¶ Breuiloquij.Et qͦniā ſpūſſcūs q̄ caritas eſt. ⁊ꝑ caritatē habet. eſt oīm origo cariſmatū. ideo cū deſcēdit ſpūſſcūseffuſa eſt plenitudo cariſmatū adcorpꝰ xp̄i miſticū ꝯſūmandū Etqꝛ diu̓ſa mēbra debēt eē in corpoe̓ꝑfecto. ⁊ diuerſoꝝ mēbroꝝ diu̓ſaſūt officia ⁊ exercitia. et diuerſoꝝofficioꝝ diu̓ſa cariſmata MHinc ēꝙ vni datur ꝑ ſpiritū ẜmo ſapīe.alij ſermo ſcīe. alij fides. alij gͣtiaſanitatū. alij oꝑatio v̓tutū. alij ꝓphetia. alij diſcretio ſpirituū. alijgn̓a linguaꝝ. alij interp̄tatio ſermonū. q̄ oīa oꝑatur vnꝰ atqꝫ idēſpūs. diuidēs ſingul̓ꝓut vult ẜmſuā liberaliſſimā ꝓuidētiā et ꝓuidentiſſimā largitatē.¶ Explicit quarta pars¶ Incipit ꝑs qͣnta de grā ſpiritus¶ Capitulū pͥmū.De grā inqͣtū ē donū d̓initꝰ datūOſt tractatū de incarnacōne v̓bi qd̓ ēorigo⁊ fonˢ oīs doin gͣtuiti. dicēda ſūtaliqͣ de gͣtia ſpūſſcicirca quā nob̓ quedā conſiderādaqͣdrupl̓r occurrūt. pͥmo inqͣtū ēdonū d̓initꝰ datū. ſcd̓o in ꝯꝑatione ad libeꝝ ad arbitriū. t̓cio in cōparacōne ad habitus v̓tutū. qͣrtoin ꝯꝑatione ad exercitia meritoꝝ¶ De grā igit̉ inqͣtū eſt donū d̓initus datū hͦbenēda ſūt .ſ. ꝙ ip̄a eſtdonū qd̓ a deo īmediate donat̉ etinfūdit̉. ⁊ ec cū ip̄a dat̉ ⁊ ī ip̄a ſpirituſſcūs q̄ ē donū lucreatū optiᵐfectū qd̓ deſcēdit a prē luminū ꝑBonauentureꝑ verbū īcarnatū. ẜm qd̓ Ioh̓es īApoc̄. vidit flumē aqueviue ſplēdidū. tanꝙͣ criſtallū ꝓcedentē deſede dei ⁊ agni Ipſa nihilominꝰeſt donū ꝑ qd̓ aīa efficitur ſpōſaxp̄i. filia pr̄is et̓ni. ⁊ tēplū ſpūſſciqd̓ nullo mō fit niſi ex ꝯdigna cōdeſcēſione ⁊ cōdeſcēſiua dignacōemaieſtatis eterne ꝑ donū grē ſue¶ Ipſa deniqꝫ ē donū qd̓ aīaꝫ purgat. illuminat. et ꝑficit. viuificat.e̓format. et ſtabilit. eleuat. aſſimilat. et deo iūgit. ac ꝑ hͦ acceptabilem facit. ꝓpt̓ qd̓ donū hmōi grāgͣtū faciēs recte d̓r ⁊ debuit appellari ¶ Nō āt ad ītelligētiā p̄dcōꝝhͨ eſt. qꝛ cū pͥmū pͥnᵐ ꝓductiuū ꝓſua ſūma beniuolētia fecerit ſpmn̄rōnalē capacē btītudinis eberne.⁊ reꝑatiuū pͥnᵐ. capacitatē illamīfirmatā ꝑ pctm̄ reꝑauerit ad ſalutē. ⁊ btītudo et̓na cōſiſtit in habendo ſūmū bonū. et hͦ ē deꝰ ⁊ boᵐexcellēs īproportional̓r oēm humani obſequij dignitatē. nullusoīo ad illud ſūmū bonū dignꝰ eſtꝑuenie̓ cū ſit oīo ſupͣ oēs limitesnatue̓ niſi deo ꝯdeſcēdente ſibi eleuetur ipſe ſupͣ ſe. deꝰ aūt nō ꝯdeſcendit ꝑ ſui eſſentiā īcōmutabilē.ſꝫ ꝑ influētiā ab ipſo manātē. necſpūs eleuat̉ ſupͣ ſe ꝑ ſitū localē. ſꝫꝑ habitū deiformē. Neceſſe ē ig̓rſpiritui rōnali vt dignꝰ fiat et̓nebtītudinis. ꝙ ꝑticeps fiat īfluentie deiformis. hͦ aūt influētia deiformis. qꝛ eſt a deo. et ẜm deū. etꝓpt̓ deū. ideō reddit imaginē nrēmentis ꝯformē btīſſime trinitati.