Emphiteoſisſeruitutē ꝑꝑ alimēta denegata patrono. Rn̄. Cy.in. l. filios. L. de ingra. li. ꝙ ſic: qꝛ hoc ē magna iniuria: que atrociori manui equipollet. ff. de li. acl. alimēta. immo plus: qꝛ necare dicit̉ qui alimētadenegat. vt. e. ti. l. necare.Mphiteoſis. quidē. Rn̄.emphiteoſis grece: latine dicit̉ melioratio. Ab initio .n. ꝑ hunc cōtractū vilesquedam terre cōcedebantur: quas recipiens meliorabat ⁊ melioratōes ſue erant. Quod poſtea ꝑmiſſum eſt etiam de fertilibus ⁊ fructuoſis. Et iuxta vulgare quorundā dicitur datio ad libellum.Et ẜm Bar. in. l. j. C. de iure emphi. nulla eſt differentia inter emphiteoſim ⁊ libellū. Et de natura huius cōtractus ẜm pe. helye. in tractatu d̓ cōtractu emphiteotico eſt. primo ꝙ dn̄ium directuꝫremanet apud dn̄m. Dominiū autem vtile penesemphiteotam: quia iura ciuilia ambos dn̄os vocant. vtile autem certum eſt eſſe apud emphiteotam. ergo aliud eſt apud dn̄m. Secundo de natura huius contractus eſt: ꝙ dn̄s dans rem in emphiteoſim habet poſſeſſionē ciuilem. quod patetquia emphiteota nō pōt rem emphiteoticariā p̄ſcribere. C. d̓ p̄ſcri. xxx. an. l. male. Si ergo nō pōtp̄ſcribere ergo non habet poſſeſſionē ciuilem. cuꝫpoſſeſſio ciuilis ſit legitima cauſa vſucapionis inducende. ff. de acqui. re. do. l. acquiritur. §. fi. Emphiteota v̓o habet poſſeſſionē naturalē: curi eqͥparetur vſufructuario qui poſſidet naturalit̓ tm̄.inſti. loca. §. adeo. Item de natura huius contractus eſt qꝛ cōſiſtit in rebus ſoli. qꝛ in hoc cōtractuoportꝫ fieri diuiſionē vtilis ⁊ directi dominij. Sꝫin re mobili nō pōt vnum dn̄ium ab altero ſeꝑarari. Item de natura huius ꝯtractus eſt ꝙ fiat inſcriptis de iure: tamē per cōſuetudinē eſt ſublatūCoergo ſtemus conſuetudini: que eſt optima leguminterpres. hoc etiaꝫ approbat Bar. in. d. l. j. Et iōdicendū ꝙ circa naturā huius cōtractus vel circapacta ip̄ius nature nō requiritur ſcriptura. Sedcirca pacta que fiunt extra naturam ꝯtractus em̄phiteoticarij bene requirit̉ ſcriptura ẜm glo. in. d.l. j. ſuper ver. ſcriptura. cuius rō eſt quia ſcripturanō eſt de eſſentia cōtractus: ſed fit ad eternam reimemoriā. ff. de pig. l. contrahitur. Contractꝰ autēꝓbatur per ſe .ſ. probata ſolutione penſionis. Itēde natura huius cōtractus eſt: ꝙ detur aliquid inintroitu: quia iſte cōtractus habet magnā ſimilitudinem cum emptione ⁊ locatōe. Hoc tamē nōeſt neceſſarium ẜm cōmuniter docto. pro hoc qd̓habetur in auten. de alie. ⁊ emphi. circa principiūItem de natura huius cōtractus eſt: ꝙ ſi emphiteota nō ſoluit penſionē ſtatuto temꝑe: res cadatin cōmiſſum ip̄o iure. C. e. l. fi. ff. de pig. l. lex vectigalis. Requiritur tn̄ declaratio: ꝙ ip̄e fuerit ī mora ſoluendi. vt. d. l. lex. Item de natura huius cōtractus eſt: ꝙ ſi penſio non ſoluit̉ emphiteota poteſt expelli. Et ẜm glo. in. c. potuit. de loca. dominus auctoritate propria poteſt eum expellere. Auctoritate dicte Decretalis. ⁊. l. ij. C. e. Melius tamen facit: ſi autoritate iudicis hoc fecerit. Et hocvidetur tutius ꝓpter ſcandala que inde ſequi poterunt. Item ſine voluntate dn̄i nō poteſt emphiteota priuati: rem alienare nec vendendo nec pero mutando. Secus d̓ emphiteota fiſci qui pōt remdonare ſine voluntate domini. Sed de hoc. jͣ. Itēemphiteota poteſt rem emphiteoticā pignorare.Item qꝛ res emphiteotica nō pōt diuidi per regiones. Item filia quecunqꝫ poteſt ſuccedere etiaꝫ inre emphiteotica. Item ꝙ penſio ſiue interpolatōeſoluatur. Item ꝙ emphiteota nō poteſt rem emphiteoticā dimittere. Sed de hoc infra.Primo queritur. quid ſi emphiteota deteriorauit rem emphiteoticā. vt quia non coluit eam vtdebuit. An cadat in ꝯmiſſuꝫ? Rn̄. idem pe. ꝙ ſicquia ceſſante cauſa finali alicuius cōtractus. ⁊ ip̄econtractus ceſſare debet. ff. de iu. pa. l. adigere. §.ꝙͣuis. Sed cauſa finalis quare datur ī emphiteoſim eſt melioratio. C. e. l. fi. que ceſſat quando deterioratur. ergo ⁊cͣ.Secundo quero an emphiteota ſine voluntate domini poſſit rem dimittere: vt ſic liberet̉ a ſolutione penſionis. Et videtur ꝙ ſic: qꝛ habēdo rēꝓ derelicta liberatur quis. ff. de dam. infec. l. euenit. Item vſufructuarius dimittēdo rem vſufructuariam liberatur ab expenſis: quas ibi facere tenebatur. ff. de vſufru. l. cum fructuarius. ergo emphiteota dimittendo rem liberatur a p̄ſtatōe penſionis cum equiparentur. Ia. tamen tenet indiſtincte cōtrariū: quia quod ab initio eſt voluntatꝭexpoſt facto eſt neceſſariū. C. de act. ⁊ ob. l. ſicut. etꝑ. d. l. Spe. in ti. de loca. tenet ꝙ emphiteota nonpoteſt rem emphiteoticam dimittere dn̄o contradicente. Idem tenet panor. in. c. indicatuꝫ. de immū. eccle. Item quia emphiteota eſt domino ꝑſonaliter obligatus. ad preſtatōem penſionis: qꝛ tenetur ex. l. zenonis. vt in. l. j. ⁊. ij. C. e. ergo teneturperſonaliter cum omnes actiones ſint perſonalesinſti. de act. §. appellamus. Et ſic dimittendo reꝫnon liberatur a penſione: cum omnes perſonalesactiones ſint affixe oſſibus noſtris: ita ꝙ ab eis ſeparari nō poſſunt. Odo. dicit ſic. Aut emphiteota eſt obligatus ad penſionē rōne rei. ⁊ tūc dimittendo rem quam noluit: liberatur. Aut eſt obligatus rōne perſone. ⁊ tunc non liberatur dimittendo rem. Alij dicunt. ꝙ aut fuit actuꝫ inter partesꝙ poſſet rem dimittere: ⁊ tunc poteſt. Aut nō fuit actum: et tunc aut vult dimittere ex iuſta cauſa⁊ poteſt. Aut ſine iuſta cauſa: ⁊ nō poteſt. vide. jͣ.eudum.¶ Tercio quero. predictus negat penſionem domino petenti eam: ⁊ negat ſe emphiteotam illius:nunquid ex tali negatione res cadat in cōmiſſumReſpondit qui sͣ. ꝙ per ſolam negationeꝫ res cadit in cōmiſſum: quia licet in negando non reperiatur perfidus nec periurus quia non iurat domino: ſicut facit vaſallus. habet tamen in dominum eum recognoſcere. vt. C. de fide inſtrumen.l. plures. ⁊ ideo ſi contra hoc reperiatur infidelis:res cadit in cōmiſſum. Item magis debꝫ operari