pAſttico Lari
DECIMVSlxxxvvermultis coram plantam ſibi uirgo ſeuera.Roebaide in ſtagno lauit.xamanes igitur in Oētam montē expulſi a Lapithis magna ex parte fuerūt. Hac autē in plaga ma Athame-oeritabāt potētia: cū quādā agri partē Doricis & Maliēſibus ademiſſent uſqꝫ Heraclea & Echi-abars uero eoꝝ circa Cyphum Perrheboꝝ montē: ubi eodē quoqꝫ eſt pagus noīe ꝑmanſerunt. Echinusadā autē Perrheboꝝ multitudo ad Olympi tractū progreſſa in occaſum ſpectantem ſimul illic Cyphusactas ſedes habuerūt Macedonibus finitimas. Non parua uero eoꝝ manus ad Pindum & Athaxix montes confugit. Nūc autem nimium aut nullum potius ipſorum reſtat ſeruatum ueſtigiū.cacuero Magnetas qui a poeta in ultimo Theſſalicoꝝ catalogo dinumerantur exiſtimauerim Ma Magnetesaonibus Pieriis uicinos qui intra Tēpe a Penæo atqꝫ Oſſa uſqꝫ ad Peliū trans Penæū loca habentxritenus. Illis igitur Homolium ſiue Homolin. Nam utroqꝫ modo dicitur: attribuemus. In rerum HomoliūeMacedonicaꝝ cōmemoratione diximus: penes Oſſam eſſe ad penæi ortū ꝑ ſuū ad Tēpe curſū.ciautē iuxta ꝓximū littus Homolio ꝓgrediere. λόγον ἕχει. ωστετόν ρίζουντα πρόανέμειν. καινασ εντηῦπό φιλοκτητου παραλια κειμενασ. ſub Philoctete & ſub Eumelo. Hoc ipſū igit̉biūj ipcertumqꝫ relinquat̉. Locoꝝ quoqꝫ ſeries deinceps ordine poſitorū: tenus Penæo non certaIt Cūqꝫ loca ignobilia ſint nec nos illa multifacere debemus: Tamen ripam Sepiacam tragœdia/ Sepiaca rin ſcriptores uulgarunt: poſteaqꝫ collaudarūt cum ibi Perſarū claſſis īterierit: & in nihilū oīno reſa fuerit. Ripa quidē ipſa ſaxoſa eſt. Inter illam uero uicūqꝫ Caſthaneū: ſub Pelio locatū littus ia/ CaſthaneuſIn quo claſſis ipſa Xerxes: cū ſtaret in anchoris: ingēti flante Euro: partim in terrā Eliſa e ueſti uicusadiſſoluta eſt. Partim quidem ad Ipnuntē locū aſperū inflicta circa Pelium: partim uero ad Meli IpnusIpeū: partim deniqꝫ ad Caſthaneā oram periit. Totū autē nauigationis ſpatiū Penæi ſtadia octogin Penæi ſpa-mane ac ſæuū eſt. Tale eſt enim ac tantū Oſſæ interuallū. Intermedius autē ſinus eſt ſtadia in tiumra ducēta: in quo Meliboea ſita eſt. Totus autē a Demetriade ad penæū inſinuatus eſt amplior ſta Meliboeadia mille. Ad Euripum uero ſtadia duū milliū & octingētū. Rurſus ab Euripo ſtad̓. trecentū & quininta. Hieronymus quidē campeſtrem Theſſaliæ ac Magneſiæ circuitū ſtadium triū milliū eſſeonſtrat a Pelaſgis habitari ſolitū Expulſoſqꝫ inde illos in Etoliam a Lapithis. Campum autembelaſgicum modo nuncupatum exiſtere in Lariſſa & Gyrtone & Pheris. Ibiqꝫ eſſe Mopſiū & Boebē MopſiusVOſſam & Homolen & Peliū & oram Magneſiam. Vocatū autē Mopſiū nō a filio Tireſiæ Mopſo Boebeuate: Sed a Mopſo Lapitha Argonautarū nauigatiōis comite. Alius itē Mopſus fuit: a quo Attica ap Oſſapellauere Mopſopiam. Hæc quidē ſingulatim de Theſſalia. Ipſa quidē oīs priori ſæculo Pyrrhea ab HomnoleDeucalionis uxore Pyrrha nominabat̉: & Hemonia ab Hemone: a cuius filio Theſſalo Theſſalia uo Pelioncata eſt. Quidā ſane bifariā diuiſerunt. Ipſam quidē partē in auſtrū ſpectantē Deucalioni in ſortē ob Magneſiaueniſſe dictitantes. Ipſumqꝫ a matris nomine eam Pandorā uocitaſſe. Reliquā uero Hemoni: a quo MopſusHemonia eſt dicta. Tranſmutato deinde nomine. Hanc quidē Helladē ſiue Græciā ab Deucalionis Mopſopiafilio Hellene. Reliquā uero Theſſaliā ab Hemonis filio dici cœptam. Alii uero ueniētes ab Ephyra PyrrheaTheſprotidis Antyphum & Philippum pronepotes Theſſali Hercule geniti ab Theſſalo eorū pro-Theſſaliazenitore: Regionem aiunt Theſſaliam nominaſſe. Eam quoqꝫ aliquando Neſonidē dixere quidam Pandoraſicūt & Lacum a filio Theſſali Neſone.Hellus.Decimus Liber Etoliā cōtinet & circūiacentes Inſulas. Cretā etiā oēm. In qua maxime īmorat̉ Ius Græciaciuiſe illius ediſſerēs: & Curetū & Ideoꝝ inſuꝑ magiſtroꝝ in eadē geneſin & honorificētiā & orgya Neſonplequēs. Priuatā etiā ꝓſapiā ſuā Strabo ex Creta repetit: præterea poſitas circū Cretā inſulas multas Eubocanero in libro exiſtētes: Inter quas & Sporades ſunt: & de Cycladibus nōnullæ.Oſtꝗͣ Euboea ad hoc totū littus opponit̉: quod a Sunio tenus Theſſalia ꝑtēdit̉:exceptis extremis utrinqꝫ affine uidet̉. Vt ipſum īſulæ tractū ad ea quæ dicta ſūtcōtinēter adiūgamus: Poſtmodū ad Etolicā plagā: Acarnanicāqꝫ tranſire: quæ deEuropæ ꝑtibus reſtāt. Igit̉ Inſula a Ceneo ad Gereſtū mille ferme ac ducētis ſtad. Ceneusoblōga porrigit̉: eius latitudo haud ſane æqualis eſt. Ad ſummū uero ad centū & Gereſtusquinquaginta extēdit̉ ſtadia. Itaqꝫ Ceneū ꝗdē ſecundū Thermopylas: eaqꝫ quæ extra Thermopylas ſūt paulū abeſt. At Gereſtus atqꝫ Petalia corā Sunio. Atticæ igi Petaliatur atqꝫ Boetiæ: agroqꝫ Locrēſi medio Euripo: cōtra reſpōdet & Moliēſibus. Cæteꝝ ꝓpter anguſtārus forma lōgitudineqꝫ prædictā maiores noſtri quōda Macrin illā noīauere. Cūqꝫ curua ſit: a Chal Macrisde maxime incōtinentē applicat̉ terrā: & Aulidē agri Boetii locū Euripūqꝫ efficit. De quo lōgiorē Aulisoduximus orationē. Deqꝫ locis fere inter ſe inuice per freta diuiſis & ad cōtinētem: & ad Inſulā cōnacetibus ex utroqꝫ Euripi latere: & intus & extra: quod ſi quid omiſſum fuerit: in præſentia apero ſuppſebimus. Ante oīa caua Euboeæ oræ eſſe pars dicit̉: quæ inter Aulidē: Gereſtūqꝫ continet̉. Eubocæ ꝑꝰIa naqͣꝫ maritima in ſinus formā flectit̉: Chalcidi uero propinqua curuat̉. Iteꝝ in ipſam ſpectāsonitinēte. Cæteꝝ non tantū Macris ſed etiā Abātis uocabat̉ Inſula. Poeta igitur cum in Inſulæ mē Abātismnem uenit: nunꝗͣ Euboeenſes: ſemper autē Abātes dictitat: Euboeamqꝫ colunt ſpiranteſqꝫ robur-ſoantes & illud pariter comitantur Abantes. Vt autē ſcriptis affirmat Ariſtoteles: profecti de Abaenocidis ciuitate Thraces Inſulā incoluere. Vnde illius inquilinos Abantes appellatos. Sunt qui ab Eubocacide dicant noīari: ſicut heroice indolis matronā Euboeam ei cognomen tradidiſſe. Fortaſſe item mulier