Confeſſor. j.cum aliquis dicit. ego audiui tale quid qd̓ tamennon audiuit niſi in confeſſione. cadunt ſub ſigillocōfeſſionis de neceſſitate nō tamē abſolute. Sedſub cōditione .ſ. ſi ex ꝓlatione talium verboꝝ poſſet ꝑ ſe: vel ꝑ accidens directe vel indirecte aliquaverecūdia vel cōfuſio vel ſuſpitio mala vel aliqd̓aliud nocumentū illi qͥ confeſſus eſt ꝓuenire. Eav̓o que penitēs interſerit in ſua cōfeſſione que nōſunt peccata nec circūſtantie peccati nec potentesdeducere in manifeſtationē confitentis. vtpute ſiinterſerit ꝙ in tali terra ſunt bona blada vl̓ aliqͥdſimile non cadūt ſub ſigillo cōfeſſionis niſi de congruitate ſi in dicendo illa nō dat intelligere ꝯfeſſori ꝙ talia velit celari: vel ẜm Sco. res eſſet de ſe talis nature ꝙ merito deberet celari: qꝛ in ſcandalūalterius vel huiuſmodi. tūc dato ꝙ confitens nōdicat ei ꝙ habeat ſub ſecreto tamē cōfeſſor in talicaſu tenet̉ tenere ſecretum: al̓s peccat mortaliter.Et ẜm Bon̄. in. iiij. nullo modo licꝫ reuelare ſigillum ſecreti niſi in duobꝰ eaſibꝰ. Primꝰ qn̄ veritasid exigit. puta: qꝛ vergit in periculū alioꝝ. Secundus ſi obediētia cogit. Et contra iſta duo iuramētum vel promiſſio non valent. de hoc tamē dic vtdictum eſt sͣ. confeſſio primo in principio. Addetamē qd̓ notat Panor. in dicto. c. omnis. ꝙ lꝫ iſtequi aſſumit̉ in teſtē teneat̉ reuelare in caſu p̄dictonon tamē tenet̉ denūciare. quia aliud eſt teſtimoniū dicere aliud denūciare. nam denunciare noniꝑꝯfeſſione credit̉ ſimplitenetur quis quod probare non poteſt. vj. q. ij.placuit.Quid ſi aliquis in confeſſione reuelat debita.credita vel depoſita ⁊ poſtea fit publica inquiſitiode p̄dictis? Rn̄deo ẜm v̓ v̓. ꝙ ſi qͥs hoc mō reuelat ſacerdoti id qd̓ habuit ꝑ furtū: vel al̓s cū peccato ſacerdos tenet̉ celare. Si v̓o abſolute dixit eao an. dicit ꝙque debet vel ſibi debent̉. ⁊ ſub ſigillo cōfeſſionisnō debet reciꝑe: ſꝫ ſi recepit. et fiat in qͥſitio ꝑ ep̄mvel aliū qͥ habet ſuꝑ hoc poteſtatē tenet̉ veritateꝫdicere: qꝛ qui ſic recepit de hoc caſu non cogitauitvel ſi cogitaſſet ⁊ ꝓmiſiſſet: ſeu etiā iuraſſet nō reuelare illicitū eſſet ꝓmiſſum vel iuramētū nec obſeruandū in p̄iudiciū iurꝭ alieni. Secus ſi inique⁊ ꝑ tyrannidē requireret̉: qꝛ tunc ſubterfugere dꝫtacēdo vel ſophiſtice loquēdo.trū nō ſacerdotes qui interdū ſunt interp̄tes cōfitentis teneant̉ celare cōfeſſioneꝫ? Rn̄deoẜm Ri. in. iiij. di. xvij. et. xxj. ꝙ ꝙͣuis p̄ceptum decelando cōfeſſionē. pͥmo ⁊ directe ⁊ explicite ligetcōfeſſorem: tamē ex ꝯn̄ti ⁊ implicite ligat quēcūqꝫpeccata cōfitentis audientē: et ſic ligat interpretē.qꝛ in tali caſu interpres ⁊ ſacerdos pro vna ꝑſonareputant̉. Idem de illo qͥ a ꝓpoſito vel caſu audiuit peccata confitētis ſacerdoti. Idem qn̄ in caſuneceſſitatis nō ſacerdos audiuit cōfeſſionē alicuius etiā laicus tenet̉ celare. Idem ẜm Tho. de illocui reuelatur confeſſio de licentia confitentis niſiforte peccator velit ꝙ ille abſolute ⁊ libere ſciat. ethoc eſt contra multos qui credunt illa peccata libere poſſe reuelare. Idem ẜm Ri. de illo cui confeſſor reuelauit cōfeſſionem alicuius ſiue a propoſito ſiue a caſu. Unde prelato precipiēti ſibi vt diFo. XLI.cat ei ſi ſcit aliquod malum de illa perſona cuiusconfeſſio reuelata eſt non debet ſibi dicere: quodtrum penitens poſſit reuelare penitentiaꝫſibi iniunctā a ſacerdote? Rn̄deo ẜm Ri. in. iiij.diſt. xxij. Quod penitens non poteſt manifeſtarepenitentiā ſibi iniūctam a ſacerdote vbi veniat inpreiudiciuꝫ fame proprie abſqꝫ vtilitate alia. Autveniret in p̄iudicium confeſſori: quia forte taleminiunxit penitentiā que ſi ſciret̉ ꝙ iniunxiſſet eamincurreret alicuius maliuolentiā: vtputa: quia iniunxit alicui mulieri vt abſtineat a familiaritatealicuius viri. cuius familiaritas erat ſue caſtitatiꝑiculum. Vel aliquid aliud iniunxit ꝓ quo offenderetur contra ꝯfeſſoreꝫ ſi hoc ſciret. Aut penitēsmanifeſtando penitentiā nec fame proprie nec cōfeſſori nec alicui p̄iudicium generaret: et hoc caſunon tenet̉ ſecretā tenere.Onfeſſor .j. Quos ⁊ a quibuspoteſt abſoluere. Querit̉ ergo primo aquibus poſſit abſoluere ſimplex ſacerdos ⁊ qui ſunt caſus epiſcopales. Benedictꝰ. xj.ī decretali que incipit. Inter cūctas declarauit ꝙquatuor ſunt caſus epiſcopales de iure et quinqꝫde ꝯſuetudine. Et licꝫ dicta decretalis per prohemiū ſexti fuerit reuocata: tamē totus mūdus videtur eos approbare. Primus de iure eſt peccatūratione cuius irregularitas eſt contracta in clerico: vbi diſpenſatio requirit̉ ẜm Hoſti. ⁊ Goſ. Etlicꝫ glo. Ray. intelligat ꝙͣtum ad irregularitatem⁊ non quo ad abſolutionē a peccato. tamē dictusBenedictus intelligebat quo ad peccatum. Etmultos caſus in quibꝰ clericus incurrit irregularitatem videsͣ. Clericus. iij. in fi. et infra. c. Diſpēſatio. Et in hoc aduertant confeſſores. Secūduseſt de incendiarijs. xxiij. q. vlti. ſi quis mēbroꝝ. etc. ſe. Qui autem dicant̉ incēdiarij vide ſupra. Abſolutio primo ⁊ infra Incendiarius. vbi multa d̓his. Tercius vbi eſſet indicenda penitentia ſolēnis. ⁊ iſta penitētia indicenda eſt ꝓ graui delictoqd̓ totam cōmouit ciuitatem vel locum. l. diſt. incapite. et. xxvj. q. vj. c. fi. Et inter alia peccata proquibꝰ indicenda eſt penitētia ſolennis eſt blaſfemia dei vel ſanctoꝝ publice ꝑpetrata: extra de male. c. ſtatuimus. Et glo. in. c. ij. de peni. et remiſ. li.vj. dicit huiuſmodi caſum de iure eſſe reſeruatuꝫepiſcopis. Et panor. in dicto. c. ſtatuimus. queritqn̄ dicatur qͥs publice blaſfemare. vt ſit locus diſpoſitioni dicto. c. ſtatuimus. Et Rn̄. ẜm Hoſt.ꝙ quādo blaſfemia eſt notoria de iure: vt qꝛ conuictus veī confeſſus in iudicio vel facto: vt quiapublice palam pluribus aſtantibus blaſfemiamintulit extra de coh. cle. queſitū. Item dicitur publice quādo coram pluribus perſonis blaſfemauerit hoc referentibus poſtea epiſcopo. Et licꝫ aliqui velint reſtringere iſtum caſum eſſe epiſcopalēdumtaxat dum eſt blaſfemia notoria et cum hocꝙ referatur epiſcopo. al̓s non. hoc tamen totaliter videt̉ irrationabile: ⁊ nullo iure probatur. Etdoc. poſuerūt hoc cā exempli. Exempla aūt nō re-