ꝙ memoria vltra extendatur. Et ſic de vlteriori: ⁊vſqꝫ in infinitum quouſqꝫ memoria de cognatione haberi poſſit. poteſt intelligi. qꝛ. d. c. ad ſedeꝫ q̄ad ſucceſſiones non facit aliquā gradus determinationem.Utrum heredes teneant̉ ad debita defuncti?Dic ẜm canones: ⁊ ꝯſcientiā. heres: ſiue filius ſiueextraneus tenet̉ ad om̄ia debita: ſiue fuerint ex cōtractu vel quaſi: ſiue maleficio: vel quaſi. ⁊ ſine resꝑuenerint ad heredeꝫ ſiue non. ⁊ ſiue lis fuerit cōteſtata ſiue non. Et hoc tenent Inno. Lau. Io. etRay. Et hoc intelligo ſi hereditas ſufficiat. quia ſinon ſufficeret: in iudicio anime non teneret̉: etiamſi nō feciſſet inuentarium. Sic tamen ꝙ debita tenetur ſoluere ſine diminutōne: de legatis v̓o ſi totſunt ꝙ non remaneat ei legitima: poteſt detrahere ſuā legitimā. ⁊ iterū quartā. ẜm quoſdam ſi fuithęres inſtitutus. De hoc vide. jͣ. Legitima.¶ Quis ordo autem ſit tenendus in ſoluendo creditoribus aut legatarijs? Rn̄. ẜm Ray. Si creditores et legatarij ſimul veniant. primo eſt ſatiſfaciendum creditoribus. Sed ſi veniant ſeparatim: liberatur heres ſoluendo per illuꝫ ordinem quo venerunt dum tamen nihil faciat in dolo. Et creditores poſtmodum venientes: non debent inquietare heredem. niſi remanſerit ei de hereditate: ſedhabent ius ſuum ſaluum ꝯtra legatarios. Si tam̄heres ſcit vel credit vel dubitat ꝙ hereditas nonextendatur vltra debita: ſiue fuerint ex contractuſiue ex maleficio vel quaſi: nihil debet dare legatarijs: donec ſatiſfecerit creditoribus. Et idem modus tenendus eſt in ſatiſfaciendo prius creditoribus prioribus: et in iure potioribꝰ. Et ſi heres hūcordinem mutauerit. primo .ſ. ſoluendo legatarijs:vel ſecundarijs creditoribus: priuſꝙͣ potioribus.non abſoluitur in foro ꝯſcientie: niſi hoc faciat igͦranter reputans ſcilicet hereditatem ad om̄ia ſoluenda ſufficere. vel neſciens hunc eſſe potiorē creditoreꝫ ẜm Ul. et Hoſti. Et nota ꝙ heres poteſtdeducere ante omnia expenſas funeris ⁊ etiaꝫ alias neceſſarias quas fecit cauſa hereditatis: vt ī teſtamento et inuentario. Et breuiter quando debita totam hereditatem hauriunt: heres debet eſſeimmunis a lucro: ſicut et a grauamine. C. de iur.deli. l. ſcimus. Inuentariū autem dicitur ſcriptuimnfenet Barto. in.ra: quam debet heres inchoare ẜm leges infra triginta dies a morte teſtatoris: vel poſtꝙͣ ſcit heredēvipnur rli diotiſe eſſe inſtitutum et deſcribere ibi omnes res dexxietililfuncti ſub teſtibus. et debet illā perficere infra ſexaginta dies. vel infra annum: ſi remote ſunt res.y quina mn eti.Et tunc non tenetur creditoribus vltra quod inaiiuentum fuerit in hereditate. Aliter ſi nō fecerit inpa xiitt latiuentarium tenebitur inſolidū dicta. l. ſcimus. hocj ſtlliintellige in foro contentioſo. Secus in foro animeatdItem nota: ꝙ licet obligatio teſtamenti tranſeataecilad heredem: non tamen periculum periurij ⁊ huiuſmodi: que non poſſunt excedere ſingularem ꝑ3ſonam ẜm Hoſti.Quid ſi plures ſint heredes quomodo tenēturAd debita vel legata? Rn̄. regulariter quilibet heres tenet̉ ꝓ hereditaria ꝑte. C. de act. here. l. ſcd̓a.He reticusFo. CXII.Excipiunt̉ quinqꝫ caſus. Primus. ſi aliquid ſit inobligatione faciendi: vel non faciendi. tunc enimquilibet tenet̉ inſolidum. ff. de ver. obli. l. in executionibus. vt ſi teſtator ꝓmiſit ſe aliquod opus facturum: vel promiſit per ſe et heredem non fieri. quominus per fundum ſuum ire liceat. quilibet heredum ad hoc inſoſidum obligat̉. Secundus. ſi resque debet reſtitui inſolidum. poſſideat̉ ab vno. dicta. l. ij. ⁊. ff. como. l. ſed mihi. §. heres. Tercius. inalimentis legatis quia pro voluntate defuncti: veliudicis vel ab vno inſolidum: vel a pluribus propartibꝰ deſignatis petunt̉. ff. de ali. leg. l. iij. Quartus. ſi teſtator ab vno heredū legauit creditori hereditario. compenſandi aīo. Tunc ille heres onusſuſtinebit vſqꝫ ad quantitatem legati. videlicet: vtheres ſoluat ſibi integrum legatum vel ſi creditornoluerit legatum. heres ſoluat ſibi de portione ſuatantam quantitatem. ad quātam aſcendit legatū.ff. dele. ij. cum ab vno. Quintus. in expenſa funeris vxoris. que non tm̄ aſtringit heredes pro hereditarijs portionibus. ſed etiam virum pro portiōeque ꝑuenitꝭ ad eū. de dote vxoris: vtputa. Si ꝑuenerunt ad eum centum. ⁊ in hereditate ſunt ducēta. Ipſe vir tenet̉ ꝓ tercia. et heredes pro duabusartibus: vt in. l. veluti. ff. de re. ⁊ ſump. fu.Quid ſi heres eſt pupillus: nunquid poterit differri debitorum ſolutio. pretextu pupillaris etatis.Rn̄. non. C. de ac. here. l. ſub p̄textu. Et ſi heredesvel executores nolūt ſoluere legata ad pias cauſasep̄s p̄miſſa monitōe ad hoc cogere debet. extra dete. tua. ⁊.c. Iohannes. etiā ſi a teſtatore id ꝯtigeritinterdici.Peremita. An gaudeat priuilegio clericali? Uide sͣ. Abſolutio. ij.Ereticus. Quid proprie faciat quem hereticum. Dic ꝙ duo.ſcꝫ error in fide. et pertinacia. Et hoc eſtꝙ dicit Car. in cle. de ſum. tri. ꝙ errans ꝑ ſimplicitatem: nullo modo poteſt dici hereticus. ⁊ ꝑ conſequens nec excōicatus. ꝑ verbum ꝑtinaciter. poſitum in. d. cle. Nam qui ꝑ ſimplicitatem errat. nonꝑtinaciter credit. immo talis poſſet mereri. Poneexemplum: vt qꝛ aliquis ſimplex audiens p̄dicationem ſui ep̄i: qui p̄dicat aliquid cōtra fidem. illudcredit animo obediendi fidei. paratus tn̄ corrigi:talis meret̉. quia iudicat̉ ex intentione. Et etiā ẜmInno. quia hec non eſt fides eius. ſed ſua fides eſtfides eccleſie. Uult dicere ꝙ cum credat hoc. quiacredit eccleſiam ſic tenere. infert̉ ꝙ non credit. niſieccleſia ſic teneat. Potius ergo credit quod teneteccleſia. cum non p̄ciſe inhereat. niſi ſub hac tacitaconditione. Hoc tn̄ intellige: uiſi erraret in talibꝰ.in quibꝰ nullatenus ignorātia excuſat: vt in his q̄ſunt de iure naturali.Quero: nunquid dubius in fide ſeu nō credēsfirmiter. ſit hereticus? Rn̄. ẜm Lan. aliqn̄ quis nōfirmiter credit ex infirmitate animi. nō tamen pertinaciter inſiſtit. tunc nō eſt hereticus. immo ſi recedit ab illa dubietate. reſiſtando ei. meret̉. Si aūtꝑtinaciter inſiſtit eſt hereticus: vt in. c. dubius. de