ī. l. qd̓ nerua. ff. depo. ⁊ in. d. l. i. ⁊ uide qd̓ dixi ī. c. ij.de depoſi. ſi v̓o ſumus exͣ caſus p̄dictos: tūc ignorasculpa lata puniat̉ ſicut ſi doloſe feciſſet: qꝛ regularit̓̉lata culpa equiparat̉ dolo: ut regula magna negligētia. ff. de re. iurꝭ. ⁊ ī d. l. qd̓ nerua. ubi de hoc. Qn̄qꝫignorās fuit ī leui ſeu leuiſſima culpa: ⁊ tūc tꝫ Ci. ī. l.ſiqͥs n̄ dicā. C. d̓ ep̄i. ⁊ cle. ⁊ ī. l. data oꝑa. C. q̄ accu.nō pn̄t. ꝙ nō punit̉ criminal̓r ſꝫ ciuilit̓: puta ad r̄ſartionē dāni iuxͣ modū cl̓pe. allegat bo. tex. ī. l. qͥ edes:ff. de īcen. rui. nau. gl. ⁊ Bar. tenēt ꝯͣriū ī. l. reſpiciēdū. ff. d̓ penis dicētes ꝑ illū tex. ⁊ ī. l. abn̄tē. ff. e. ti. ꝙēt crimīal̓r pt̄ puniri ꝑ modū culpe. Et hāc opi. ſeqͥtur h̓ do. Ant. ſꝫ ego nō uideo bonā rn̄ſioneꝫ ad. d.l. qͥ edes. Un̄ ꝓ cōcordia dicerē ſic ꝙ aūt ꝓ leui ſeuleuiſſima culpa pōt qͥs puniri ciuil̓r: ⁊ ꝓcedit dictumCi. qꝛ leuis culpa leuit̉ ē puniēda: ī. c. cū dilecti. de accu. ⁊ iſte ē ꝓpriꝰ caſus illiꝰ. l. qͥ edes. aut nō pōt puniri ciuil̓r: qꝛ nō dedit dānū: ſꝫ al̓r uēit ꝯͣ legē: ⁊ tūc ꝓcedit opi. ꝯͣria ut ne delictū remaneat īpunitū. puniat̉criminal̓r ꝓ modo cl̓pe: ⁊ ſic ꝓcedat dcā. l. r̄ſpiciēdū.nā quēadmodū ſit cōmutatio pene ex īpotētia facti:ut. d. l. qͦ edes. ubi dr̄ ꝙ ſi n̄ pt̄ ſolue̓ damnuꝫ puniatur ī corpꝰ: ita dicamꝰ ī potētia iuris .ſ. ꝙ qn̄ nō pōtpuniri ciuil̓r puniat̉ criminal̓r: ⁊ ex his hēs pͥmū caſūdeterminatū. ¶ Uenio ad ſcd̓m: an īdiſtincte exigat̉lapſus duoꝝ mēſiū an̄qͣ ꝯſtō inijciat uīculū. ⁊ cōcludēdo dicta docto. diſtīgue ꝙ aut cōſtō ponit tp̄s poſtcuius lapſū ul̓t ligare: ⁊ ſtādū ē tꝑi determīato. ſic intellige. c. cū ſine de p̄ben. li. vi. adeo ꝙ ſi cōſtō dicatꝙ exnūc ul̓t ligare ꝙ īmediate ligat. qd̓ ītellige. reſpectu retractationis actus nō aūt pene: qꝛ abſurdū eētad penā ligare ignorātē. ut h̓ ī pͥn. de hoc hes glo. incle. ij. de heti. ī v̓bo exnūc. nā v̓ba gnaͣlia debēt reſtrīgi ad hoc ut abſurditatē nō īcludāt: ut noͣ. ī. c. i. sͣ. e.aut ꝯſtō nō apponit tp̄s: ſꝫ ſimpl̓r loquit̉: ⁊ tunc autē ꝯſtō īferioris a pͥncipe: puta alicuius collegij ul̓ ciuitatꝭ: ⁊ īmediate ligat oēs ſciētes. reſpectu v̓o ignorantiū tp̄s ē arbitrariū: qꝛ nō ē ꝯgruū ut detur duo menſes ſicut ī ꝯſtōne pͥncipis qͥ ligat uniuerſū. hoc uoluitIo. an. ī data. li. vi. Hoſt. ī ſūma e. ti. §. qn̄. ⁊ Bal.ī. l. leges ſacratiſſime. C. de legi. ⁊ ſequunt̉ cōit̓ h̓ moderni. dubitat̉ tn̄ ī ꝯſtōe ꝓuīcialis cōcilij. nā glo. ī. e.ꝓpoſuiſti. lxxxij. di. ul̓t ꝙ n̄ ligꝫ an̄ ſex mēſes. qd̓ dcm̄cōiter nō recipit̉: qꝛ. c. decernimus. xviij. di. ꝑ qd̓ illagl̓. mouet̉ nō loquit̉ de tꝑe qͦ illa ꝯſtō ligat: ſꝫ de tꝑep̄fixo ab ep̄o ad denūciādū ſubditis q̄ ſūt facta ī cōcilio ꝓuīciali. nā abſurdū eēt dice̓ ꝙ maius tp̄s reqͥrat̉ī cōſtōne ꝓuīcialis ꝯcilij. ⁊ ſic īferioris ꝙͣ in ꝯſtōe prīcipis ſeu generalis ꝯcilij. ⁊ iō dic ꝙ ī hac ꝯſtōne tp̄seſt arbitrariuꝫ ẜm qͣlitatē ꝓuīcie ⁊ qualitatē ꝯſtōnis.de qͦ plene ꝑ Io. and. ⁊ Pau. ī proemio cle. ⁊ uideibi bo. gl. ī v̓. de cetero. qͣ uult ⁊ latius ibi pau. ꝙ ſtatutū pͥuilegiatū īmediate ligꝫ ſeu effectū ſuū porrigatſicut ⁊ pͥuilegiū: qd̓ noͣ. ſꝫ ego reqͥrerē ſcīam pͥuilegiati: qꝛ meꝝ pͥuilegiū nō operatur effectū ſuū antequāuēiat ad noticiā pͥuilegiati: ut ē tex. in. c. i. de conceſ.p̄ben. li. vi. ⁊ hoc ibi tenēt cōit̉ doc. optime facit tex.in. l. q̄ abn̄ti. ff. d̓ acqͥ. poſ. ⁊. l. abn̄ti. ff. d̓ dona. ⁊ qd̓noͣ. gl̓. ij. q. v. ꝙͣto. aut loquimur ī ꝯſtōne pͥncipis. ⁊ẜꝫ oēs dātur duo mēſes ꝑ auc̄. ut fact. no. ꝯſti. ſꝫ diſceptatō eſt inter doc. qͣd ſi an̄ lapſum duorum meſiūꝯſtitutio ueniat ad noticiā aliquoꝝ: an īmediate illi ligent̉. gl. quā tene mēti ī. c. ij. de re. eccle. n̄ alie. li. vj.tꝫ ꝙ ſic. uide tex. qͣſi exp̄ſſū ī. c. j. d̓ poſtu. p̄la. ⁊ gl. īc. cū ſingula. d̓ p̄be. ī uerbo ꝑuenit: q̄ tꝫ ꝙ ſic. idē dic̄pau. ī lo. p̄al. ⁊ hoſt. ī. d. §. qn̄. do. An. ſēſit ꝯͣriū: qꝛilla auc̄. reqͥrit lapſū duoꝝ mēſiū: n̄ tn̄ firmat pedesī hac opiniōe. mihi ſēper placuit pͥma opinio quā ſeqͥtur Io. de lig. hic. nā fruſtra expectat̉ euentus cuiꝰnullus ē effectꝰ: ut ī. c. cū ꝯtīgat. de offi. dele. exquoergo qͦs ē certꝰ de ꝯſtitutōe fruſtra expectat lapſumduoꝝ menſiū. ad hoc regula eū qui certꝰ ē. d̓ re. iur̄.li. vj. ⁊ hoc quoad ẜm articulū. Sꝫ dubiuꝫ ē qn̄ īcipiant currere iſti duo mēſes. Tex. ī. d. auc̄. ur̄ uelle ꝙa tꝑe publicatōis fcē ī ꝓuincia. alij dicūt ſufficere gnalem publicationē ī curia romana: ut noͣ. Pau. ī locopreal. ⁊ uide glo. ſuꝑ data. li. vj. ſuꝑ qͣ dicit Io. an.ꝙ aut loquimur ī ꝯſtōne īperatoris ⁊ hꝫ locū primaopinio: aut loquimur ī ꝯſtōe pape ⁊ ꝓcedat ſecūda.Rō diuerſitatꝭ: qꝛ īperator diſcurrit ꝑ ꝓuincias nonaūt ſic papa. dubito an hoc dictū ſit ueꝝ: qꝛ cū ius ciuile expreſſe dicat de tꝑe publicatōis ī ꝓuincia: ⁊ iuscanonicū n̄ dicat oppoſitū: quinīmo tex. d̓ iure canonico ꝙ idē ſit adduco bo. tex. ī. d. c. j. de poſt. p̄la. ⁊ īc. quos dicitis. xvj. di. ⁊ ſoleo īducere tex. d. c. j. ad ꝓbandū qd̓. sͣ. dixi: ꝙ ꝯſtō ligat ſciētes an̄ duos menſes. ad idē. c. ꝓpoſuiſti ī fi. lxxxij. di. ¶ Ad tertiū anp̄ſumat̉ ſcientia ꝯſtōnis poſt lapſuꝫ duoꝝ menſiuꝫ:decide ut colligit̉ ex ſupradictis. nā ī ꝯſtōne īferioristp̄s p̄ſumpte ſcīe ē arbitrariū ẜm loci quātitatē quaꝫhꝫ diſtinguere. nā uiciniores citiꝰ preſumunt̉ ſcire: utin. c. quoſdā. ⁊. c. ꝙͣto de p̄ſumptio. ī ꝯſtōne īperatoris preſumit̉ ſcīa poſt duos mēſes a tꝑe publicatiōisfacte ī ꝓuincia: ut in dicta auc̄. ut facte noue ꝯſti. idēdicerem ī ꝯſtōne pape reſpectu ꝓuincie in qua publicat̉. ſi autem publicat̉ rome dicerē tp̄s fore arbitrarium cū duꝝ ſit extendere illā auc̄. ad ꝯſtōnem paperome dūtaxat publicatam cū habeat diſtinguere omnes ꝓuincias uniuerſi. ⁊ ſic limitarem dictū Io. an.prealle. ¶ Uenio ad quartum allegans ignorantiāſtatuti ſit admittendus ad probandū ignorantias⁊ qualiter debeat ꝓbari. ⁊ dicendū ꝙ īdubie admittit̉ probatio ignorātie: ut in. c. fi. qui ma. accu. pn̄t. ⁊in. l. fi. ff. de decre. ab or. fa. ¶ Sꝫ dubiū ē qualit̓ probabit̉. duas reperio glo. no. que īnuunt ꝓbationeꝫſufficere ꝑ ꝓprium iuramentū. una ē in di. c. propoſuiſti. alia ē in. c. qui diuinis ⁊ humanis. xij. q. ij. ⁊ ꝓillis facit. c. nulli. de elcc. li. vj. ⁊. c. ſi v̓o. de ſen. ex. 2ºfacit qꝛ ignorantia uel ſcīa ꝯſiſtit ī mente hoīs ⁊ ſic facile n̄ pōt ꝓbari ꝑ aliū. Contrarium huiꝰ dicti ſenſitInno. hic dicēs ꝙ n̄ admittit̉ quis allegādo ignorantiā conſtōnis niſi dilucide illā ꝓbet ⁊ ſic requirit probationē lucidā. un̄ n̄ ur̄ ſufficere iuramentū ꝓpriumquinīmo tenuit hic do. meus dn̄s Car. n̄ ſuffice̓ unūteſtē cū iuramento iſtiꝰ: qꝛ hic n̄ ē lucida ꝓbatio. facitglo. in. c. tam lr̄is. de teſti. hoc dictū optīe ꝓcederet ſialiquis tex. uteret̉ hoc v̓bo lucido: ſꝫ hoc dictū Inn.n̄ probat̉ iure ⁊ uide tex. nō. ī. c. j. de poſtul̓. p̄la. quidicit ꝙ n̄ ſacile admittit̉ qui uult ꝓbare ignorantiā:ſꝫ n̄ facile admittit̉ ille qui ꝓbat ꝑ unū tex. ⁊ iuramētū ꝓpriū. un̄ dicit do. An. ſolū iuramētū n̄ ſufficere:ſꝫ ꝯcurrente aliqua ꝓbabili cā ignorātie pōt deueniriad iuramentū qd̓ ſatis ur̄ rōnale. ¶ Ego dicerē hoceē arbitrariū ẜm quantitatē p̄iudicij ⁊ qualitate ꝑſone allegantis ignorantiā ⁊ qualitatē ignorātie ⁊ qualitatē facti ī quo ignorantia pretendit̉. pro h̓ bo. tex.iūcta glo. in. c. īnotuit. de elec. ⁊ bn̄ facit. c. fi. ī fi. d̓ iureiur ¶ Nō ex glo. unū legitimū modū ꝓbandi ignorantia ꝯſtōnis .ſ. ꝓbando abn̄tiam loci ſꝫ glo. exigitabn̄tiam a ꝓuincia. ⁊ multi dānant hāc glo. reſpectulegis principis: qꝛ eius lex diſtrīgit uniuerſuꝫ niſi ẜmeos probaret̉ abn̄tia apud īfideles ad quos lex n̄ extendit̉. Sꝫ certe iudicio meo glo. n̄ meret̉ reprehēdi:qꝛ refert ſe ad caſum auc̄. ut ſcē no. ꝯſti. ẜm quē conſtitutio n̄ ligat niſi poſt lapſum duoꝝ menſiū currentiū a tꝑe publicatōis facte ī prouincia. ergo ſufficit ꝓbare abn̄tiā ab illa prouīcia. Idē eēt ubi ꝯſtitutio diſtrīgeret tm̄ dioceſim: qꝛ ſufficit probare abn̄tiam adioceſi: ut ē tex. nō. ī. d. c. fi. ⁊ idem dicendū eadē rōne: ubi ꝯſtitutio ſolū diſtringeret ciuitatē. qꝛ tūc ſuſticit probare abn̄tiaꝫ a ciuitate: ſic ītellige glo. in dictoc. propoſuiſti. ¶ Ad unū noͣ. dictū arch. aduerte ī. c.
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten