Fo.LXX

durior nempe ſaxo. qui ad proximi neceſſitati occurrendum pro tanto non flectat̉remuneratore. Iure igitur idem preceptor noſter caritatis officia tam crebro nobis repetit. Iure tam aperte. tamqꝫ ſerioſe illa iubet impendi. Iure egrotantiumcuram. ſiue pro ipſa curanda infirmitate.ſiue pro debilitate poſt egritudinem tollenda vni alicui determinate iniungendāprecepit ne de his que opus ſunt ex communis cure negligētia aliqua accidat infirmis neceſſitas. Sed is. quem ad ſeruiendum infirmis duxerit prelatus eligendum deum timeat. vt tante diuine remunerationis capax ſit. neceſſe eſt. alioquinnec debitam egrotis adhibebit curaꝫ. nectam perfectum eum delectabit opꝰ Telis quippe ſeruitor debet eſſe infirmorū.vt que facit non hominibus. ſed illi facere firmiter credat. qui dicet. quod vni exiſtis minimis meis feciſtis mihi feciſtis.Ipſe enim in iudicio dicturus eſt. Infirmus fui. ⁊ viſitaſtis me. Exuriui. ⁊ dediſtis mihi cibum. Sitiui. ⁊ dediſtis mihipotum. Facite igitur obſecro fratres meimiſericordīas in hoc ſeculo. que deleantpeccata. ⁊ vobis in die ſuccurrant iudicij. cum nobis tempus adeſt. Et in noſtra conſiſtit poteſtate bona opera faciamus cum enim bene operandi tempꝰ trāſierit. non niſi recipiendi ſupererit. Et idvnuſquiſqꝫ recipiet. quod hic pie. vel impie geſſerit. Ferāt igitur equo animo fortiores infirmorum egritudinem. non eosterreat labor. non egrotantium importunitas. non fetores. non putredines. nongemitus. non clamores. non demum quecunqꝫ ſeruiendi incōmoditates a tam bonō ſalutiferoqꝫ retrahant miniſterio. Tēporalis quidem erit labor. premium autēerit eternum. Nec illa precioſa regali.imperiali poterimus veſte ornari: Si fugiemꝰ his laboribus angariari. Ipſe em̄celeſtis imperator per apoſtolum ſuuꝫ dixit. Nemo coronabitur. niſi qui legittimecertauerit. Ipſe per eius doctorem. ⁊ vicarij ſui ſucceſſorem inquit. Ad magna p̄mia perueniri non poteſt. niſi ꝑ magnoslabores. Tales etiam ſint. qui cellarioqui veſtibus qui codicibus. quiqꝫ ⁊ alijsdiſtribuendis rebus preponuntur. vt ſine murmure ſeruiant fratribus ſuis. ipſi

enim non dn̄i. ſed miniſtri. nō rerum retētores ſed diſpenſatores. non peculiares.ſed econonici ſunt exhibitores. ad qͦs ſpectat hilariter. libenter. ac oportune diſtribuere vt de miniſterio eis cōmiſſo nō eternū ſupplicium. ſed ſempiternū reportentpremiū. Non igitur clament. non detrahant. nō dare differant. nō deniqꝫ poſtulantes tedio afficiāt. qm̄ qͥd eſt aliud murmurator niſi acerrimus blaſphemator. ꝑinde preceptor noſter in cōmentarijs ſuꝑpſalmos ait. Murmuras aduerſus deuꝫqꝛ fur non morit̉ appēde in ſtatera equitatis furem ⁊ blaſfemium. Iam dicis. qꝛfur nō es. ſed murmurādo aduerſus deuꝫblaſfemꝰ es. ille captat ſomnum hoīs. vtaliquid inuoluat. tu dicis. qꝛ dormit deꝰ⁊ hominem nō videt. ergo vis vt ille corrigat manū. priꝰ tu corrige linguā. Uisvt ille corrigat cor aduerſus hominem. tucorrige cor aduerſus deum. ne forte tu cūoptas vindictā dei. ſi venerit. te priorē inueniat. Graue igit̉ ⁊ cōtagioſum peccatum eſt murmuratio. qꝛ merito regnuꝫceloꝝ. vt Gregoriꝰ dicit. nullus qui muruiurat accipit. qm̄ non niſi pacifice. humili. liberali. taciturne. quiete. ⁊ omni pietate plene dat̉ menti. Recte igit̉ apud Salomoneꝫ murmuratores deſcribunt̉. qui.ait. precordia fatui ſicut rota carri. Carrū fenum portat. ⁊ murmurat. nō enī poteſt rota qͥeſcere a murmure. ſic multi ſuntfratres. qui nō menti. ſed corpore ſoluꝫ invnū habitant. Tales ſimiles ſunt iumentis deferentibꝰ vinū. ⁊ bibentibus aquaꝫQuid enī ꝓdeſt dulce et amenū religiōishabere nomen. qͥd ſanctum deferre habitū. qͥd in ſacro habitare loco. qͥd caritatishr̄e miniſteriū. ⁊ dulci ac ſuaui relicto vino pietatis turbulentiſſimā detorrente potare aquam murmurationis. Non igiturmurmuraueritꝭ. vt apoſtolica vtamur auctoritate. ſicut quidam murmurauerūt. eta ſerpentibus perierunt. quare a ſerpentibus. niſi qꝛ ſerpēs venenoſus eſt. Et oīsqui murmurat in lingua tenet dyaboli venenum. plures enim lingue hominū doloſe. qꝫ ſerpentium venena inficiūt. Hincapl̓s Iacobꝰ ait. Lingua inquietū malūplena veneno mortifero. murmuratiōispctm̄ a deo ſꝑ abhoīatꝰ ē deꝰ. vt antiq̄ ī legen̄ ex pectauerit ipſū pꝰ auctoꝝ mortē eē