Adoptioglo. in. l. ij. C. de pa. qui fi. diſ. dicit ꝙ noͣ. licꝫ fateat̉de facto vſurpatū contrariū. Bart. remittit ad. d.ca. ex reſcripto. Sed Panor. dicit. ꝙ iſti inferioresnon pn̄t iſtos obſides ꝓprie dare. vt ſic ꝑdant libertatem: qꝛ immutare ſtatum hoīs eſt ſolius principis. Et ſic quo ad clericos ⁊ monachos ſolus papa pōt eos dare obſides: vt ꝓprie ſortiant̉ nomenobſidum. Et nota ꝓ declaratione p̄dictorum vnūmenti cōmendandum ẜm Panor. in. d. c. accedēsde mente Bar. in. d. l. qui in carcerem. ꝙ nō dicit̉quis liberatus a vinculis: ſi cuſtoditur in publico.Et hoc facit contra practicam quorundam. Namſi detentus in carcere vult aliquem contractum facere: faciunt ip̄m extrahi de carceribus et cuſtodit̉ibi ꝑ familiam. nam certe iſte nō poteſt dici liberatus. vt in. d. c. accedens. ex quo. c. habet̉. vt nō ſufus. de quo viciat extra territorium ꝓduci. niſi ꝓducat̉ ad locuꝫſecurum. Vide etiaꝫ qd̓ notat Panor. in. c. domude ſe. nup. vbi dicit ꝙ exiſtens in carcere poteſt cōtrahere matrimonium. ⁊ tenet. exquo vis non infert̉ in matrimonio contrahēdo. Ex quo infert̉ ꝙſi matrimonium tenet: qd̓ requirit libertatem maximam. vt in. c. cum locum. de ſpō. ergo cōtractusncarceratū valcāt. Diin carcere geſti tenent. hoc tn̄ dictum limita. vt dicedens. de ꝓcictum eſt sͣ.Doptio eſt perſoneIIextranee in filiū: vel nepotem vel deinceps legitima aſſumptio. ẜm Ri. in. iiidi. xlij. arti. ij. q. j. Et ꝑ ꝑſonā extraneam intelligit̉oīs qui nō eſt in ptāte adoptantis. ſiue ſit de eiuscarnali cognatōe: ſiue nō. Et ꝑ filium intelligas filiam. ⁊ ꝑ nepotē. neptem. qꝛ tam maſculus qͣꝫ fernina pn̄t adoptari. Adoptio aūt eſt genus. et habetduas ſpēs .ſ. arrogationē. ⁊ adoptionē. Arrogatiofit de eo qui eſt ſui iuris: aucͣtate principis. ſed adoptio fit in ſpē de eo qui eſt alieni iuris. auctoritatemagiſtratus. vt. ff. de adop. l. j. ⁊ ad patrē arrogantato. vt in aut. b.tem tranſeunt oīa iura ſeu bona arrogati. ac etiamfilij ſui in eius ptāte efficiunt̉. ff. eo. l. ſi pater fa. Etquerit glo. ibi. Filius arrogatus vult ꝓ ſe ſibi retinere. an poſſit? ⁊ videt̉ ꝙ ſic. qꝛ in traditōne pactūqd̓ apponit̉ debet ſeruari. In cōtrariū facit autentica ingreſſi. de ſa. ſan. ec. Idem Bar. ibi.¶ Quero vtrum abſens vel diſſentiens poſſit arrogari? Rn̄. ꝙ nō. tex. eſt. ff. eo. l. neqꝫ. Neqꝫ etiaꝫadoptare. vel arrogare quis abſens pōt. nec etiā ꝑꝓcuratorē arrogare vel adoptare quis pōt. de hoceſt tex. ff. eo. l. poſt mortē. §. neqꝫ. Quare aūt hmōiarrogatio. vel adoptio nō poſſit fieri ꝑ ꝓcuratorē.vide Bar. in. l. galus. §. forſitan. ff. de li. et po. vbidicit ꝙ ea in quibꝰ ſolus ꝯſenſſus requirit̉. pn̄t fieri ꝑ ꝓcuratorem. vt eſt in legitimatiōe. vbi ſufficitꝙ filius on̄dat voluntatem patri. nec eſt neceſſe ꝙpater ſit pn̄s. Item ex ꝑte filij nō requirit̉ ꝙ ſit preſens. ſed ſufficit ꝙ ratum habeat. vt in autentico.qui. mo. na. effi. ſui. §. naturales. ⁊. §. general̓r. colla. vij. qꝛ in legitimatōe pater nihil diſponit. ſꝫ principi vel habenti auctoritatē ab eo. diſponēti cōſentit. nō em̄ ipſe pater legitimat. ſed principis auctoritas. Secus eſt qn̄ pater ipſe diſponit. quia paterFo. XIIII.emancipat. vel abſoluit filium ⁊ iudex auctorizat.Item pater adoptat. Item dn̄s manumittit. Etex hoc pōt colligi determinatio illius. q. An filiatōſpūalis. ſiue cōpaternitas poſſit cōtrahi ꝑ ꝓcuratorem? ⁊ videt̉ ꝙ nō. qꝛ ipſe pater ſpūalis aliquiddiſponit. ⁊ aliquid agit. nō ſimpl̓r cōſentit ergo requirit̉ pn̄tia ſua. vt. l. poſt mortem. de adop. Et itadicunt canoniſte. hec Bar.An aūt in adoptōe requirat̉ cōſenſus ꝓpinquorum. Dic ꝙ in arrogatōe voluntas arrogatoris requirit̉. ⁊ illius qui debet arrogari. In adoptōe aūtrequirit̉ voluntas adoptantis. eius qui ac optat̉.⁊ patris ſui. ⁊ nō aliorum cōſanguineorum. Et ſicvoluntas eius requirit̉. qui loco patris eſſe debet.ff. eo. in adoptionibꝰ. Idem Bar. ibi. Et emācipatio ⁊ adoptio q̄ de voluntaria iuriſditiōe ſunt. pn̄tfieri quocunqꝫ loco. dum tn̄ idoneo. ff. eo. emancipare. Item magiſtratus p̄t filios ſuos corā ſe emācipare. ff. eo. ſi conſul. Et ꝑ idē iudex donando poſſet corā ſe inſinuare licet cauſe cognitionē requiratſicut emancipatio. vt dicit Bar. in. d. l. ſi cōſul.¶ Adoptare pōt pater fa. qui ſui iuris eſt. ⁊ qui generare pōt. qm̄ qui generare nō pōt. ꝓpter impedimentum naturale nō poterit adoptare. Secus ſieſſet ꝓpter impedimentū accidentale. vt ſpado. ſiue gladio caſtratus. Item mulier adoptare nō p̄tniſi in ſolacium amiſſoꝝ liberorū. hoc ei a principecōcedat̉. Item nec filiuſfa. Item nec minor. lx. annis. ff. eo. l. ſi pater fa. niſi ex aliqua neceſſaria cā. qꝛante illud tp̄s debet vacare generationi naturali.portet etiā ẜm Ri. ꝙ adoptans plena pubertate p̄cedat adoptatum .ſ. xviij. annis. Idē Panor.in. c. j. de cogna. le. Et ex p̄dictis pōt patere dr̄ia inter arrogationē. ⁊ adoptionē. Et differunt in quatuor. Primo. qꝛ arrogat̉ qui eſt ſui iuris. adoptat̉v̓o qͥ eſt alieni. Scd̓o qꝛ arrogatus tranſit in ptātēarrogantis. adoptatus v̓o nō trāſit in ptātem adoptantis. Tercio. qꝛ arrogatio non fit niſi auctoritate principis. Adoptio aūt fit ꝑ quemlibet magiſtratum. Et hec dr̄ie habent̉ inſti. de adop. ⁊ in. d.c. j. in glo. Quarto differūt. qꝛ arrogatus habet deneceſſitate legitimam in bonis arrogatoris. vndeſiue eum emacipet. ſiue decedat. debet ei relinquere legitimam. Adoptatus v̓o non habet legitimāin bonis adoptantis. vnde nō habet ei aliquid relinquere. Si tn̄ ab inteſtato moriat̉. ſuccedit ei adoꝑtatus.Utrum aūt legittima q̄ debet̉ arrogato. ſit quarta oīm bonorum? Glo. in. l. ſi arrogator. ff. eo. dicitꝙ non. ſed eſt quarta eorum q̄ habiturus eſſet abinteſtato. vt in naturali quē pater vult exheredare. vt. ff. de inoffi. teſt. l. papinianus. §. qm̄. IdemBar. ibi.An aūt iſta quarta ſit augmentata ꝑ autenticūde tri. ⁊ ſe. ſicut in naturalibꝰ liberis? Bart. in. d. l.ſi arrogator dicit. ꝙ non. ⁊ de hoc eſt glo. ẜm eumin dicto autentico. Et ex p̄dictis patet quid dicendum de eo qui in domo ſua. vel etiaꝫ corā aliquibꝰaliquē recipit in filiuꝫ. vel filiā? Et dic ẜm Panor.in. d. c. j. ꝙ nulla eſt adoptio. Et de p̄dictis extantverſus. Arrogo qui ſuus eſt. ⁊ habet meus eſſe ne