Druckschrift 
Homiliae super Ezechielem
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Expoſitio beati Gregorij pape ſuper Ezechielem

uerſa compoſitio eius. Et tamen ipſosnos paucos qui remāſimus: adhuc quottidie gladij: adhuc quottidie innumeretribulatiōes premūt. Dicatur ergo: Pone quoqꝫ eaꝫ ſuper prunas vacua. Quiaſenatus deeſt: populus interijt: ⁊ tamenin paucis qui ſunt dolores ⁊ gemitꝰ quottidie multiplicant̉: iam vacua ardet roma. Quid autē iſta de homībus dicimꝰcum ruinis crebreſcētibus ip̄a quoqꝫ deſtrui edificia videmus. Vnde aꝑte de ciuitate iam vacua ſubdit̉. Incaleſcat ⁊ liquefiat es eius. Iam em̄ ⁊ ip̄a olla conſumit̉: in qua prius ⁊ carnes ⁊ oſſa cōſumebant̉. Quia poſtꝙͣ defecerunt hominesetiā parietes cadūt. Ubi autē ſunt qui ineius aliquādo gloria letabant̉: vbi eorūpompa: vbi ſuperbia: vbi frequēs ⁊ immoderatū gaudiū? Impletum eſt in ea qd̓contra diſtrictā niniuen per prophetā dicitur. Ubi eſt habitaculū leonū: ⁊ paſcuacatuloꝝ leonū. Naū. 2. an eius duces acprincipes leones nō erant: qui per diuerſas mūdi prouincias diſcurrētes predā ſeuiendo ⁊ interficiēdo rapiebant? Hic leonū catuli inueniebāt paſcua: quia pueri:adoleſcētes: iuuenes: ſeculares: ⁊ ſeculariū filij huc vndiqꝫ cōcurrebant: cū proficere in hoc mūdo voluiſſent. Sed iam ecce deſolata: ecce cōtrita: ecce gemitibusoppreſſa eſt. Iam nemo ad eā currit: vt inhoc mūdo proficiat: tam nullus potens ⁊violentus remāſit: qui opprimendo predam diripiat. Dicamus ergo. Ubi eſt habitaculū leonū: ⁊ paſcua catuloꝝ leonū;Contigit ei qd̓ de iudea nouimus per ꝓphetā dictum. Dilata caluitiū tuū ſicutaquila. Caluitiū quippe homīs in ſolo captte fieri ſolet. Caluitiū vero aquile in toto corpore: quia cū valde ſenuerit: plumeeius ac penne ex om̄ibus mēbris illius cadunt. Caluitiū ergo ſuū ſicut aquila dilatat: quia plumas perdidit que populumamiſit. Alarū quoqꝫ penne ceciderūt: cuꝫquibus volare ad predā cōſueuerat: quiaomnes potētes extincti ſunt per quos aliena rapiebat. Hec autē que de romane vr

bis contritōe dicimus: in cūctis facta mūdi ciuitatibus ſcimus. Alia etem̄ loca clade deſolata ſunt: alia gladio conſumpta:alia fame cruciata: alia terre hiatibus abſorpta. Deſpiciamus ergo ex toto animohoc preſens ſeculū: vel extinctū finiam ismūdi deſideria: ſaltem cum mūdi fine imitemur bonoꝝ facta que poſſumus. Apudorientem ⁊ aquilonē multi ſunt: qui properfectiōe vite centum cubitis menſurātur. Ex iudea etem̄ ⁊ gentilitate ſicut dictum eſt: ad ſanctitatis culmen excreuerunt: quāuis intelligi per orientē ⁊ aquilonē etiaꝫ iuſti ⁊ peccatores poſſint. Oriens quippe nō īmerito iuſti nomināt̉: quiſicut in luce fidei nati ſunt: in innocentiaperſtiterūt. Per aquilonē vero recte peccatores accipimus: qui meritis frigore dilapſi: ſub peccati ſui vmbra torpuerunt.Sed quia om̄ipotentis dei miſericordiaetiam tales ad penitentiā reuocat: compunctiōe ⁊ lachrymis lauatr virtutibusditat: vſqꝫ ad perfectiōis gloriam ſubleuat. Non centū cubitis ſolum ad orientēſed etiam ad aquilonē ducunt̉: dum cumiuſtis etiam peccatores pec dona ⁊ penitentiā ad perfectionē veniūt. Per eū quiviuit ⁊ regnat cū patre in vnitate ſpūſſancti: per oīa ſecula ſeculoꝝ. Amen.Explicit Omelis. XVIII.Incipit Omelia. XIX. que(exponit litterā. XL. capituli abilla parte Portā vero que reſpiciebat viam aquilonis atrij exterioris.: vſqꝫ ad illā partem eiuſdē capituli. Et porta atrij interioris in via auſtrali. Et menſus eſt ⁊cͣ.)I