¶ Utrum ille qui eſt factus ciuis alicuius ciuitatis eo pacto vt collectas ⁊ munera non ſubiret. ſitin ſuo priuilegio manutenendus. Io. an. in. c. peruenit. de īmu. ec. ꝯcludit poſt Goff. ꝙ ſic. l. j. C. dehis qͥ ſpon. mu. ſuſce. li. x. Et dicit panor. ꝙ hoc pͥuilegium eſt irreuocabile cum tranſierit in ꝯͣctumvel qͣſi. de quo vide qd̓ no. Bart. in. l. qd̓ ſemel. ff.de decre. ab or. fa.¶ An autem domini tꝑales poſſint ſuis ſubditisconcedere priuilegia immunitatis talleaꝝ ⁊ exactionum. Rn̄. Panor. in. d. c. peruenit. ſingularitertractat iſtam materiam: ponendo quaſdam ꝯcluſiones: quaꝝ prima eſt. Domini tꝑales citra imperatorem poſſunt ab omnibꝰ ſuis ſubditis talleasexigere in caſibꝰ licitis de iure vel ꝯſuetudine approbatis. de cuiꝰ inicio nō ſit memoria. In ꝯͣriumpatꝫ hec ꝯcluſio ꝑ dicta sͣ. in. c. Pedagium. Secūda ꝯcluſio. non ſolum imꝑator ſꝫ etiaꝫ dn̄i inferiores poſſunt immunitatem talleaꝝ ⁊ exactionumꝯcedere ſubditis ſuis. Differunt tn̄ in hoc ẜm Ioan. Nam ſi aliqͥs citra principem ꝯceſſerit hanc īmunitatem: nō eſt occaſione huius priuilegij vniuerſitas grauanda. vnde ẜm eum ſi locus aliquisꝯſueuit dn̄o dare. C. libras annuatī. ⁊ dominusterre qͥbuſdam habitantibꝰ ibidem immunitateꝫpreſtitit dicēdum ꝙ ſibi p̄iudicare potuit: nō vniuerſitati. Debet ergo detrahi d̓ ſumma. C. libraꝝ.illa pars q̄ in hoc priuilegiatū ꝯtingebat ſi priuilegium non hrēt. Quod aut reſtat ꝓportionabiliterlingulis alijs imponat̉. de quo remittit ſe ad notata in ſpe. in ti. de cenſi. Nam ſi diceremus ꝯͣriumſequeret̉ iniuſtum. quia ſi ſinguli ſic priuilegiarentur: paucis exceptis: ſequeret̉ ꝙ totum onus illispaucis remaneret. qd̓ eſt iniuſtum ⁊ qn̄qꝫ foret eisimpoſſibile. Si aūt talia priuilegia ab imꝑatoribꝰꝯcedant̉: ſunt omnino ẜuanda ſicut ſonant: dummodo motu ꝓprio pͥncipis ſint ꝯceſſa. ſecus ſi ambitione vel importunitate petentium ſint obtentaEt hoc caſu ẜm eum pn̄t iura intelligi. que videntur hmōi priuilegia ānullare. C. ſi ꝯͣ ius vl̓ vti. pu.l. fi. ⁊. l. vacuatis. C. de decu. li. x. cum ſy. Si tamēꝑ priuilegium principis motu ꝓprio ꝯceſſum vniuerſitatem aliquam ledi ꝯtingeret: eſt ſuꝑ hoc ipſius principis remedium implorandū. ꝑ no. in. c.ſuggeſtum. d̓ deci. vniuerſitas tn̄ equanimiter debet ferre modicam leſionem. qꝛ nec ꝓ modico eſtreſtitutio facienda. vt in. c. pe. de re. ec. non ali. perhoc tamen non derogat̉ principi. ⁊ maxime poteſtati pape. que quanta ſit videsͣ. Papa. Et ex hacconcluſione inferunt̉ plura. Primo. ꝙ conceſſioſeu priuilegium inferioris non preiudicat vniuerſitati: ſꝫ concedenti. Secus in priuilegio per principem conceſſo. Secundo infertur ꝙ priuilegiumconcedens immunitatem non valet: niſi ſit motuꝓprio conceſſum. Tu dic hoc verum: niſi ſit in reſcripto appoſita clauſula. tali lege non obſtante.quia cum ſit contra legem non valet: niſi in eo deea fiat mētio. vt no. Bar. in. d. l. vacuatis. ⁊ in. d.l. fi. Tercio infert̉ ꝙ inferior a pͥncipe poteſt in ſuipreiudicium immunitatem a collectis concedere.ſed non in vniuerſitatis preiudicium. Idem ⁊ forPriuilegium Fo. CXCVIII.tius dic quando veniret priuilegium in preiudicium imperatoris. vt in dicta. l. vacuatis. ⁊ quodibi no. glo. Ex his infero ad queſtionem. An ciuitas poſſit hoc priuilegium immunitatis alicui cōcedere. Et qͥd in decurionibus ciuitatis. Sol̓. diſtingue pꝰ Bar. ī. l. ij. ff. de iure īmu. ⁊. d. l. vacuatis. ꝙ aūt querit̉ de ipſis decurionibus: ⁊ dicendum vt habet̉ in. l. j. C. de decre. decu. li. x. ꝙ doctoribus. ⁊ medicis poteſt per eos concedi. Alijs v̓onon. Et dic vt ibi. Reſpectu v̓o ciuitatis diſtingue. ꝙ aut vult concedere in preiudicium dominiſuperioris: ⁊ non poteſt vt notat glo. in. d. l. vacuatis. Aut vult concedere in ſui preiudicium. ⁊ tuncſi vult concedere iam ſubditis non poteſt. vt in dicta. l. ij. niſi fieret conceſſio aliquibus ex cauſa. puta. doctoribus. vel medicis. vt in. d. l. j. Aut vultꝯcedere non ſubditis venientibus ad habitandūde nouo in ciuitate ⁊ poteſt. vt. d. l. ij. ⁊. l. pe. ff. dedecre. ab or. fa. hoc intellige in ciuitate non habente iura principis. nam illa poteſt ſicut imperator.vt notat̉ in ca. ſuper quibuſdam. de v̓. ſig.An aūt poſſit ciuitas imponere collectam. Dicꝙ nō ꝓ vtilitate publica. vt. l. vna. C. de ſuꝑindi.li. x. ſꝫ ꝓ neceſſitate ipſius ciuitatis ſic. Et idem dicde ꝓuincia vt notat Bart. in. d. l. vna. ⁊ vide glo.notabilem in. l. j. ff. qd̓ cuiuſqꝫ vni. Item qd̓ dixiꝙ nullus citra principem poteſt remittere collectāin preiudicium ipſius principis dic hoc veꝝ: niſiob nimiam pauꝑtatem. tunc em̄ officiales ſuꝑ exactione deputati pn̄t remiſſionem facere. Ita notabiliter poſuit Bart. poſt glo. in. l. omnes. C. deannonis. li. x. Vltimo no. remediū ꝯͣ pͥuilegiū pͥncipis. vt imploret̉ remediū ipſiꝰ pͥncipis. ⁊ pondera. ꝙ Io. an. nō dicit ꝙ ſubditi poſſint reſiſtere. ſꝫpͥncipi ſupplicare.Tercia ꝯcluſio ꝙ īmunitas ſub generalitate cōceſſa nulla ſpecificatione facta: neminē excuſat aboneribꝰ patrimonialibꝰ ſupportandis. Tu v̓o diſtingue. vt latiꝰ no. Bar. in. d. l. ij. vbi dicit. ꝙ vbiqͥs vult plenam īmunitatē ꝯſeqͥ dꝫ eam hr̄e ſpāliter. ⁊ diſtincte. vt fiat mentio de oībꝰ oneribꝰ realibus. ⁊ ꝑſonalibꝰ. ordinarijs ⁊ exͣordinarijs. Si em̄alicui ꝯcederet̉ īmunitas a muneribꝰ ſimpl̓r. nonhrēt īmunitatē a patrimonialibꝰ. vt in. l. qͥ immunitatem. C. de mu. pat. li. x. ⁊ ibi bona glo. Nec intelligeret̉ de muneribꝰ ordinarijs. ſꝫ exͣordinarijs.vt in. l. hi qͥ. ⁊. l. ſunt munera. ff. de va. ⁊ excu. mu.Item nō porrigunt̉ ad honores. vt. l. cui munerꝭ.ff. de mu. ⁊ ho. Iō ſit cautus qͥ habet priuilegiumimpetrare.¶ Quarta ꝯcluſio. qͥcūqꝫ dic̄ collectas ſeu exactiones licitas: hoc ꝓbare tenet̉. vl̓ ꝑ legē. vel ſenatuſconſultū. vel ꝯſtōem p̓ncipis. C. de va. mu. pu. l.vnica. li. x. vel ꝑ ꝯceſſiōꝫ a pͥncipe ex cā ⁊ ſpāl̓r impetratā. C. de ſuꝑindic. l. vnica. l. x. vel ꝑ ꝯſuetudinem diuturnaꝫ nō ꝑ violētiam. ſꝫ ſponte cōiter abomnibꝰ approbatam. C. de cano. lar. ti. l. p̄cipit. li.x. Et intellige hoc vltimū qn̄ cōſuetudo tendit infauorem principis. vt ibi acquiratur collecta. tuncenim valet conſuetudo diuturna modo predicto. Unde dicebatur in quadam. l. Conradi.