¶ Soliloquiumnem/ modicā et valde exilem leticiam/ ſed variā et ſepe magnā cordis triſticiā ſumpſi. Dic ergo q̄ſoo homo que eſt celeſtis cōſolatio;ſi quo modo poſſem ad ipſam ꝑtingere in hac valle lacrimarū etmiſerie. Quid ē quod in deo meoinuenio cū tam libenter et tā faciliber omnia propter ipſū contemno. Cū dico intra meipſū cū gaudio deus cordis mei deus parsmea ineternū Quid eſt ꝙ in illabreuiſſima hora in dilecto meodeguſto. cū omnia dura et amaraet aſpera gaudenter et hilariterꝓpter ipſū ſuſtinere totis viribꝰconcupiſco/ et dico/ Michi adherere dro bonū eſt. Et quis me ſeparabit a caritate xp̄ic. ¶ Homoſecundū Bernardū O anima hecconſolatio nichil aliud eſt ꝙͣ grāquedā deuoconis procedes de ſpevenie et guſtus boni licet exiguꝰet ſuauiſſima quedā delectatio qͣbenignꝰ deus afflictā recreat animā. Qua omnia ad requirendūinuitatur. et ad diuinū amore accenditur vehementer. Hugo deſancto victore. O anima quid putas eſt tam dulce et tā ſuaueqd̓in recordacōe dilecti deuotas animas ſolet tange̓/ et tā ſuauit̓ affivere. Vt iam totalit̓ a ſeipſis alienari incipiant Exhilarat̉ conſcīaet in obliuione venit omniū dolorum memoria. exultat animꝰ clareſcit intellectꝰ/ oor illuminat̉ affectus iocundatur. Iam neſciuntfancti Bonauēturevbi ſe eſſe conſpiciūt. et quaſi aniplexibꝰ amoris aliquid intus tenent/ et neſciunt quid ſit et tamētotis viribus tenere conſpiciunt.Luctatur quodāmodo delectabiliter animus ne recedat ab eo. qͣſiin eo fine omniū deſideriorū inuenerit Bernardꝰ Non nūꝙͣ quaſiclauſis oculis ad te nihianti mittis michi in os cordis. quod nonlicet modo ſcire quid ſit Saporēqͣdem ſentio dulcedine adeo confortantē que ſi ꝑficeret̉ in me inchil vltra querere. Nōne hic eſtiubilus cordis? Gregorius Iubilus dicitur ineffabile mētis gaudium qd̓ non abſcondi nō ſermonibus aperiri poteſt. Sed tamenq̄buſdam motibꝰ aperitur. licetnullis proprietatibꝰ exprimatur.vnde ꝑ̄s. Beatus populus q̄ ſcitiubilaconē. Nō dicit qui loqͥturſed q̄ ſcit. quia iubilꝰ quidem ſciripoteſt intellectu ſed dicto expͥminō poteſt Iſtū aūt guſtū p̄dictuaccipio nullo corpois viſu/ nulloanime ſenſu/ nullo ſpiritꝰ intellectu. Adu̓te me ſi vis qͥd ſit cū accepero ⁊ renu̓are volo/ et diuidicae̓eius ſaporē. et ſtatim tranſit dulcor eius/ deglutio quidem illud.quicqͥd eſt in ſpe vite eterne Hecbernardus. Que putas o animatam dulcis tāqꝫ ſuauis delectatiocerte hec eſt conſolatio diuina.Amma ¶ O homo qͣs michi detvt in cor meū peruniat et maloꝝmeoꝝ obliuiſcar ac mūdanā con