¶ SoliloquiumQuia dū mens humana minuset̓na diligit/ tāto dulciꝰ in tꝑalibꝰreq̄eſcit. Sed ſi quis iam cordislingua guſtauei̓t/ que ſit illa dulcedo celeſtiū premioꝝ Huic quāto dulcius ſit quod intus videttantomagis in amaritudinē vertitur omne quod foris ſuſtinet.Animia ¶ Nec queſo o homo ꝓcraſtineˢ michi aliqͥd de mūdano⁊ celeſti gaudio ediſce̓ qͣbenꝰ vtriuſqꝫ natura ꝑfectius cognita vnūveriꝰ deſpiciā ⁊ ad alteꝝ exequendū ſtudioſiꝰ me extendam/ quiaputo ꝙ ſicut bonū non amat̉ niſicognoſcatur ita malū nō deuitat̉niſi intelligatur. ¶ Homo ¶ Oannima eſtimo ꝙ mundanū gaudiū ſi tamen poteſt dici gaudiū ⁊nō potius flagellū īcognitū/ nūqͣꝑfecte cognoſcitur/ niſi cuꝫ ꝑfectedeſpicitur. Vnde ſicut a perfectemundi contētoribꝰ traditur/ mundanū gaudiuꝫ potiſſime propterquinqꝫ contēptibile eſt habendūPrimo ꝙ habet vtilitateꝫ in obiecto Quid em̄ eſt ſeculi vita. Reſpondit Auguſtinus. Impunitanequiciā/ id eſt luxuriari inebriari/ cōmeſſationibꝰ vacare/ vanitatibus intendere/ et ꝓ hijs in hacvita nichil mali ſuſtinere. Putātem̄ mali eſſe in delicijs cū non corriguntur pro ſuis nequicijs. Etignorāt ꝙ ſicut dicit AuguſtinꝰNichil infeliciꝰ eſt felicitate peccantium/ qua penalis infirmitasnutritur ⁊ mala voluntas roboraſancti Bonauēturetur. Secundo habet impuritatemin ſb̓iecto ¶ Anima em̄ peccatisdeformata/ eſt ſubiectū mūdanigaudij/ que letatur cū malefecerit⁊ exultat in rebus peſſimis Vndebene dicit beatꝰ Iheronimꝰ ꝙ ridere ⁊ gaudere in hoc ſeculo noneſt factū hominis ſenſati ſed frenetici. Reuera o anima cor mundū non cum hoc ſeculo in mundoſed cum deo et in deo letū eſt et iocundū Tercio habet breuitatē inſeipſo quia gaudiuꝫ ypocrite inſtar puncti. quod nec latū nͨ longum nec altum eſt nec profundūAuguſtinꝰ ſuper Iohannē Leticia ſeculi vanitas cū magno deſiderio ſperatur/ vt veniat ⁊ non poteſt beneri cū venerit O anima ꝙͣbreuis ꝙͣ fragilis ⁊ ꝙͣ caduca eſtmundana leticia Breues em̄ dieshominis ſūt Quarto habet triſticiam in termino. quia ducunt heumiſeri dies ſuos in bonis: et in pūcto ad infernū deſcendūt. Extre.ma em̄ talis gaudij luctꝰ occupatīmo o anima ſi vales diſcerne̓ tale gaudiuꝫ habet ſemper triſticiāadmixtā in actu ſuo quia ſemperneceſſe eſt ꝙ p̄ſumat ſeua perturbata conſcientia. An ignoras oanima ꝙ non diutius perduratleticia que eſt in commedendo etbibendo ꝙͣ durat triſticiā que durat in eſuriendo et fitiendo. ſic eſtde omnibus alijs Quinto habetmiſeriam magnā in effectu proprio. quia eſt ſpiritualis gaudij