Conſuetudomandauit ſuperior. vt ꝓcederet cum conſilio ſempronij. ⁊ tenet actus ſine cōſilio licet ille veniat puniendus ar. optimū. in. c. dilectꝰ. ij. de p̄ben. videetiā glo. ſingularē in cle. j. de iur̄. patro. ꝙ ſi mandatur al̓s habenti poteſtatē vt aliqͥd faciat ſub certaforma tenet actus: lꝫ forma nō ſeruet̉ ꝑ. d. c. dilectꝰSed eſt alius tex. ẜm panor. de cōce. p. li. vj. in. c. ſicapitulo: vbi dicit̉ ꝙ ſi mandat̉ canonicis al̓s poteſtatem habentibꝰ. vt conferāt certuꝫ beneficiumdato executore. vt illis negligentibꝰ exequat̉ ꝑ ſolālr̄aꝝ p̄ſentationeꝫ afficiunt̉ manus canonicoꝝ vtꝓuiſio alteri facta non valeat. nam exquo ſuperiortranſfudit poteſtatē in executorē ex defectu illoruꝫquibꝰ mandauit adimit illis poteſtatē in caſu contumacie.An autē in caſibꝰ in quibꝰ debet peti conſiliumſufficiat vt petat̉ poſt actū. Rn̄deo. Panor. in. d.c. cū in veteri dicit ꝙ nō. Sed in ipſo tractatu actꝰdebet poſtulari. Et facit ad materiā ep̄oꝝ qͥ tenentur negocia eccleſie regulariter ꝓmouere cū conſilio capituli. debet em̄ conſiliuꝫ reqͥri in actu ⁊ nonpoſt actū nec tenent̉ canonici p̄cipitare reſponſuꝫſꝫ poſſunt petere tp̄s cōgruū ad deliberandū. Idēdic̄ in iudice qͥ ex forma ſtatuti tenet̉ reqͥrere conſilium ſapientis. Non em̄ ſatiſſit ſtatuto ſi pͥus ſcribit ſententiā ⁊ poſtea petit cōſiliū vel ſi nō vult expectare cōſultorē debito tꝑe. ad hoc facit. c. licet deregula. vbi nō ſufficit petere licentiā ex poſtfacto.Et ibi panor. facit regulaꝫ ꝙ vbi in aliquo caſu requirit̉ licentia nō ſufficit petere ex poſtfacto. ſꝫ debet peti a pͥncipio. Notat etiā panor. in. d. c. cuꝫ inveteri. ꝙ ſi is qui tenebat̉ requirere conſilium artauit ſe ad extremitatē actus ſine conſilio geſtus nōvalet. licet ꝓpter extremitatē tꝑis nō potuerit habere conſiliū. nā ſibi eſt imputandū. Secus ſi debitotꝑe petijt ⁊ debito tꝑe expectauit reſponſum. namtunc ſi conſiliarij differūt plus debito reſpondere:vel nolunt impendere: conſiliū pōt ꝓcedi ad actūipſorū conſilio non expectato vt nota. in. d. c. cumin veteri.¶Quid autē ſi papa mandat canonicis alicuiꝰ eccleſie vt eligant p̄latum cū conſilio aliquoꝝ: ex quibus vnū volunt eligere in p̄latum: an requirendūſit eius conſiliū. Glo. in. d. c. cū in veteri dicit ꝙ nōeſt neceſſe. quia cōſentiendo poſtea electioni. ſatisvidetur conſiliū p̄ſtare. Et ſi ille cōſentiret ante electionem deberet electio caſſari ꝓpter vicium ambitionis. vt in. c. cū poſt petitā de elec. Io. an. dicit ꝙꝙͣꝙͣ hec opi. ſit ꝓbabilis. tutius tn̄ eſt vt etiā iſtiusrequirat̉ conſiliū vt ſic ſatiſfiat forme mandati. nāpoſſet cōſulendo talē contingere ꝙ ꝓpter eius confilium diuerterent a ꝓpoſito. ⁊ aliū eligerent meliorem: nec tenent̉ requirere conſiliū in ſpē. ſꝫ ſatis eſtdicere in genere de quo vos conſulitis ⁊cͣ. Si autēconſulerent in ſpecie de ꝑſona ſua debet reſpondere ẜm Goſ. iudicio alioruꝫ hoc relinquo. Sed hocvltimū nō placet Ho. quia notaretur ambitione.Sed cū bona conſcīa pōt dicere nō eligatis me. qꝛnō ſum dignus. Et ſi ipſum eligerent poterit poſtmodū cum bona cōſcientia cōſentire. Et ꝙ cōſiliūiſtius debeat requiri ſaltē in genere cōmuniter tenetur per doc. vt dicit̉ panor. in. d. c. cum in veteri.Quia conſiliū debet p̄cedere electionē. ergo nō debet differri in tēpus electionis. quia tēꝑe non congruo peteret̉. Quid autē ſi papa mandat vt iſti eligant cum conſilio ⁊ cōſenſu illoꝝ. nunqͥd poſſunteligere vnū ex illis. Hoſt. dicit ꝙ ſic. qm̄ regula eſtvt ex tribus electis valeat cōſenſus duoꝝ. vnde ſatis eſt ꝙ duo p̄beant conſenſum. dūmodo terciusnō contēnat̉. vt patet in arbitris ⁊ iudicibꝰ ſimpliciter electis. In quibꝰ valet ſentētia maioris partꝭvt in. l. duo ex tribꝰ. ff. de re iudi. Et nota ſingulariter hoc dictū: ꝙ vbicunqꝫ eligunt̉ ſimpliciter plures ad cōſulendū vel conſentiendū ſeu ad aliquodofficiū etiā extra iudiciū exercendū valet quicquidfacit maior ꝑs: dūmodo minor pars nō contenat̉Hec panor. in. d. c. cū in veteri.Quid autē ſi fuiſſet dictū ꝙ eligerent cū conſilio⁊ concordi cōſenſu illoꝝ triū. nunqͥd poſſunt eligere aliquē ex his. Rn̄. Hoſtiē. ꝓut recitat Panor.vbi ſupra tenet ꝙ non. quia nō poteſt aliquis conſentire in ſeipſum anteꝙͣ eligatur. Notaretur em̄e ambitione.Et p̄dicta faciuūt ad. q. Ex forma ſtatuti. Mulier nō poteſt contrahere ſine cōſenſu duoꝝ ꝓpinquoruꝫ contingit ꝙ mulier vendidit aliqua bonavni ex ꝓpinquis cum conſenſu alterius ꝓpinqui.nunquid ſit ſatiſfactū ſtatuto. videt̉ ꝙ ſic. quia ꝓpinquus emendo a muliere videtur conſentire illicontractui. Nā ſatis eſt ꝙ cōſenſus intercedat inipſo contractu. Nec ob. cle. j. de re. ec. quia conſenſus ꝓpinquoꝝ ibi non exigitur. vt auctoritas. ſꝫ vtquedā ſolennitas. Facit etiā ꝙ ſi ſtatutū diceret filium nō poſſe litigare ſine conſenſu patris: ꝙ ſi pater ⁊ filius ſimul litigant. videat̉ pater conſentire.Facit ꝙ notat Io. an. in mercū. In regula. Qui tacet. Quod ſi ſtatuto ep̄i cauet̉ vt nulla locatio valeat facta de rebus eccleſie ſine ſuo cōſenſu. ꝙ ſi locatio fit epiſcopo tenet: quia conducendo videturconſentire.Onſuetudo eſt quoddam ius moribꝰ vtentiū approbatū: qd̓ꝓ lege ſuſcipit̉ cū deficit lex. di. j. cōſuetudo. Et ex hoc infert̉ ad. q. quotidianā. Fuit cōpromiſſum in quoſdaꝫ arbitros vt ꝓnunciarent ẜmiura. nunqͥd poterunt ꝓnūciare ẜm cōſuetudines⁊ ſtatuta loci. Gui. de ſuſa ī. q. ſtatutoꝝ dicit fuiſſedeterminatū ꝙ non: ſaltē ẜm conſuetudines ⁊ ſtatuta iuri contraria. Mouet̉. quia appellatione iuris intelligit̉ de iure cōmuni romanoruꝫ. Inſti. deiur. na. gen. ⁊ ci. Sed contrariuꝫ tenet. d. an. in. c.qͥntauall̓. de iureiur̄. qd̓ placet panor. ſuꝑ Rubrica de ꝯſuetudine. Primo quia cōſuetudo vt eſt dictum eſt quoddā ius non ſcriptū. Itē cum non ſimus in materia odioſa verba generalia debent verificari in qͣlibet ſpecie cōtenta ſub genere. vt in. c.ſciſcitatus de reſcrip. Cū ergo ſtatuta ⁊ conſuetudines ſint quedā iura vt dictum eſt: ergo veniuntappellatione iuris. Et ad rōnē contrariā all̓. ⁊ aliaſimilia pōt rn̄deri ꝙ loquunt̉ qn̄ de vnico iure: diſpoſitio eſt intelligenda. Secus autē quādo verbū