CoreaAn aūt ex n̄ vſu inducat̉ ꝯſuetudo. Rn̄. panor.in. c. Ioh̓es de cle. contu. poſt Io. an. dicit ꝙ qn̄qꝫnō vſus nō hꝫ in ſe actū tacitu ꝯͣ diſpoſitionē iurꝭneqꝫ in ſb̓a neqꝫ in forma. ⁊ tūc ex nō vſu nō inducitur cōſuetudo: nec derogat̉ lex. Pone exempluꝫ.lex dicit hermofroditā eſſe iudicandū ẜm ſexu preualentē. l. querit̉. ff. de ſta. ho. tamē ſi ꝑ mille ānosnunꝙͣ accideret ille caſus. nō pōt dici ꝙ ſit abrogata illa lex. quia nihil eſt actū ꝯͣ legem. Vel pone. lexdicit ꝙ ſi dediſti mihi dānū poſſum agere cōtra teactione legis aquilie. Pone ꝙ paſſus damnū noluit agere. ꝓfecto ex hoc nō eſt inducta cōſuetudocontra illā legē. qꝛ ipſa lex nō neceſſitat ad vſum. ſꝫdat facultatē agendi. Et ideo ex hoc cōclude ꝙ inhis q̄ ſunt mere facultatis nō inducit̉ cōſuetudo.na in his caſibus nihil agit̉ ꝯͣ legem ꝑmittentē. Siv̓o nō vſus hꝫ in ſe tacitū actū ꝯͣ diſpoſitionē iurꝭ.tūc inducit̉ cōſuetudo. vt in. d. c. Ioh̓es. nā ibi nōdeferēdo tonſurā. videt̉ cōmittere ꝯͣ legē q̄ iniūgitdelationē tonſure.Que eſt differētia int̓ conſuetudinē ⁊ p̄ſcriptionem. Rn̄. panor. in. d. c. fi. dicit ꝙ pͥncipalis differentia eſt. qꝛ ex p̄ſcriptione acquirit̉ ius pͥuato. ſiueillud ius trahar ex publico. ſiue ex pͥuato. Cōſuetudine v̓o nō acquirit̉ ius alicui pͥuato. Sed in publico vndecūqꝫ cauſet̉. etiā ſi ius trahat̉ ex pͥuato.vt in. l. venditor. §. ſi cōſtat. ff. co. p̄. vbi ptꝫ ꝙ pōtintroduci cōſuetudo. ꝙ quiſqꝫ poſſit dato p̄cio fodere lapides ex fundo alicuiꝰ. Et ob dictā legē panor. in. c. dilecti. de arbi. infert ad. q. nunqͥd poſſitinduci cōſuetudo. vt nobiles alicuiꝰ caſtri poſſintincidere ligna vel animalia paſcere infra limites alterius caſtri vel in fundo alteriꝰ. Et dicit ꝙ ſic. dūmodo cōſuetudo nō ſit inducta ꝑ violentiam. Adhoc. c. ſuꝑ quibuſdā de v̓. ſig. nā quēadmodū poſſet preſcribi ſeu acquiri tota res: ita ⁊ vſus rei. Aliadifferētia. nā in p̄ſcriptione requirit̉ titulus ⁊ bona fides. In cōſuetudine v̓o nō. ſꝫ ſoluꝫ tēpus. d. l.de quibꝰ. Alia differētia ẜm Ho. quia p̄ſcriptio locum habet in rebꝰ mobilibꝰ ⁊ immobilibꝰ: corporalibus ⁊ incorporalibꝰ. extra de p̄ſcrip. auditis. ⁊. c.ſe. Conſuetudo autē in incorporalibꝰ tm̄. vt ẜuitutibus. iuriſditionibꝰ. eiectionibꝰ ⁊ hmōi. Alia differentia. quia p̄ſcriptio et pͥuilegiū non concurrunt.extra de fide inſtru. inter dilectos. ⁊ de p̄ſcrip. veniens. Sed cōſuetudo ⁊ pͥuilegiū bene concurrunt.extra eo. cū dilectus. ⁊ de v̓. ſig. abbate. Alia. quiap̄ſcriptio ꝓprie eſt excluſio actionis ſiue petitionisSed cōſuetudo eſt actōnis ſiue iuris acquiſitio deelec. cōſtitutus. ⁊. c. in geneſi. Alia differentia. quiacōſuetudo erronea non iuuat. Secus in p̄ſcriptione. quia titulus putatiuus. ⁊ ſi verus nō ſit. dū tn̄ꝓbabilis error excuſet. dat cauſam p̄ſcribendi. ff.ꝓ ſocio. l. xltima.O2A. Utruꝫ corea ⁊ hmōi ludiſint liciti. Rn̄. ẜm Al. in. iiij. diſt. xvj. ꝙhuiuſmodi ludi ẜm ſe non ſunt mali. qꝛbene fieri poſſunt. Sed triplici de cauſa poſſunt fieri male. Primo ſi fiant ad ꝓuocandū libidinem ⁊huiuſmodi. Secundo ſi nō conueniunt ꝑſone vtclerici. religioſi ⁊ hmōi. Tercio ſi fiant nō cōgruotempore .ſ. pnīe. Si v̓o fiant ex cauſa alicuius honeſte leticie. ⁊ a perſonis ſecularibus. et congruotempore et loco. et alijs debitis circūſtantijs nō eſtillicitum.Utrum ducentes illicitas coreas peccent mortaliter. Rn̄. ẜm v̓ v̓. Credo ꝙ ſic. ſiue in feſtis ſiuein ꝓfeſtis ſi hoc faciunt cauſa incitandi ad libidinem ſe vel alios. Aut ſi coreas ducunt de conſuetudine. Si autē aliquis vel aliqua nō corrupta intentione aliquādo immiſcent ſe huiuſmodi coreisnō audeo dicere ꝙ ſit peccatū mortale. Sed nec audeo eum vel eam excuſare vel aſſecurare a peccatomortali. Cum ingerant ſe periculo ꝓuocādi aliosad periculū ⁊ libidinē. Nota tamē ẜm Al. vbi sͣ.ꝙ quinqꝫ concurrentibus ad coreas: tales poſſuntexcuſari. Primo quādo fiunt debito tempore ſcilicet gaudij. vt in nuptijs: vel tēpore victorie. vel liberationis hominis vel patrie vel in aduentu amici de terra longinqua. nō ergo tempore ad deuotionem deputato. vt ab aduentu domini vſqꝫ ad epiphaniam. ⁊ a septuageſima vſqꝫ ad paſcha. Tamēcontrariū obſeruat̉. ⁊ magis ſit abuſus in his temporibus qͣꝫ in alijs. Secundo ꝙ fiant cum ꝑſonishoneſtis. de quibꝰ nō oriatur p̄ſumptio mali. noncum leccatoribꝰ vel philocaptis ⁊ huiuſmodi. Tercio ꝙ fiant a ꝑſonis ſecularibus. non a monachisvel monialibus nec clericis vel religioſis. Quartoꝙ honeſto modo fiant. Ita ꝙ actus inhoneſti velhuiuſmodi nō immiſceant̉. Quinto ꝙ cantus excitans in talibus. ⁊ muſica non ſit de illicitis. ſꝫ demoribus vel de deo. Itē requirit̉ cōuenientia lociquia non in eccleſijs vel cymiterijs: aut refectoriofratrum ⁊ huiuſmodi. Aliud etiaꝫ poteſt addi qd̓eſt p̄cipuum .ſ. rectitudo intētionis. ac etiā ſtabilitas corizantis. nam qui ita fragilis eſt ꝙ licet bonaintentōne corizare incipiat. tamē non exit quin adlibidineꝫ mortalem ꝓuocetur: peccat mortaliter: ſeſcienter ingerendo. quia exponit ſe periculo probabili morralis peccati. Et ꝑ hoc querit Archi. flo. inſumma. quid ſi quis nō poteſt vitare peccatū mortale ꝓpter fragilitatē ſuā habitando cū marito. vxore. patre. matre. filio ⁊ filia. An teneat̉ recedere abillis. Uel an poſſit in domo ſtare ſine peccato. Reſpōdit ꝙ ꝙͣꝙ iſte caſus defacili cōtingere nō poſſittn̄ vbi cōtingeret. nulli dubium eſt: ꝙ a tali ꝑſonaob cuius p̄ſentiam a mortali abſtinere non poteſtdiſcedendū eſſet.Orporale. Corporalia nonſunt abluenda per laicos: aut mulieresetiā ſanctimoniales: qͥn potius hoc abluere ꝑtinet ad officiū diaconi. cū humilibus miniſtris. de cōſe. di. j. nemo. Et eius ꝯſecratio ad ep̄osꝑtinet dūtaxat. de conſe. di. j. conſulto. Ibi. ab epiſcopo conſecrato. Et debet eſſe de lino puro .i. nonde alia materia mixto. Ideo nō poteſt fieri de ſerico: nec de pāno tincto. Et nota ẜm Dir. li. j. ꝙ corporalia ſemel cōſecrata vel benedicta ab epiſcopo.licet poſtea abluant̉: nō eſt neceſſe: vt amplius benedicant̉. qd̓ nota.