vocare patronū nō vt cū ep̄o iudicet: ſed vt defendat vicariū ſi velit. Nā eo ip̄o ꝙ patronꝰ citatꝰ nōdefendit vicariū: videt̉ ꝯſentire.Circa ſecūdā ſpēꝫ vicarioꝝ .ſ. tꝑaliū q̄rit̉. Utꝝliceat ſacerdoti ſine ꝯſenſu ep̄i ſecū hr̄e talē vicariūEt videt̉ ꝙ ſic ꝑ. c. addicimꝰ. xvj. q. j. Et ita nō tm̄pͥncipalis ſacerdos: ſꝫ etiaꝫ vicariꝰ ꝑpetuꝰ pōt hr̄evicariū tꝑalē deputatū iure ſuo. de offi. ordi. c. eis.Idē Lan. dū tn̄ nō ꝓhibeat̉ ꝑ ſtatutū ꝓuīciale vl̓ſynodale. vij. q. j. illud. ⁊. c. nihil. Et ſic cōclude ꝙ īꝯmiſſiōe faciēda ad tp̄us: cū nō agat̉ de p̄iudiciomagno bn̄ficij: dūmō ſit tp̄s modicū. puto rectorēpoſſe aſſumere vicariū ad curam. Et hoc intelligeetiā vt poſſit ſe ad tp̄us abſentare. Iſte em̄ vicariꝰnō cenſet̉ hr̄e curā. et hoc etiā ſi aſſumptꝰ nō erat.al̓s curatꝰ: dū tn̄ nō ꝓhibitꝰ ad exercitiū cure. Secus ſi ꝓhibitꝰ vt ꝑegrinꝰ vel ignotꝰ ⁊cͣ.Utrū rector ſiue vicariꝰ qͥ in .xl. habet ad cōfitendū: qd̓ ꝑ ſe nō pōt expedire: poſſit ꝯmittere religioſo pͥuilegiato ptātem audiēdi tales cōfitentesEt dic ꝙ ſic ꝑ p̄dicta.¶ Quero de vicario tercie ſpēi .ſ. iuriſditionali adcertā ꝓuinciā vl̓ locū: qualis ſit eius poteſtas? Dicit Lau. poteſtateꝫ talium menſurandā ex eorumcōmiſſione.¶ Quero circa quartā ſpēm .ſ. de vicarijs qͥ ꝯſtituūtur ad oīa incūbētia ꝑ ep̄os vl̓ ſil̓es quā ptātēhabeāt? Rn̄. ẜm Car. Aliqn̄ faciūt idē cōſiſtoriū:vt officiales pͥncipales ep̄oꝝ. exͣ de ꝯſue. nō putamꝰ. li. vj. Aliqn̄ nō: vt ſūt officiales foranei. Et circa hoc dic̄ Lan. ꝙ licꝫ nomē officialis ꝯcernat oīabn̄ficia. vſus tn̄ introduxit illos vocari officialesſpāliter qͥbꝰ cauſe cognitio ꝑ hn̄tes iuriſditōeꝫ eccleſiaſticā generalit̓ ꝯmittit̉: ſiue ſit ep̄us. d̓ of. del̓.inſinuāte: ſiue inferior. ptās aūt officialis ep̄i colligit̉ ex capl̓o licꝫ. eo. ti. li. vj. ⁊ in. c. cū in generali. eo.ti. ⁊ li. vbi fit differētia int̓ officialē ⁊ vicariū generalē: qꝛ officiali ſolū ꝯmittit̉ cognitio cāꝝ totiꝰ dioceſis. nō aūt inqͥſitio. correctio exceſſuū. a bn̄ficijsamotio. nec bn̄ficioꝝ collatio: niſi ſpāliter talia ſintcōmiſſa: ſed vicarij generales oīa hec pn̄t: exceptabn̄ficioꝝ collatiōe. ⁊ ꝑ italiā raro eſt vt fiat differētia int̓ officialē ⁊ vicariū. vn̄ ptās taliū potiꝰ menſurat̉ ex cōmiſſiōe. cōmiſſio aūt limitat̉ ꝑ. c. licꝫ. etc. cū in generali. p̄all̓.Querit̉ an̄ vicariꝰ iuriſditional̓ poſſit aliū vicariū inſtituere? Ho. dicit ꝙ nō p̄t totū officiū cōmittere. Dicit tn̄ ꝙ hoc pōt ad tp̄us modicū: ⁊ excā: dū tn̄ nō nimis frequēter pōt aliū loco ſui relīquere: ſicut tota die fit. vn̄ in aliqͥbꝰ locis ē ꝯſuetudo. ꝙ quicūqꝫ ſit noīe officialis vocat ſe officialemSed Car. dicit ꝙ de iure nō pōt officialis aliū deputare: cū nō hēat iuriſditionē iure ſuo. l. ⁊ qꝛ. ff. d̓iur. om. iud̓. Et vbi ē ꝯſuetudo ꝯͣria dic ꝙ tolerat̉qͣſi ꝑ quādā volūtatē ep̄i: qͥ dando officialē: videt̉poteſtatē ſubſtituēdi ad tp̄us illi cōmiſiſſe. vn̄ potius ē talis ſubſtitutꝰ ab ep̄o qͣꝫ ab officiali.An aūt vicariꝰ gaudeat pͥuilegijs pͥncipalis?Rn̄. Car. ꝙ qn̄qꝫ qͣs gerit vices alteriꝰ ex deputatione ip̄ius pͥncipalis tm̄. ⁊ tūc vicariꝰ alicuiꝰ nongaudet pͥuilegijs his qͥbꝰ gaudet pͥncipalis. ff. deUiciatus corporelega. l. filius. vbi ſi filius iuit in legationē ꝓ patreꝓ republica: nō gaudet īmunitate: ſꝫ pater. Qn̄qꝫdeputat̉ ex deputatōe legati ſuꝑioris. ⁊ ꝓcedit cleque de eccleſijs. de of. vi. q̄ ex eo ꝙ loquit̉ de vicarijs ꝑpetuis: p̄ſupponit auctoritatē ſuꝑioris interueniſſe. Talis autē vicarius dicit̉ vicegerēs. C. vtdig. or. ſer. l. fi. li. xij. de offi. eius qͥ vi. ali. iu. obti. l. j.et. ij. vbi dicit glo. talē vicēgerentē hr̄e ordinariaꝫ.Faciūt hec ad. q. An vicerector gaudeat illis īmunitatibꝰ qͥbꝰ gaudet rector. Ad qd̓ dic ꝙ ſi deputatur a rectore nō gaudet. ſi autē ab vniuerſitate obcarentiā rectoris vel abſentiā: gaudet ꝑ p̄dicta. qd̓tenet Bar. in. d. l. filiꝰ. De facto tn̄ ſeruat̉: vt etiaꝫdeputatꝰ a rectore tractet̉ vt rector.¶ Ex qͥbꝰ autē cauſis poſſit vicariꝰ inſtitui? Dicẜm Dir. Primo rōne ſtatuti vel cōſuetudinis. ar.exͣ de ꝯſti. cū oēs. Secūdo rōne pͥuilegij ſiue diſpēſationis. ar. de fi. p̄ſby. c. ꝓpoſuit. Tercio rōne lociremotioris et aīaꝝ ꝑiclitatiōis. exͣ de ec. edi. ad audientiā. el. ij. Quarto rōne religiōis. extra de p̄be̓.de monachis. Quīto rōne diuerſe natiōis. extra d̓offi. or. qm̄. Sexto rōne defectus ſeu debilitatis. exͣde cle. egro. c. pe. ⁊ vltimo. Septimo ratiōe diuinicultus augmētandi. qn̄ .ſ. abundat eccleſia in redditibus. extra de ꝯſti. ex ꝑte. Octauo rōne occupatiōis. hac occaſiōe excuſat̉ ep̄us qͥ in eccleſia cathedrali hꝫ aliquē loco ſui: ⁊ ip̄e ī camera dicit horas:⁊ poſtea expedit occurrētia. Iteꝫ qn̄ p̄latus habetꝓficiſci vtiliter ⁊ honeſte: vt cā ſtudioꝝ ⁊ ꝑegrinationis ⁊ de licentia prelati. extra de cle. non reſi. c.relatum.Iciatus corpore. Auidicūtur corpore viciati? Rn̄det Aſten̄.li. vj. ti. xxj. ꝙ corpore viciati dicunt̉ debilitati vel mutilati. Debilitatū voco qui hꝫ membrū: tamē inefficax: vt oculū cecuꝫ. manū aridam.crus contractuꝫ. Mutilatum v̓o qui caret aliquomembro.¶ Et ꝓ d̓claratione huius materie diſtingue. ꝙaut eſt quis priuatus vel mutilatus aliquo merabro magno ⁊ manifeſto: ꝙ .ſ. inducit notabilē deformitatē: vt priuatio naſi ⁊ huiuſmodi. vel inhabilitatē ad exequēdū officiū: vt priuatio manus ethuiuſmodi. Et tunc quacūqꝫ de cauſa ſit mutilatꝰvel priuatus. iuſta vel iniuſta. naturali vel accidētali impedit̉ a ꝓmotione. ⁊ deijcitur ꝓmotus. Siautē erat iam ꝓmotus quādo ſuꝑuenit defectus:ſi non ꝓpter hoc redditur nimis deformis: poteſtexequi illa officia ad que non impedit̉ ꝓpter illumdefectū. puta ſi factus ſacerdos amiſit viſum: miſſam celebrare nō poterit. vel al̓s in altari miniſtrare: ſed poterit audire cōfeſſiones ⁊ predicare. a beneficio tamē nō remouebitur: ſi ſine culpa inciditin defectum: quia nō debet addi afflictio afflicto.vij. q. j. cum ꝑcuſſio. Dabitur tamen ei coadintor:ſi tale beneficiū eſt cui ip̄e deſeruire non poſſit. extra de cle. egro. c. iij. Aut quis eſt priuatus vel mutilatꝰ mēbro paruo vel occulto. ⁊ tūc ſubdiſtingueqꝛ aut ſponte ⁊ ſine cauſa iuſta: vt ex indignatiōvel impatiētia vl̓ ſuꝑbia. Aut ex iuſta cā vel īnitꝰ