de quatuorAnima tu queris quale ⁊ quātūſit iſtud gaudiū Int̓rogaui ōmaintima mea ⁊ michi narrare nonſufficiūt Anſelmꝰ. Si ſingula q̄predicta ſunt bona ſūt ⁊ iocundacogita mente quantū ſit illud bonū delectabile/ qd̓ continet iocunditatē omniū bonoꝝ in ſe/ nō qͣlein rebꝰ creatis experti ſumꝰ/ ſedtm̄ differentē/ quantū differuntcreator a creatua̓/ qui hijˢ bonisfruetur quicqͥdvolet erit/ ⁊ q̄cqͥdnōvolet nō erit Hec Anſelmꝰ Ceſarius. Beatam vitā facilius eſtconſequi ꝙͣ enarrare/ cuiꝰ curſusſine termino/ vſus ſine faſtidio.refectio ſine cibo. ſub antiquis ꝑpetuiſqꝫ gaudijs ſemꝑ noua iocūditas. ⁊ ſine timore amittēdi cōtinuata felicitas. Puto tamen nediucius te protrahā. ꝙ ꝙͣuis ineſtimabile ſit illud gaudiū et ineffabile. eſtimo tamē ꝙ de tribꝰproueniat. quod triplex gaudiūillos beatos ſpiritꝰ letificat et delectat Gaudent em̄ delectabiliterinꝑfecta ⁊ clariſſima d̓ine claritatis contēplatione Gaudēt dulcit̓in melliflua et ſuauiſſima diuinebonitatis deguſtacōne. Gaudentſempibernaliter in trāquilla ⁊ ſecuriſſima diuine maieſtatis ſenſione Scis em̄ o aīa ꝙ tribꝰ viribus naturalibꝰ p̄emines ī tua ſb̓ſtantia. habes em̄ vni rationalēque nō perfecte illuminatur. niſiper p̄ſencie veritatiꝰ aperta cogninicionē. ⁊ vim concupiſcibilē queOIexercitijsnō ſaciat̉ niſi ꝑ ſūme bonitatis ꝑfectā dilectionē. vim qͦꝫ iraſcibilēq̄ nō quietat̉ niſi ꝑ et̓ne maieſtatis ſecurā cōprehenſionē De hijstribꝰ d̓t beatꝰ bernardꝰ ſuꝑ Cantica Qui replet in boniꝰ deſideriūtuū. ipſe futurꝰ eſt rōni plenitudolucis. voluntati multitudo pacis.memorie continuatio ebernitatisQuae̓ triſtis es aīa mea ⁊ qͣre cōturbas me. Spera in deo qm̄ adhūc cōfitebor illi Cū oīs error arōne. ōnis dolor a voluntate. et amemoria oīs timor r̓ceſſerit ⁊ illaſucceſſerit quā ſperamꝰ mira ſerenitas/ plena ſuauitas ⁊ eterna ſecuritas O aīa quātū putas gaudeant et letātur q̄ illud et̓nitatisſpeculū iugit̓ cōtēplātur in qͦ oīap̄terita pn̄cia ⁊ futura q̄ ſue beatitudini competūt. aꝑtiſſime ſpeculantur Auguſtinꝰ Dū ad illā ſupernā lucem patris luminū veneximꝰ totū qd̓ in creaturis eſſe p̄tintelligimꝰ Anſelmꝰ. Tūc iuſtiſcient cūcta q̄ deus fecit ſcienda.Et ꝙͣ eſt qd̓ neſcie̓ pn̄t/ qui ſcienbem onia vident. O aīa ⁊ qͦmodoſimplicitas intellectꝰ hoc ꝑmittitAnima ¶ O btā veritas iā videoꝙ ſape̓ ſine be deſiꝑe ē. te v̓o noſſe ꝑfectū ſcire eſt Fulgetꝰ. Sicutꝑ ſpeculū vitreū trina nob̓ viſiodemōſtrat̉. qꝛ noſipſos ipſū ſpeculū ⁊ quicqͥd pn̄s eſt videmꝰ. ſicꝑ ſpeculū diuine claritatis ipſumdeū. ⁊ qͥcqͥd pn̄s eſt. ideſt noſipōset creaturas alias cognoſcemus
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten