Fo.C XR
Cōmentarij Ambroſij Choriolani generalis Auguſtin̄. in primā regulam ſancti Auguſtini.Oſtqua beatus Auguſtinꝰ lacrimisſue ſanctiſſime genitricisMonice predicatiōibꝰ diui preſulis Mediolanen.Ambroſij ⁊ ſeruoꝝ dei. Simpliciani Ligurien̄. atqꝫ ſuoꝝ fratrū exemplo. relictismanicheoꝝ erroribus ad xp̄i fidē eſt conu̓ſus ⁊ ſacro ſancti baptiſmatis fonte anno etatis ſue trigeſimo renatus. ſic xp̄i caritas cor eiꝰ vulnerauit. vt non modo catholicus xp̄ianꝰ factus eſt. ſed oī terrenafelicitate contēpta a p̄fatis viris ſanctiſſimis Ambroſio ⁊ Simpliciano nigra cuculla indutus zona pellicea cinctꝰ factusē ſeruus dei. ⁊ cum Simpliciano ⁊ ſuisfratribꝰ in monaſterio. qd̓. ceu in preclariſſimo libro ſuarū confeſſionū meminit.extra menia ciuitatis Mediolani plenuꝫmultis bonis fratribꝰ ſitu erat in obedientia. pauꝑtate caſtitate. in explicabiliqꝫſanctimonia. ſicut Sigibertꝰ ad Hacedoniū ſcribens ſe vidiſſe ⁊ oculata fide ꝓbaſſe aſtruit fere per annuꝫ cum dimidiomanſit ⁊ vixit. ⁊ qm̄ erant quaſi in libertate viuentes qͣꝫqꝫ ꝓbatiſſimi atqꝫ perfecti eſſent viri ex p̄cepto tanti patris Simpliciani pͥmo inter eos quēadmodū Sigibertꝰ in eadeꝫ inquit epl̓a. Auguſtinꝰinſtituit. vt vitam apl̓icam oēs pariter tenerent. ⁊ nihil inter eos propriū diceret̉.tandem eiꝰ ſancta expoſtulante parentein Aphricā īmeare ꝓpoſuit. Et acceptalicentia ⁊ bn̄dictione a ſctō antiſtite Ambroſio cū fletu ⁊ plāctu. a beato Simpliciano petijt vt ei aliquot ex ſuis fratribꝰcōdonaret. vt vna cū illis in Aphrica erigeret mōaſteriū. ⁊ in ſancto propoſito heremitane cenobiteqꝫ religionis in illo famularentur altiſſimo. Un̄ in ſermonede tribus generibꝰ monachoꝝ. qui incipit. Vt nobis ꝑ litteras. ita inqͥt. Ut nobis per lr̄as declarauit ſanctꝰ pater Hieronymꝰ tria fuerūt in egypto genera monachoꝝ. quoꝝ duo optima ſunt tertiū oīnō tepidum. ⁊ oī affectu vitandum. Que
ſunt illa duo. que optima predicant̉ niſiheremitarum atqꝫ cenobitaꝝ genus ⁊ ordo quoꝝ vita clariſſima. ⁊ ſancta congregatio tꝑe predicationis apl̓ice ſūpſit exordium. Iſti ſunt illi viri ꝑfecti. quibusfrequēter adheſi tꝑe erroꝝ meoꝝ. per qͦsetiam illuminari merui. quoꝝ etiam ſanctitatis famā ad aures meas perueniēsbadtizari nō diſtuli. ⁊ pia matre me inſtigante apud Mediolanū. vt ad patriamremeare. eos habere in viſceribꝰ caritatis⁊ cū eis pariter viuere volui. propter qd̓ad virum illū Simplicianū qͥ a iuuentute deuotiſſime deo vixerat in oī caritate.ꝑrexi deprecans cū fletu ⁊ gemitu. vt mihi quoſdam de ſuis fratribꝰ donaret. Etdonauit eos mihi paterne. quare paterne eos mihi dōauit. qꝛ ſciebat me monaſteriū in Aphrica edificare. ⁊ aſſumptismecū Anaſtaſio. Fabiano. Seuero. Ficolao. dorotheo. Iſaac. Nicoſtrato. Paulo. Cyrillo. Stephano. Iacobo. ⁊ Uitale pauperculo. qui pecunie ſacculū apudMediolanū inuenit. ⁊ non rapuit. de qͦſermonē iam fecimꝰ. qꝛ inuenit ⁊ nō rapuit. nec poſt aurū abire voluit. Igitur iſtismecum aſſumptis imitari cupiebā cū cariſſimis meis amicis. Enodio. Alipio. ⁊Pontiano. qui diu mecū fuerunt. ⁊ cū ceteris duodecim. qͦs nuper aſſumpſeramillos quoꝝ famā etiam ſanctꝰ pb̓r Hieronymꝰ mihi deſcripſerat. ⁊ in ẜmone deobſeruantia clericoꝝ. qͥ incipit. audiſtis īmenſa fratres cariſſimi ait. attendatis fratres. ⁊ vos in patrem veſtrū: nā primo vocatus ſum excelſus ph̓s. eram enim interoēs magnos noīatiſſimꝰ. ⁊ liberalium artiū ſagaciſſimus indagator. excelſus inquam erā celſitudine ſcīe. que inflat. noncaritatis que edificat. nā cedrum odoriferū vocabāt me Romani principes folij abundantē. ſed nō habebam fructū. excelſus eram ⁊ impiꝰ ſuper oēs coctaneosmeos. Elatus ⁊ ſuꝑexaltatꝰ ſuper cedroslibani. ⁊ acceſſit ad me mater pietate plena. predicatio ſancti viri ep̄i. vita ⁊ exempla ſanctoꝝ patrum Pauli. Anthonij. ⁊Simpliciani. ⁊ cū his omnibus vox dn̄iconfringētis cedros cōminuit cedrus libani abhoſtia preparata ad victimaꝫ inodorem ſuauitatis. ⁊ ſic factus ſum paterexcelſus. Deinde ad Aphricā veni. mecū
t 2