diuo vel ſub tentorio. Rn̄. ẜm gloſ. in. c. is qui. deſen. ex. li. vj. ꝙ nō eſt irregularis. qꝛ dictū limitatūẜm ſuam limitatōeꝫ debet intelligi.¶ Quid aūt ſi celebrat in oratorio: qd̓ ꝯſtrui nō poteſt ſine dioceſani licentia. Dic ꝙ ſi ſtricte eſt oratorium: ita ꝙ nō eccleſia: nō eſt irregularis: Sꝫ ſi celebrat in eccleſia nō ꝯſecrata: que ꝓprie dicitur baſilica: eſt irregularis. Satis eſt em̄ ꝙ auctoritate pōtificis ſit dedicata. Item p̄ſbytero celebrante miſſam in eccleſia: ſi ſubdiaconus cui eſt interdictꝰ ingreſſus eccleſie: dicit epiſtolam extra eccleſiaꝫ in illa miſſa: vel diaconus ſic interdictus euangeliumtales .ſ. ſubdiaconus ⁊ diaconus ſunt irregularesqꝛ vnum eſt officiū: qd̓ tamen in eccleſia principaliter celebratur: cui cooperant̉ in actu ſibi ꝓbibito.l. di. ſi quis viduam. Preſbyter v̓o: ſi celebrans ineccleſia admiſit ſcienter dictū ſubdiaconuꝫ: vel diaconum ad lectionē epiſtole: vel euangelij etiaꝫ extra eccleſiam: eſt irregularis: qꝛ participat criminicriminoſo. Immo videt̉ tale participiū factum ineccleſia: ꝑ proxime dicta. Sꝫ ecōuerſo: ſi ſubdiaconus: cui eſt interdictus ingreſſus eccleſie: dicit epiſtolam in eccleſia in miſſa: quam ſacerdos celebratextra eccleſiam: irregularꝭ ē: qꝛ in eccleſia vere et defacto id fecit ⁊ ſic in loco ꝓhibito dicto. c. is qui. etidem dicenduꝫ de diacono in tali caſu dicente euāgelium. p̄ſbyterum autem talem celebranteꝫ extraeccleſiam: non audeo dicere irregularem: quia licꝫvideat̉ participare in culpa cum miniſtris: tamennō eſt dignuꝫ ꝙ principale: vel dignius trahat̉ adacceſſorium: vel minus dignum. Item non prohibent̉ laici temꝑe interdicti dicere letanias: vel laudes ſuas: vt faciūt ꝯfraterie.Nterdictum quarto.de forma ſeu modo ponendi interdictū⁊ quomodo relaxetur: vbi ſcienduꝫ ẜmCal. ꝙ cum ab homine profert̉ ⁊ ꝓpter ꝯtumaciaꝫſemꝑ eſt neceſſaria monitio ⁊ forma: que traditurde ſen. excom. c. j. li. vj. Et ſic intelligit̉ de ap. reprehenſibilis. Sed ſi propter delictum fertur: non eſteſt neceſſaria monitio. v. q. iiij. in loco. Cum v̓o aiure ꝓfertur ꝓpter exceſſum ſiue delictum: ſine monitione fit: ſiue ſit ſpāle interdictum: ſiue generaleſiue ſingulare. Sub hac autem forma verboꝝ profertur. Nos ꝓpter talem cauſam: eccleſiam vel terram talem ſupponimus interdicto. extra de verb.ſignifi. cum in partibꝰ. ⁊ additur etiā cōiter eccl̓iaſtico. ad dr̄iam interdicti legalis.¶ Poteſt etiam ſnīa interdicti ad voluntatem iudicis determinari. puta. vt interdicat miſſam cuꝫcantu: vel horas vel ſepulturas vel hmōi. Poteſtetiā iudex ab interdicto exciꝑe ⁊ ſubijcere qͦs vult⁊ qn̄ vult. puta qn̄ dn̄s terre eſt ibi pn̄s ⁊ hmōi. d̓ſpon. nō eſt. Ad hoc aūt vt obliget ſnīa interdicti:ſufficit eam publice ꝓmulgari: nec poſtea neceſſe ēeam ſinguloꝝ auribꝰ inculcari. Sufficit etiaꝫ cumquis ſcit vicinos ſuos: maxime metropolitanā eccleſiaꝫ recepiſſe ſententiā ⁊ ſeruare. extra de poſtu.pre. c. primo.Interdictū. iiij. Fo. CXLIIII.An aūt interdictū poſſit ad cautelam relaxari?Rn̄. ꝙ generale interdictū nō pōt. vt in. c. p̄ſenti.de ſen. ex. li. vj. Sed ſi interdictū ſit ſpāle ꝯtra ꝑſonam: ſic pōt relaxari ad cautelam ar. a ꝯtrario illiꝰc. p̄ſenti. vt notat glo. ibi. qꝛ ſpāliter interdicto oīaſacramenta negant̉ ante abſolutōneꝫ. Et ſic idemeſt ꝙ in excōmunicato: qui pōt abſolui ſub ꝯditione. Hoc tamen verū ſi penitet: al̓s non: qꝛ ſic relaxatio daret cām peccandi: niſi forte in caſu: ſic̄ cumabſoluit̉ inuitus ab excōicatōne.¶ Utrū ep̄s vel alius poſſit ſuū interdictuꝫ ſuſpēuere? Uidetur dicendū ꝑ predicta ꝙ ſic. Quod tenent Lau. Tan. ⁊ Uin. vt notat̉ in. c. ad hec. el. iijde ap. ⁊. c. directe. ⁊. c. p̄terea.¶ Utrum ꝑ appellatōneꝫ ſequentē ſuſpendat̉ interdictū? Rn̄. ꝙ nō: niſi eiꝰ effectus ſit ſuſpenſusad tempꝰ: qꝛ ſic pōt appellari a ſnīa ſuſpenſa: ſicuta ꝯditionali dicto. c. p̄terea. Et hoc veruꝫ de interdicto vel ſuſpenſione. nō aūt de ſententia excōmunicatōnis cuiꝰ effectus nunqͣꝫ poteſt relaxari: niſi ītoto abſoluat̉. vt in. c. cum deſideres. de ſen. excō.Hoc idem tenet Ho. in. d. c. ad hec. Hoc etiā intellige de interdicto a diuinis ⁊ ſacr̄is ⁊ alijs ſpūalibus. Secꝰ in interdicto a tꝑalibꝰ. vtputa. ꝙ qͥs n̄ingrediat̉ poſſeſſioneꝫ. P. Un̄ Io. an. in. c. is cui.de ſen. ex. li. vj. reſtringit ſolū in mere ſpūalibꝰ: perque ligat̉ anima vide eū ibi in glo. vbi ſingulariterdeclarat hanc materiā.Utrum priuilegiū ꝯceſſum a legato de latere: qͦinterdicti tꝑe valeat celebrari: interdictꝭ ⁊ excōicatis excluſis: valeat ꝙͣtum ad ſuas ſnīas ⁊ ſuoꝝ ſucceſſoꝝ ordinarioꝝ? Rn̄. ꝙ ſic: niſi ſpāliter a ſucceſſore reuocetur.Utrū papa dante licentiaꝫ celebrandi in eccl̓iaſpāliter interdicta: relaxet̉ eo ipſo interdictū? Rn̄.ẜm Hoſti. ꝙ non.Sꝫ nunqͥd ep̄s poſſit dare priuilegiū celebrandi in eccl̓ia ab eo interdicta. ℟. Ber. extra de ap.ad hec qm̄. ꝙ nō: qꝛ hoc ꝑtinet tm̄ ad papā. Inn.v̓o dicit ꝙ lꝫ locus ſit interdictꝰ: pōt tn̄ celebrari: ⁊de lnīa iuris. extra de priui. vt pͥuilegia. Et de lnīahoīs. vt in. c. dilectis. de ap. qꝛ nihil aliud ē interdicere: ꝙͣ interdicē celebrantes in ea: a qͣ ſnīa pōt ep̄sqͦs vult exciꝑe. Sꝫ ſi ꝑſona ſit interdicta vel ſuſpēſa: nō pōt celebrare de alicuiꝰ lnīa: nec pōt interdictum ſuſpēdi in ꝑſona ſuſpēſa: niſi ꝓ delicto alterius ſit ſuſpenſa. Idem panor. in. d. c. vt priuilegia.Item nota. ꝙ qn̄ interdictū eſt latū ꝓpter aliqͦs: ⁊ipſi nō ſeruant illud. Alij nō tenent̉ ſeruare. vt inc. petiſtis. de p̓uil. Nota tn̄ ẜm Ho. ibidē. ꝙ ſi ciuitas vel eccl̓ia eſt interditta ꝓpter aliqͦs .i. ꝓpter eorum delictum: tūc licet ipſi violent interdictū: alijtamen ſeruare tenent̉. Si aūt ſit poſitū ꝓ eoꝝ querela ⁊ ad eorum vtilitatem: tunc ſi ipſi nō ſeruant:nec alij ſeruare tenent̉: ⁊ ſic efficit̉ nullum. d. c. petiſtis. vbi panor. querit qn̄ tales dicant̉ violare int̓dictū. nuqͥd ſufficiat vna ꝑſona. ℟. ẜm doc. ꝙ nōſꝫ requiritur ꝙ maiores violent: ſeu maior ꝑs eorūarg. in. c. fi. de procu. Et oportet ꝙ habeant perſeuerandi animū. Et hoc poteſt ꝑcipi ex actibus eo