¶ SoliloquiūHomo G O anima q̄ natua̓liberſcire deſideras hoc ſpeculū videreeffecta/ in illo ſtudere ⁊ legere deſidera/ quia hoc ſemel vidiſſe eſtōnia didiciſſe Ibi reuera videbit̉.et reputabitur ſtulticia/ plabonistheorica/ ariſtotilis philoſophiaempedoclis theoreumata/ ypocratis ſcrutinia/ ptholomei aſtrologia ⁊cͣ. et quicqͥd hic deveritabeintelligimꝰ minima pars eorumeſt que ignoramꝰ. Sed tūc o anima videbis ⁊ afflues et mirabituret dilatabitur cor tuū Et quid videbis/ regem regū in decore ſuo.Beda Splendor eterne pulchritudinis eſt tante ſuauitatis tanteqꝫ dulcedinis/ vt etiam ipſi angeli qui ſole ſunt in comparabil̓rclariores/ eo ſaciari non poſſuntTūc ergo afflues in ſtupendadiuine claritatis cognicōne / miraberis in tuiipſiꝰ delicioſa cōſideratione/ dilataberis in ōniū creaturarū perfecta ſpeculacōne O condemplacio ſtupenda ⁊ admirabilis. O conſideracio delicioſa ⁊ delectabilis O ſpeculacio gaudioſaet ineffabilis O ꝙͣ digne dictumeſt de te deus meus. Melior eſtdies vna in atrijs tuis ſuꝑ miliaQuia ẜm Auguſtinuꝫ tanta eſtpulchritudo iuſticie/ tanta eſt iocunditas lucis eterne/ vt etiam ſinō liceret amplius in ea delectai̓ꝙͣ vniꝰ diei hora/ propter hoc ſolum īnuinerabiles huiꝰ vite diespleni delicijs ⁊ circumfluencia boſancti Bonauēturenoꝝ tēporaliū recte meritoqꝫ deſpicerentur Tam pulchra em̄ eſtet ſuauis vt ea viſa nichil ampliꝰpoſſet deſiderari/ et ōne vincit dulordine ⁊ onē exſuperat concupiſcentiā. ¶ Anima ¶ Eſt ne aliqͣdaliud/ cuius viſio delectet/ cuiuscōtemplacio letificet ¶ HomoO anima ꝙͣuis hec ſola ſuffice̓t/ſi ulla alia adeſſet/ ⁊ tamē adhucvna vt de alioꝝ onū pene innumerabiliū iocunda viſione/ taceāq̄ mirabilit̓ oniū celeſtiuꝫ ſpirituūmentes letificat ⁊ miro qͥdāmādoneſcio qͦ ineſtimabili gaudio omnem beatā creaturā inebriat. Didere ſcilicet illius celeſtis reginedeifica claritate. et ſue beatiſſimeprolis glorificata humanitatemQuis o ānimia vel cogitare ſufficiat quantū gaudiū generat illaꝫmatre miſericordie reginā pietatis ⁊ clemencie videre iā nō recubentē cū ꝑuulovagientē ī p̄ſepioIā nō lacrimātē circueuntē querentē ⁊ dicētē Nūqͥd quē diligitaīa mea vidiſtis. cū ꝑdidea̓t dilectiſſimū infantulū in triduo. Iamcerte non eiulantē vociferante clamantē ⁊ dicentē. Quis mͥ det vtego moriar ꝓ te fili mi abſolon.cū ſtaret ꝓpe vnigenitū pendētēet morientē in patibulo Iā nō fugientē lamētabil̓r/ recedētē lacrimabilit̓. cū ſibi daret̉ diſcipulꝰ ꝓingrō. ſeruꝰ ꝓ dn̄o. qͣſi alienus ꝓviigenito ⁊ dulciſſimo filio Sedhanc quōdā ꝓpter nos tā miſerā