totis viribus animatiſqꝫ mentibus in auxilium opēqꝫ accerſire perſuadeo. quoniānec vereor. vt ſicut eius tempore ab omnium hereticorum iaculis eccleſiam eripuit. Sic hiſce temporibus ſummꝰ ⁊ immortalis deus orationibus ⁊ innumerismeritis eius ab omni turcorum ⁊ infidelium atrocitate eam eximere dignabitur.Ieſu pijſſimo preſtante qui verax eſt ⁊ pientiſſimus chriſtianorum defenſor Amē.

Sermo eiuſdē magiſtri Ambroſij choriolani. In quo quidem oſtendit. ꝙ Auguſtinus eſt imago trinitatis.

Sermo eiuſdē magiſtri Ambroſij choriolani. In quo quidem oſtendit. ꝙ Auguſtinus eſt imago trinitatis.Uoniam nonnulli quauis de cauſa neſcioconcitati. Auguſtinū vt meain oratione diſſerui. Trinitatis imaginem nullo pactodici poſſe retulere. ne quid abſurde aut erronee dixiſſe videar. meum in apertū ducere animum preſenti ſermone decreui.quem non vt pertinaciter aliquid aſſerere quod abſonuꝫ videatur inſtitui. ſed vtindagata veritas eluceſcat. hoc ſcribendiopus ſuſcepi. in quo imaginis quidditatem ⁊ noticiam primū indagabo. Subinde nonnulla tranſigere ac probare geſtiāPoſtremo quaſdam pro viribus ambigͣuitates diſſoluam. Oſtendens nō Auguſtinum ſolum. qui tam aperte tāqꝫ dilucide indiuiſibilem illam trinitatem. invnica ⁊ ineffabili eſſentia cōſiſtere aꝑuit.verumētiam quamlibet dei creaturam ratione preditam eatenus poſſe nuncupari. Ubi fi quid quod aures minus dominatiōis tue demulceat reperies illud tueingenti peritie corrigenduꝫ offero. quodtanto ago libentius. quanto non dubitovehementius. ſumma cum caritate meuꝫaffectas honorem.

Uo quippe ſunt in homine quid bus ad indiuiſibilis eterneqꝫ trinitatis noticiam proficiſcimur. qͦrum veſtigium alteꝝ. alterūqꝫ imaginemſacri doctores appellare conſueuerunt.Hoc nempe. ceu a ſapiētiſſimo Salomone didicimus in numero. pondere. ⁊ menſura conſiſtit. aut in rei pͥncipij. medij. atqꝫ finis diſtinctione. vt quidē ſenſere philoſophi. Nonnulli ex ſpecie. figure. ⁊ ordine cōſtitui opinati ſunt. Alij ꝟo in vnitate veritate ⁊ bonitate cōſiſtere exiſtimātes. patri tanqꝫ vno primo principio exquo ſunt omnia. Unitatem filio ceu ſapientie prime. quā ſolā ſcire cōtingit veritatem. paraclyto ꝟo ſpirituiſancto. quoniācariſmatum dona ab eius miſſione manant. bonitatem velut appropriata quedam contribuere. at vero imaginem diſcretam ⁊ vnicam quandam ſimilitudineꝫ⁊ rei ad rem coexigentiam eſſe aiunt. quāſimpliciter minime ſuſcipiunt. ſed eam dirimentes aliam magis. aliam vero minꝰperfectam eſſe dicunt. quā magis ac omni ex parte fatentur eſſe perfecta bis premunitam eſſe conditionibus diffiniunt.Qd̓ in natura ſit ītellectuali. qd̓ in eo ſitquod ex altero ſit natura profectum. Qvnum alteri ſimile ſit ⁊ conforme. Quodvtrūqꝫ vnam eadēqꝫ perfectionē ⁊ eſſentiam obtineat. Quod ẜm ſpeciem ipſumrep̄ſentet imaginatum. ⁊ eo quidem vſqꝫvt hec illud omniphariaꝫ imitetur. Vincpleriqꝫ imaginem ab ipſa imitatione ſumpſiſſe nomen ferunt. quoniam eam īmaginatum in oībus imitari oporteat. Hocmodo ſi quis imaginem ſumat. recte ſentit dei ſolum filium patris imaginem nucupando. Ipſe nāqꝫ ſolus eſt. qui cū ſimplex. ⁊ intellectus fumma puritate nitensac natura ex patre genitus. vnius eiuſdēqꝫ ſubſtantie ⁊ eſſentie perſiſtens. ei proſus coomnipotens eſt ⁊ coequalis. Altero quidem modo imago ſumitur. cumnec tot circumſtipata conditionibus vnitatem nature. perfectionum equalitatemNaturalem originem ⁊ vim omnimodadeſignandi repellit. in natura tamen intellettuali ſimilitudo q̄dam exiſtēs. Ipſaquoquo modo perſonalia indicat ⁊ repreſentat. ſic non ſolum homines. quin modo quodam excellentiori angelos ad dei

n