LIBERtea maioribus noſtris minus noti fuiſſent. Ita ut quicquid amplius: ꝗͣ ſuperiori ætate notuerat memoriæ mandaremus: hoc maxime uidere licet ex iis uoluminibus: quæ ad ueteres ſcripta reliquere. li. quidē ꝗͣ Priſci minus aberrauere p̄cipue poſt Eratoſthenē. Et ille ipſe qui quo maiore fueranteruditiōe p̄diti: eo difficilius a poſterioribus increpari potuerūt: ſiꝗd dicēdo peccauere. Quod ſi ci-quos cæteris in rebus maxime ſequimur neceſſario cōtradicendū erit: cōcedēda nobis uenia fueritHaud enim oībus cōtradicere inſtitui. At ii omittēdi: quos ut ſectemur arbitramur indignos. De ilQui nā re­ lis faciendū eſt iudiciū: quos maxima ex parte rectiſſime ſcripſiſſe nouimus. Quando quidē non irprehēdētis omnis ſapientiæ ſtudio certare dignū eſt: Sed aduerſus Eratoſthenē: Poſidoniū: Hypparchum: Poly-Eratoſthe/ biū: & alios huius generis honeſtū eſt. Cōſideremus in primis Eratoſthenē: & ſimul aduerſus illunHypparchi deſcriptionē adiiciētes. Nō adeo diſcurri facilis eſt Eratoſthenes: ut nō Athenas illum uidiſſe dicat̉. Quod polemo demonſtrare nitit̉. Nec ipſi tantum fidei habēdū eſt: ut plæriſqꝫ acceptuseſt: licet (ut ipſe inquit) inter bonos uiros plurimoſqꝫ uerſatus eſſet. Hac enim ætate inꝗt: ſicut ali-unꝗͣ unū intra ſeptū unāqꝫ urbē florētes extitere philoſophi Ariſtonis æquales & Arceſilæ. Hoc ue-Arceſy-ro minime ſatis eſſe arbitror: Sed ꝙ eos bene iudicet: ꝗbus accedendū eſt. Is autē Arceſilan & AriſtoAriſtonnē oīum ꝗ eius ætate floruerūt principatū uindicaſſe ponit. Cui & Apelles multus eſt: & Bion: queApellesphiloſophiā quandā primū cōplexū eſſe ait. Attamen ſæpenumero quādā ad hoc ipſum dixiſſe: ꝗBionipſam exꝑtuſa lacerna Bion. In hiſce nāqꝫ ſentētiis ſufficiētē debilitatē īgenii eius ſatis oſtēdit ꝗ Ze-noni Citiæo notus Athenis eſt factus. Eoꝝ uero ꝗ ei ſucceſſerint meminit neminē. Illi aūt aduerſartes cōplures: quorūqꝫ ſucceſſio nulla ſeruat̉: Ipſos ea tēpeſtate floruiſſe dicit. Manifeſtatqꝫ is etiā: quede bonis ædidit tractatus: & declamationes. Et ſiqua alia talia huius doctrinā: ꝗd̓ inter philoſopharuolentē: & hanc ꝓfeſſionē formidantē medius tergiuerſatus eſt: ad oſtentatione quandā uſqꝫ dūta-xat ꝓgreſſus: ſeu trāſgreſſionē hāc ab Circulariis alijs adeptus: ad īſtitutionē: aut ad diſciplina. In cæteris itē quodāmodo talis eſt. At miſſa faciamus illa. Impreſentiaꝝ enitēdū eſt pro uiribus: ut terraPoetica ꝗd deſcriptionē emēdemus. Ac primū quod a nobis nuꝑ ſuppoſitū eſt. Poetā inquit: nō ꝗdē docēdi: cæteꝝ delectādi gratia: oīa cōiecturis aſſeꝗ. Antiꝗ uero cōtra: qui poeticā primā philoſophiā quandareſſe ꝑhibēt: quæ ab ineūte nos ætate ad uiuēdi rationes adducit: quæ mores: quæ affectiōes edoceatPoetaquæ res geredas cū iucūditate p̄cipiat. Poſteriores uero ſolū poetā ipſum ſapiētem eſſe aſſeruerunt.Quāobrē Græcoꝝ ciuitates ab ipſo primordio eoꝝ liberos in poetica erudierūt: nō nudæ utiqꝫ uoIuptatis: ſed caſtæ moderatiōis gratia. A qua ꝗdē ipſi muſici cantus: & lyræ & Tybiaꝝ modos edocites hāc ſibi uirtutē uendicāt: Seqꝫ moꝝ magiſtros: & emēdatores eſſe ꝓfitent̉. Hæc ipſa nō modo:Pythagoricis audire licet. Veꝝ etiā Ariſtoxenus huius eſt ſentētiæ. Et Homerus Cantores caſtigatoClytemne. res appellauit: ſicuti Clytemneſtræ cuſtodem illū.Cum troiā peteret: cui plurima mandat AtridesTutari thalami ſotiam.Aegiſthus Nec uero Aegiſthus prius illā ſuperare ualuit: ꝗͣ cantorē abigens deſerto in littore liquitAſſenſamqꝫ uolēs ipſas perduxit ad ædes.Præter hoc Eratoſthenes ſibi ipſi repugnat. Nam paulo ante ꝗͣ ſuā æloquat̉ ſnīam: prima de geogra-phia uerba inchoans. Oēs inꝗt initio gloriari: ut de rebus huiuſmodi ſuā in mediū afferant p̄ceptinē. Igit̉ Homeꝝ quæcūqꝫ de Aethiopibus didiciſſet: in poeticæ ſuæ uolumine collocaſſe. Et itē deægipto: & Africa. Quæ uero ꝑ Græciā: & loca maritima ꝑceperat: accurate uehementer extuliſſe: cūdiceret Frequētes fert Teſba colūbas. Et Hærboſamqꝫ aliartō. & extremā Anthedonē Lileamqꝫ Cpheſſifontē. Nec adiectionē ullā inaniter locis appoſuiſſe. Vtrū igit̉ uates qui iſta canit: delectare: atPoeta quid docere uelle uidet̉? docere ꝑ Iouē. Veꝝ ea hūc in modū ille tradidit. Illa uero quæ extra ſenſum ſut& hic ipſe: & alij monſtroſis īpleuere fabulamētis. Hoc itaqꝫ modo dicendū erat ꝙ quiſqꝫ poeta aliaad oblectandū aīum ſolū: alia uero ad erudiendū ꝓfert. Is aūt intulit nō ꝗdē eruditiōis: ſed uolupta-tis cauſa ſolū. Inſuꝑ & alius operoſius adiecit: ꝑcontatus quidnā ad poetæ uirtutē cōferri pōt: ꝗ locorū cōpluriū peritia cōtinet uel militaris diſciplinæ: uel rei ruſticæ: uel artis dicendi: uel qualia nonūli illi uēdicare & attribuere uoluerūt. Oīa itaqꝫ illi uendicāda quærere: amentis oſtētationē & iacta-tiā poſueris. Veluti ſiꝗs (ut inꝗt Hypparchus) ereſionē. i. ramalia obiurget attica pendentibus quaquauerſum oīs generis pomis: & quæ mala & pyra nequeūt producere: ſic oēm illius diſciplina calPoetica ꝗd pat omneqꝫ artificium: hoc ſane recte dixeris o Eratoſthenes. Illa uero nō recte: ꝙ tantam ab eo rerunotitiā auferas: & poeticam anile quoddā fabulamentum eſſe definias. Cui quodcunqꝫ cenſuerit uoPoeticesIuptatis cauſa fingere proprium eſt. Nunquid & poetarum auditoribus nihil confert ad uirtutembonaut locoꝝ multorum & militiæ & agriculturæ & Rhetoricæ gnari exiſtant? quæ ipſa audiētis maxi.Vlyſſiſ lauſ me præceptio uendicat. Verū hæc tamen omnia Vlyſſi poeta tribuit: quem ante omnis omni in genere uirtutum ornatum eſſe cecinit.Oppida multa adiit: fuit huic ſapiētia nota.Hic etiam ille eſt.Conſiliū: uarioſqꝫ dolos qui nouit & artes.Hic eſt quem urbium populatorem ſemper appellat: qui conſiliis Ilion & arte: & aſtutia. & facundiacæpit. hic eſt quo ſequente ardētis more incendii refugimus ambo. Vt Diomedes ait. Qui quidem