Druckschrift 
Opuscula : P. 1.2.
Einzelbild herunterladen
 

Breuiloquij.noīat illā ꝑſonā vt ſimilitudinemexp̄ſſā Verbū aūt vt ſimilitudinēexp̄ſſiuā. filiꝰ vt ſil̓itudine ypoſtaticā ſurſus imago vt ſil̓itudinēcōformē. verbū aūt vt ſil̓itudinēintellectualē. filiꝰ vt ſil̓itudinēnaturalē Per hūc modū propriū ſit ſpūſſcī donū. nexumſeu caritatē āboꝝ. etiā ſpm̄ſcm̄.donū noīat ipſū vt datū volūtariūcaritas ſiue nexꝰ. vt datū volūtariū pnͥcipuū ypoſtaticū hinc eſt hec tria noīa ſūt pr̄ filiꝰet ſpūſſcūs triū ꝑſonaꝝ ꝓprietates ꝑſonales īſinuātur. Hec igit̉attendātur ad fidei trinitatis intelligentiā ſanā. Capitulū. iiij. De fidei exp̄ſſione catholicaU iſtiuſ etiā fidei txp̄ſſio catholicā tenendū eſtẜm ſcōꝝ doctoꝝ documēta: in d̓inis ſūt. Duo modi p̄dicandi .ſ. modū ſubſtātie relationis. Tres modi ſupponēdi. ſcꝫeſſētie. ꝑſone. notionis. Quatuormodi ſignificādi ſb̓am .ſ. noīe eſſentie. ſubſtātie. ꝑſone. ypoſtaẜQuinqꝫ modi dicēdi .ſ. qͣs.. qqd̓. et qͥd. et tres modi differendi.ſ. ẜm differentē modū exiſtendiẜm differētē modū ſe habēdi ẜꝫdifferentē modū intelligēdi. C aūt p̄dictoꝝ hec ē. qꝛ pͥmūpnͥcipiū ſit ꝑfectiſſimū. ſil̓ et ſimpliciſſimū. oīa ꝑfectionis ſūt deipſo dicūtur ꝑfecte. ꝓprie. vere autē īꝑfectionis ſūt aut dicunt̉. aūt ſi dicūtur. ẜm aſſūptioBonauenture hūane natue̓ dicūt̉. vel trāſūptiue. igit̉ decē ſint p̄dicamēta.ſ. ſubſtātia. quātitas. relatio. qͣlitas. actio. paſſio. vbi. qnͣdo. ſitus.habe̓. qͥnqꝫ vltima ſpectāt ꝓpriead corporalia ſeu mutabilia. id̓o attribuūt̉ deo niſi trāſūptiuo figuatiuo Alie v̓o qͥnqꝫ p̄cedentia deo attribūt̉. ẜm id complectionē dicūt. ita tn̄ d̓inā ſimplicitatē īpediūt Oīa ergo hecp̄dicamēta ſūt idipſū qd̓ eſt id de p̄dicātur. et ita cōꝑationē adſubiectū in ſūt oīa dicūtur tnͣſie̓in ſubſtātiā. relatione tn̄ excepta. duplicē habeat cōꝑationē vtad ſubiectū in. et vt ad terminūad quē primo trāſit ne faciatcōpoſitionē. ſcd̓o manet vt faciatdiſtinctionē. hinc ē ſubſtātiaꝯtinet vnitatē Relatio ml̓tiplicattrinitatē. et id̓o manet ibi hij tm̄duo modi p̄dicādi differētes deq̄bus talis dat̉ regula Qd̓ quedicūtur ẜm ſubſtātiā de oībꝰ dicūtur ſingillatī ſimul: ſingularit̓Que v̓o ẜm relatione. aut deoībus dicūtur. aut ſi de pluribuspluralit̓. vt relati diſtincti. ſimileseqͣles. ꝓpter relatione intrinſecāEt qm̄ plures pn̄t relacōes invna ꝑſona. ſicut ſūt plue̓s ꝑſonein vna natura Ideo diſtinctio ī notione infert diu̓ſificationē ꝑſone. nec diſtinctio ꝑſone plurificationē natue̓. et ꝓpterea qͥcqͣdꝯuenit eſſētie cōuenit notioni velꝑſone nec ecōuerſo. hic ē ſūtibi tres modi ſupponēdi de qͥbus