de quatuorimpedimentū. Danima agnoſceꝙ miſer ē hic mundꝰ. et ꝙ miſerrimi qui ſequūtur ipſū Semper em̄mūdana gaudia excluſerunt homines a beata vita Rennuas igit̉o anima mea in mundo delectariſi vis dedei mememoriā conſolariAuguſtinꝰ. Cetera creatura vileſcat. vt creabor in corde dulceſcat. ¶ Anima ¶ Mundū deſpicio/ iam falſam leticiaꝫ/ verā triſticiam/ falſam dulcedinē/ ⁊ verā mūdi amai̓tudine agnoſco et ob hocnon īmerito ſecundū tuū conſiliūo homo ipſū contēno. Sed quiaſicut aſſeriꝰ ſine dilectione eſſe nōvaleo. Dic queſo quid agā quome conuertā/ vt dilectionē cōnuenientem inueniā ¶ Homo ¶ Oanima ſi teipſā perfecte cognoſceres. ex tui cognitione munduꝫ etomnia q̄ in eo ſunt contēpneres.et diſcere poſſes quā cōſolationēin tua dilectione affectare nō immerito deberes O anima ſi tu naturā celeſtē intellige̓s. procul dubio terrenā cōſolationē abhorreres. Erubeſce igitur cōſolari in ſcrno q̄ es de celo. Erubeſce in ymisdelectari. que nō potes niſi in ſummō ſaciari Natura es puto celeſtis. et celeſtem conſolationē ſicuteſtimo naturaliter ſi carnalis inſama permittit appetis et req̄risBernardꝰ O ꝙͣ dulce et delectabile eſſet adiunctio diuini amoīscōdimento ẜm naturā viuere ſi inſania nos ꝑmitteret. Qua ſanaexeecitijsta ſtatim natua̓libꝰ natua̓ arridet¶ Anima ¶ Et quid eſt proprieẜm naturā viue̓. ¶ Homo ¶ Secundū naturā viuere eſt in terrisceleſtem vitam ducere/ ab exterioribus ad interiora redire: ab inderioribus ad ſuperna aſcendere.et facere omnia ſecundū nobiliſſimū quod eſt in homine precellēshoc eſt ſcd̓m ītellectū ¶ AnimaPoteſt ne aliquiꝰ in terris in haclacrimaꝝ valle celeſtē vitā duce̓ˢHomo ¶ O anima ſi de meis verbis tanꝙͣ hominis peccatoriꝰ dubitas et miraris audi Auguſtinūet apoſtolū de hoc dicentes Eccequid dicit Auguſtinꝰ Cum eternū aliquid per cognicōnē ⁊ amorem capimꝰ mēbe. iam nō in hocinundo ſumus. Vnde quod dicitapoſtolꝰ. Veſtra inquit conuerſacio in celis eſt. O anima mea/ puto igitur ꝙ verius es vbi amas ꝙͣvbi aīas Q quicqͥd diligis ipſadilectionis vi ī eius ſimilitudinētnͣſformaris Si ergo celeſtia cōtēplaris/ ſi celeſtia diligis. qͥmodoiam nō in celis cōmoraris que celeſtibꝰ ſpiritibꝰ in vita ſimilaris?Anima ¶ Heu heu iam me infelicem et miſerā miſerabiliter iammulto tēpore excecatā. ſentio ꝙtanto bempore per cognitionemin temporalibꝰ et berrenis oberraui. Aundanis et vilibus meper amorem alligaui. de quibuspaucam conſolationem multamvero amaritudinem/ et deſolatio-