ntortum. Cōtrſbralcbtus

PRIMVSStrabonis Gnoſii Amaſini ſcriptoris cæleberrimi de ſitu orbis libri. xvii. e græco Traducti Grego.xio Typhernale: ac Guarino Veronenſe Interpretibus.Iad Philoſophum alia pertineat ulla tractatio: & hanc quam hoc tempore de ſitu orbis delegimus: conſiderandā illi eē putamus. Quod aūt nr̄a minime uilipēdēda ſit æſtimatio ꝑ multa declarat̉. Nā ꝗ eam primi attingere cōfiſi fuerant tales extitere: Homerus. Anaximāder: Mileſius: Hecateus cōciuis eius: ut inꝗt Eratoſthenes: Democritus: Eudoxus: Dicearchus Ephorus. Aliiqꝫ complures. Poſthos etiā Eratoſthenes: Polybius: Poſidonius uiri philoſophi. Multa uero diſci-plina ꝑ quā ad hoc opus ꝑueniri pōt: nullius alterius ē niſi eius ꝗ diuīa & humana ualeat intueri. Quoꝝ ſcientiā philoſophiā eē dicunt. Eodē mō uaria eſt utiliras quædā ad res urbanas actioneſqꝫ principū. Nōnulla ad cæleſtiū terreſtriū rerūqꝫ maritimaꝝ ſciētiā: aīaliū: plātaꝝ: fructuū: & alioꝝ ꝗ penes uniuerſos cernere fas eſt. Hæc eundē deſignat hoīem: ꝗartes uitæ ac beatitudinē cura & cogitatiōe cōplectit̉. Ex iis aūt q̄ dicta ſūt: unūquodqꝫ aſſumente:magis adhuc cōſideremus. In primis ꝗa & nos & maiores noſtri recte ſumus arbitrati. Ex ꝗbus Hipparchus ē ꝗ Homerū huius peritiæ primariū auctorē eſſe tradidit. Is nō ſolum uniuerſos priores: ac Homeripoſteriores uirtute poetica ſuꝑauit: Sed ēt ipſa ferme reꝝ ciuiliū: q̄ ad uitā ſpectāt experientia. Ex qͣ lausnō mō ſingulare ad res gerēdas ſtudiū adhibuit: ut plurimas cognoſceret: cognitaſqꝫ poſteris trade-ret: ueꝝ ēt & ſingulaꝝ ꝑtiū locos: & ꝗ ꝑ cūctū orbe: terrā uidelicet habitabilē: ac mare ſūt. Nō. n. adextremos uſqꝫ ipſius terminos ꝑueniſſet memoria circūſuſtrās. Nec ipſā primū ꝗdē ab oceano allu-tā (ſicut eſt) demōſtraſſet: deinde plæraqꝫ loca noīatim exp̄ſſit. Nōnulla uero ſignis ꝗbuſdā occultiusīſinuauit. Africā & æthiopiā: & Sydonios & Erēbos: quos arabes Trogloditas: hoc ē cauernaꝝ inco Troglodi-las iure dixeris: uerbis eloquutus eſt. Qui uero adortus & occaſus ꝑtinerent obſcurius ſignificauit: tæꝗ alluant̉ oceano. ab hoc enim oriente ſolē & in hunc occidentē facit pariter & ſtellas.Inde recens radiis iam ſol percuſſerat arua.Oceani lentas alti præfugerat undas.Incidit oceano lux fulgentiſſima ſolis:Nigrantem noctem & madidantia ſydera ducens.Ex oceano uidelicet dicit. Eoꝝ ēt ꝗ occaſū incolunt: mortalium felicitatem oſtendit & aeris temperiē. Cū (ut uidet̉) Hiſpaniæ nauigationē ītellexiſſet: quo & Hercules: & poſterius Phœnices exercitūductarunt: & late imꝑiū tenuere. poſt quos & Romani. Hic enim & Fauonius ſpirat: hic & Elyſiumcampū eſſe poeta decantat. In quem a deis mittendum eſſe Menelaum aſſerit.Elylium ad campum: ſummas telluris ad oras:ElyſiiNumina te mittent: flauens ubi nunc Rhadamāthus:Victus ubi eſt facilis: non nix hibernaue multaOceanus zephyri ſuaues exuſcitat auras.Fortunatæ etiam inſulæ cōtra Mauritaniæ finē ad occidentē ſūt. Quā ꝗdē ad partē & Hiſpaniæ ter Fortunatæminus concurrit. Ex ipſo aūt noīe manifeſtum ē: quoniam & has ipſas felices exiſtimabant: quia hu inſulæiuſmodi locis ꝓpinquæ forēt. Sed enim Aethyopes ad occanū extremos eē manifeſtat: quod extre-mi quidē Aethyopes bifariā partiti ſint hominū extremi. Nec uero inaniter dictum ē bifariam par Aethyopestitos eſſe: ſicut poſterius demonſtrabitur. Quod autem ad oceanum ait.ſuppiter oceanum atqꝫ epulas pietate proborumAethyopum heſternus petiit.Qd āt & ſeptētriōalis ad urſas ora extrēa: ſit ad oceanū hoc pacto ſub uelāine d̓ urſa loq̄ns: & alid̓Oceani ſola eſt undarum atqꝫ æquoris expers(agēs inꝗtNāqꝫ per urſam & plauſtrū polū demōſtrat arcticū. Nō. n. cū uno in loco ſemꝑ apparēti: tot circūuo Arctosluāt̉ aſtra: ſolā undaꝝ atqꝫ æquoris dixiſſet exꝑtē adeo illū īperitiæ minie dānāt: ꝑinde ac pro dua­ plauſtrumbus urſis: unā tantū nouerit. haud enī par eſt: alterā inter ſtellas nōdum collocatā extitiſſe. Verū exquo phœnices annotauerunt: & ad nauigationē eis utebant̉: hanc quoqꝫ diſtāt iā ad Græcos acceſ-ſiſſe: quēadmodū & Berēices Ceſariē & Canobū: cuius nomē heſterno die aut pridie uulgatū eſt. Cōplures ēt hoc tꝑe abſqꝫ noīe: ut īꝗt Aratus ſūt. Crates igit̉ nō recte ſcribit: ſolus æquoris exꝑs. Nō fugienda fugiēs. Melius Heraclitus & magis Homero cōſonās ꝗ ꝓ circulo arctico arctō. i. urſam nomnant. Auroræ. n. & ueſꝑe termini fit urſa: & ꝓ urſa ſereni Iouis termīus. Nā nō arctos ſed arcticus ip̄ius ortus & occaſus ē terminus. Per urſā. n. quā & plauſtrū nūcupat: & Orionē ſeruare dicit: arcticonlane declarat. Per oceanū āt horizōtē in que & a quo ipſos occaſus ortuſqꝫ cōficit. Cū uero illic uerti: & oceani prorſus exꝑtē eſſe diceret ad ſignū horizōtis: ꝗ maxime accedit ad arctō: circulum eē nouit articum. Conſequenter autem huic illud poetæ applicantes: id horizontem accipere debemus: Horizonquod in terra propinquius eſt oceano. Ipſum uero circulū arcticū ꝗ terrā attingit propinquitatis ſi-gnū: uelut ad ſenſum ſecundū propinquiſſimā portionē ad arcton. Quocirca & ea ꝑtem terræ oceanus ꝑ ſeipſum inūdat: & ſeptētrionales maxime agnouit hoīes: quos noīatim ꝗdē haud ſane cōmonItrat. Nec dū .n. hac etiam ætate cōmune illis nomen uniuerſis inditum eſt. Cæterum a uiuendi ritu