ꝓdere non tenet̉. vn̄ pōt obligari ex hoc ꝙ ſuo ſecreto cōmittunt̉. ⁊ tunc nullo mō tenetur ea prodere etiā ex p̄cepto ſuꝑioris: qꝛ ſecretū ſeruare ē deiure naturali. nihil aut pōt precipi homini ꝯtra idqd̓ eſt de iure naturali. quo ad hoc vltimuꝫ aliquitenent contrariū.Qūo aūt fieri debeat accuſatio? Dic pͥmo ꝙ dꝫfieri ī ſcriptis. ij. q. vlti. qͥ crimē. ſed hoc nō ē ſemꝑneceſſariū. puta in leui crimīe. Itē in notorijs: qͥain hmōi nec accuſator requirit̉ de accu. euidentia.Secꝰ in nō notorijs etiā ſi manifeſta ſint. xj. q. iij.eoꝝ. Itē dꝫ accuſatio fieri cū inſcriptiōe .i. ꝙ accuſator debet ſe ad penā talionis obligare. ij. q. vlti.quiſqͥs. tn̄ et ſi accuſator nō inſcribat ex natura tn̄accuſatōnis huiuſmodi pena calūnie venit. C. deaccu. l. fi. Excipiūt̉ tamē quidā caſus. vt in leui crimine. Item in crimīe apoſtaſie. Item cū maritusaccuſabat vxorē de adulterio. ⁊ huiuſmodi. Nota tamen ſingulare dictū Bar. in. l. ij. C. ſi ſer. velliber. li. x. ꝙ ſi qͥs accuſat publice infamatū: ⁊ deficit in ꝓbatione nō debet puniri pena talionis vl̓calūnie: qꝛ excuſat̉ ꝓpter infamiā p̄cedentē. qd̓ eſtmēti ꝯmēdādū ẜm panor. ī. c. cū ꝯtīgat. d̓ reſcrip.vbi etiā dicit ꝙ fama inducit iuſtā credulitatē. vn̄habens iuſtam noticiā ex fama. dicit̉ habere ex ꝓbabili cauſa. Et idem ſentit glo. in. c. inquiſitioni.de ſentē. excō.Ecuſatus. vtꝝ accuſatꝰ peccetmortalit̓ negādo veritatē ī iudicio? Dicꝓut habet̉ ꝑ tho. ſcd̓a ſcd̓e. q. lxix. ꝙ accuſatus tenet̉ iudici veritatē exponere. quā ab eoẜm formā iurꝭ exigit. Et ideo ſi ꝯfiteri noluerit vl̓mēdaciter negauerit: peccat mortaliter. Si v̓o iudex exquirat qd̓ nō pōt ẜꝫ ordinē iurꝭ. nō tenet̉ eiaccuſatꝰ rn̄dere: ſꝫ pōt ꝑ appellationē. vel aliter licite ſubterfugere. mēdaciū tn̄ dicere nō licet. ⁊ vide nota. ꝑ hen. de gā. quodlibeto. viij. vbi dicit. ꝙquāto homo tenet magis ſeip̄m diligere ex charitate qͣꝫ ꝓximū tanto magis debet circa ſeip̄m oꝑacharitatis exercere. Nūc aūt opus charitatꝭ ſummū homīs erga ꝓximū eſt. cū peccatū eiꝰ occultūeſt. eū ad correctionē occultā exhortari. nullo aūtmō peccatū eiꝰ publicare ne tā ſit ꝓditor crimīs:qͣꝫ corrector. multo gͦ magis non pōt eſſe ſuipſiusꝓditor ſed corrector. Si gͦ hꝫ peccatū occultū ſolꝰdꝫ ſe corrigere qꝛ ꝯͣ charitatē ē crimē ſuum ꝓdere.etiā ꝯͣ charitatē ē ab homīe petere qd̓ eſt ꝯͣ ipſamcharitatē facere. Petere gͦ a ſubdito ſiue cuꝫ iuramēto ſiue nō. vt in aꝑto ꝯfiteat̉ crimē ſuū occultūſi nō ſit ꝯͣ ip̄m ſuꝑ facto ſuo infamia vl̓ ſuſpitio talis vt ꝯͣ ip̄m ꝑ inqͥſitionē opus ſit ꝓcedere. ē ꝯtracharitatē. Et id̓o ī iſto caſu nō tenet̉ ei obedire qꝛpreceptū dei in hoc obuiat. vn̄ cū illicitum ſit face̓ſub iuramēto qd̓ nō licet facere oīno ſine iuramēto. Ideo ſi prelatus petat cuꝫ iuramento vt dicatde eo ſubditus veritatē quā nouit. nō debet ei inhoc obedire. neqꝫ ſe ad tale iuramentū aſtringerevlterius ſi aſtringat ip̄m generali iuramēto ad dicendū veritatem ſuꝑ interrogatis. ⁊ poſtea petatſpecialiter ſibi dici veritatem caſus p̄dicti. dico ꝙAccuſatusnō tenet̉ ei reſpondere qꝛ iuramentū generale nōintelligit̉ niſi de licitis q̄ iurans ſine offenſa dei facere poteſt. ⁊ que ille cui iuratur debꝫ ⁊ poteſt ſinepeccato petere. hec ibi.An liceat accuſato ⁊ ad mortē ꝯdemnato ſe defendere vel fugere. Dic ẜm Tho. ſcd̓a ſcd̓e. q. lxix.ꝙ ſi damnatus fuit iuſte. nō licet ei ſe defendere.Si v̓o iniuſte. tale iudicium ſimile eſt violentie latronū. Et id̓o ī tali caſu licet reſiſtere principibusmalis. Accuſato aūt cuilibet fugere licet. qꝛ ⁊ ſi nōliceat reſiſtere. nō tn̄ tenet̉ facere illud. vnde morsſequat̉ .ſ. manere in loco vn̄ ducat̉ ad mortem. dehoc. jͣ. Incarceratus.An aūt ille qͥ iurauit redire ad carcerē teneaturredire. Dic ẜꝫ panor. in. c. ſi v̓o. de iureiur̄. ꝙ tenet̉obſeruare iuramentū. etiā ſi ſubſit ꝑiculū mortis.dūmō carcer non ſit iniurioſus. de quo vide glo.notabilem in cle. paſtoralis. de re iudi. in v̓. ꝑ violentiā. vbi ſic dicit. ꝑ hanc lr̄aꝫ videt̉ ꝙ ſi captiuꝰad penā vel ꝑiculū mortis relaxat̉ iuramento ſuode redeundo ad carcerē certa die. ſi mors erat iniurioſa. redire nō tenet̉. al̓s tenet̉.¶ An aūt ꝯtractꝰ initi ꝑ incarceratū valcāt. Dicẜm doc. ⁊ maxime panor. in. c. accedens. de ꝓcu.ꝙ aut qͥs eſt captiuus apud hoſtes. ⁊ tūc ille cumꝑdiderit libertatē. nō poteſt teſtari. neqꝫ aliquemactū vt liber homo facere. vt in. l. eius. ff. de teſta.⁊ in. l. diuus. ff. de iure fiſ. Aut eſt detentꝰ in carcere priuato. puta a latronibꝰ vel aliquo tyranno.⁊ tūc ſi aliquid agit cum ipſo tyrāno detētore. pōtpoſtmodū allegare metū. ⁊ facere actū reſcindi. vtin. l. qͥ in carcerē. ff. qd̓ me. cā. Sed cū alio ab ipſodetentore pōt ꝯtrahere. Itē poteſt in carcere teſtamentū facere. vt in. l. metū. §. ſed licet. ff. qd̓ me. cāAut eſt qͥs detentus in carcere publico ⁊ iuſte. Ettūc ſi eſt damnatꝰ pena capitali. nō pōt aliqͥd agetanqͣꝫ liber qꝛ eſt effectus ſeruus pene. ⁊ bona ſuaveniūt ad ſuccedentes ab inteſtato. vt in aut̓. bona damnatoꝝ. C. de bo. dā. vn̄ talis ad pias cauſas etiā nō poteſt diſponere. vt norabilit̓ dicit Io.an. in. c. ij. de vſu. li. vj. Aut nō eſt ſic damnatꝰ. ſꝫeſt in carcere detentus. Et tūc poteſt ꝯtrahere. etalios actus agere. vt in dicta. l. qui in carcerē. ⁊ tenet ibi Bar. et etiā cum illo: ad cuius petitionemdetinetur. Aut tenetur quis apud alios. vt obſes⁊ tunc ſi loquimur in obſide ꝓprie ſumpto. vt ī illoqui datur pro aliqua ſecuritate ab hoſtibus. ⁊ iſteperdit libertatem. vnde non poteſt aliquid diſponere vt liber. nec facere teſtamentuꝫ. ita loquiturl. obſides. ff. de teſta. Secus autem ſi vna ciuitasdat alteri ciuitati obſides. vel vnus nobilis alterinam illi non perdunt libertatem. nec poſſunt ſicdari. vt ſint proprie obſides. vt notat Bar. in dicta. l. obſides. et facit quod notat̉ in. c. ex reſcriptode iureiur̄. vbi habetur ẜm panor. ꝙ ab imꝑatore dari poſſunt ſuis hoſtibus ⁊ ecōtra. Et iſti obſides hoc caſu ſunt quaſi ſerui. Ideo nō poſſuntteſtari ſine licentia principis. vt in dicta. l. obſidesIdem puto de alijs principibus habentibus iura principis. ſeu ius indicendi bellum. et iſti ꝓpriedicuntur veri obſides. Ab alijs autē inferioribus