Druckschrift 
Opuscula : P. 1.2.
Einzelbild herunterladen
 

Soliloquiūgaudebo in domino. quia induitme veſtimento ſalutis/ et indumēto leticie circumdedit me/ et tamꝙͣſpōſū d̓co a̓uit me corona Adhucvide tercio diligent̓ cōſidea/ ſitum gaudiū habitua̓ ſis quaſi dealieno/ quid hauries de proprioQuis em̄ enarrare ſuffice̓t quannum gaudiū ꝙͣ ſtupendaꝫ gloriāꝙͣ incomp̄henſibilē laude magnificenciā habitura ſis a trinitatebeatiſſima/ a ſanctoꝝ omniū ſocietate feliciſſima/ pro eo corpusruū propriū tam viriliter per clipeum caſtitatis continēcie ſuꝑaſti/ pro eo mundū tam potenber per gladiuꝫ pauꝑtatis indigencie debellaſti. pro eo dyabolum peſſimū tam fortiter perhaſtam humilitatis obediencieeffugaſti/ pro eo omnibꝰ cogitacionibus / omnibus affectionibus / ſingulis mordinatiꝰ motibꝰtam viriliter reſtitiſti. Aduerte ſipotes quantā laudē habitura ſisab hīs quos verbo exemplo admeliora ꝓuocaſti. Et quid plurapro ſingulis cogitationibꝰ locucionibus actionibꝰ virtuoſis ſpecialem eternā laudē ſuſcipies/id quod tibi in te defuerit illa celeſtis diuina beatoꝝ ſocietas caritate mutua adimplebit. Quiavnuſquiſqꝫ habebit ibi in proximo quod ſibi deficit immerito Oanima hec cogita hec mente pertracta/ cum tibi pie viuenti inferūtur aduerſa/ ad hec mente euolaſancti Bonauēture premit corpꝰ/ fremitdus/ cum inſidiatur dyabolꝰ/ adhec recurre/ hijs mentē delinire.Quia id qd̓ in pn̄ti eſt momentaneū leue tribulacōnis noſtrein ſublimitate eternū glorie pondus in nobis oꝑatur. Sed quiareuera ſolū eſt veꝝ gaudiū/ quod de creatura/ ſed de creatorecipitur cui ōnis comꝑatā aliūdeiocunditas meror / omnis ſuauitas dolor eſt/ poſtremo omne qd̓delectari poteſt moleſtum eſt ẜmBernardū Igitur cōſulo qd̓ iamad premiſſa exercitata diſpoſitaet inuitata ad auctorē tuū te conuertas/ et quantū gaudiū ab eoilli beati ſpiritus recipiant diligēber conſideres/ et aduertas/ quiaomne gaudiū tibi ꝓpoſitū hic eſtaccidentale/ et ob hoc non ſaciatſed excitat/ vt eſt illud qd̓ de hijsque intra ipſos ſūt accipiūt Hocvero gaudiū qd̓ de ſuperioribushauriūt/ ſolū ſb̓ſtantiale vocaturquia hoc ſolū affectꝰ rational̓creatue̓ ſaciatur Hugo de ſanctovictore Omnis iocuditas omnisſuauitas/ omnis dulcedo rerumcreaturū affice̓ cor hūanū poteſtſaciare pōt. Anima Dicqueſo o homo quale quantū ſitiſtud gaudiū/ qꝛ ſolū deſiderohoc eſt qd̓ pre omnibꝰ cōcupiſcoqꝛ ſcio hec ōnia etiā ſi habēturſine illo/ ſolū ſufficiūt/ ſedetiā animā ieiunā famelicā miſeram derelinquunt Homo