ſuo diffinito. qꝛ ſpes eſt ſbā ſperandarū reruꝫ ⁊c̄. tūquia non eſt fides. Itē quia diffinitio apl̓i tm̄ cōprehendit futura. ſed doc. cōmunit̉ ſaluant diffinitioneꝫapl̓i. maxime per id quod dicit̉ ī ipſa diffinitōe ar. napparentium ⁊c̄. que uerba pn̄t ſe hēre ad preteritapn̄tia ⁊ futura. Non ob. quod in ipſa diffinitione ꝓcedit dum dicitur ꝙ eſt ſbā ſperandaruꝫ rerum ⁊c̄.quia ſic exponitur. Fides eſt ſbā .i. fundamentuꝫ ſeufirma ſubſiſtentia ſperandarum reruꝫ quia facit ſubſiſtere ī nobis res ſperādas ī pn̄ti ꝑ ſpē ī futuro perre. un̄ n̄ ꝯprehendit ſimpl̓r futura ſꝫ res ſperādas .i.illas res quas ſpectare debemꝰ. ⁊ hoc pōt referri taꝫad pn̄tia ꝙ ad preterita ⁊ futura. dū poſtea dicit argumētū n̄ apparētiū. iō ſic dicit. qꝛ cū uolumꝰ aliqͥdꝓbare dicimꝰ Abrahā ſic dixit Xp̄s ſic dixit ⁊c̄. ⁊ exhis ſumimꝰ ar .i. ꝓbationem n̄ apparētiū. ⁊ hoc permgr̄m ſnīaꝝ li. iij. di. xxiij. qͦ multiplicit̓ diffinit ſpē.⁊ dic ꝙ ſpes ē uirtꝰ quā ſpūalia ⁊ eterna bona ſperātur .i. cū fiducia expectant̉. ⁊ ꝯuenit ſpes cū fide. qꝛē de īuiſibilibus ſicut ⁊ fides. nā qͦs nō ſperat ea q̄uidet. ſꝫ differūt ſpes et fides. qꝛ ſpes ē tm̄ d̓ futuris.fides aūt hꝫ ſe ad oē tp̄s ut in glo. Itē fides ē bonarū ⁊ malaꝝ. nā ex fide dānatio ⁊ uita eterna creduntur. Spes v̓o ē tm̄ bonaꝝ reꝝ. qꝛ nemo ſperat ſcudeſiderat ſibi mala. Itē fides ē ſuaꝝ ⁊ aliaꝝ reꝝ. nāex fide hō credit ſe ſempiternuꝫ ⁊ angelos ſempiternos. ſpes v̓o ē ſuaꝝ reꝝ ⁊ ad ſe ꝑtinentiū. qꝛ qͥs tm̄ſperat ſeu deſiderat ea que ſunt ad ſui ꝯmodū. ut ēuita eterna. Et ex predictis hēs defenſatā diffinitōeꝫapl̓i. ⁊ qͦd ſit ſpes ⁊ quid ſit fides ⁊ ī quo ꝯueniūt ⁊ īquo differūt. ¶ In ea. glo. ibi ⁊ ēt demones. uult ergo gl. ꝙ demones hēt illā informē. qꝛ n̄ hn̄t illā informatā a charitate. ⁊ hāc fidē dicit glo. hr̄e prauos⁊ īfideles hoīes. Ia. de albega. refert magiſtrū ſentētiaꝝ ⁊ alios theologos tenere demones n̄ hr̄e fidē ētīformē. qꝛ fides pōt habitare in prauo illū ī bonū inducēdo. qd̓ n̄ ē ī demone. qꝛ nō pōt āplius illuꝫ trahere ad bonū. Iteꝫ fides īformis ꝓut eſt fides ſapitnaͣm fidei formate. ⁊ ſic fides ēt īformis ē uolūtariacertitudo ut dr̄ ī diffinitionē gl. vn̄ lꝫ praui hoīes uolūtarie credāt demō tn̄ nō credit. qꝛ eius credere ē cōg⁊ idē ꝓbat tex. in penūtremiſcere. nā deliberato uelle n uellet demō deū eēnec articulos fidei eē. ⁊ ſic ī eo fides n̄ cadit. do. Car.nitit̉ ſaluare dictū glo. dicēs demonē hēre fidē oīo informē. ſꝫ praui hoīes habēt īformē ſꝫ nō oīo. naꝫ demon credit ſine aliqua īclinatione ſꝫ praui hominescū aliqua īclinatione. puto primū dictū uerius. qꝛ utsͣ. dictū eſt ī fide requirit̉ uolūtas ī credēte ⁊ hāc uolūtatē demon nullo mō hꝫ. uide tn̄ ꝑ magiſtrū ſētētiaꝝī loco preall̓. ¶ In ea. gl. ibi fides nr̄a eadeꝫ ē ī ſb̓a.lii. liiiaduerte ꝙ ſecundum Ia. glo. ꝯͣdicit ſibiipſi. nam h̓ īcboēi. .j. ꝯſſonesprin. dicit unā eē fidē numero ⁊ tn̄. jͣ. dicit ꝙ diſtāt fides nr̄a ⁊ antiquoꝝ ī qͣlitate. ⁊ ex eo ꝙ dicit diſtāt. inpl̓i nūcro aperte īnuit plures eē fides nūero: ⁊ iō elegātius dixiſſet ꝙ ī fide nr̄a ⁊ antiquorum diuerſitasnotari nō pōt cū ī ſe nō differāt. ſꝫ notat̉ diuerſitasī mō credēdi. ⁊ ꝙ unica ſit fides nr̄a ⁊ ātiquoꝝ hr̄ īc. i. e. ti. ī cle. ⁊ īſtat h̓ Io. an. ī expōe huiꝰ v̓. oſanna⁊ r̄fert Aug. tene̓ ꝙ ē uox obſecratiōis mētis affectūmagis exprimēs ꝙ rē aliquā deſignās. ſicut apd̓ latinos heu ē uox dolētis ⁊ pape admirātis iſta .n. ſcribi nō pn̄t ⁊ iō dicūt Hiero. ⁊ Aug. ꝙ v̓bū oſāna nōpotuit trāſferri ī latinū. quidā exponūt ſcu īterpretāt̉oſanna .i. gl̓ia. alij redēptor. alij ſaluifica. que ꝯueniunt d̓o qͥ ſaluauit totū mūdū. alij ꝙ idē ē dice̓ qd̓ ſaluū me fac̄ obſecro. ab oſi qd̓ ē ſaluifica ⁊ ana qd̓ eſt īteriectio obſecrātis. iō ẜm Io. an. d̓beret dici oſianaſꝫ uocabulū corrupte ꝓfert̉. ¶ In ea. glo. ibi pͥncipales aūt articl̓i fidei. in hac ꝑticula glo. pͥncipliter duoſūt exaīanda pͥmo quot ſūt articuli fidei. 2º qꝛ gl. dicitꝙ clerici tenentur illos ſcire explicite ⁊ laici implicite.Quid ē ſcire īplicite ⁊ quid explicite. ⁊ prīo ꝓ ītellectu p̄mitte ꝙ articulus ẜꝫ Ric. de ſā. uic. ē īdiuidual̓ueritas ſupra rationē nos artans ad credēdū. exemplū ī illo articulo cōceptus ſeu incarnatus. naꝫ ꝙ hōfuerat ꝯceptus ſine ſemine ē ſupra oēm rōeꝫ. ⁊ nihilominus hoc credere debemus. Et quoad prīcipalēqōem vꝫ quot ſt̓ articulifidei. glo. hic dicit ꝙ ſūt. vij.quos enumerat. ⁊ aduerte ꝙ ponit īcarnatōnē ⁊ naͣtiuitatē pro uno articulo. qd̓ n̄ placet doc. qꝛ ſt̓ diuerſi articuli. qꝛ quilibꝫ eoꝝ artat nos ſupͣ rōnem ad credēdū: de īcarnatiōe .sͣ. dixi de natiuitate pꝫ. qꝛ ē ſupͣratōnē ꝙ uirgo parcat ⁊ ꝙ poſt partū remancat uirgo. Itē ī eo ꝙ gl. dicit baptiſmū eē articulū fidei nōbn̄ dicit ẜm doc. ⁊ bn̄ qꝛ baptiſmus nō ē articulus ſꝫſacramētū. ut hic ī. §. ſacram ē uꝫ ⁊ ſic remanēt. vij.articuli tollēdo baptiſmū ⁊ diuidēdo pͥmuꝫ articulū īduos. Et aduerte ꝙ iſti articuli enumcrati ī gl. ꝯcernūt humilitatē. alij vo dicūt ut refert glo. ꝙ ſūt. xij. ⁊hoc reſpectu cāe efficiētis. qꝛ. xij. fuerūt apl̓i cōponentes ſymbolū ⁊ qͥlibꝫ appoſuit ꝑtē ſuā. Theologi cōit̉tenēt ut refert Io. an. ꝙ ſt̓. xiiij. tenentes hoc ex ꝑtemē quorū. vij. ꝯcernūt diuinitatē. vij. humanitateꝫ.ad hoc adducūt illud Io. xvij. hec ē uita cterna ut cognoſcāt te ſolū deū ⁊ Ieſuꝫ xp̄m queꝫ miſiſti ⁊c̄. ⁊ ſicpꝫ ꝙ ī credibilibus ⁊ ī articulis debent eē iſta duo occultū deitatꝭ ⁊ myſteriū humanitatis: d̓ reliquis. vij.ꝯcernētibus humanitatē habes h̓ ī glo. In alijs vovij. ꝯcernētibus diuinitatē. primus ꝯcernit diuinamcēntiā dū dr̄ ī ſingulari. credo ī deū. ī hoc .n. debemꝰrecognoſcere diuinā eē eēntiā ⁊ unicā ſbāꝫ. Tres v̓oſequētes reſpiciūt ꝑſonas ipſius trinitatis dū diciturCredo ī pr̄em. itē ⁊ ī filiū. itē ⁊ ī ſpūm ſcm̄. reliqui v̓otres ꝯcernūt operatiōes ipſius trinitatis. quarū prīaꝯſiſtit ī collatōne nature .i. ī ipſa creatōne dū dr̄. Creatorē celi ⁊ terre. Scd̓a ꝯſiſtit ī collatōe gr̄e dū dicit̉.Catholicā ſcōrū cōem remiſſionē pcc̄orū. Tertia ꝯſiſtit ī collatōe gl̓e dū ī fine dr̄. Carnis reſurrectionē ⁊uitā eternā. ⁊ ex his iunctis illis enumeratis ī gl. hn̄tur. xiiij. arti. vij. ꝯcernētes diuinitatē. ⁊. vij. hūanitatē. ¶ Dicētes v̓o ꝙ ſūt. xij. articuli dicūt ꝙ arti. cōcernetes ꝑſonas trinitatꝭ nō ſunt tres ſꝫ ꝙ faciūt unūarticulū. ut credo ī patre ⁊ filiū ⁊ ſpm̄ ſcm̄. ⁊ ſic remanet. xij. ſex ꝯcernetes diuinitate ⁊ ſex humanitate. ⁊dicūt ꝙ īcarnatio ⁊ natiuitas faciūt unū articuluꝫ. ⁊ſic faciūt ſex. qd̓ nō ꝓcedit ẜm rōem ſupradictā. Itēut numerus ſit cōpletus diuidūt articulū collationisgl̓ie ut carnis reſurrectionē ⁊ uitā eternā. ſꝫ p̄cedensopi. vr̄ uerior ⁊ magis euacuat myſteriū fidei. ¶ Circa ſcd̓m prīcipal̓r examinādū .ſ. quid ē ſcire explicite⁊ qͥd īplicite. dicēdū ẜm doc. ꝙ explicite ē ſcire explicare articulos fidei diſtīguere. ⁊ defēdere. Implicite v̓oē credere ẜm ꝙ eccl̓ia credit ita ꝙ ſuā fideꝫ ſubmittitfidei eccl̓ie. ⁊ ītatū ualet h̓ fides laicis ꝙ ſi rōne naͣlismotus credāt pr̄em maiorē filio uel alit̓ errēt nō ꝑꝑhoc ſunt heretici. qꝛ n̄ ē illa fides eoꝝ. ſed fides eccl̓iecui ſe ſubmittūt. ⁊ hoc uerū dūmo ꝑtinacit̉ nō defendāt errorē ſuū. ad hoc. c. dānamus. jͣ. c. ī fi. ⁊. c. hec̄ ēfides. xxiiij. q. i. Et aduerte ẜꝫ Inno. qꝛ ẜꝫ diuerſitatē hoīum q̄dā datur mēſura credēdi ⁊ ſciēdi. nā laiciadulti debet credere unū eē d̓cuꝫ remuneratorē oīuꝫ⁊ credere articulos fidei īplicite. hāc mēſurā debet excedere clerici hn̄tes curā aīarū d̓bēt .n. ſcire articulosfidei explicite. xxxviij. di. c. i. ⁊. ij. Ep̄i uero debēt plꝰſcir̄ ut oī poſcēti r̄ddāt rōeꝫ. xxxvi. di. §. ecce. xxxviij.di. oēs pſallēteſ. ēt d̓cliberato conſilio ſi oportuerit ⁊habito ꝯſilio cū ſapientibus. Clericis uero īferioribꝰqui nō habēt expēſas ut poſſint ītēdere ſtudio ⁊ habere magiſtros ſed proprijs manibus ſibi uictū querūt uidetur ſufficere ẜm Inno. ſi credāt īplicite ſicut⁊ laici. debet tn̄ aliquid plus ſcire de ſacramento altaris ī quo quotidie uerſantur. ſed ſi habēi expeſas tūc