quam hodie non habemus. qd̓ noſtri anteceſſores habuerunt: hr̄e volumꝰ. Illud v̓o qd̓ non habuerunt nullo mō exigemus. vnde aliud puto. cūqͥs citra imꝑatorē velit ſibi vendicare ius imponēdi talleas ⁊ collectas ꝑ ꝯſuetudinē. Nā tunc cumvelit p̄ſcribere iura reẜuata pͥncipi reqͥrit̉ tp̄us. decuiꝰ inicio nō eſt memoria. vt in. d. c. ſuꝑ qͥbuſdaꝫ.⁊ hec faciunt ad no. sͣ. Pedagium.Quinta ꝯcluſio. omnes tallee ⁊ exactōnes generalit̓ ſunt dānate ꝑ noua iura quo ad clericos. vt īl. Federici. hac edictali. §. illicitas. ⁊ eſt iſta lex in li.feudoꝝ. De iſta materia clericoꝝ vide diffuſes. excōmunicatione. ix.An aūt ad ꝯſtruendam ciuitatem reqͥrat̉ pͥuilegiū pͥncipis. Rn̄. ꝑ no. a doc. in. c. j. de pͥuil̓. ⁊ Panor. ibi. qͥ dicit ẜm Bar. in. l. fi. ff. de colle. Illi. ⁊ij. ff. de v̓. ſig. ꝙ non reqͥrit̉ pͥuilegiū pͥncipis. ſꝫ populi de ſe p̄n̄t ꝯſtruere ciuitatem. qꝛ hoc ẜm eum ēde iure gentium. ⁊ hoc vr̄ veꝝ. Nam ante fundatōem eccl̓ie. vel creatōꝫ imꝑatoꝝ erant hmōi ciuitates etiam apud infideles. Et iō infert Panor. exillo tex. ꝙ ad eſſe ciuitatis nō reqͥrit̉ etiam ep̄s. p̄tem̄ eſſe ciuitas lꝫ nō hēat ep̄m. nam vt dictum eſtanteqͣꝫ creata eēt hec dignitas ep̄alis: ciuitates iaꝫꝯſtructe erāt. Nam ante aduentū xp̄i erāt ciuitates ⁊ ꝓuincie. xxj. di. cleros: Hoc etiam clare patꝫex. d. c. j. vbi hr̄ ꝙ maiores ciuitates dumtaxat priuilegio ep̄atus ſunt honorande: gͦ ſequit̉ ꝙ dignitas ep̄alis non dꝫ ꝯcedi omnibꝰ ciuitatibꝰ: ſꝫ ſoluꝫmaioribꝰ ⁊ populoſis dumtaxat: gͦ alique erunt ciuitates q̄ non hēbunt ep̄m. Et ex predictis infert̉ad. q. q̄ de facto accidit in ciuitate ſenaꝝ. vbi ppl̓sſponte ampliauit ⁊ pluries ciuitatem. An illi qͥ veniunt ad loca uouiter incluſa gaudeant illomet pͥnilegio ſicut anti qͥ: extendendo illam opi. Bartꝙ non reqͥrit̉ ſpālis lnīa principis. Satis pōt diciꝙ ſic. Inno. tn̄ in. c. cum ab eccl̓iaꝝ. de of. or. tenetoppoſitum .ſ. ꝙ ad eſſe ciuitatis reqͥrat̉ lnīa principis. ſꝫ primū dictum forte verius. hec Panor. poſſet intelligi opi. Inno. vbi talis ciuitas eſſet honoranda ep̄ali dignitate. vt ꝯmuniter nunc obẜuat̉in italia nō em̄ nunc ꝯſtituit̉ ciuitas ſine noua creatione ep̄alis dignitatis. ad quam creandam neceſſario requirit̉ aucͣtas pape. Secus tn̄ dd̓m ſiqͥsdn̄s vellet ꝯſtituere ciuitatem abſqꝫ ep̄o. qꝛ credoꝙ poſſet. Nam xp̄iani non debent eſſe minorisauctoritatis ꝙͣ infideles. ar. c. cū qui. de preben.An autem cuilibet libeꝝ ſit renunciare priuilegio ſuo. Reſpond̓. ẜm Panor. exͣ eo. ſi de terra. ꝙlibeꝝ eſt cuiqꝫ renunciare priuilegio ſuo. dummodo non tangatius ſuperioris vel tercij. vnde pͥuilegio exemptionis non pōt pͥuilegiatus renunciare ſine licentia pape. vt in. c. cum tꝑe. de arbi. Iteꝫpriuilegium perdit̉ per ſnīam ꝯtrariam. ꝑ preſcriptionem. ꝑ reuocatōem ⁊ ꝑ abuſum. xj. q. iij. priuilegium.¶ An aūt bullatio ſit de eſſentia priuilegij apl̓ici?Rn̄. ẜm Inno. in. c. ꝯſtitutus. de reſcrip. ⁊ archi.⁊ Io. an. in ꝓhemio. vj. ꝙ nec ſcriptura nec bullatio eſt de eſſentia. tamen ſine bullis non poteſt ꝓPriuilegiūbari ſepe apud peritiſſimos ⁊ ſubeſt rō. ꝓpter multa abſurda que ſequerent̉ ꝑmittendo ꝓbationemꝑ teſtes. apud quos difficillimum: īmo quaſi impoſſibile eſſet ſcire omnem continentiam gratie. ⁊omnem formalitatem tamen non eſt omnino impoſſibile. al̓s in nullo priuilegio ꝑmitteret̉ ꝓbatiotenoris ꝑ teſtes. qd̓ tamen ꝑmittit̉. extra eo. cumolim. el. j. vbi ex tex. illo habet̉. ꝙ contēta in inſtrumento perdito ꝓbari poſſunt ꝑ teſtes qͥ illud perlegerunt. ſi deponant de tenore ⁊ ꝙ erat ſine vicionec eſt neceſſe ꝓbare de veritate inſtrumenti. Fdicit Panor. ꝙ non eſt alibi tex. ita clarus. vide etiam eudem Panor. in. c. in noſtra. de reſcriptꝭ. vbitenet opi. dictoꝝ Io. an. ⁊ archi. ⁊cͣ. d. ꝙ licet ſcriptura requirat̉ ad ꝓbationem gratie. non eſt tamen de ſubſtantia gratie. vnde mortuo papa quifecit gratiam: litteris nondum extractis. non expirat gratia. ſꝫ ſucceſſor debet dare lrās faciendo mētionem de p̄deceſſore. Et ex hoc dicit Bal. in. l. humanum. C. de. ll. ꝙ ſi papa verbo ꝓnunciat aliquem ep̄m vel abbatem: ꝙ ſtatim facta ꝓnunciatione: ille ſic ꝓnunciatus: ep̄us eſt ſeu abbas: nontamen debent iſti recipi ꝓ prelatis: niſi gratiam ꝓbent per lrās apl̓icas. al̓s tam gerens qͣꝫ canonicieum recipientes: incurrunt penas graues. vt habet̉ in extrauaganti Bonifa. que incipit. Iniuncte. ⁊ in hoc multi errant. Idem Cal. Infert etiaꝫPanorm̄. in. d. c. cum olim. ex illo tex. aliud valdeſingulare. ꝙ ꝯtra petentem innouationem alicuius priuilegij ſeu inſtrumenti. poteſt quis de cuiꝰpreiudicio agit̉ ſe opponere. ⁊ impedire innouationem ſi ꝓbet de iure ſuo. Et quia hoc tendit inp̄iudicium alterius. nunꝙͣ debet innouari priuilegium. ſiue inſtrumentum. niſi citatis illis quoruꝫintereſt. ⁊ ſi non apparet de intereſſe alicuius. debet fieri edictum generale. vt quicunqꝫ putaueritſua intereſſe. compareat ad contradicendum. Dicit tamē Panor. in. c. ex parte. extra eo. ex illo tex.ꝙ quando innouatio priuilegij fit ꝑ eum qui poteſt de nouo illud concedere: non eſt neceſſe citarealiquem ad contradicendum ipſi innouationi. niſi hoc velit facere ad cautelam. ſicut communiterfit in curia: non ſolū in innouatōne priuilegioꝝ. ſꝫetiam quando fit tranſumptio alicuius priuilegijSecus autem ſi innouatio fit per inferioreꝫ. quianon valet tunc tranſumptio. ſeu innouatio niſi citata parte. ſeu premiſſo edicto generali. de quo vide in. c. Albricus. de teſti. Iſta tamen innouationullum ius tribuit de nouo. etiam ſi fiat ab habete poteſtatem de nouo concedendi. quia in dubionon videt̉ de nouo velle concedere: ſꝫ ius nouumſi quod competit confirmare. vt in. c. cum dilecta.de confir. vti. Et ideo ſi originale erat ſublatum.ita ⁊ innouatum. Et predicta nota. quia veniuntmultotiens in practica. Nam multotiens fiunttranſumpta ex originalibus bullis apoſtolicis. ⁊nullam fidem in iudicio faciunt. niſi fuerit citatapars. vel niſi p̄miſſum fuerit edictuꝫ generale. ſaltem in valuis eccl̓ie. Et ideo neceſſe eſt vt in hmoitranſumpto fiat mentio de hmōi citatione. veledicto.