FoLXX.

ſe cauſa dignoſcitur. Prima quidemne ad animi perturbationem murmurationemue maximum vt oſtendimus peccatum concitent. irritentqꝫ poſtulantes. Secunda ne propter conferendi dilationem. indigenti occaſionem inferant egritudinis. Nanqꝫ facile ē propterrerū neceſſariarū carentiam quēpiā in malam incidere valitudinem. vn̄ Gelido imminēte tꝑe nudi aut male induti in pleureſim. colycā. yliacam. in aliaſqꝫ acerbiſſimas paſſiōes facillime labunt̉. Et rurſusſi que ad medelas ſpectāt dare differant.nō infirmitatis ſolū. ſed etiā mortis poſſent eſſe occaſio. ⁊ eo pacto nō neceſſitudinis exhibitores. ſed vite ſuoꝝ fratrū eſſent extinctores. ſicqꝫ apud dei maieſtatērei fierēt eterni cruciatus. Tertia ne publica caritas detrimentū patiat̉ ⁊ in priuatā quandam vertat̉ inhumanitatē. Rerū enim cuſtodes publici mīſtri ſunt. Bona auteꝫ rei publice ꝓut mēbris ſuis opꝰfuerit diſtribui debent. al̓s ⁊ ipſa patiat̉.neceſſe eſt. Quid enim eſt aliud. vt Scipionis verbo vtar. res publica niſi res populi. Et quid populus niſi ciuiū congeries. pereant ciues. populus perit. ꝯereatpopulus. perit res publica. Cui ergo mēbra offendunt. ⁊ corpꝰ offendant. opꝰ eſtErgo qui bonorū monaſterij inhumanꝰſeuuſqꝫ diſtributor extiterit. publicā caritatem ledit ⁊ monaſteriū ledit. qm̄ membra corporis ledit. Meritū iter amittit officij ⁊ culpam ſibi vendicat crudelitatis.Quarta ne torpore mentis damnent̉.Qui enī dare differūt. que neceſſaria ſūtpoſcentibus. aut odio. aut ſegnitie ſeu dilectionis tepiditate. differūt. Utrūqꝫ enīmalū eſt. vtrūqꝫ euitandum. vtrūqꝫ crimēdeteſtandū. nā alterū eſt vt noceant. alterum vt nō ꝓficiant. Quare ſtudeāt frībſuis congruis temporibꝰ neceſſaria miniſtrare. Et id quidē ſine murmure. ſine triſticia. ſine dilatiōe. ſine coactione. ſed cūgaudio magno. libēter atqꝫ hilariter. qm̄hllarē datorem diligit deus. Ad oēm autē rectam ⁊ ſalutiferam diſtributionē faciendam. quatuor oīno ſunt p̄cepta ſeruanda. Primū quidem vt caritas finis ſit. etcardo diſtributōis. Alterū vt in miniſtronulla ſit perſonarū acceptio. ſed vnicuiqꝫꝓut ⁊ quando opꝰ eſt. ꝑſone qualitate. et

neceſſitate mēſura pēſata diſtribuit. Tertiū vt hilariter. iocude ⁊ ameniſſimis verbis ꝯferat. que largiri debet. ſepenumeroenī plus dulce delectat verbū. qͣꝫ affluēsſatiet datū. Cuartū reſiſtendi virtꝰ. vt patiēs ⁊ conſtans ſit in diſtribuendarū reꝝlaboribꝰ. ⁊ petētiū importunitate. vt ei adſalutē. nō ad cremiū ſit diſpenſandi miniſterium. Ipſi etiā ecōtra qui poſcūt modeſte ſe gerāt. nō plus petant qͣꝫ opꝰ ſit. ⁊cum exigua ſit neceſſitas. nō illam amplificent. Cum poſtulant. mel ferāt in ore.dulcia verba. amena colloquia. humilemcōpoſitū. diſcretūqꝫ habeant in poſtulando ſermonē. Et deniqꝫ totis viribꝰ conētur nō irritare. ſed ipſum eis beniuolumatqꝫ munificū reqͥdere largitorem.Textꝰ quinqͣgeſimuſſecundꝰ AuguſtinꝰItes autem nullas habeatꝭ. autqꝫ celerrime finiatꝭ. ne ira creſcatin odium. ⁊ trabem faciat de feſtuca. ⁊ animam faciat homicidaꝫ. ſic enīlegitis. qui odit fratrem ſuū homīcida eſtCōmentū qͥnqͣgeſimūſcd̓m AmbroſiusIaboli opera habere nullatenusdebemus. At ꝟo ipſe litis ⁊ diſI1cordie eſt auctor. ipſe diuiſiones⁊ prelium cōmiſit in celo. ipſe in corde hominum diſcordiā ſeminat. ipſe rixas contentiones ⁊ zizanias inter fratres īmittit. Qui ergo lites ⁊ diſcordias amat earum auctorem diabolum tāqꝫ patrem veneratur. ipſa veritate teſtante. que ait. eiꝰfilij eſtis cuius opera facitis. Si ergo talem patrem fratres mei fugere volumus.diſſenſiones ⁊ lites fugiamus. Meliꝰ eſtenim. vt doctor inquit Ambroſius. emigrare cum gratia. qͣꝫ cohabitare cum diſcordia. Melius eſt ſine lite abire. qͣꝫ cumiurgio reſidere. Deus enim pacem amat.Ideo pſalmiſta inquit. Factus eſt in pace locus eiꝰ. Unionem iubet. Ideo chriſtus ait. Qui non eſt mecum contra me ē⁊ rurſus. Vbi ſunt duo vel tres cōgregati in noīe meo in medio eoꝝ ſū ego. Dilectionē mādat. Iō ad diſcipl̓os dixit. In