¶ Solilo quiumSucitur vt a ſe conſuetudines vicepͥoris excludat Sed cū ceperit cogitare futurā iudicij neceſſitatē/ etpenaꝝ eternaliū crudelitatē volūtariū bellum inducit paſſionibꝰMota vel ſpe p̄mij vel timore ſuꝑplicij/ vim facit pͥſtinis deſiderijs⁊ violent̓ vnice̓ ſeipſā ꝯtēdit. v̓ſꝰO felix moͣre genꝰ ſi ſꝑ habe̓t.Etnu p̄ mente bonū fineqꝫ time̓t¶ Capitulū quartū qͦmodo aīaradiū contēplationis debet cōnu̓bere ad ſuperioraAnimaAm nūc o hō me miſerāin hac lacrimaꝝ valle ꝓiectā ſatis t̓ruiſti/ licꝫ nōin fructuoſe docuiſti. Miſere̓ etiānūc mͥ miſere / et fac iā ſicut ꝓmiſiſti. Propone paululū de felicitate ꝑpetua/ ſi forte valeā ex hͦ capere aliqͣ mētis ſolacia/ qꝛ alteriꝰvti delcabile ē Qꝛ ẜm Augꝰ. ſiueplectēdo ſiue ignoſcēdo ſiuede terrēdo ſiue ꝯſolādo ſꝑ bn̄ agit̉ vt vitahoīm corrigat̉ Attēde ꝙͣ generoſus eſt animꝰ hoīs ⁊ ſepe ducatur leuibꝰ et blandis ſepe magisallicitur ꝓmiſſis ⁊ cōſolatorijs/ ꝙͣcogatur minis ⁊ berroribꝰ. Vndeſoror nrā ſponſa trahi cupiebatodore celeſtiū vngentoꝝ/ ſapored̓inoꝝ cariſmatū/ et ſic cuꝫ ſponſocurre̓/ ⁊ viā mādatoꝝ iā n̄ ex timore ſꝫ ex amoe̓ delectabil̓r adimple̓Homo ¶ O aīa veꝝ eſſe ꝓfiteorqd̓ loqueris/ ſꝫ heu multi ſūt quiſancti Bonauēturedeū nolūt imitari in ꝓſperis. Vn̄neceſſe eſt eos deterreri in aduerſis Multi em̄ ſūt qͥ d̓ina cariſmata vel ꝓpter cecitate nō intelligūt.vel ꝓpt̓ negligenciā vanis occupacionibꝰ perdūt. Vn̄ vt eſtimo deꝰex ſue infinibe bonitatis īmenſitate ſꝑ ꝑatus eſſꝫ magis cōſolationibus foue̓/ ꝙͣ aſperitatibꝰ terre̓ſi homīes eque diſpoſiti eſſent vtſuā d̓inā conſolacionē reciperēt.Que adeo precioſa ⁊ delicata eſtꝙ nullo modo decet vel expedit vtindifferent̓ omnibꝰ tribuat̉. Tuergo ſi poſt hec tibi ꝓpoſita adhanc aſpiras oportet ꝙ habeaspurgatū intellectū ⁊ bene diſpoſitū affectū Quia ẜm Augꝰ. Summū bonū non niſi purgatiſſimisnientibꝰ cernit̉ Et puto ꝙ ad minus nō niſi valde bene diſpoſitisaffectibꝰ deguſtet̉. A multis em̄in hac vita valde limpide ſpeculatur a quibꝰ ⁊ mime deguſtat̉. Vn̄idē Auguſtinꝰ Fac me dn̄e p̄cordeguſtare ꝑ affectū/ qd̓ ſentio perintellectū/ fac me ſentie̓ ꝑ amorēqd̓ ſentio ꝑ agnicōꝫ ¶ Aīa ¶ Dicq̄ſo o hō q̄ debēt diſpoſicōꝫ ī affectu ⁊ in ītellectu p̄cedere vt vel ſaltem ad modicā mentis ebrietatēvaleam celeſtē dulcedinē contēplando deguſtare Iam em̄ dudūin ſpeculatione mentē exercitaui.et heu ad hunc nūꝙͣ vt timeo veimodicā ſtillā illiꝰ celeſtis dulcedinis ſenſi Multa de ſcōꝝ vita ⁊ cōuerſacōne legi. Multa de natura
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten