Expoſitio beati Gregorij pape ſuper Ezechielem
erga miracula redemptoris noſtri iudeorum perfidiā: etiā ex verbis propheticisdeſcripſiſſet: adiungit dicens: Hec dixiteſaias quādo vidit gloriā eius: ⁊ locutuseſt de eo. Et ſi ezechiel vidit quid eſt qd̓iſte ſimilitudinē glorie: ⁊ ille eius gloriāvidiſſe deſcribit̉. Sed cū iohannes euangeliſta priꝰ miracula redemptoris noſtrinarrauit: atqꝫ infidelitatē iudeoꝝ poſtmodum ſubdidit: hāc eiuſdem redemptorisnoſtri gloriā que in mūdo apparuit e ſaiāvidiſſe manifeſtat. Om̄e enim qd̓ in terra mirū diuinitus agit̉: gloria or̄ipotentis dei eſt: ⁊ eius gloria in om̄ibus factisvidet̉. Eſaias ergo eius gloriā in terra vidit: ezechiel̓ vero eius gloriā in celo ſicuti eſt: videre non potuit. Quia aliter eſtgloria eius in rebus factis: atqꝫ aliter inſemetip̄o. Hec ergo eius gloria que in rebus eſt videri poteſt: illa vero que in ip̄oeſt modo: niſi per ſimilitudinē nō poteſt.Sed ⁊ ſi eandem ſimilitudinē glorie: velſubleuatus portare ꝓpheta potuerit: agnoſcamus. Sequit̉.¶ Et vidi ⁊ cecidi in faciē meā.Quid ergo de hoc viro fieret: ſi ita vt eſteius gloriā vidiſſet: ſi ferre nō valens cecidit. Qua in re cū magno merore penſare ⁊ cōſiderare cū lachrymis debemus:in quantā miſeriā ⁊ infirmitatē cecidimꝰqui ⁊ ipſum bonū ferre non poſſumus: adquod videndū creati ſumus. Eſt tamen ⁊aliud de ꝓphete facto: quod cōſideremꝰin nobis Propheta em̄ mox vt glorie domini ſimilitudinē vidit: in faciē ſuam cecidit: cuius ſimilitudinē glorie quia nosper ſpiritū ꝓphecie videre nō poſſumus:hāc aſſidue cognoſcere: ⁊ ſollicite cōtemplari in ſacro eloqͥo: in celeſtibus monitꝭ:in p̄ceptis ſpiritalibus debemus. Qui cūaliquid de deo ꝯſpicimus: in faciē noſtrācadimꝰ: qꝛ ex malis erubeſcimꝰ: que nosmeminimꝰ perpetraſſe. Ibi em̄ cadit homo vbi confundit̉. Unde ⁊ paulus quaſiquibuſdā in facie iacētibꝰ dicebat: Quēergo fructū habuiſtis tūc in illis in quibus nūc erubeſcitis. Rom̄. 6. Ecce cele-
ſtis gratie dono largiēte obuolutū myſterijs libri initiū in ezechiel ꝓphetā diſcuſſimus: ⁊ dicta myſtica moraliter diſſerētes: volantē prophete hyſtoriā a terra extraximus. Vt que prius paruuloꝝ animemihiqꝫ ſimiliū volabat: ſed nō eleuabat̉:iam nūc ab eis legat̉ ⁊ cognoſcat̉: euolet⁊ leuēt. Agamus ergo gratias redemptori nr̄o: qui ſpiritali ſꝑ alimēto nos reficit:qui panis viuus deſcendit de celor ⁊ datvitā mundo. Qui viuit ⁊ regnat cum patre in vnitate ſpirituſſancti deus: per omnia ſecula ſeculorum Amen.¶Explicit omelia. VIII.Incipit Omelia. Ix. que ſecundū capitulū interpretat̉: abilla parte in principio capituli:Et audiui vocē loquentis: vſqꝫad illam partē in principio tertij capituli. Fili hominis quodcūqꝫ inueneris comede.)Nitiū libri in ezechiel prophetā: magnis obſcuritatibꝰ clauſum: ⁊ quibus myſterioꝝ nodis: ligatū in omelijs octo: deodn̄o nr̄o ieſu xp̄o largiēte diſcuſſimꝰ. Iaꝫnūc planiora ſunt: ⁊ minus difficilia queſequūtur. Charitati itaqꝫ veſtre cū loquimur: eidē omnipotēti deo gratias referētes: quia poſt tot opaca ſiluarū: tandē leti ad campos exiuimꝰ: in quibus liberisgreſſibus locutiōis noſtre in trepidū pedem ponamꝰ. Ecce em̄ poſtꝙͣ prophetaſimilitudinē glorie dn̄i contēplatus in faciem ſuā cecidit: adiūgit.A Et audiui vocē loquentis ⁊dixit ad me: Fili hominis ſta ſuper pedes tuos: ⁊ loquar tecū. I¶ Ubi adhuc ſubditur.Et ingreſſus eſt in me ſpiritus poſtqͣꝫ locutꝰ eſt mihi: ⁊ ſta-