Druckschrift 
Opuscula : P. 1.2.
Einzelbild herunterladen
 

de quatuortantis meroribꝰ plenā/ iam nuncineſtimabil̓r ſuꝑ omnē creaturāexaltatā/ regnante xpo in trinitatis ſuꝑbenedicte palācio cantātem iubilantē dicentem Tenuiillū nec dimittā/ venite ad me omnes qui laboratis onerati eſtisego reficiā vos Et illud Tranſitead me omnes cōcupiſcitis mea generationibꝰ meis adīpleamīO anima mende deuota ꝑtractaꝙͣ ſit plenū omni ſuauitabe gaudiū/ videre hoīem hoīs cōditorēfeminā oīm conditoris genitricēfratrē noſtꝝ quōdā ꝑditū abiec deſpectū/ nūc īuentū / nc reu̓ſūnūc regnantē/ nūc onbꝰ imꝑantem. O quis det de fratreꝫ meū ſugentē vbera matris mee/ vt inueniā te foris deoſculer be/ labijsdeuocōnis/ āplecter be brachijsdilectionis/ iam me nemo deſpiciet/ introduxero te ī cubiculū dulcrdine ſuauiſſime fruicōisHanc fruicionē deſiderabat illedeuotus Anſelmꝰ in meditacōmbus quando dicebat. O dulciſſime pater quando de videbo/ qn̄doante faciem tuā apparebo/ quādoſaciabor pulch̓tudinē tua/ quādovidebo vultum tuū deſiderabilemin quē deſiderant angeli ꝓſpicereDe anime be amāti/ te querenti/ que ſi mundū diligit/ peccatis ſeruit/ nūꝙͣ eſt quieta nūꝙͣ ſecura Nichil queſo ſine te in placeat/ nichil dulceſcat/ nichil ſpedioſum/ nichil preter be arrideatOEexercitijsprecioſū. Vileſcant ōnia p̄ter teqd̓ tibi ſit aduerſū michi ſit moleſtū tuū beneplacitū ſit meū indeficiēs deſideriū Tedeat gaude̓ſine te/ delectet gaude̓ tecū fleretecū. O bone iheſu ſi dulo eſtflere de te/ ꝙͣ dulce eſt gaude̓ dete. Hec anſelmꝰ Aninia Ohomo amore videndi dn̄m creatore meū langueo Amore cernēdi Iheſū fratrē meū redēptoremdeficio/ iam deſidero intuendi illāvirginē glorioſaꝫ matrē redemptoris mei vulnerataꝫ ingemiſco.O bone iheſu/ quādo videbo gaudiū meū quod deſidero O quādoapparebit gloriā eiuˢ quā eſurioo quando veniet cōſolator meusque expecto. O ſi mebriabor abvbertate domꝰ eius/ ad quā ſuſpiro Iam grauis eſt michi omniscreatura advidendū/ qꝛ nimis inꝯparabiliter ſuꝑeminet pulchritudo/ a qua pro ceſſerūt hec omna Homo O aniia expecta potencia vt creſcant tua defideria/ quia ſcriptū eſt modicumet non videbitis me ⁊cͣ. Anima O modicum longū et nimis prolixum. quia et ſi modicaſunt merita/ longa tamē ſunt deſideria. Homo O aīa ſi longa magna vidētur tibi tua deſi.deria quibꝰ eſtuas ad eternā gloriā claritatē ꝯtemplandā/ qn̄dodeſiderio eſtuare debeas ad et̓nābonitatē ꝑfecte diligēdam ad ſū maieſtatē eternal̓r poſſidēdā