Druckschrift 
Canones Aurelii Augustini// iuxta triplice[m] qua[m] edidit re//gulam omni statui modu[m]// viuendi prestantes Iponensis episcopi sancte ecclesie doctoris precellentissimi : Hic Prelati. regendi copia[m] nanciscunt[ur], Subditi. suis curatis obseque[n]di debiturm prestare docent[ur], Mores accipiunt [Christ]i fideles vniuersi
Entstehung
Seite
LXXXVIv
Einzelbild herunterladen
 

ctici vocant. ceu filij ad patrē. diſcipuli admagiſtrum. Serui ad dn̄m ⁊ deniqꝫ ſubditoꝝ oīm ad ſuos prelatos ⁊ ſuperioresincludit. Nec nobis cōtradicit qd̓ beatꝰBern̄. ſuper cantica dicit. Acqͥeſcere deoparuꝫ eſt. niſi ſis ſubditus omni humanecreature propter deum. ſiue abbati tanqꝫp̄cellenti. ſiue prioribꝰ ab eo conſtitutis.Ego plus dico ſubdere paribꝰ. ſubdere ⁊minoribꝰ. ⁊ ſi vis in iuſticia eſſe perfectꝰvade ad minorem. defer inferiori. Minori te inclinato. Nāqꝫ ſuiipſius interpreseſt. cū dicit. propter deū. ⁊ cum adiecit. ſivis in iuſticia eſſe perfectus. Naꝫ propterhec duo conſtat ipſum de pͥmo obedientie genere loqui. Rurſus hoc limitateobedientie genꝰ bifariā eſſe dicimus. qm̄alia ſeruilis. alia filialis eſt. ⁊ vtrāqꝫ diuꝰapoſtolus Paulꝰ ad Colocēſes ſcribēsinnuit hiſce verbis. ſerui obedite per oīadominis carnalibus. qͦ ad primam. ⁊ rurſus. filij obedite parētibus ꝑ omnia. quoad ſcd̓am. Et hanc parens noſter Auguſtinꝰ nobis iubet ſeruandam. cū dicit. prpoſito tāqͣꝫ patri obediatur. Diſtat auteꝫhec ab illa. qm̄ hec libēter illa inuite. hecſimpliciter illa cū diſcuſſionibꝰ ⁊ querelis. hec hilariter. illa cū triſticia. hec velociter. illa pigre ⁊ negligent̓. hec veraciter.illa ficte. hec humilit̓. illa ſuperbe. hec infatigabiliter ⁊ perſeueranter vſqꝫ ad mortem operatur. illa ꝟo qͣꝫ cito ab opere ſegregatur. Ob eam rē Bernardus ait. perfectus obediens morā neſcit. nec mandatum ꝓcraſtinat. preparat aures auditui.oculos viſui. linguam voci. manū operi.pedes itineri. ⁊ ſic totū ſe colligit. vt ex toto mandatū adimpleat imꝑantis. Eqͣꝫqͣꝫ hec filialis obedientia his circūſtantijs ornata a ſubditis prelatis ſit exhibēda. nōnulli tn̄ caſus ſunt. in quibꝰ ſubditi eis obedire non tenent̉. Si quid videlꝫ contra deū mandent. qm̄ iuxta apoſtoloꝝ principis ſententiam. magis oportetobedire deo qͣꝫ hominibus. ſi quidem abeoꝝ poteſtate quis eximitur. eo pacto priuilegiati in multis epiſcopis parere nonobligant̉. Sed qͥd in maioris prelati derogationeꝫ iubeat̉. ceu in preſules vrbiūcōtra decreta maximoꝝ pontificum. autprouinciales contra inſtituta generaliuꝫaliquid edicerent. ſi qͥd impoſſibile iube-

rent. qm̄ ad impoſſibile nemo tenet̉ vnqͣꝫ.Si quid contra ſue regule ꝓfeſſionē madarent. ſi quid ad illam īpertinens preciperent. niſi vel probāde obedientie. vel exercende patientie. vel euitādi ocij. vel alicuiꝰ emergentis neceſſitatis gratia id iuberent. Sane igit̉ preceptor noſter indefinite obediatur. ⁊ nō generaliter in oībus. inquit. vt intelligat̉. in his ſolū obediendum eſſe prelatis. que regulariter adſubditoꝝ pertinent ſtatu. propterea in p̄clariſſimo de obedientia ſermone nobiscauendū ⁊ diligenter. aduertendum eſſeait. quo videlicet pacto obediamꝰ. Quoniā in ipſa pōt latere fel draconis ſubſpecie mellis. lupꝰ ſub pelle ouina. Etenī inpotu dulci ſepe venenuꝫ latitat. ⁊ in ollamors ſepe ponit̉. Attēdat igitur qui precipit. ⁊ qui obedire intendit. ꝙ obediētiaſit honeſta ⁊ omni diſcretione decorata.Nam ſi diſcretōe ornata nō fuerit crudelitas exiſtimanda eſt. Si honeſta nō fuerit nullatenꝰ obedire tenemur. Qd̓ enimdeū non diligamus. vel ꝙ deū odio habeamus. nūquid obedire debemꝰ. vel ip̄edeus hoc precipere poteſt. honeſta igiturfratres precipi debent. ⁊ iuſta. ꝙ ſi honeſta ⁊ iuſta non fuerit. nullatenꝰ obediredebemꝰ etiam ſi apoſtolꝰ hͦ nobis indicauerit. Tenete igit̉ inquit fratres mei. ⁊ incordibꝰ veſtris alligate. ꝙ obedientia ſine diſcretione caſſa eſt. ⁊ venit non ex ꝑte obedientis ſed precipientis. Et obedientia honeſtate priuata ſuperbia eſt. ⁊ venit ex parte vtriuſqꝫ ꝯſentientis ⁊ precipientis. ⁊ in die nouiſſimo pari pena puntientur. cuſtodite quid precipitis. cauete ⁊ponderate quid imponitis. Uerum quotienſcunqꝫ obedientia honeſta ⁊ iuſta nofuerit tociens ad irregularitatem ſe deueniſſe paſtores agnouerunt. Obediētiaigit̉ fratres tunc vera eſt ⁊ ſancta. tūc meritoria. quando decorata eſt diſcretione.honeſtate. iuſticia. ⁊ humilitate. Iſte em̄ſunt ſocie ſancte obedientie. Sine quibus omnis obedientia vana eſt ⁊ inutil̓.Nō minꝰ etiā qͥ obedit attēdere dꝫ. ſic̄ etiāAug. alibi ait. ꝙ ſi obīa de ſuo aliqͥd hēatmīma ē. Nā cū huiꝰ mūdi ſucceſſꝰ p̄cipitur cum locus ſuperior imperatur. Is qͥad percipienda hec obedit obedientie ſimul virtutes euacuat. Si ad hoc etiam

in