¶ Soliloquiūgaudebo in domino. quia induitme veſtimento ſalutis/ et indumēto leticie circumdedit me/ et tamꝙͣſpōſū d̓co a̓uit me corona Adhucvide tercio ⁊ diligent̓ cōſidea/ ſi tātum gaudiū habitua̓ ſis quaſi dealieno/ quid hauries de proprioQuis em̄ enarrare ſuffice̓t quannum gaudiū ꝙͣ ſtupendaꝫ gloriāꝙͣ incomp̄henſibilē laude ⁊ magnificenciā habitura ſis a trinitatebeatiſſima/ a ſanctoꝝ omniū ſocietate feliciſſima/ pro eo ꝙ corpusruū propriū tam viriliter per clipeum caſtitatis ⁊ continēcie ſuꝑaſti/ pro eo ꝙ mundū tam potenber per gladiuꝫ pauꝑtatis ⁊ indigencie debellaſti. pro eo ꝙ dyabolum peſſimū tam fortiter perhaſtam humilitatis ⁊ obediencieeffugaſti/ pro eo ꝙ omnibꝰ cogitacionibus / omnibus affectionibus / ſingulis mordinatiꝰ motibꝰtam viriliter reſtitiſti. Aduerte ſipotes quantā laudē habitura ſisab hīs quos verbo ⁊ exemplo admeliora ꝓuocaſti. Et quid plurapro ſingulis cogitationibꝰ locucionibus actionibꝰ virtuoſis ſpecialem ⁊ eternā laudē ſuſcipies/ ⁊id quod tibi in te defuerit illa celeſtis ⁊ diuina beatoꝝ ſocietas caritate mutua adimplebit. Quiavnuſquiſqꝫ habebit ibi in proximo quod ſibi deficit immerito Oanima hec cogita hec mente pertracta/ cum tibi pie viuenti inferūtur aduerſa/ ad hec mente euolaſancti BonauētureCū premit corpꝰ/ cū fremit mūdus/ cum inſidiatur dyabolꝰ/ adhec recurre/ hijs mentē delinire.Quia id qd̓ in pn̄ti eſt momentaneū ⁊ leue tribulacōnis noſtrein ſublimitate eternū glorie pondus in nobis oꝑatur. Sed quiareuera ſolū eſt veꝝ gaudiū/ quodnō de creatura/ ſed de creatore cōcipitur cui ōnis comꝑatā aliūdeiocunditas meror / omnis ſuauitas dolor eſt/ poſtremo omne qd̓delectari poteſt moleſtum eſt ẜmBernardū Igitur cōſulo qd̓ iamad premiſſa exercitata diſpoſitaet inuitata ad auctorē tuū te conuertas/ et quantū gaudiū ab eoilli beati ſpiritus recipiant diligēber conſideres/ et aduertas/ quiaomne gaudiū tibi ꝓpoſitū hic eſtaccidentale/ et ob hoc non ſaciatſed excitat/ vt eſt illud qd̓ de hijsque intra ipſos ſūt accipiūt Hocvero gaudiū qd̓ de ſuperioribushauriūt/ ſolū ſb̓ſtantiale vocaturquia ꝑ hoc ſolū affectꝰ rational̓creatue̓ ſaciatur Hugo de ſanctovictore Omnis iocuditas omnisſuauitas/ omnis dulcedo rerumcreaturū affice̓ cor hūanū poteſtſaciare nō pōt. ¶ Anima ¶ Dicqueſo o homo quale ⁊ quantū ſitiſtud gaudiū/ qꝛ hͦ ſolū deſiderohoc eſt qd̓ pre omnibꝰ cōcupiſcoqꝛ ſcio ꝙ hec ōnia etiā ſi habēturſine illo/ nō ſolū nō ſufficiūt/ ſedetiā animā ieiunā famelicā ⁊ miſeram derelinquunt ¶ Homo ¶
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten