Expoſitio beati Gregorij pape ſuper Ezechielem
Explicit omelia. IX.Incipit Omelia. X. in qua interpretatur tertium capitulū: aprincipio vſqꝫ ad illā partē. Etveni ad tranſmigrationē.Olent quidā ſcripta al̓s ſcripturā ſacri eloquij legētes: cūſublimiores eius ſentētias penetrāt: minora mādata que inArmloribus data ſunt: tumēti ſenſu deſpicere: ⁊ ea velle in aliū intellectū permutare. Qui ſi recte in eo alta intelligerent:mādata quoqꝫ minima deſpectui nō haberēt: Quia diuīa precepta ſic in quibudam locunt̉ magnis: vt tamē in quibuſdam cōgruant paruulis qui per incremēta intelligētie quaſi quibuſdam paſſibusmentis creſcāt; atqꝫ ad maiora intelligenda perueniāt. Vnde nūc ſancto prophete dicitur.Fili hominis quodcūqꝫ inue(neris comede. )¶ Quicquid em̄ in ſacra ſcriptura inuenitur credendū eſt: quia ⁊ eius parua ſimplicē componūt vitā: ⁊ eius magna ſubtilē edificāt intelligentiā. Sequit̉.A ¶ Comede volumē iſtud ⁊ vadens loquere ad filios iſrahel.Et aperui os meū: ⁊ cibauit mevolumine illo.)¶ Scriptura ſacra cibus ⁊ potus eſt. Unde etiā per prophetā alium dominus minat̉. Mittā famem in terrā non famē panis neqꝫ ſitim aque: ſed audiēdi verbū domini. Amos. 8. Qui ergo ſubtracto ſuoeloquio fame ac ſiti nos dicit atteri: quiaeius verba ⁊ cibus noſter ⁊ potus ſint demonſtrat. Sed notandū qd̓ aliquādo cibus: aliquādo potus ſunt. In rebus em̄obſcurioribus que intelligi nequeūt: niſiexponant̉: ſcriptura ſacra cibus eſt: quiaquicquid exponit̉ vt intelligat̉: quaſi mādit̉ vt glutiat̉. In rebus vero apertioribꝰ
potus eſt. Potū enim nō mandendo glutimus. Apertiora ergo mādata bibimusquia etiā non expoſita intelligere valemPro eo autē quod multa ezechiel ꝓpheta obſcura atqꝫ perplexa auditurus erat:nequaꝙͣ ei de ſacro volumine dicit̉ bibe:ſed comede: ac ſi diceret̉: Pertracta ⁊ intellige: ideſt prius māde ⁊ tunc degluti.Sed in verbis ſacri eloquij iſte debet ſtudij noſtri ordo ſeruari: vt hec ideo cognoſcamꝰ quatenus de in iquitate noſtra cōpuncti: cognoſcētes mala que fecimꝰ: vitemus: ne alia faciamus. Et cū iam ex magno vſu lachrymarū de peccatoꝝ remiſſiōe ceperit eſſe fiducia: per verba dei queintelligimus: ad vitā quoqꝫ ⁊ alios trahamus. Ad hoc em̄ intelligēda ſūt: vt ⁊ nobis ꝓſint: ⁊ intentiōe ſpiritali alijs cōferant̉. Unde bene nūc dicit̉: Comede volumē iſtud ⁊ vade loquere ad filios iſraelAc ſi ei de ſacro cibo diceret̉: Comede ⁊paſce: ſaturare ⁊ eructa: accipe ⁊ ſparge:cōfortare ⁊ labora. Et notandū qd̓ ꝓpheta ſubiūgit dicēs: Et aperui os meū: ⁊ cibauit me volumīe illo. Os in corde eſſealius ꝓpheta teſtat̉ dicens: Labia doloſa in corde: ⁊ corde locuti ſūt mala. p̄s. 11Os ergo aperimus: quādo ſenſum ad intelligentiā ſacri verbi preparamus. Itaqꝫ ad vocē dn̄i propheta os aperit: quiaad ſpiramentū domīci p̄cepti cordis noſtri deſideria inhiant: vt de cibo vite aliquid ſumāt. Sed tamen hocip̄m ſumerenoſtrarū viriū non eſt: niſi ip̄e cibauerit qͥvt comedat̉ iuſſit. Ille etem̄ cibat̉ qui perſe edere nō poteſt: ⁊ quia ad capiēda verba celeſtia ydonea noſtra infirmitas noneſt: ip̄e nos cibat qui nobis in temꝑe mēſurā tritici temperat: quatenꝰ in ſacro verbo dū hodie intelligimꝰ: quod heſternodie neſciebamꝰ: cras quoqꝫ cōprehendimus: qd̓ hodie neſcimus: per diuine diſpenſatiōis gratiā: quottidiano alimentonutriamur. Om̄ipotēs em̄ deus quaſi totiens ad os cordis noſtri manū porrigit̉quotiēs nobis intellectū aperit: ⁊ cibū ſacri eloquij in noſtris ſenſibus mittit. Ci-