LXXXVIO.

tem in monͣaſterio conſtitutos. maximedirigitur. Etenim dilectionis maxima cauſa eſt ſimilitudo. Inde fit vt natura quadā ſibi ſimile vnūquodqꝫ amet.homo vtpote homineꝫ. leo leonem. ouisouem. Et ex his qui eiuſdem ſunt ſpecieiin complexione. moribus artibus. profeſſioneqꝫ ſimiliores inuicem magis ſe diligunt: ſed neſcio profecto inter quos maiorē. qͣꝫ inter eos. qui in eodē degunt monaſterio poſſimus excogitare ſimilitudinem. qͣꝫ vnius ſunt ſpeciei. vnius ꝓfeſſionis. vniꝰ voti. vnius habitꝰ. vnius menſevnius cohabitationis ob eundem finem.vni patri. vniqꝫ dn̄o deſeruientes. ꝙ ſiad eos etiam parem ſimilitudinem ꝓpterpares conditiones. qui vni dn̄o tēporali ſeruiunt. quiſpiam referat. Interligantnon omnes eos eiſdē eſſe votis aſtrictosne intelligant ab eiſdem non eundem intendi finem. neqꝫ ab eodem ſpiritu moueri. Multū itaqꝫ inter ſe ſimilitudines iſtedifferant. neceſſe eſt. etiam ſi eorundē oēseſſent nati parentum. qm̄ nulla magis ſibiipſis ſimilia ſunt. qͣꝫ que eodē potiuntur fine. Et qm̄ ex dilectiōe vera orit̉ obedientia. iō poſt dilectionis mandatū annectit obedientie preceptū dicens.Textꝰ qͥnquageſimuſquintꝰ AuguſtinꝰRepoſito tāqͣꝫ pr̄i obediat̉. multo magis preſbytero qui oīm veſtrum curā gerit.Cōmentū qͥnqͣgeſimūq̄ntū AmbroſiusIue priores. ſiue qͦuis alio nūcupent̉ noīe. qui alijs preſunt. prepoſiti ſunt. vn̄ ⁊ a p̄ponendo p̄poſiti nomē aſſumptū eſt. pb̓r autē grece latine ſenior interptat̉. vn̄ ſiue enī ep̄s ſiueabbas. ſiue generalis. ſpeciali nominetur vocabulo. qͥ pͥmatū in religione tenetille ꝓfecto pb̓r. hoc ē ſenior ē. ſenior auteꝫd̓r nō ab etate. ſed ab ipſa prudētia qͣ pollere pb̓r p̄ ceteris dꝫ. cani enim ſūt ſenſushoīm. ⁊ ſenectꝰ vita īmaculata. Proindebn̄ eiꝰ aſſignāt ethimologiā. qͥ dicunt pb̓r.i. preſtans bonū iter vel p̄bēs ceteris iter

in bn̄ ac beate viuēdo. prepoſito igit̉ hͦ eſtpͥori locali tanqͣꝫ pr̄i. Multo magis pb̓rohoc ē generali pͥori qͥ oīm vr̄m curam gerit obediat̉. nā qͦ maior prelatus ē. eo maior eſt ei preſtanda obediētia. Idcirco romano pontifici qm̄ oīs ptātis. ⁊ qͦ ad oīa⁊ qͦ ad oēs hꝫ plenitudinē in oībus iuſſisqͥlibet tā religioſus. qͣꝫ ſecularis obediretenet̉. ceteris autē p̄latis. qm̄ ſpālem hn̄tptātē. ſpāliter parendū eſt. hinc prioribuslocalibꝰ ꝯuentuales. ꝓuincialibꝰ ſue ꝓuincie frēs. dūtaxat obtꝑare tenent̉. Generali aūt qm̄ oīm ſue religionis fratrū curaꝫgerit. oēs ei eiuſdem religionis frēs obediant. neceſſe ē. Qui autē ſecꝰ faciūt a vera ꝓculdubio religione diſcedūt. Obedientie aūt duplex ē genꝰ. Alterū ſimpliciter ꝑfectū. Alteꝝ ꝑfectū in genere. primuꝫqͥdē nullū actū excludit obediētie. nulliſqꝫ termīs claudit̉. De qͦ diuꝰ Bern̄. ait. ꝑfecta obediētia neſcit legē termīs nō artatur. nec cōtenta anguſtijs ꝓfeſſionis largiori volūtate fert̉ in latitudinē caritatis⁊ oē ad qd̓ iungit̉ ſpontaneo vigore liberalis alacriſqꝫ aī nō conſiderās in infinitā libertatē extendit̉. Alteꝝ lꝫ bonū ⁊ ꝑfectū ſit tn̄ limitatū. qm̄ ad ea dūtaxat ſe extendit. q̄ certis regulis. certis ꝓfeſſionibꝰcertiſqꝫ continet̉ finibus. etenī qͦ tꝑe. qͥbus in rebꝰ. qͦ ordine. quibꝰ ꝑſonis. qͦ vefine ꝑendū eſt decernit. parens qͥdē nr̄. inhac ſua regula nō ad primū. ſed ad alterūnos obligat genꝰ. ob eam cām de p̄poſito ac pb̓ro ſolū fecit mentionē. Nullꝰ enīreligioſus qͣꝫtūcūqꝫ perfectꝰ alijs. ſuis qͣꝫſuꝑioribꝰ obedire tenet̉. hinc apl̓s Paulus ad Hebreos ſcribens ait. Obeditep̄poſitis vr̄is. hoc ē his qui vobis preferutur. accuratiſſime inqͥt vr̄is. qm̄ ab alioruꝫquibus non ſubijcimur preceptis nos exemptos eſſe ipſo iure voluit. Illud auteꝫquod diuus Benedictus in regula poſuit. obedientia bonum non ſolum abbatiexhibendum eſt ab omnibus. ſed etiam ſibi inuicem obediant fratres. non ad preceptum. ſed ad conſilium eſt referendumnec obedientia proprie. ſed quoddam potius mutuum obſequiū eſt appellanduꝫnāqꝫ iuſticia ordinata non ſuperiores inferioribus. non equales equalibus. ſed īferiores ſuꝑioribꝰ ꝑere iubet. Obediētiaenī relatione. quā ſuppoſitiones dyale-

h

S