rum. Et hoc nota: qꝛ ſingulare.Quis autem poſſit relaxare interdictum? Rn̄.ẜm Directoriam. Aut cōditor canonis reſeruauitſibi relaxationem interdicti expreſſe. Et tūc ille ſolus poteſt relaxare. Al̓s epiſcopus poſſꝫ. ar. de ſenten. ex. nuper. Aut reſeruauit ſibi abſolutioneꝫ excommunicatōnis late ꝯtra ſingulares perſonas ⁊ex eodem delicto ſequitur interdictum contra vniuerſitatem vel loca ꝓlatum a iure: licet abſolutionem interdicti expreſſe nō reſeruet. videt̉ tamen ꝑꝯſequens relaxatōneꝫ interdicti ſibi reſeruaſſe ẜmArchi. nam quotiens viciū ex vna radice naſciturꝯſequens eſt vt eadem lege tollat̉. C. de nupt̓. ſi libertam. Facit huiꝰ ſimilitudo ratōnis. Etem̄ excōmunicatio. ⁊ interdictū nomine cenſure ꝯtinētur.de ver. ſig. querenti. ⁊ qd̓ de vno dicitur: de alio intelligendum eſt. Nota tamen ꝙ nullus alius minor ep̄o pōt relaxare interdictū a iure qd̓ ſic ꝓbat̉.Conſtat enim ꝙ fortius ⁊ maius impedimentuꝫſeu vinculū interdicti eſt ꝓlatio: ſeu inflictio: quaꝫſeminis pollutio vel ſanguinis effuſio. Et inde eſtꝙ magis punit̉ celebrans in eccleſia interdicta abhomine: vel a iure: ꝙͣ celebrans in eccleſia: ſemineaut ſanguine polluta. Nam in primo incurrit̉ irregularitas: non autem in ſcd̓o. vt in. c. is qui. d̓ ſen.excom. li. vj. Sed impedimentū ſeu vinculuꝫ prefate pollutōnis nō pōt reconciliari: ſaltem ſi eſt cōſecrata: ꝑ minorem ep̄o: ergo multo minus et alia.Dictum tamen Archi. sͣ. non placet Ioh̓. an. hacratione: quia de duobus ſuppoſitis vno ſolo reſeruato: alterum videtur ꝯceſſum. Et hoc videt̉ placere glo. in cle. j. de hereti. Quibus tamen adde. ꝙſi interdictum eſſet terminatum ad certum tempꝰa iure: tunc ante illud tempus nō poſſet ꝑ ordinarium tolli. ꝑ nota. in glo. in. c. cupientes. in. §. ceterum. in ver. ſuſpenſos. de elect. li. vj. Ex quo infert̉limitatio ad. c. nuper. de ſen. excom. quod eſt vald̓notandum. A ſententia tamē interdicti vel ſuſpēſionis ab homine: non poteſt inferior illo qui tulitabſoluere: ſed ſuperior. vt dicitur de excōmunicatione: quia iſta quo ad hoc pari mō ꝯcurrunt. Dehac materia vide. jͣ. Suſpenſus.¶ Qualiter autem debeat fieri ceſſatio a diuinis ꝑcanonicos. capitula vel ꝯuentus. Directo. ẜm Io.an. dicit. ꝙ ad hoc. ꝙ fiat ceſſatio: neceſſe eſt iſta interuenire. Primo. ꝙ hi qui ceſſant hoc habeāt deꝯſuetudine vel a iure: vt ceſſare poſſint. Secūdo.ꝙ vocent̉ abſentes ad tractanduꝫ de ceſſatōne: acſi de electōne ageret̉. Tercio. ꝙ de illa ceſſatōe tractent diligenter. Quarto. ꝙ de ceſſando deliberēt.Quinto. ꝙ ſit manifeſta offenſa ꝓpter quā ceſſantSexto. ꝙ cauſa ſit ratōnabilis. Septimo. ꝙ an̄ ceſſatōnem inſtrumento publico: vel patentibus literis: autentico ſigillo munitis: cām ceſſatōnis exprimant. Octauo. ꝙ illud inſtrumentū vel literastradant ei ꝯtra quē ceſſant. Nono. ꝙ requirant illum ꝙ emendet ꝯpetenter iniuriam vel offenſamꝓpter quam ceſſare volunt. Ꝙ ſi non fecerit: tunclocū habeat ceſſatio. Decimo. ꝙ poſt ceſſationem:vtraqꝫ pars iter debet arripere ad ſedem apoſtoliInterdictum. iiij.cam infra menſem per ſe vel per ꝓcuartores: ſufficienter inſtructos. ⁊ cōtinuatis diebus ꝙͣcito poterunt: ſedi apoſtolice ſe repreſentent: vt diſcutiat̉quid ſuper hoc ſit agendum. his nō ſeruatis: nonſeruatur ceſſatio. Et ſi pars que poſuit ceſſatōneꝫ:eam non ſeruauerit: ab alijs non ſeruetur. Et ſi cāceſſationis fuerit iniuſta: ponentes ceſſatōneꝫ: durante tempore: nihil percipient: et ſi perceperint reſtituere tenentur et parti ſatiſfacere de iniurijs etdamnis. Et ẜm Inno. ⁊ Hoſti. cauſa ceſſationisdebet eſſe notoria. ꝙ ſi non eſſet: nulla cōſuetudoprodeſſet: quia eſſet eccleſijs oneroſa. Et ille cōtraquem ceſſatur: non debet conuinci ex probabilibꝰſed apertis ⁊ notorijs: maxime in cultu diuino tollendo. vt notat Io. mo. et Archi. in. c. ſi canonici.de offi. or. li. vj. Adde etiam predictis quod notatPanor. in. ca. dilictis. de ap. ꝙ differentia eſt interceſſationem a diuinis: et ſententiā interdicti. Naceſſatio a diuinis: eſt quid facti: non eniꝫ eſt aliudꝙͣ ſuſpendere organa miniſtrorum: vt ibi non celebrent diuina. Sententia v̓o interdicti eſt quid iuris. vnde quando ſupponit̉ locus interdicto. Ibicelebrans quandocunqꝫ etiam forenſis incurrit irregularitatem: vt in. c. is qui. de ſen. ex. li. vj. Secꝰaut in ceſſatōne a diuinis: vt volunt doc. in. c. irreigabili. de offi. or.Sed dubium remanet ſi ceſſatio a diuinis eſtgeneralis. puta reſpectu totius ciuitatis. Nunqͥdibi celebrans ſit irregularis. Io. an. in dicto. c. ſi canonici. concludit ꝙ ſic: quia talis ceſſatio generalis equiperatur interdicto. per cle. j. de ſen. excom.Sed. d. An. dicit forte ꝙ ex toto non procedit iſtaequiperatio. Et hoc forte verius putat Panor. ꝙcelebrās in ceſſatiōe generali: non efficitur irregularis. per regulam. vt nunqͣꝫ quis irregularitatemincurrat: niſi in caſibus a iure expreſſis. vt in dictoc. is qui. Sed iure non cauetur niſi in celebratōnein loco interdicto. Nec ob. dicta clem̄ j. quia facitequiperationem tm̄ in illo caſu. et pene non debētextendi. Nota tamen ꝙ fratres minores et predicatores habent priuilegium. ꝙ quando in ciuitatibus vel locis vbi habitant contingit interdictuꝫponi: et prohiberi omnia eccleſiaſtica ſacramentaexcepto paruulorū baptiſmate. et penitentijs morientium: non obſtantibus quibuſcunqꝫ priuilegijs: religioſis quibuſcunqꝫ: ab apoſtolica ſede cōceſſis: nihilominus tempore talis interdicti poſſunt confiteri peccata ſua: et abſolui. et temporibꝰconſuetis iuxta morem ordinis ſui: ſacre communionis: et vnctionis extreme recipere ſacramenta:et diuina officia celebrare ſimul ianuis clauſis: nōpulſatis campanis et voce ſubmiſſa: excommunicatis et interdictis: ac omnibus perſonis que nonſunt de ordine ſuo excluſis: non obſtantibus prohibitionibus huiuſmodi: ſeu aliquibus litteris a ſede apoſtolica impetratis vel impetrādis q̄ de ordine ſuo: ⁊ de hac indulgētia ſpālem nō fecerint mētionē. Honoriꝰ in priuilegio qd̓ incipit. Meritisvr̄e. Excipiunt̉ tamen tres caſus. Primꝰ ſi cauſaꝫdederūt int̓dicto. Scd̓s ſi cōtingat eos ſpecialiter