peditꝰ itinerare ⁊c̄. dicit tn̄ do. Anto. ꝙ contra talesdetinentes uiatores nauis īuitatis deberet dari ſaltīactio de dolo ad ītereſſe. ar. in. l. ſed actio. ff. ſiquiscau. ¶ 3ꝰ querit̉ de cā materiali. dic ut. sͣ. dixi: ꝙ autquerit̉ que ſit maͣ ſcīe ⁊ ꝑ ꝯn̄s quid ſit ſubiectū ī hacſcīa. quidā ꝙ bonū cōe ut. sͣ. dixi. Io. de lig. dicit ꝙſubiectū ſcīe canonice̓ ē hō catholicusⁱ dirigibilis ꝯſtitutōibus eccl̓iaſticis ī bonū ſimpl̓r hūanū ⁊ diuinū.ad hoc .n. tendit ſcīa iuris canonici. ſubiectū uero inſcīa ciuili ē hō politicus dirigibil̓ ꝯſtōnibus legalibꝰī bonū ſimpl̓r humanū. ¶ Ultīo querit̉ d̓ cā formali. ⁊ dic ꝙ ē duplex: forma tractatus: ⁊ forma tractādi. Forma tractatus ponit̉ ꝑ glo. dū dicit quis ſit modus agēdi. nā ipſa diuiſio ī quīqꝫ ꝑtes ē forma huiꝰtractatꝰ. Forma vo tractādi e modus ꝓcedēdi ī hacꝯpilarōe. ⁊ iſte ē multiplex: ut ſtatutiuus preceptiuꝰdiſpoſitiuus ⁊c̄. prout colligit̉ ex corpore ipſoꝝ iuriū.nā quedā iura ꝓcedūt ſtatuēdo. quēdā precipiēdo.quedā ꝯſulendo ⁊c̄. ⁊ ex his hr̄ materia gl. ꝑ uerbalatiora ⁊ elęgantiora ⁊c̄. Ab.¶Regorius. cs prindibrles.Diuidit̉ ī duas ꝑIn prīa ponit̉ ſalutatio. ī ẜa exordiuꝫ. ẜa81ibi rex pacificꝰ. prīa ſubdiuidit̉. qꝛ prīo ponit̉ quis ſcribit. ẜo quibꝰ ſcribit ibi dilectis. 3º ſalutat⁊ bn̄dicit ibi ſaluteꝫ. ¶ No prīo ꝙ papa anteponit ſeillis quibus ſcribit. ⁊ hoc ē hodie de ſtilo curie. al̓slr̄e n̄ ualerent. ⁊ de maͣ dic ut in. c. ꝙͣ graui d̓ cri. fal.olim uero ꝑꝑ nimiā humilitatē papa ſe poſtpōebatut in. c. dilectiſſimis. xij. q. j. ſꝫ hodie creuit pōpa eccl̓ie. de ꝯſe. di. i. uaſa. ¶2º collige ꝙ papa ſcribit ſeep̄ꝫ. ⁊ hoc iō qꝛ n̄ ab ordīe ſed a dignitate uult ſe denominare. ⁊ dic ut noͣ. gl. ī proemio ſexti libri. ¶ Etſic collige ꝙ ex dignitate n̄ dꝫ quis ſcādeſcere in ſuꝑbiā. ſꝫ potiꝰ humiliare. dicen̄ tn̄ ꝙ non dꝫ prelatꝰ ſcualiquis preſidēs ſe multū humiliare circa ſubditosne ꝯtennet̉ ab eis ꝑꝑ nimiā familiaritatē. ut dic̄ tex.in. l. obſeruandū. ff. d̓ offi. p̄ſi. ⁊ qꝛ dū nimiū ſeruat̉humilitas regēdi frangit̉ auctoritas. ut ē tex. ī. c. qn̄lxxxvj. di. un̄ illd̓ uulgare. familiaritas nimia ꝯtēptūparit. ſꝫ dicebat Aco illd̓ uerbū ꝓceder̄ īter fatuos.qꝛ fatui tm̄ ꝯtēnūt preſidētē ex familiaritatē. nͤ tamēprudētes. īmo magis ꝯmēdāt preſidē. d̓ quo ꝑ glo. īpreal. c. qn̄. Itē collige ꝙ papa ſubditos appellat filios. ⁊ hoc ꝑꝑ dilectionē. ⁊ pōdera qꝛ n̄ dicit ī xp̄o niſi ſcribat abbatiſſe. n̄ .n. ē de ſtilo curie poner̄ ī xp̄oniſi ſcribat abbatiſſe uel regibꝰ. ut ī. c. dilecta d̓ maͣ. ⁊obe. ⁊ de exceſ. p̄la. dilecta. ⁊ uide ꝑ Spe. ī ti. de reſcrip. p̄ſen. §. i. ¶ Nō doctores facere uniuerſitateꝫ.clariꝰ ꝓbat̉ ī. c. ex lr̄is. ubi tex. no. jͣ. de ꝯſti. An autēſcholares de ꝑ ſe faciāt uniuerſitatē. gl̓. iuris ciuil̓ tꝫꝙ n̄ ī. l. fi. C. d̓ iur̄. om. iudi. qꝛ n̄ exercēt aliquaꝫ profeſſionē. ſꝫ addiſcūt tex. ur̄ ꝓbare ꝯͣriū ī. c. qꝛ ī cāis d̓ꝓcu. ⁊ ſic īterpretat̉ ꝯſuctudo q̄ ē optīa legū interpres: d̓ ꝯſue. cū dilectꝰ. ⁊. l. ſi de īterpretatōe. ff. de legi. ¶ Nō ar. ꝙ appellatōe ſcholariū n̄ ꝯprehenditurdoctor. nā hic ponit̉ copula īter doctores ⁊ ſcholaresque hꝫ ꝯiūgere diuerſa: ut noͣ. in. c. querelā. d̓ ſimo.⁊ noͣ. glo. de iu. ⁊ fa. ig. ff. ſuꝑ ℟ica. ⁊ de hoc. jͣ. latiꝰtangā. Itē collige ꝙ cū papa ſcribit uniuerſitati appellat oēs filios nec uiciat̉ reſcriptū: lꝫ ibi aliqui ſintcp̄i. n̄ ē .n. viſimile qui ī ſtudio n̄ fuiſſent ep̄i ſtudēteſ⁊ tn̄ oēs appellat filios. ¶ Ultīo collige moduꝫ ſalutādi ⁊ bn̄dicēdi. qͥd āt operet̉ h̓ ſalutato: dic ꝙ remittunt̉ pctā uenialia. ut noͣ. ī ꝓemio ſexti. ⁊ hoc uerumẜm illā gl. ſi n̄ īſunt mortalia: qꝛ ueniale oppōtt̉ feruori charitatꝭ. mortale v̓o opponit̉ charitati. ⁊ qꝛ illagl. quibuſdā ur̄ abſurda: dic̄ ſenſū eē ꝙ ucīale extinguit feruorē charitatꝭ quē hō hꝫ ſeu hr̄e dꝫ circa deuꝫun̄ coipſo ꝙ qͣs peccat uenial̓r n̄ diligit deū feruēterun extiguit̉ ille feruor lꝫ remaneat charitas. mōtalev̓o nedū extīguit feruorē ſꝫ etiā ipſā charitatē: qꝛ eoipſo ꝙ qͦs peccat mortal̓r deſinit hr̄e charitatē erga d̓um. un̄ extīcta ē charitas. Ad ꝓpoſitū ergo non pōtr̄mitti ueniale ubi adeſt mortale: qꝛ ubi qͣs nō hꝫ charitatē quō pōt hr̄e feruorē charitatꝭ: certe mīme. ⁊ iōnō remittit̉ qꝛ nō pōt reſtitui charitatꝭ feruoͣ ubi nō ēcharitas. ſicut dicimus ī ſimili de originali pctō ꝙ nōremittit̉ niſi remittat̉ actuale: ut. jͣ. de baptiſ. c. maiores. ⁊ ibi uide rationeꝫ. ¶ Sed quero qꝛ docto. etymologizando hoc nome Gregorius dicūt ꝙ idē eſtqd̓ uigilās qꝛ bene uigilauit faciēs uel fieri faciēs hocopus: ul̓ dr̄ qͣſi gregē regēs per bonā doctrinā ⁊ fuitiſte Gregoriꝰ ẜm Uin. ꝑſpicaciſſimi īgenij ⁊ magneſcīe ī utroqꝫ iure. ⁊ ſic uidentur doctores arguere abetymologia noīs ꝓprij. Iō quero nunquid ſit licitaiſta argum̄tatio a nomine ꝓprio. Gar. ſuꝑ ℟ica īfortiati tꝫ ꝙ nō: qꝛ ꝓpria nomina īponūtur ad beneplacitū ⁊ quotidie pn̄t mutari. l. i. C. de mu. no. hoc tn̄ ēucꝝ ꝙ ex nomīe bono orit̉ bona p̄ſūptio: ⁊ ex noīeprauo ⁊ turpi nōnūquā orit̉ ſiniſtra. ad hoc qd̓ noͣ.Accur. ī. l. facta. §. ſi ī danda. ff. ad trebel. ubi exponit ſuū nomē. un̄ refert Io. an. ī. c. cū ſcd̓m. jͣ. d̓ p̄bē.uxorē ſuā dixiſſe ꝙ ſi noīa d̓berēt emi magno preciobona noīa emi d̓berēt: qꝛ ut dixi: lꝫ ar. ex noīe ꝓprioneceſſario n̄ ꝯcludat: attn̄ ex turpi qn̄qꝫ orit̉ ſiniſtraſuſpicio. credētes nōnulli illud nomē fuiſſe impoſitūab euētu: ⁊ ſic ſepe euitātur tales ſic̄ experiētia ſepecōpertū ē. un̄ ⁊ Iuſtinianus dr̄ iuſticiam faciēs ut inproemio ffoꝝ. Bonifaciꝰ quaſi bona faciens ul̓ pōtēfaciēs ſubditis ꝑ bona exēpla: ⁊ ſic de ſil̓ibus. ad hocuide gl. i. ī proemio cle. ubi Io. an. indirecte extulitnomē ꝓpriū. An aūt licita ſit īdiſtīcte ꝓprij nominismutatio. Cōclude ꝙ ex cā mutari pōt un̄ mutat̉ nome pape ut noͣ. ī ꝓemio ſexti. de imperatore vo nonlegit̉ ꝙ mutet nomē in coronatione. Itē alicubi ẜuatur ī intrātibus religionē. ſꝫ cā ceſſāte diſtīgue inter libeꝝ ⁊ ſcruū: qꝛ liber ad placitū pōt ſibi mutar̄ dūmodo ceſſet dolus: ſꝫ uolūtaria mutatio ꝓhibetur ī ſcruo: qꝛ poſſet fraudare dn̄m ꝑ mutationē noīs. l. i. etqd̓ ibi noͣ. C. de mu. no. A noīe v̓o appellatiuo licitaē argumētatio: ut noͣ. Bar. in pluribus locis ut. l. ij.§. appellata. ff. ſi cer. pe. ⁊ in. l. i. ff. de v̓b. ſig. ꝓbat̉ī. c. forus. de v̓. ſig. ⁊ ī. l. ſi pupillus. §. territoriuꝫ. ff.de v̓. ſig. ⁊ hoc iō: qꝛ nomina appellatiua ſūt īmutabilia. l. ſiqͥs in fūdi uocabulo. ff. de lega .i. niſi ex conſuetudine mutarent̉: tūc enī nō ualet argumētatio anoīe appellatiuo qͣſi uſus loquēdi p̄ferat̉. l. labeo. ff.de ſup. lega. ⁊ in. c. ex lr̄is. jͣ. d̓ ſpon. ⁊ dic ut plene dixi. sͣ. ſuꝑ gl̓. ¶ An aūt duret nomē appelatiuū ſcu īpoſitū ab euetū ſi eſſꝫ exercitiū. Bar. ī ꝓemio ffoꝝ ꝙſic. un̄ imꝑator dr̄ auguſtus ab augēdo: qꝛ auger̄ dꝫrempublicā: ⁊ ꝓmouere īperiū: ⁊ ſꝫ nō augeat de facto: nihilominus dr̄ auguſtus: qꝛ adeſt habitus d̓ facili reducibil̓ ad actū. ſic dicēdū ī mercatoribus ſtudētibus ⁊ ſil̓ibus. ꝙ lꝫ actu nō exerceāt illā ꝓfeſſionemn̄ tn̄ perdūt nomē appellatiuū ex quo ſubeſt habitꝰ.Aduerte qꝛ nō puto hoc īdiſtincte ꝓcedere ī puilegioīdulto ſub noīe appellatiuo: ut ſi pullegiū īdulgēturſcholaribus ſub noīe appellatiuo ut h̓ ⁊ ī multis locis. Un̄ ur̄ diſtinguēdum ꝙ aut diuertit a ſtudio aīotn̄ redeūdi: ⁊ tūc nō dr̄ diuertiſſe: ⁊ remanet nomenetiā ad effectū pͥuilegij ꝯſequēdi: de pe. diſt .i. diuortiū. aut ſinc cā diuertit a ſtudio: ut qꝛ uagat̉: ⁊ tūccerte nō gaudebit pͥuilegio ſcholaribus īdulto: qꝛ nōſufficit quē ī ſcholis morari niſi īſiſtat ſcīe. ut optimeꝓbat tex. ī. c. cū ex eo. de elec. li. vi. ī v̓. ſtudētes. facitoptīe. xvi. q. i. general̓r. ⁊ idē tꝫ hic Collectarius.¶ An aūt ſit licita argumētatō ab alluſioē ul̓ etymologia uocabuli: dicēdū ꝙ ſic ut noͣ. ī. l. i. ff. de tute. ⁊ī preal. §. appellata. ⁊ hoc ueꝝ niſi diffinitio cōtradicat: qꝛ diffinitio p̄fert̉. dat .n. ſeu exponit uera ꝓprietatem