſone allegantis ignorantiā qualitatē ignorātie qualitatē facti ī quo ignorantia pretendit̉. pro bo. tex.iūcta glo. in. c. īnotuit. de elec. bn̄ facit. c. fi. ī fi. iureiur ex glo. unū legitimū modū ꝓbandi ignorantia ꝯſtōnis .ſ. ꝓbando abn̄tiam loci ſꝫ glo. exigitabn̄tiam a ꝓuincia. multi dānant hāc glo. reſpectulegis principis: qꝛ eius lex diſtrīgit uniuerſuꝫ niſi ẜmeos probaret̉ abn̄tia apud īfideles ad quos lex extendit̉. Sꝫ certe iudicio meo glo. meret̉ reprehēdi:qꝛ refert ſe ad caſum auc̄. ut ſcē no. ꝯſti. ẜm quē conſtitutio ligat niſi poſt lapſum duoꝝ menſiū currentiū a tꝑe publicatōis facte ī prouincia. ergo ſufficitbare abn̄tiā ab illa prouīcia. Idē eēt ubi ꝯſtitutio diſtrīgeret tm̄ dioceſim: qꝛ ſufficit probare abn̄tiam adioceſi: ut ē tex.. ī. d. c. fi. idem dicendū eadēne: ubi ꝯſtitutio ſolū diſtringeret ciuitatē. qꝛ tūc ſuſticit probare abn̄tiaꝫ a ciuitate: ſic ītellige glo. in dictoc. propoſuiſti. Ad unū noͣ. dictū arch. aduerte ī. c.